Вампир әдебиетінің тарихы мен эволюциясы

Кіріспе

Құпиялы әдеби жанр

Вампир әдебиеті – вампирлер тақырыбына негізделген әдеби шығармалардың кең спектрін қамтиды. Әдеби вампир алғаш рет 18 ғасырдағы поэзияда пайда болды, ал 1819 жылы жарық көрген Джон Полидоридің «Вампир» туындысы одан кейін готикалық әдебиеттегі маңызды кейіпкерлердің біріне айналдырды. Бұл туынды Лорд Байронның өмірі мен аңыздарынан шабыттандырылған. Кейіннен ықпалды болған туындылардың қатарында «Варни вампир» (1847), Шеридан Ле Фанудың лесбиянка вампир туралы «Кармила» әңгімесі (1872) және ең танымал – Брэм Стокердің «Дракула» (1897) романдары бар. Кейбір авторлар «ыңғайлы вампир» образын жасады, алғашқысы – Варни, ал Мото Хагионың «По кланы» (1972–1976) және Энн Райстың «Вампирмен сұхбат» (1976) романдары сияқты жаңа туындылар да үлкен әсер етті.

Дракула

Брэм Стокердің "Дракула" (1897) романы соңғы бір ғасырда халық арасындағы көркем әдебиеттегі вампир бейнесінің ең толыққанды сипаттамасы болып табылады. Оның вампиризмді ауру (жұқпалы шайтандық иелену) ретінде бейнелеуі, сонымен қатар сексуалдық, қан және өлімге қатысты жаңғырықтары, туберкулез бен сифилис кең таралған Викториялық Британияда жақсы қабылданып, әсер етті. Граф Дракула кейіпкерінің Влад Дракулешти III (Влад-Қасапшы), сондай-ақ Влад Цепеш деп белгілі, 15 ғасырдағы Валахия (Румыния) әскербасы немесе воеводаға негізделгені туралы мәлімдемелер көптеген ғалымдар тарапынан жоққа шығарылды. Дегенмен, тарихи тұлғадан өзгеше, Стокер өзінің графы Дракуласын Трансильваниядағы Борго өткеліне жақын сарайға орналастырды және осы аймаққа бүгінгі күнге дейін халықтың қиялында сақталған мистикалық аураны сыйлады. Стокер, әрине, ирланд халықтарының қан сорғыш жандар туралы мифтерінен шабыттанды. Оған сондай-ақ Ле Фанудың "Кармила" туындысы да әсер еткен. Ле Фану, Стокер Дублинде театр сыншысы қызметін атқаратын кезде оның редакторы болды. Ле Фану сияқты, Стокер Люси Вестенра және Дракуланың күйеулері сияқты тартымды әйел вампир кейіпкерлерін жасады. Стокердің вампир аңшысы Абрахам Ван Хельсинг кейінгі вампир әдебиетіне зор ықпал етті.

