1985 жылғы Тур де Франс: Хиналуттің жеңісі мен Лемондтың көтерілісі

Кіріспе

Велосипед жарысы

1985 жылғы «Тур де Франс» – велосипед спортының «Гранд Тур» жарыстарының 72-ші турнирі. Жарыс 28 маусым мен 21 шілде аралығында өтті. Бағыты ұзаққа созылып, прологтан және 22 кезеңнен тұрды. Жарысты Бернард Хино (команда атынан қатысып) жеңіп алды, ол Жак Анкетил мен Эдди Меркстің бес мәрте жалпы жеңіске ие болу рекордын қайталады. Екінші орынды Хиноның командаласы Грег Лемонд алды, ал үшінші орынды Стивен Рош иеленді. Хино жарыстың көшбасшысының сары жейдесін бірінші күні, ашылу прологында жеңіп алды, бірақ 1-ші кезеңнен кейін уақыт бонусына байланысты Эрик Вандераерденге жол берді. Хиноның командаласы Ким Андерсен 4-ші кезеңде сәтті қашып шығып, сары жейдеге ие болды. Хино 8-ші кезеңде өткен уақыт сынағында жеңіске жетіп, қарсыластарынан басымдық алды. Алайда, 14-ші кезеңде Сент-Этьенге қарай шабуылдағанда Хиноның мұрны сынды, бұл тығырылғаннан кейін бронхитке алып келді, ол оның өнерін нашарлатты. Дегенмен, ол командаластары Лемонд пен Роштан озып, жарыстың жалпы есебінде жеңіске жетті. Лемондқа көрсеткен көмегі үшін Хино келесі жылы Лемондты жалпы жеңіске қолдайтынын жариялады. Осы жарыстағы уақыт сынақтарының көптігі нәтижеге шешуші әсер етті, нәтижесінде келесі турларда уақыт сынақтарының қашықтығы қысқартылды. «Тур» жарысының басқа да жіктемелерінде Шон Келли үшінші орынды теңестіріп, рекордтық жеңіске жетті. Таулы кезеңдерде Луис Эррера жеңіске жетті, Лемонд – комбинация жіктемесінде, Жозеф Ликенс – аралық спринттер жіктемесінде, ал Фабио Парра – жас велошабандырлар жіктемесінде ең жақсы жаңадан келген спортшы атанды. Командалық және командалық ұпайлар жіктемесінде де жеңіске жетті.

