Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
VI ғасырдағы Уэльс епискобы, Леон, Бретань
6th century Welsh bishop of Léon, Brittany
Пауль Аврелиан (бретон тілінде Паол Аорелиан немесе Сент Пол де Леон, латын тілінде Паулинус Аврелианус) – VI ғасырдағы Уэльстің тумасы, Леон епархиясының алғашқы епискобы және Бретаньнің жеті негізін қалаушы қасиеттілердің бірі. Ол 575 жылы қайтыс болған деп есептеледі, 140 жасқа дейін өмір сүрген деген әңгіме бар, оның еңбектеріне үш ізбасар көмекшілер көмектескен. Бұл бірнеше Паульдердің біріктірілгенін көрсетеді. Гилберт Хантер Добл оның Уэльстің Паулинус қасиеттісі болуы мүмкін деп санайды.
Paul Aurelian (known in Breton as Paol Aorelian or Saint Pol de Léon and in Latin as Paulinus Aurelianus) was a 6th century Welshman who became first bishop of the See of Léon and one of the seven founder saints of Brittany. He allegedly died in 575, rumoured to have lived to the age of 140, after having been assisted in his labors by three successive coadjutors. This suggests that several Pauls have been conflated. Gilbert Hunter Doble thought that he might have been Saint Paulinus of Wales.
Отбасы
884 жылы Ландевеннек аббаттығының Врмонок есімді бретондық монахы аяқтаған өмірбаянына сәйкес, Пауыл Уэльс әміршісі Перфирий/Порфирийдің ("көгілдірге тоналған") ұлы болған. Кейіннен оған үш қасиетті әйел-шеһит – Джутвара, Сидвелл және Вульвела сыйға тартылды. Ол Амброзий Аврелианмен туыс болуы мүмкін деген пікір де айтылды, олардың екеуі де өмірінің бір бөлігін Бретаньде өткен болуы мүмкін. Бұл оқиға британ аралдарына саксон шапқыншылықтары кезінде болды және дін қызметкерлері мен жергілікті ақсүйектер басшылығымен жергілікті бритондық халықтың ұйымдасқан көші-қонын қолдайды. Кадоктың өмірбаянында Ланкарфанның князьдығын құрған Гвинллю Гвинллюг кантрефінің негізін қалаушы және Гливистің ұлы деп есептеледі. Орта ғасырлық дереккөздер Гвинллюдің көршілес Пеншеннің басшысы болған "Пауыл" есімді ағасы болғанын көрсетеді.
According to his hagiographic Life, completed in 884 by a Breton monk named Wrmonoc of Landévennec Abbey, Paul was the son of a Welsh chieftain named Perphirius/Porphyrius ("clad in purple"), from Penychen in Glamorgan. He was later given three saintly sister martyrs; Juthwara, Sidwell and Wulvela. It was also suggested that he may have been related to Ambrosius Aurelianus, both of them possibly active in Brittany at some points of their lives. Occurring at a time of Saxon raids on the British Isles, it supports the idea of an organized migration of the local Brythonic population under the rules of leaders belonging to the clergy and to the local nobility. In the Life of Cadoc the princely founder of Llancarfan is reckoned the son of Gwynllyw, eponymous founder of the cantref of Gwynllwg and the son of Glywys. Medieval sources give Gwynllyw a brother, called "Pawl", who is chief of neighbouring Penychen.
Мансап
Пауыл бастапқыда Лантвит-Мейджордағы Сент-Ильтудтың шәкірті болды. Кейін ол Калдей аралында Доль мен Гилдастың Самсонымен бірге оқыды. Ол Бретаньға барып, Бретаньнің солтүстік-батыс жағалауындағы Финистерде монастырлар құрды, сондай-ақ Ушант (французша Уэссант) аралындағы Лампульде, Батц аралында және Оксиморда, қазіргі Сент-Поль-де-Леон қаласында монастырлар салды. Ол франктар королі Хильдеберттің билігімен Оксиморда епископқа бекітілді. Пауыл вегетариандық өмір салтын ұстанды. Бір дерек бойынша, ол Батц аралында дүние салды. Ол алғаш рет Сент-Поль-де-Леонда жерленді, бірақ оның қабірлік қалдықтары кейінірек Флери аббаттығына көшірілді. Оның ізбасары, серігі – әулие Жован болды. Пауылдың қоңырауы Сент-Польде сақталады. Оның мереке күні 12 наурыз.
Paul first was a pupil of Saint Illtud at Llantwit Major. Later, he studied on Caldey Island with Samson of Dol and Gildas. He went to Brittany, establishing monasteries in Finistère on the northwest coast of Brittany, at Lampaul on the island of Ushant (French Ouessant), on the island of Batz and at Ocsimor, now the city of Saint Pol de Léon, where he is said to have founded a monastery in an abandoned fort. He was consecrated bishop at Ocsimor under the authority of Childebert, King of the Franks. Paul was a vegetarian. One account says he died on the island of Batz. He was first buried at Saint Pol de Léon, but his relics were later transferred to Fleury Abbey. He was succeeded as bishop by his companion, Saint Joavan. Paul's bell is kept at Saint Pol. His feast day is 12 March.
Уэльс патшасы Паулин
Г. Х. Доблдің пікірінше, Пауль Аврелиан Уэльстің қасиетті Паулинімен бір адам болуы мүмкін, ол Уэльстің оңтүстік-батысындағы Кармартенширде, көбінесе Уитленд деп аталатын жерде шөлгеуші және ұстаз ретінде құрметтелген. Хайвел Дэвид Эммануэль Пауль Аврелианды Кармартенширдегі Паулинмен теңестіруді күмәнді деп есептейді. Ригифархтың «Дәуіт өмірі» (X тарау) еңбегінде Дәуіт білімін «С. Германның шәкірті, жазушы» деп сипатталған С. Паулиннің (Пауленс) қолында аяқтағаны айтылады. Паулин соқыр болғанда, Дәуіт оның көзін керемет түрде қайта қалпына келтіргені айтылады. Уэльстің Паулині Лландовири маңында шіркеулер мен шағын ғибадатханалар салған. Ол қасиетті Тейлоға сабақ берген және Дәуітті шамамен 545 жылы Лланддеви Брефи Синодында сөйлеуге ұсынған. Пауылдың шіркеуін салғаны туралы мәлімдемелер күмәнді. Кармартенширдегі Кеода табылған VI ғасырға жататын жазулы тас, қазір Кармартен мұражайында сақталады, оны «сенімді сақтаған, өз елін сүйген, әділдік үшін күрескен» деп құрметтейді. Оның мерекесі 23 қарашада тойланады.
G. H. Doble thought Saint Paul Aurelian might be the same as Saint Paulinus of Wales, revered in Carmarthenshire, southwest Wales as a hermit and teacher at a place usually identified as Whitland. Hywel David Emanuel considered the identification of Paul Aurelian with the Carmarthenshire Paulinus as doubtful. In Rhigyfarch's Life of S. David (chapter x), Saint David is stated to have completed his education under S. Paulinus (Paulens), who is described as a "scribe, a disciple of S. Germanus the bishop". When Paulinus became blind, David is said to have miraculously restored his sight. Paulinus of Wales founded churches and chapels around Llandovery. He is said to have taught Saint Teilo and to have nominated David to speak at the Synod of Llanddewi Brefi (in around 545). Claims of having founded the church at Paul are dubious. A 6th century inscribed stone found at Caeo in Carmarthenshire, now in the Carmarthen Museum, appears to honour him as "preserver of the faith, constant lover of his country, champion of righteousness". His feast day is 23 November.