Кіріспе
Элси Луиза Фергюсон (19 тамыз 1883 – 15 қараша 1961) – американдық актриса, сахнада да, кинода да ойнаған. Кейбір адамдар оны ертедегі феминист деп санайды, ол сұхбаттарында сайлау құқығын қолдаған және жануарлардың құқықтары үшін күрескен.
Elsie Louise Ferguson (August 19, 1883 – November 15, 1961) was an American stage and film actress. Seen by some as an early feminist, she promoted suffrage, which she discussed in interviews, and supported animal rights.
Ерте өмір
Нью-Йорк қаласында туған Элси Фергюсон Хайрам мен Амелия Фергюсонның жалғыз баласы еді. Оның әкесі табысты адвокат болған. Манхэттенде өсіп-білім алған ол жас кезінде театрға қызығушылық танытып, 17 жасында музыкалық комедиядағы хор қызы ретінде сахнада алғаш рет өнер көрсетті. 1903 жылдан 1905 жылға дейін шамамен екі жыл бойы "Кейс қызы" қойылымында ойнады. 1908 жылы ол Эдгар Селвиннің "Даланың Пьері" спектаклінде басты рөлде ойнады. 1909 жылға қарай, Чарльз Фроман, Клау және Эрлангер, Чарльз Диллингэм және Генри Б. Харрис сияқты бірнеше продюсерлердің қанатын астында бірнеше жылдық тәжірибеден кейін, ол "Мұндай кішкентай королева" спектаклінде ойнап, Бродвейдің танымал жұлдызына айналды. 1910 жылы ол Лондон сахнасында болды. Эвелин Несбит және Этель Бэрримор актрисалары оның достары болған. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бродвей жұлдыздарының көптеген өкілдері театр сахнасынан, сондай-ақ Нью-Йорк қалалық кітапханасы сияқты танымал орындарда өнер көрсету алдында "Талапкер облигацияларын" сату науқанын ұйымдастырды. Бірде Фергюсон бір сағаттың ішінде 85 мың долларлық облигация сатқан деген қаңтар бар.
Жұлдыздық атақ
Оның танымалдылығының шыңында бірнеше киностудия оған келісімшарт ұсынды, бірақ ол Нью-Йорк қаласындағы француз режиссері Морис Турнер 1917 жылы түсірген «Барбары қойлары» үнсіз фильміндегі басты рөлді ойнауды ұсынғанға дейін барлығын қабылдамады. Ол сондай-ақ фильмдерге келісім білдірген болуы мүмкін, себебі ол енді өзінің Бродвейдегі жұмыс берушілері Генри Б. Харрис, ол 1912 жылы «Титаник» кемесінде қаза тапқан, және 1915 жылы «Лузитания» кемесінде мерт болған Чарльз Фроманның қорғауында болмады. Продюсер және режиссер Адольф Цукор оны 18 фильмге, үш жылға, аптасына 5000 долларлық келісімшартқа қол қойды. Осы алғашқы фильмнен кейін Фергюсон жарнамалық кампанияларда жақсы көрінді және Paramount Pictures компаниясымен жасасқан тиімді келісімшарт бойынша Турнер режиссерлік еткен тағы екі фильмде түсті, онда ол апталық жалақысынан өзге, түсірілім күніне 1000 доллар алды. Оның сақталған жалғыз толыққанды үнсіз фильмі – Уорнер Оландтың басты рөлде ойнаған «Қорғаушы куә» (1919) фильмі, ал оны 1911 жылы оның досы Этель Бэрримор пьеса ретінде қойған. Ол жұмыс істеуге қиын, мінезді және дауға бейім адам ретінде танымал болды, төрт рет үйленді. 51 жасындағы соңғы некесінен кейін ол күйеуімен Коннектикут штатындағы ферманы сатып алып, уақытын сонда және Кап-д’Антибтегі үйінде бөлісті. Фергюсон 1943 жылы, 60 жасында Бродвейдегі соңғы өнерін көрсетті, ол сыншылардың жоғары бағасына ие болды. Ол «Асыққан бақыт» спектаклінде ойнады. Ол «Ақ қақпа фермалары» деген атпен белгілі болған поместьеде тұрды. Ол Коннектикут штатының Олд Лайм қаласындағы Дак Ривер зиратында жерленді. Мұрагерлері жоқ, өте бай әйел және жануарларды жақсы көретін ол өте көп байлығының үлкен бөлігін түрлі қайырымдылық қорына, соның ішінде жануарлардың әл-ауқатын жақсартуға бағытталған ұйымдарға сыйлады.