20 ғасыр

Стокердің граф Дракуласы, әсіресе «Носферату» фильміндегідей киноның жаңа құралында, көрнекті тұлға болып қала бергенімен, 20 ғасырғы вампирлік әдебиет дәстүрлі готикалық қорқыныштан асып, ғылыми фантастика сияқты жаңа жанрларды зерттеді. Осыған алғашқы мысал ретінде Густав Ле Руждың «Марс планетасының тұтқыны» (1908) және оның жалғасы «Вампирлер соғысы» (1909) келтіріледі. 1920 жылы J. H. Rosny aîné жазған «Жас вампир» повесінде вампиризм жай ғана «Beyond» деп аталатын басқа ғаламнан шыққан рухтардың иеленуі ретінде түсіндіріледі. Қазіргі заманғы вампирлік ғылыми фантастиканың ең ықпалды мысалы – Ричард Мэтисонның «Мен аңызмын» (1954). Роман болашақтағы Лос-Анджелесте өлі емес, каннибалистік/қан сорғыш жандармен толы әлемді суреттейді. Басты кейіпкер – вампиризмге себеп болатын бактерияның пандемиясынан аман қалған жалғыз адам. Ол түнгі жандардың шабуылынан аман қалу үшін күресуі керек, олардың биологиясының құпиясын ашып, тиімді қарсы шараларды әзірлеуі керек. Роман үш фильмге бейімделді: 1964 жылы Винсент Прайс ойнаған «Жердегі соңғы адам», 1971 жылы Чарлтон Хестон ойнаған «Омега адам», және 2007 жылы Уилл Смит ойнаған «Мен аңызмын» (фильм). 20 ғасырдың соңында көп томдық вампирлік эпостардың пайда болуы байқалды. Олардың біріншісі – готикалық роман жазушысы Мэрилин Росс жазған «Барнабас Коллинз» сериясы (1966–71), ол қазіргі заманғы американдық телесериал «Dark Shadows» негізінде жазылған. Бұл сонымен қатар, вампирлерді жамандықтың дәстүрлі бейнесі ретінде емес, поэтикалық, қайғылы батырлар ретінде қарастыру үрдісін қалыптастырды. Осы үлгі Анн Райс пен Челси Куинн Ярброның танымал «Вампир хроникалары» (1976–2018) романдары сериясында және «Сен-Жермен» сериясында (1978–) сақталды. Росс, Райс және Ярбро көп томдық вампирлік сагаларға жол ашты, олар қазір бұқаралық әдебиеттің маңызды бөлігі болып табылады (тізімді төменде қараңыз). Райс шығармаларында дәстүрлі готикалық идеялардың қазіргі заманғы готикалық субмәдениеттерімен бірігуі және вампирлік әдебиетте әрқашан жасырын болған трансгрессивті сексуалдықтарды ашық зерттеу басталды. Стивен Кинг, вампирлер туралы көп томдық эпостардың авторы болмаса да, 20 ғасырдың соңы мен 21 ғасырдың басындағы өте ықпалды қорқыныш жазушысы болып табылады, бұл оның соңғы 50 жылда әлемнің көптеген тілдерінде сатылған шамамен алпыс кітабымен дәлелденеді. Кингтің репертуарында дәстүрлі вампирлік фольклор Бела Лугосидің орындауынан шабыт алған тартымдылықпен үйлеседі, сонымен қатар физикалық зорлық-зомбылық, қырғын және жалпы қанағаттандыру деңгейін арттырады. Оның шығармалары қарапайым адамдардың өміріне еніп, өздерінің еркімен әрекет ететін, паразиттік жандардың қатыгездігін ерекше суреттейді, бұл оның кітаптарының қайталанатын тақырыбы. Кингтің өзі айтқандай, ол әлі де орта мектепте мұғалім болған кезде сыныпта оқыған кітаптарының бірі Брам Стокердің «Дракуласы» болды. Кешкі ас дастарқанында ол әйелі Табитадан егер Дракула 20 ғасырда қайта келсе не болады деп сұрады. «Оны Парк-авенюде сары такси басып, өлтірер еді», - деп жауап берді әйелі, содан кейін ол басқа, ауылдық ортаны ұсынды. Сол әңгімеден туған «Салемнің