Жіктеудегі көшбасшылық және кішігірім жүлделер

1985 жылғы «Тур де Франс» жарысында бірнеше жіктемелер болды, олардың алтауы жетекшілеріне жейделер табыстады. Ең маңыздысы – жалпы жіктеме, ол әр кезеңдегі әр велошабандыздың аяқталу уақытын қосу арқылы есептелді. Ең аз жиынтық уақыт жинаған велошабандыз сары жейдемен белгіленетін жарыс жетекшісі болды; осы жіктемеде жеңіске жеткен жарыстың жеңімпазы деп есептеледі. Жүгірушінің жалпы уақытынан секундтарды алып тастайтын уақыт бонусының екі жолы болды. Бірі – кезеңдердің соңында, онда алғашқы үш жүгірушіге сәйкесінше 30, 20 және 10 секундтық бонус берілді. 18-ші кезеңнің екі бөлігіне де толық уақыт бонусы табысталды. Екіншісі – аралық спринттерде алғашқы үш жүгірушіге 10, 6 және 3 секундтық бонус берілді. Алдыңғы жылмен салыстырғанда, бұл тек тегіс кезеңдерде ғана берілді, ал 1985 жылғы «Тур» жарысының барлық жол кезеңдерінде аралық спринттерде уақыт бонусы табысталды. Сонымен қатар, кезеңді үздік аяқтағандары үшін велошабандыздарға ұпайлар берілді. Ең көп ұпай жинаған велошабандыз жіктемені жетектеді және жасыл жейдемен белгіленді. 1985 жылғы «Тур» үшін ұпайлар жіктемесінің жүйесі өзгертілді: бұрынғы жылдары тау кезеңдеріне қарағанда тегіс кезеңдерде көбірек ұпай жиналды, бұл спринтерлерге осы жіктемеде артықшылық берді; ал 1985 жылы барлық кезеңдер жеңімпазға 25 ұпай, 25-орынға 1 ұпай берді. Көптеген жылдардан айырмашылығы, 1984 және 1986 жылдар аралығында аралық спринттер осы жіктемеге ұпайлар бермеді. Шон Келли үшінші рет рекордтық теңдікпен жеңіске жетті. Оның 434 ұпайы ең жоғары мүмкін ұпайдың 69,4%-ын құрады, бұл рекордтық көрсеткіш. Таулар жіктемесі үшін ұпайлар жүйесі өзгертілді: ең қиын санаттағы таулар осы жіктемедегі кішкентай төбелердің ықпалын азайту үшін көбірек ұпай берді. 1985 жылғы «Тур» 1977 жылы енгізілген «ұшатын кезеңдер» деп аталатын соңғы жарыс болды: 4 және 11-ші кезеңдерде жарыс бағытының ортасында финиш сызығы болды, ол кезеңдік финиш ретінде қарастырылды, бірақ жарыс кейін үзіліссіз жалғасты. Ким Андерсен 4-ші кезеңде бірінші болып финиш сызығын кесті, ал Эрик Вандерардэн 11-ші кезеңде жеңіске жетті. Олар тұрақты кезең жеңімпаздарымен бірдей жүлде алды, соның ішінде ақшалай сыйлық, уақыт бонусы және ұпайлар бойынша жіктеме, бірақ уақыттары жалпы жіктемеге есептелмеді. Ресми түрде, олар да кезеңдік жеңістер ретінде саналуға тиіс еді, бірақ жұртшылық бұл тұжырымдаманы қабылдамады және екеуі де бүгінгі таңда кезең жеңімпаздарының статистикасына кірмейді. Бұл идея келесі жылы тоқтатылды. Барлығында «Тур» ұйымдастырушылары жүлде ретінде 3 003 050 француз франкі төледі, соның ішінде жалпы жіктеме жеңімпазына 40 000 және 120 000 франк бағаланған пәтер берілді. + Жіктеме жетекшілерінің кестесі Кезең Кезең жеңімпазы Жалпы жіктеме Ұпайлар жіктемесі Таулар жіктемесі Жас шабандыздар жіктемесі Ұштас жіктемесі Аралық спринттер жіктемесі Командалық жіктемелер Жауынгерлік сыйлығы Уақыт бойынша Ұпайлар бойынша Пбернард Хинаулт Бернард Хинаулт Бернард Хинаулт Стив Бернард Бауэр Бернард Хинаулт сыйлық жоқ 1 Руди Маттиджс Эрик Вандерард Эрик Вандерард Мартен Дукрот Эрик Вандерард Мартен Дукрот Мартен Дукрот 2 Руди Маттиджс Эрик Вандерард Марк Гомертс 3 сыйлық жоқ 4 Геррит Соллевельд Ким Андерсен Адри ван дер Поль Ким Андерсен Шон Келли Хенни Куипер 5 Генри Мандерс Эрик Вандерард Тейтон ван Ветро 6 Франсис Кастинг Ким Андерсен Жорген В. Педерсен 7 Людвиг Вейнантс Эрик Вандерард Луис Эррера 8 Бернард Хинаулт Бернард Хинаулт Шон Келли Шон Келли сыйлық жоқ 9 Мартен Дукрот Луис Эррера Грег Лемонд Рене Биттингер 10 Жорген В. Педерсен Доминик Арно 11 Луис Эррера Бернард Хинаулт 12 Фабио Парра Йозеф Лиеккенс Эдуардо Чозас 13 Эрик Вандерард сыйлық жоқ 14 Луис Эррера Луис Эррера 15 Эдуардо Чозас Эдуардо Чозас 16 Фредерик Вишо Фредерик Вишо 17 Педро Делгадо Фабио Парра Пелло Руис Кабестани 18а Стивен Рош Шон Келли Альваро Пино 18b Режис Симон 19 Эрик Вандерард Эдуардо Чозас 20 Йохан Ламмертс Людо Петерс 21 Грег Лемонд Грег Лемонд сыйлық жоқ 22 Руди Маттиджс Марк Мадио Final Бернард Хинаулт Шон Келли Фабио Парра Грег Лемонд Мартен Дукрот

