Кіріспе

Поляк-американдық математик

Марк Кац (3 тамыз 1914 – 26 қазан 1984) – поляк-американдық математик. Оның басты қызығушылығы ықтималдықтар теориясы болды. Оның "Дыбылдық аспаптың пішінін ести аламыз ба?" деген сұрағы спектрлік теорияны зерттеуге бастама берді, бұл спектрдің геометрияны қаншалықты анықтауға мүмкіндік беретінін түсіну туралы идея. Нәтижесінде, жауап көбінесе "жоқ" деп берілді.

Ерте өмір және білім

Ол поляк еврей отбасында дүниеге келді; олардың қаласы Кременец (полякша: "Кржемиенец") Рига бейбіт келісімінен кейін, Кац бала кезінде Ресей империясынан (сол кездегі Кеңес Украинасы) Польшаға өтті. Кац 1937 жылы Польшаның Львов университетінде математика ғылымдарының кандидаты дәрежесін алды, оның ғылыми жетекшісі – Хуго Штайнхаус болды. Львовта оқыған кезінде ол Львов математика мектебінің мүшесі болды. Дәреже алғаннан кейін ол шетелде жұмыс іздеуге кірісті және 1938 жылы Парнас қорының стипендиясын алды, бұл оған АҚШ-қа жұмысқа баруға мүмкіндік берді. Ол 1938 жылдың қараша айында Нью-Йорк қаласына келді. Еуропадағы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Кац АҚШ-та қалуға мүмкіндік алды, ал Кременецте қалған ата-анасы мен бауыры 1942 жылдың тамызында нацистердің жаппай қырғынында қаза болды. Корнелл университетінде профессор болып жұмыс істеген кезінде ол 1943 жылы АҚШ азаматы атанды. 1943 жылдан 1945 жылға дейін ол Джордж Уленбекпен бірге MIT радиациялық зертханасында жұмыс істеді. 1952 жылы Кац, Теодор Х. Берлинмен бірлесіп, Исинг моделінің түрі болып табылатын ферромагниттің сфералық моделін ұсынды, сондай-ақ Дж. С. Уордпен бірге комбинаторлық әдіс қолданып, Исинг моделінің нақты шешімін тапты. 1956 жылы ол Кац сақинасы деп аталатын жеңілдетілген математикалық модельді ұсынды, онда толық уақыт симметриялық микроскопиялық заңдардан макроскопиялық қайтымсыздықтың пайда болуы көрсетілген. Модельді молекулалық қозғалысқа аналогия ретінде пайдаланып, ол Лошмидт парадоксын түсіндірді.

Рокфеллер университеті

1961 жылы Кац Корнелл университетін қалдырып, Нью-Йорктегі Рокфеллер университетіне келді. Ол Джордж Уленбек және П. С. Хеммермен бірге ван дер Ваальс газының математикалық қасиеттерін зерттеді. Рокфеллерде жиырма жыл жұмыс істегеннен кейін, ол Оңтүстік Калифорния университетіне көшті және қалған өмірін сонда өткізді. 1966 жылғы "Дыбысымен барабанның пішінін анықтауға бола ма?" деген мақаласында Кац барабанның геометриялық пішіні оның дыбысы арқылы бірегей анықталады ма деп сұрақ қойды. Жауап жоқ болды, яғни екі әртүрлі резонатордың өзіндік жиіліктері бірдей болуы мүмкін.

Адам құқықтары

Кач Қауіп шеккен ғалымдар комитетінің тең төрағасы болды. Ол ғалым Владимир Самуилович Кисликтің ісін және қолданбалы математик Йосиф Бегунның ісін жариялаған хаттардың бірлескен авторы болды.