лоты» кітабы 1975 жылы «Кэрри» романынан кейін жарық көрді. Атауы Мэн штатындағы Иерусалим лоты деп аталатын қалашыққа сілтеме жасайды және ол 2 толық роман мен бір қысқа әңгіме, сонымен қатар Стивен Кингтің барлық кітаптарында кездесетін қалашықтың өмір сүруіне сілтеме жасайтын он екі кітаптың орталық бөлігі болып табылады. Кинг сонымен қатар, оған вампирлер енген бірнеше басқа да шығармаларды жазды, олардың ішінде «Эллурияның кішкентай әпкелері» (1998), «Түнгі ұшқыш» (1993, «Кошмарлар мен армандарда»), және «Қара мұнара» сериясындағы бірнеше кітап (1982–2012) Салемнің лотынан кем дегенде бір кейіпкер бар. Олардың көптеген кітаптары фильмге, теледидарға және комикс кітаптарына бейімделді. 1981 жылы жарық көрген «The Hunger» романы (1983 жылы фильмге айналдырылды) ашық сексуалдық тақырыпты жалғастырды және вампирлердің биологиясын зерттеді, олардың ерекше қабілеттері олардың қанының физикалық қасиеттерінің нәтижесі екенін білдірді. Романның пікірінше, барлық вампирлер өлі емес адамдар емес, бірақ кейбіреулері адамдармен бірге дамыған жеке түрлер. Осыдан бері вампирлер туралы осы түсінік бірнеше ғылыми фантастикалық оқиғаларда қолданылған, ең танымалдары «Блэйд» фильмдер сериясы. 1982 жылы белгілі жазушы Джордж Р.Р. Мартиннің «Fevre Dream» романы Миссисипи өзеніндегі кемелерде өмір сүретін, адамдарға ұқсас, бірақ олардың өмір сүруі үшін адамдарды жеуге міндетті жандар туралы әңгімелейді, олардың бірі оларды «емдеуге» арналған диеталық қосымшаны ойлап тапты және оны таратуға құқық пен мүмкіндік үшін күреседі. Ким Ньюманның «Anno Dracula» сериясы (1992–) Стокердің граф Дракуласына оралып, Дракула Ван Хельсинг тобын жеңіп, Ұлыбританияны бағындырған балама әлемді қарастырады, жанрға сәл постмодернисттік бұрылыс береді. Джосс Уидон жазған «Баффи – вампирлерді өлтіруші» телесериалы постмодернисттік және феминистік теориялар тұрғысынан вампирлік фольклорды зерттейді, бұл жағдайды вампирден қан ішкеннен кейін адамдарға айналғандар ретінде анықтайды, ал айналған вампирлер негізінен адам денесін иеленген демон болып табылады. «Баффи» және оның спин-оффы «Эйнджел» сонымен қатар, жанына ие болған вампир Эйнджелді маңызды рөлде бейнелейді, оның қайғыруға қабілеті қайта қалпына келтірілді, бірақ ол жақсылық жасаған кездегі кінәмен өмір сүруге мәжбүр. Нало Хопкинсонның «Brown Girl In The Ring» (1998) романы постколониалдық перспективадан вампирлік аңызды қарастырады, онда Кариб фольклорынан шыққан Соукуянт бейнеленеді, ал Тананарив Дьюдің «My Soul to Keep» (1995) және оның жалғасы «The Living Blood» (2001) романдары да осы тақырыпты зерттейді. 20 ғасырдың дәстүрлі вампирлік туындыларының бірі – Стивен Кингтің «Салемнің лоты» (1975), ол Дракуланың архетипін қазіргі заманғы американдық шағын қалалық ортада қайта қарастырады. Кинг осы туындыға Дракуланың әсерін мойындады, сонымен қатар E. C. Comics шығарған қорқыныш комикстерінде бейнеленген зорлық-зомбылыққа бейім вампирлердің ықпалын мойындады. 1989 жылы вампирлік әдебиеттің толық библиографиясы жарияланды – Маргарет Л. Картердің «The Vampire in Literature. A Critical Bibliography» (Энн-Арбор, Мичиган, АҚШ: Umi Research Press).