There were several classifications in the 1985 Tour de France, six of them awarding jerseys to their leaders. The most important was the general classification, calculated by adding each cyclist's finishing times on each stage. The cyclist with the least accumulated time was the race leader, identified by the yellow jersey; the winner of this classification is considered the winner of the Tour. There were two ways to gain time bonuses, which subtracted seconds from a rider's overall time. One was at stage finishes, where the first three riders across the line received 30, 20, and 10 seconds bonus respectively. The split stage 18 awarded full time bonuses for each of its two legs. Secondly, riders were able to gain 10, 6, and 3 seconds bonus for the first three to cross the line at intermediate sprints. Unlike the previous year, where these were only given out during flat stages, the time bonuses at intermediate sprints were awarded during every road stage of the 1985 Tour. Additionally, there was a points classification, where cyclists were given points for finishing among the best in a stage finish. The cyclist with the most points led the classification, and was identified with a green jersey. The system for the points classification was changed for the 1985 Tour: in previous years, more points were earned in flat stages than in mountain stages, which gave sprinters an advantage in this classification; while in 1985, all stages gave 25 points for the winner, down to 1 point for 25th place. Unlike in many other years, between 1984 and 1986, intermediate sprints did not award points for this classification. Sean Kelly won the classification for a record equalling third time. His 434 points were 69.4% of the maximum possible amount obtainable, a record
There was also a mountains classification. The points system for the classification was changed: mountains in the toughest categories gave more points, to reduce the influence of the minor hills on this classification. The 1985 Tour was the last to feature what was called "flying stages", introduced in 1977: on stages 4 and 11, there was a finish line at the midway point of the course, which was treated as a stage finish but the race continued uninterrupted afterwards. Kim Andersen was the first to cross the line on stage 4, while Eric Vanderaerden took the honours on stage 11. They received the same prizes as regular stage winners, including prize money, time bonuses and points for the points classification, but the times were not taken for the general classification. Officially, they were also supposed to be counted as stage victories, but the public did not accept the concept and both are today not included in stage winner statistics. The idea was scrapped the following year. In total, the Tour organisers paid out 3,003,050 French francs in prize money, with 40,000 and an apartment valued at 120,000 francs given to the winner of the general classification. + Classification leadership table Stage Stage winner General classification Points classification Mountains classification Young rider classification Combination classification Intermediate sprints classification Team classifications Combativity award By time By points PBernard Hinault Bernard Hinault Bernard Hinault Bernard Hinault Steve Bauer Bernard Hinaultno award no award 1 Rudy Matthijs Eric Vanderaerden Eric Vanderaerden Maarten Ducrot Eric Vanderaerden Maarten Ducrot Maarten Ducrot 2 Rudy Matthijs Eric Vanderaerden Marc Gomez 3 no award 4 Gerrit Solleveld Kim Andersen Adri van der Poel Kim Andersen Sean Kelly Hennie Kuiper 5 Henri Manders Eric Vanderaerden Teun van Vliet 6 Francis Castaing Kim Andersen Jørgen V. Pedersen 7 Ludwig Wijnants Eric Vanderaerden Luis Herrera 8 Bernard Hinault Bernard Hinault Sean Kelly Sean Kelly no award 9 Maarten Ducrot Luis Herrera Greg LeMond René Bittinger 10 Jørgen V. Pedersen Dominique Arnaud 11 Luis Herrera Bernard Hinault 12 Fabio Parra Jozef Lieckens Eduardo Chozas 13 Eric Vanderaerden no award 14 Luis Herrera Luis Herrera 15 Eduardo Chozas Eduardo Chozas 16 Frédéric Vichot Frédéric Vichot 17 Pedro Delgado Fabio Parra Pello Ruiz Cabestany 18a Stephen Roche Sean Kelly Álvaro Pino 18b Régis Simon 19 Eric Vanderaerden Eduardo Chozas 20 Johan Lammerts Ludo Peeters 21 Greg LeMond Greg LeMond no award 22 Rudy Matthijs Marc Madiot Final Bernard Hinault Sean Kelly Fabio Parra Greg LeMond Maarten Ducrot

Ашылу кезеңдері

Хино, прологта жеңіске жетіп, өзінің бесінші Тур жеңісіне үміттенді. Лемонд механикалық ақауға ұшырады, тізбегі ілігіп, жарыс жолының соңғы бөлігінде баяулады. Дегенмен ол бесінші орынды иеленді, Хинодан 21 секунд қалып қойды. Эрик Вандерардэн екінші орынға табан тіреп, Хинодан 4 секунд қалып қойды, ал үшінші орынды Рош алды. Альфонс Де Вольф стартқа бес минут кешікті, содан кейін Хинодан тағы екі минут жоғалтып, уақыт лимитін өте алмағандықтан жарыстан шығарылды. Руди Маттиджс бірінші кезеңді топтық спринтте жеңіп алды, уақыт бонусының арқасында сары жейдеге ие болды. Мартен Дюкро жеке қашып, ең барынша 16 минут көшбасшылықты сақтап тұрды, бірақ соңынан қуып жетілді. 1983 жылы екінші орын алған Анхель Арройо бірінші кезеңнен кейін жарыстан бас тартты. Маттиджс екінші кезеңде де жеңіске жетіп, Шон Келлиден спринтте озуға қол жеткізді. Үшінші кезеңдегі командалық уақыт сынағында ең жақсы командадан бір минуттан астам басымдықпен жеңіске жетті. Команданың бапкері Пол Кёхли, команданың өнімділігін теңестіру үшін баяу жүретін шабандоздарға жылдам дөңгелектер орнату туралы шешім қабылдады. Вандерардэн бұрын жинаған уақыт бонусының арқасында сары жейдесін сақтап қалса, жалпы есепте оның артындағы сегіз шабандоз Хинодан болды. Алайда, финиш сызығының артында көптеген тілшілер мен фотографтардың болғаны Хиноны алаңдатты, ол олардың біреуін сақасына ұрып жіберді. Төртінші кезеңде жеті шабандоздың тобы 46 секундқа басты топтан озып шықты. Герт Соллевельд кезеңді жеңіп алды, ал Ким Андерсен жалпы көшбасшылықты иеленді. Болашақта бес рет Тур жеңімпазы атанған Мигель Индурайн төртінші кезеңде жарыстан шықты. Бесінші кезең, Руабыға қарай, кедір-бұдыр жолдарымен ерекшеленді, оны Анри Мандерс жеңіп алды. Ол Тюн ван Влиетпен бірге қашып кеткен, ол алдыңғы қатарда көп жұмыс істеген, бірақ Мандерс ван Влиеттің аяқтарында спазм пайда болғандықтан финишқа дейін қалдырды. Алтыншы кезең Реймсте даулы спринтпен аяқталды. Спринт кезінде Келли мен Вандерардэн бір-біріне итеріліп, Келлиді кедергілерге қарай итерді. Вандерардэн бірінші болып финиш сызығын кесіп, кезеңнің жеңімпазы атанды және подиумда сары жейде алды. Бірақ кейін жарыс төрешілері Келли мен Вандерардэнды топтың соңына жіберіп, Франсис Кастаингке жеңіс сыйлады, ал Андерсен жарыс көшбасшылығын сақтап қалды. Спринтке араласқан Лемонд төртінші орыннан екінші орынға көтеріліп, 20 секундтық бонус алды. Бұл оған жалпы есепте үшінші орынға көтерілуге мүмкіндік берді, Хинодан 2 секунд қалып қойды. Жетінші кезеңге қарай сегіз шабандоздық топ шабуыл жасады, оның ішінде Людвиг Вийнанц та болды, бірақ кейіннен олар қайтадан топқа қосылды. Луис Эррера кезеңнің соңында белсенді болды, бұл топтан кейін Вийнанц тағы да қашып кетті. Эррера оны қуып жете алмай, Вийнанц кезеңді жеңіп алды.

Hinault laid down a claim towards his fifth Tour victory immediately by winning the prologue time trial. LeMond suffered mechanical issues, as a jammed chain slowed him in the final section of the course. He nevertheless finished fifth, 21 seconds behind Hinault. Eric Vanderaerden was second, four seconds slower than Hinault, ahead of Roche in third place. Alfons De Wolf arrived five minutes late for his start and then lost another two minutes to Hinault, eliminating him from the race before reaching the first stage proper due to having missed the time limit. Rudy Matthijs won the first stage from a bunch sprint, ahead of Vanderaerden, who with the help of time bonuses took over the race leader's yellow jersey. Maarten Ducrot had gone on a solo breakaway and held a maximum lead of 16 minutes, but was caught with to go. Ángel Arroyo, who won second place in 1983, abandoned the race after just into the first stage. Matthijs made it two stage wins in a row on the second stage, this time coming out on top in a sprint ahead of Sean Kelly. won the stage 3 team time trial by over a minute ahead of the next best team. Their team coach, Paul Köchli, had made the decision to fit faster wheels to the slower riders, balancing out the performance of the squad. While Vanderaerden held on to the yellow jersey courtesy of the time bonuses he had collected earlier, the eight riders behind him on general classification came from Hinault, however, was bothered by the large amount of reporters and photographers behind the finish line, punching one of them on the chin. Stage 4 saw the first successful breakaway, with a seven rider group finishing 46 seconds ahead of the main field. While Gerrit Solleveld won the stage, Kim Andersen took the overall lead for Future five time Tour winner Miguel Induráin abandoned during stage 4. Stage 5 into Roubaix, which featured some cobbled roads, was won by Henri Manders He had been in a breakaway with Teun van Vliet , who had done most of the work on the front, before Manders left him about before the finish when van Vliet developed spasms in his legs. Stage 6 saw a controversial sprint finish in Reims. During the sprint, Kelly and Vanderaerden pushed against each other, forcing Kelly towards the barriers. Vanderaerden crossed the line first and received the stage honours and the yellow jersey on the podium. Later however, the race jury decided to relegate both Kelly and Vanderaerden to the back of their group in the stage results, giving the stage victory to Francis Castaing , while Andersen kept the race lead. LeMond, who had mixed himself into the sprint, was raised from fourth to second, giving him a twenty second time bonus. This allowed him to move into third place in the general classification, two seconds ahead of Hinault. With raced into stage 7, an eight rider group attacked, including Ludwig Wijnants , but were brought back later. Luis Herrera was active later in the stage, establishing a breakaway after From this group, Wijnants, again in the breakaway, attacked with to go. Just as Herrera brought him back later, Wijnants attacked again to claim the stage win.

Вогездер мен Юра

8-ші кезеңде Турдың алғашқы ұзақ жеке уақыт сынағы өтті. Бұл 1960 жылдан бергі Турдағы ең ұзақ жеке уақыт сынағы еді. Бернард Хино кезеңді үлкен артықшылықпен жеңіп алды, екінші орын алған Рош 2:20 минутқа қалып қойды. Хино тіпті екі минут бұрын старт алған Шон Келлиді де қуып жеңіп, одан тағы бір минут алды. Үшінші орында Мотте, ал Лемонд Хинодан 2:34 минутқа қалып қойды. Хино жарысқа қайтадан жетекшілік етсе, ЛеМонд енді оның ең жақын қарсыласы болды, жалпы есепте 2:32 минутқа қалып қойды, Андерсон мен Рош төрт минутқа жуық артта қалды. Дитрих Турау Моттеден соң қозғалыс жасағаны үшін бір минуттық уақыт айыбын алды. Шешімге ашуланған Турау айып таққан төрешіге физикалық күш қолданып, мойнынан ұстады, содан кейін 10-шы кезеңде жарыстан шеттетілді. Эпиналға келесі кезеңді Мартен Дюкрот жеңіп алды, Рене Биттингерден 38 секундқа озып шықты. Жероним Ибаньес Эскрибано финиш сызығына жақын құлап, ауруханаға жеткізілді. 10-шы кезеңде Жорген В. Педерсен спринтте жеңіске жетіп, Йохан Ламмертсті жеңді, Хино жалпы есепте 15-ші орында қалды және көшбасшылықты сақтап қалды. Пол Шервен кезеңнің басында апатқа ұшырап, қиындықтармен күресіп, Педерсеннен бір сағаттан астам уақытқа қалып қойды. Кешіккендіктен, ол жолаушылардың енді ешкім келмейді деп ойлаған көрермендердің арасымен өтуге мәжбүр болды. Ол уақыт лимитінен шығып кеткенімен, жарыс төрешілері жарыс директорының кеңесіне қарамастан, оған келесі кезеңге қатысуға рұқсат берді, оның ерте құлауынан кейінгі "батылдығын" себеп ретінде көрсетті.