Though Stoker's Count Dracula remained an iconic figure, especially in the new medium of cinema, as in the film Nosferatu, 20th century vampire fiction went beyond traditional Gothic horror and explored new genres such as science fiction. An early example of this is Gustave Le Rouge's Le prisonnier de la planète Mars (1908) and its sequel La guerre des vampires (1909), in which a native race of bat winged, blood drinking humanoids is found on Mars. In the 1920 novella La Jeune Vampire (The Young Vampire), by J. H. Rosny aîné, vampirism is explained as a form of possession by souls originating in another universe known simply as the Beyond. Possibly the most influential example of modern vampire science fiction is Richard Matheson's I Am Legend (1954). The novel is set in a future Los Angeles overrun with undead cannibalistic/bloodsucking beings. The protagonist is the sole survivor of a pandemic of a bacterium that causes vampirism. He must fight to survive attacks from the hordes of nocturnal creatures, discover the secrets of their biology, and develop effective countermeasures. The novel was adapted into three movies: The Last Man on Earth starring Vincent Price in 1964, The Omega Man starring Charlton Heston in 1971, and I am Legend (film) starring Will Smith in 2007. The latter part of the 20th century saw the rise of multi volume vampire epics. The first of these was Gothic romance writer Marilyn Ross's Barnabas Collins series (1966–71) loosely based on the contemporary American TV soap opera Dark Shadows. It also set the trend for seeing vampires as poetic, tragic heroes rather than as the traditional embodiment of evil. This formula was followed in the popular Vampire Chronicles (1976 2018) series of novels by Anne Rice and Chelsea Quinn Yarbro's massive Saint Germain series (1978–). Ross, Rice and Yarbro set the trend for multi volume vampire sagas which are now a stock feature of mass market fiction (see below for list). Rice's work also saw the beginning of the convergence of traditional Gothic ideas with the modern Gothic subculture and a more explicit exploration of the transgressive sexualities which had always been implicit in vampire fiction. Stephen King, while not a writer of multi volume epics on vampires, has become a very influential horror writer of the late 20th and early 21st century, evidenced by the nearly sixty books he has published over the past 50 years selling around the world in multiple languages. King's repertoire often hybridizes traditional vampire folklore with the coy charm inspired by Bela Lugosi's performance while increasing the physical violence, carnage, and overall butchery. His work describes very graphically in detail the ruthlessness of what essentially is a supernatural, parasitic predator that unleashes itself and intrudes on ordinary life for ordinary people, a recurring theme of his books. According to King himself, he was still a teacher at a high school when one of the books the class was studying was Bram Stoker's Dracula. Over dinner, he asked his wife, Tabitha, what would happen if Dracula came back in the 20th century. "He'd probably be run over by a Yellow Cab on Park Avenue and killed," his wife replied, and it was from there that she suggested a different, rural setting. Salem's Lot, the book that resulted from that conversation, was published in 1975 as the follow up to Carrie The title references a Maine town called Jerusalem's Lot and it is the centerpiece of 2 full novels and one short story, plus twelve other books that reference the town's existence within the multiverse that runs through all Stephen King books. King also has written several other works with vampires included in them in both long and short form including The Little Sisters of Elluria (1998), The Nightflier (1993, in Nightmares and Dreamscapes), and several books in his series The Dark Tower (1982 2012) which also contains at least one character from Salem's Lot. Many of these have been brought to film and television as well as comic books. The 1981 novel The Hunger (adapted as a film in 1983) continued the theme of open sexuality and examined the biology of vampires, suggesting that their special abilities were the result of physical properties of their blood. The novel suggested that not all vampires were undead humans, but some were a separate species that had evolved alongside humans. This interpretation of vampires has since then been used in several science fiction stories dealing with vampires, most famously the Blade movie series. The 1982 novel Fevre Dream by notable author George R. R. Martin tells the tale of a race of living vampires, extremely human like but obligate predators on humans, set in the Mississippi Riverboat era, where one of them has developed a dietary supplement to "cure" them, and is fighting for the right and opportunity to distribute it. Kim Newman's Anno Dracula series (1992–) returns to Stoker's Count Dracula, looking at an alternate world where Dracula defeated Van Helsing's group and conquered Britain, and gives the genre a somewhat postmodern spin. The television series Buffy the Vampire Slayer, created and largely written by Joss Whedon, also explored vampire folklore in the light of postmodern and feminist theory, defining the 'condition' as humans who were made to drink vampire blood after the vampire drinks from them, with turned vampires being essentially demons possessing human corpses; Buffy and its spin off, Angel, also feature the character of Angel in a prominent role, with Angel being a vampire who was cursed with his soul, restoring his capacity for compassion, but also forcing him to live with the guilt of what he did as a regular vampire. Post Colonial perspectives on the vampire legend are provided in Nalo Hopkinson's novel Brown Girl In The Ring (1998), which features the Soucouyant, a vampire of Caribbean folklore, and in Tananarive Due's My Soul to Keep (1995) and its sequel The Living Blood (2001). One of the more traditional vampire works of the 20th century is Stephen King's 'Salem's Lot (1975), which re imagines the archetypal Dracula type story in a modern American small town setting. King acknowledged the influence of Dracula on the work, as well as the violent, pre Comics Code vampires portrayed in horror comics such as those released by E. C. Comics. In 1989, a comprehensive bibliography of vampire literature was published – Margaret L. Carter's The Vampire in Literature. A Critical Bibliography (Ann Arbor, Michigan, U. S.: Umi Research Press).