Альп таулары

Жарыс 11-ші кезеңде биік тауларға енді, Альптағы Аворяцқа дейінгі бірінші кезеңмен. Маршрут Па-де-Моржин мен Ле-Корбиер шыңдарын басып өтіп, соңғы көтерілу үшін Морзинге жетті. Инаульт Луис Эррерамен ерте қашып, жалпы жеңіске деген үмітін нығайтты, бірақ Эррера жалпы есептегі көрсеткіш бойынша тым алыс болғандықтан, қауіп тудырмады. Оның орнына Эррера тау классификациясы бойынша ұпай жинады және жарыс соңына дейін осы көшбасшылықты сақтап қалды. Эррера кезеңді де жеңіп алды, Инаульттан жеті секундқа озып шықты. Лемонд 1:41 секундқа қалып, Дельгадо мен Фабио Паррамен бірге бесінші орынға ие болды. Осының нәтижесінде Инаульт жалпы есепте екінші орындағы Лемондтан дәл төрт минутқа алға шықты. 12-ші кезеңде жеті санатталған көтерілу болғанымен, жалпы есепте ешқандай өзгеріс болмады, себебі Парра мен Эррера командаластары арасында жеңіс үшін күресті. Бұл жолы Парра жеңіске жетті, ол Эррерамен бірдей уақытта финиш сызығын кесті. Келли мен Ники Рюттиманн 38 секундтан кейін, Рош бастаған фавориттер тобынан бір секунд бұрын келді. Кезең барысында, алғашқы турына қатысып жатқан Жоэль Пельер Эррераға ілесіп, ол оқшауланған топқа қосыламын деп ойлады, бірақ Эррераның тек тау ұпайлары үшін спринт жасап жатқанын түсінбеді. Әдетте ең беделді шабандоз ретінде танылған Инаульт, жарыс темпінің жылдамдығына наразы болды, себебі ол темптің баяу болуын қалаған. Бұл екеуінің арасында жанжалға әкелді, Инаульт Пельерге барып шағымдану үшін жақындады. Алдыңғы күндері агрессивті шабуылдарынан әлсіреген Инаульт Виллард-де-Лансқа дейінгі таулық уақыт сынағында екінші орынға ие болды, Вандераерден шамамен бір минутқа қалып қойды. Дегенмен, механикалық мәселелерге тап болған Лемондқа қарағанда оның үстемдігі жалпы есепте 5:23 минутқа дейін артты. Рош Инаульттан 16 секунд, Андерсон 24 секунд, Келли 35 секунд қалып қойды. Рош дуэтке ең жақын қарсылас болып қалды, жалпы есепте үшінші орында, Инаульттан 6:08 минут қалып, Келли төртінші орында, 6:35 минутпен болды. Андерсон Бауэрден кейін алтыншы орын алды.

The race entered the high mountains on stage 11 with the first leg in the Alps to Avoriaz. The route crossed the summits of the Pas de Morgins and Le Corbier before arriving in Morzine for the final ascent. Hinault strengthened his claim on the overall victory by escaping early with Luis Herrera, who by now was too far down in the general classification to be a threat. Instead, Herrera collected the points for the mountains classification, a lead which he would hold until the end of the race. Herrera also won the stage, seven seconds ahead of Hinault. LeMond lost 1:41, coming in fifth in a group with Delgado and Fabio Parra Hinault's lead therefore increased to exactly four minutes on second placed LeMond in the overall standings. Even though stage 12 featured seven categorised climbs, it saw no changes on the top of the general classification, as Parra and Herrera fought out the victory between teammates. This time, it was Parra who emerged the winner, on the same time as Herrera. Kelly and Niki Rüttimann followed 38 seconds down, one second ahead of the group containing the other favourites, led home by Roche. During the stage, Joël Pelier , riding his first Tour, had followed Herrera, thinking he was joining a breakaway, not realising that Herrera was only sprinting for mountain points. Hinault, who was generally accepted as the patron, meaning the most influential rider, was unhappy with the acceleration in the field, as he wanted the tempo to remain slow. This led to an altercation between the two, with Hinault riding up to Pelier and to complain. Weakened by his attacking riding style over the previous days, Hinault placed only second in the mountain time trial to Villard de Lans, about a minute behind Vanderaerden. Yet, his advantage over LeMond, who again had mechanical issues, increased to 5:23 minutes on the general classification. Roche lost 16 seconds to Hinault, Anderson 24 seconds and Kelly 35 seconds. Roche remained the closest competitor to the duo, sitting third overall, 6:08 minutes behind Hinault, with Kelly fourth, at 6:35 minutes. Anderson was sixth, behind Bauer.

Орталық массив арқылы өту

Турдың жалғыз демалыс күнінен кейін 14-ші кезең велошабандыларды Орталық Массивтегі Сент-Этьен қаласына жеткізді. Жолы төбелі болған кезеңде Луис Эррера тағы да шабуылдап, тау классификациясы бойынша ұпайларын арттырды. Ол күнінің соңғы құлауында апатқа ұшырағанына қарамастан, қанға батқан күйі финиш сызығын Лемонды қамтитын шағын топтан 47 секунд бұрын кесіп өтті. Хиноулт олардан шамамен екі минут кейін келді. Финиш сызығына жақындағанда Бауэрдің артқы дөңгелегі жол жиһазына соқты. Велосипеді жанына қарай жылғанда Андерсонның велосипедіне тиіп, ол құлап, Хиноултты да құлатты. Хиноулт мұрны сынғанына қарамастан, кезеңді аяқтады. Апат соңғы километр ішінде болғандықтан, құлау кезінде жоғалтқан уақыты есепке алынбады. Дегенмен, Хиноулт қалған тур бойы тігілген мұрнымен және көзілдірігі сынғанда пайда болған екі көкарасымен жүрді. Лемонд одан бұрын финишқа жеткенінің нәтижесінде Хиноулттың жалпы есебіндегі көшбасшылығы 3:32 минутқа дейін азайды. Келесі күні ұсақ категориялы төбелермен тағы бір кезең өтті. Фредерик Вишо 20 минуттан астам басымдықпен топтан бөлініп шықты. Финиш сызығына жақындағанда оның артықшылығы айтарлықтай төмендеді, бірақ ол Мотте мен Бонтемпиден 3:12 минут бұрын кезеңді жеңіп алды, ал Хиноулт жалпы жарыс бойынша көшбасшылығын сақтап қалды.

Пиреней таулары

Оның бұзылған мұрнындағы бітелу Хинаулттың бронхитіне әкеліп соқты, бұл оның өнер көрсету қабілетіне күшті әсер етті. Сондықтан ол 17-ші кезеңде Пиренейлерге енген кезде әлсіреп қалды. Col du Tourmalet жолында ол жоғары қарқынмен жүріп, Хинаултты қиын жағдайға түсірді. Педро Дельгадо кейіннен Хинаулттың Херрераға айқайлағанын еске алды, сол сәтте ол шабуыл жасауға шешім қабылдады. Дельгадомен бірге Рош пен Лемонд, сондай-ақ Парра да барды. Алғашқы көшбасшы Пello Руис Кабестани Турмалеттің шыңында 1:18 минутқа Дельгадодан озып кетті, одан кейін Лемонд, Рош және Парра екі минутқа артта қалды. Олар Луз Ардиденге соңғы көтеріліске жақындағанда Лемонд пен Рош алда болды. Лемонд командалық көлігінен Хинаултқа дейінгі қашықтық туралы сұрады. Koechli Лемондқа Хинаулттың одан 45 секунд ғана артта қалғанын және жалпы есепте бірінші және екінші орындарға қауіп келтірмеу үшін Рошпен жұмыс істеуге рұқсат берілмейтінін айтты. Оған позициясын сақтауды немесе шабуыл жасап, Роштан алшақтауды бұйырды. Рош Лемонд пен оның командасы арасындағы әңгімені естіп, сақтанды, нәтижесінде екеуі де бір-бірін тежеп, басқа шабандоздардың қайта жете алуына мүмкіндік туды. Лемонд Хинаулттың олардың арасында жоқ екенін көргенде, оған айтылған қашықтық дұрыс емес деп күдіктенді. Дельгадо негізгі топтан шабуыл жасап, кезеңді жеңіп алды. Лемонд 2:52 минуттан кейін бесінші орынға ие болды және Хинаулттан бір минуттан астам артық алды. Марапатта сұхбат беру кезінде Лемонд америкалық теледидарға командасының Турда жеңіске жету мүмкіндігінен айырғаны үшін қатты ашуланғанын айтты. Жалпы есепте Хинаулт көшбасшы болып қала берді, Лемонд 2:25 минуттан артта қалды. Кезеңге қатысты пікірлер әртүрлі. Лемонд сол түні Турдан бас тартуға дайын болғанын, командасының оны Рошпен жұмыс істеуге рұқсат бермегеніне қатты көңіл көшіргенін айтады. Ал Хинаулт 1985 жылғы Турда ешқандай жаман сезім болмағанын және жарыс көшбасшысы бар командаға шабуыл жасаудың қажеті болмағанын мәлімдеді. Кейін сол күні команда иесі Тапи мен Хинаулт Лемондты келесі жылы Хинаулт үшін жұмыс істейтініне сендіріп, жарысты жалғастыруға көндірді. Лемонд кездесуден кейін басқаша мәлімдеме жасап, баспасөзге фиништен кейін эмоцияға берілгенін және Хинаулт үшін жұмыс істеуді жалғастыратынын айтты. 18а кезеңі таңертең өткізілді және Col d'Aubisque шыңында аяқталды. Рош соңғы көтерілісте шабуыл жасап, кезеңді жеңіп алды, Хинаулттың көшбасшылығынан бір жарым минутты алып қойды. Лемондтың айтуынша, Хинаулттың жағдайы соншалықты нашар болғандықтан, Лемонд жарыс көшбасшылығын сақтап қалу үшін әріптесін итеруге мәжбүр болды. Түстен кейін өткен 18b кезеңінде Рош командасының әріптесі Режис Симон жеңіп алды, ол финиш сызығына екі адамнан тұратын спринтте Альваро Пиноны еңсерді. Екі кезеңнен кейін Хинаулттың Лемондтан 2:13 минутқа, ал Рош үшінші орында 3:30 минуттан артта қалды.