21 ғасыр

Көптеген вампирлер туралы кітаптар әлі де жарық көріп жатыр, оның ішінде бірнеше жалғасы бар сериялар да бар. Энн Райстен шабыттанған, бірақ кейіпкерлерінің ашық сексуалдығын қалыпты жыныстық ролдерге ауыстырған паранормальді романс – қазіргі заманғы баспагерлік құбылыс. Еркек кейіпкер ретінде әдемі вампирлермен романтикалық қарым-қатынасты бейнелейтін шығармаларға Линсей Сэндстің "Арджено отбасы" сериясы (2003–), Шарлин Харрис "Оңтүстік вампир құпиялары" сериясы (2001–2013), Кристин Фиханның "Карпат" сериясы (1999–) жатады. Дегенмен, Лорелл К. Гамильтонның "Анита Блейк: Вампирлер аулаушысы" сериясы жанр шекараларын романтикадан эротикаға қарай жылжытты. Оккульттік детектив жанрын Джим Батчердің "Дрезден файлдары" (2000–) және Шарлин Харристің "Оңтүстік вампир құпиялары" (2001–) фантастикалық сериялары көрсетеді. Жасөспірімдер мен жастар әдебиеті саласында Даррен Шан "Cirque Du Freak" (2000) және "Тағдыр ұлдары" (2006) кітаптарынан басталатын, вампирдің көмекшісі болған бала туралы 12 кітаптан тұратын серия жазды. Осы кітаптардың алғашқы үш кітабынан "Cirque du Freak: The Vampire's Assistant" (2009) фильмі түсірілді. Ол қазіргі уақытта Саганың преквелін, Лартен Крепсли туралы төрт кітаптан тұратын серияны (басты кейіпкерлердің бірі) жазып жатыр. Эллен Шрайбер Рейвен Мэдисон мен оның вампир жігіті Александр Стерлинг туралы "Вампирлердің сүйісі" (2005) фильмінен басталатын жас ересектер сериясын жасады. Скотт Вестерфелдтің "Пипс" (2005) романында басты кейіпкер жұқпалы паразит тасымалдайды, ол вампир сияқты мінез-құлыққа әкеледі. Граф Дракула да әлі де романда жазушыларға шабыт береді, мысалы, Элизабет Костова "Тарихшы" (2005) романында. Швециялық автор Джон Аджвид Линдквисттің сыншылар жоғары бағалаған вампир туралы әңгімесі "Låt den rätte komma in" (2004), 12 жасар баланың 200 жылдық вампир баласымен қарым-қатынасы туралы, қазір ағылшын тіліне "Let the Right One In" (2007) деп аударылды және фильмге бейімделді. Оқиға Стокгольмнің Blackeberg қалашығында өтеді. Бұл роман қазіргі заманғы романтикалық үрдістерге сай келмейді, оның орнына адам мен вампирдің достығына назар аударады. Ең бастысы, ол Дракуланың танымал еткен көптеген вампирлік қасиеттерін сақтайды. Димитрис Лякостың "Поэна Дамни" трилогиясының екінші кітабы "Көпірдегі адамдармен" вампир аңызын ритуалдық театрландырылған драмалық қойылым аясында қарастырады. Дистопиялық ортада, қираған көпірдің аркалары астында, әлеуметтік шеттетілгендер тобы ежелгі грек діні мен әдебиетінен, христиандық эсхатологиясынан және Балқандағы вампир эпидемиялары туралы саяхатшылардың