Congestion in his broken nose had led to bronchitis for Hinault, severely impacting his ability to perform. He was therefore weakened as the race entered the Pyrenees on stage 17. On the Col du Tourmalet, set a high tempo, putting Hinault into difficulty. Pedro Delgado later recalled that he saw Hinault yelling at Herrera, at which point he decided to attack. With Delgado went Roche and LeMond, as well as Parra. Early leader Pello Ruiz Cabestany led over the top of the Tourmalet, 1:18 minutes ahead of Delgado, followed by LeMond, Roche, and Parra two minutes down. As they approached the final ascent to Luz Ardiden, LeMond and Roche were in front. LeMond asked his team car about the gap to Hinault. Koechli told LeMond that Hinault was only 45 seconds behind him and that he was not allowed to work with Roche, in order not to endanger standing first and second on the general classification. He was told to hold station or attack and distance Roche. The latter heard the conversation between LeMond and his team car and remained alert, leading to both cancelling each other out and allowing other riders to catch back up. When LeMond saw that Hinault was not among them, he began to suspect that the gap he had been told was not correct. Delgado attacked from the main group and won the stage. LeMond eventually finished fifth, 2:52 minutes behind, and gained little over a minute on Hinault. At the finish, LeMond was visibly angry when interviewed by American television, saying that he felt betrayed by his team of a chance to win the Tour. In the general classification, Hinault remained in front, with LeMond 2:25 minutes behind. Views on the stage differ. LeMond describes how he was ready to quit the Tour that night, being severely disappointed by his team's refusal to let him work with Roche in order to win the Tour. Hinault meanwhile maintains that there were no bad feelings inside during the 1985 Tour and that it was a clear case of not attacking a teammate who has the race lead. Later the same day, team owner Tapie and Hinault convinced LeMond to continue riding by assuring him that the year after, Hinault would work for LeMond. LeMond emerged from the meeting with a different public statement, telling the press that he got carried away after the finish and that he would continue to work for Hinault. Stage 18a, which was held in the morning, had a summit finish on the Col d'Aubisque. Roche attacked on the final ascent and won the stage, taking one and a half minutes out of Hinault's lead. According to LeMond, Hinault was suffering so badly this time that LeMond had to push his teammate in order to conserve the race lead. Stage 18b in the afternoon was won by Roche's teammate Régis Simon, who beat Álvaro Pino in a two man sprint to the finish line. After the two split stages, Hinault's lead over LeMond stood at 2:13 minutes, with Roche in third, 3:30 minutes behind.

Соңғы кезеңдер

Тек бір уақыт сынағы қалғанда, Хинаулдың жеңісі дерлік қамтамасыз етілді. The New York Times газетінің журналисі Сэмюэл Абтпен сөйлескенде, бес мәрте «Тур» жеңімпазы Анкетил оны және Мерксті «біздің клубқа қуана қабылдаймыз» деді. 19-шы кезең Бордоға дейін оқиғасыз өтті, аяқталуға шамалы уақыт қалғанда бірнеше шабандар қашып кетуге тырысты, бірақ сәтті болмады. Содан кейін жарыс топтық спринтке ұласты, онда Вандерардэн Келлиден өте шамалы айырмашылықпен жеңіске жетті. Бұл «Тур» барысындағы тұңғыш рет 145 шабадан тұратын барлық қатысушылар бірге финиш сызығын кесті. Келесі күні Йохан Ламмертс команда үшін үшінші кезеңнің жеңісін қамтамасыз етті. Ол төрт шабанмен бірге жарыстан алға шығып, финиш сызығына жеткенде Андерсеннен 21 секундқа озып кетті. Лемонд аралық спринттерде алған бонустардың арқасында Хинаулға дейінгі айырманы 1:59 минутқа дейін қысқартты. «Турдың» соңғы күніне дейін қалған 21-ші кезеңде Лимож маңындағы Лак-де-Вассивьерде соңғы уақыт сынағы өтті. Лемонд бұл жолы техникалық бұзылыстарға тап болмады және Хинаулдан бес секундқа жылдамдықпен кезеңді жеңіп алды. Бұл Лемондтың алғашқы кезеңдік жеңісі ғана емес, сонымен қатар АҚШ-тан шыққан шабанның тұңғыш жеңісі болды. Кезеңнен кейін Лемонд: «Енді мен Хинаулды жеңе алатынымды білемін. Мен «Тур де Франс» жарысын жеңе алатыныма сенімдімін» деді. Үшінші орынды Андерсон алды, ол Лемондтан 31 секундқа қалып қойды, Келли төртінші орынға 54 секундтан арттады, ал Роштан 5 секундқа озып кетті. Парижге соңғы кезең дәстүр бойынша салтанатты түрде өтті, жалпы есепті өзгертуге бағытталған шабуылдар жасалмады. Соңғы спринтте Руди Маттижс үшінші кезеңді жеңіп алды, Шон Келли осы «Тур» барысында бесінші рет екінші орынға ие болды. Хинаул алаңға қауіпсіз жетіп, бесінші рет «Тур де Франс» жарысын жеңіп алды, осымен Анкетил мен Меркс сияқты жарыс тарихындағы рекордтық жеңімпаздың қатарына қосылды, сондай-ақ бір жылда «Джиро» және «Тур» екі жарысты жеңіп алған екінші шабан атанды. Соңғы кезеңде Педро Дельгадо маршрут бойындағы ұсақ санатталған төбелерді пайдаланып Роберт Миллардан өтіп, таулар классификациясында екінші орынға ие болды, осылайша командасына жүлде ақшасын қамтамасыз етті. Хинаулдың Лемондтан жеңіс маржасы 1:42 минутты құрады. Рош үшінші орынды 4:29 минут айырмамен жеңіп алды. Оның отандасы Келли Андерсеннен алда 6:26 минутпен төртінші орынға ие болды. Бес команда жарысты барлық он шабанымен аяқтады: , , , және .

With only one time trial to come, victory appeared all but secure for Hinault. Speaking to journalist Samuel Abt of The New York Times, five time Tour winner Anquetil declared that he and Merckx would "accept him in our club with pleasure". Stage 19 to Bordeaux remained uneventful until about to the finish, when several riders tried, but failed, to escape. The race then settled for a bunch sprint, won by Vanderaerden ahead of Kelly by a very small margin. It was the first time during this Tour that the entire field, still 145 riders strong, reached the finish together. The following day, Johan Lammerts achieved the third stage victory for the team. He had broken away with four other riders with to go and went clear of them from the finish to win by 21 seconds ahead of Andersen. LeMond gained several seconds through bonuses at intermediate sprints, closing the gap to Hinault to 1:59 minutes. On the penultimate day of the Tour, stage 21 saw the final time trial, around Lac de Vassivière near Limoges. LeMond did not incur any mechanical difficulties this time and won the stage, five seconds faster than Hinault. It was not only the first stage win for LeMond, but the first for a rider from the United States. After the stage, LeMond said: "Now I know I can beat Hinault. I know I can win the Tour de France." Third place went to Anderson, who finished 31 seconds slower than LeMond, with Kelly in fourth, 54 seconds adrift, five seconds faster than Roche. The final stage into Paris was, per tradition, a ceremonial affair, with no attacks to alter the general classification. In the final sprint, Rudy Matthijs took his third stage victory, with Sean Kelly finishing in second place for the fifth time during this Tour. Hinault finished safely in the field to win his fifth Tour de France, putting him equal with Anquetil and Merckx as record winner of the event, as well as securing his second Giro Tour double, winning both races in the same year. During the final stage, Pedro Delgado used the small categorised climbs along the route to move past Robert Millar into second place in the mountains classification, ensuring his team the prize money that went with it. Hinault's final victory margin over LeMond was 1:42 minutes. Roche rounded out the podium in third place, 4:29 minutes behind. His compatriot Kelly finished fourth overall, at 6:26 minutes, ahead of Anderson. Five teams finished the Tour with all ten riders still in the race: , , , , and .

Допинг қолдану

Әр кезеңнен кейін допинг бақылауына шамамен төрт велосипедші іріктелді. Бұл велосипедшілердің ешқайсысының допинг тестісінде өнімділікті күшейтетін препараттар табылған жоқ. Тур аяқталғаннан кейін, жалпы есепте 18-ші орын алған әлем чемпионы Клод Крикильон допингке қатысты жанжалға ұшырады. Турға дейін өткен ұлттық чемпионатта ол Первитинге оң нәтиже берген, бірақ ешқандай жаза алмады. Талдау жасаған Гент университеті зертханасының басшысы наразылық білдіріп, Бельгия велосипед федерациясының (KBWB) медициналық комиссиясынан кетіп қалды.