хабарламаларынан алынған вампирдің дәстүрлі емес, готикалық емес нұсқасын ұсынады. Бұл оқиға вампирлер, өлместер, қабірлер немесе Арқан әлемі туралы тікелей айтылмаған минималистік стильде баяндалады, бірақ негізгі тақырыпты айқын және керемет физикалық егжей-тегжейлі жеткізеді. Питер Уоттстың "Blindsight" романы вампирлердің ғылыми негізін зерттейді, оларды планетадағы басым түр емес, эволюциялық ақаулықтан пайда болған адамзаттан эволюциялық тармақ ретінде бейнелейді. Олар евклидтік геометрияға қарсылық көрсетеді (тік бұрыштар "Кресттік ақаулық" деп аталатын ұстамаларды тудырады, бұл заманауи технологияның бүкіл әлемді басып алғанда олардың жойылуына әкеледі). Олардың жоғары интеллектісі мен мәселелерді шешу қабілеттері бар, олар арнайы тапсырмалар үшін гендер фрагменттерінен қайта құрылды, олардың кресттік ақаулығын жеңілдететін арнайы дәрілермен. Бір ерекше маңызды вампирлік қасиет – олардың ұзақ уақыт бойы қыстап отыру қабілеті, бұл криогендік стазисті мүмкін етеді және гендік терапия арқылы астронавттарға қолданылады. Романның соңында вампирлер жерді басып алып, адамзатты жойып жіберуі мүмкін деген ой айтылады. Соңғы жылдары вампирлік көркем әдебиет – бұл маш-аптарды құруда қолданылатын көптеген табиғаттан тыс көркем жанрлардың бірі. Бұл шығармалар бұрыннан бар мәтінді немесе тарихи тұлғаны жанрлық көркем әдебиет элементтерімен біріктіреді. Осы шығармалардың ең танымалдарының бірі – Сет Грэм Смиттің "Абрахам Линкольн, вампирлер аулаушысы", онда тарихи Авраам Линкольнның зұлым вампирлерді аулаушы ретінде жасырын жеке тұлғасы бар. ХХІ ғасыр вампирлік көркем әдебиеттердің көптеген мысалдарын әкелді, мысалы, J. R. Уордтың "Қара қамыс бауырластық" сериясы және жасөспірімдер мен жас ересектерге тартымды болатын басқа да өте танымал вампирлік кітаптар. Мұндай вампирлік паранормальді романстар және оған ұқсас вампирлік қыздар мен вампирлік құпия детективтер – қазіргі заманғы баспагерлік құбылыс. L. A. Банкс "Вампирлер аулаушысының аңызы" сериясы, Лорелл К. Гамильтонның эротикалық "Анита Блейк: Вампирлер аулаушысы" сериясы және Ким Харрисонның "The Hollows" сериясы вампирді жаңа перспективалардың әртүрлілігінде бейнелейді, олардың кейбіреулері түпнұсқа аңыздармен байланыссыз. "Twilight" (2005–2008) сериясындағы вампирлер сарысақ пен кресттердің әсеріне назар аудармайды және күн сәулесінен зардап тартпайды, бірақ ол олардың табиғаттан тыс екенін көрсетеді. Ришелль Мид "Vampire Academy" (2007–2010) сериясында дәстүрлі вампирлерден өзгеше, румыниялық фольклорға негізделген, жақсы және жаман екі түрлі вампирлер, сондай-ақ жартылай вампирлер бар.

Many books based on vampires are still being published, including several continuing series. Paranormal romance, inspired by Anne Rice, but mostly dropping the open sexuality of her characters in favor of more conventional sexual roles, is a remarkable contemporary publishing phenomenon. Romances with handsome vampires as the male lead include Lynsay Sands' Argeneau family series (2003–), Charlaine Harris The Southern Vampire Mysteries series (2001–2013), and Christine Feehan's Carpathian series (1999–). However, Laurell K. Hamilton's Anita Blake: Vampire Hunter series has again shifted the genre boundaries from romance back toward the territory of erotica. The occult detective subgenre is represented by Jim Butcher's The Dresden Files fantasy series (2000–), and Charlaine Harris's The Southern Vampire Mysteries (2001–). In the field of juvenile and young adult literature, Darren Shan wrote a 12 book series (The Saga of Darren Shan) about a boy who becomes a vampire's assistant, beginning with Cirque Du Freak (2000) and ending with Sons of Destiny (2006). A film adaptation has been made of the first three books called Cirque du Freak: The Vampire's Assistant (2009). He is also currently writing a prequel to the Saga, a series of four books all about Larten Crepsley (one of the main characters) starting with Birth of a Killer (2010) and finishing with Brothers to the Death (2012). Ellen Schreiber created a young adult series about Raven Madison and her vampire boyfriend Alexander Sterling, starting with Vampire Kisses (2005). In Scott Westerfeld's young adult novel Peeps (2005), the protagonist carries a contagious parasite that causes vampire like behavior. Count Dracula also continues to inspire novelists, for example Elizabeth Kostova in The Historian (2005). Swedish author John Ajvide Lindqvist's critically praised vampire story Låt den rätte komma in (2004), about the relationship of a 12 year old boy with a 200 year old vampire child, has now been translated into English as Let the Right One In (2007) and a film adaptation has been produced. The story takes place in Blackeberg, a suburb of Stockholm. This particular novel does not follow the modern romantic trend, and instead focuses on a human vampire friendship. Crucially, it retains many of the vampire traits popularized by Dracula. Dimitris Lyacos's second book of the Poena Damni trilogy With the People from the Bridge handles the vampire legend in the context of a ritualistic post theatrical drama performance. In a dystopian setting, under the arches of a derelict bridge, a group of social outcasts present an unconventional, non Gothic version of a vampire drawing from ancient Greek religion and literature, Christian eschatology as well as traveler reports of vampire epidemics in the Balcans. The story is recounted in a minimalist style that makes no explicit mention to vampires, the undead, graves or the Underworld, conveying, nevertheless, the underlying theme unambiguously and in striking physical detail. Peter Watts' novel Blindsight has explored a scientific basis for vampires, depicting them as an evolutionary offshoot from humanity who were not the dominant species on the planet solely due to an evolutionary glitch making them averse to Euclidean geometry (right angles cause seizures in what is called "Crucifix Glitch", leading to them dying out when modern technology with all its structures swept the world). Implied to have vastly superior intelligence and problem solving capabilities, they were recreated from gene snippets for special tasks, with special drugs alleviating their crucifix glitch. One particularly important vampire trait is their ability to hibernate for extended periods of time, which makes cryogenic stasis possible and is applied to astronauts via gene therapy. At the end of the novel it is implied the vampires have taken control of earth and may be exterminating baseline humanity. In recent years, vampire fiction has been one of many supernatural fiction genres used in the creation of mashups. These works combine either a pre existing text or a historic figure with elements of genre fiction. One of the best known of these works is Abraham Lincoln, Vampire Hunter by Seth Grahame Smith, in which the historic Abraham Lincoln has a fictional secret identity as a hunter of evil vampires. The 21st century brought more examples of vampire fiction, such as J. R. Ward's Black Dagger Brotherhood series, and other highly popular vampire books which appeal to teenagers and young adults. Such vampiric paranormal romance novels and allied vampiric chick lit and vampiric occult detective stories are a remarkably popular and ever expanding contemporary publishing phenomenon. L. A. Banks' The Vampire Huntress Legend Series, Laurell K. Hamilton's erotic Anita Blake: Vampire Hunter series, and Kim Harrison's The Hollows series, portray the vampire in a variety of new perspectives, some of them unrelated to the original legends. Vampires in the Twilight series (2005–2008) by Stephenie Meyer ignore the effects of garlic and crosses and are not harmed by sunlight, although it does reveal their supernatural status. Richelle Mead further deviates from traditional vampires in her Vampire Academy series (2007–2010), basing the novels on Romanian lore with two races of vampires, one good and one evil, as well as half vampires.

Қымызқұйрық

Сербиялық фольклордан белгілі, вампир мен адамнан туған дампир жақындағы көркем әдебиеттерде кеңінен танымал болды.

Комикстер

Вампирлерді бейнелейтін комикстер мен графикалық романдар: Vampirella (Warren Publishing, 1969), Morbius the Living Vampire (Marvel, 1971), The Poe Clan (Shogakukan 1972), The Tomb of Dracula (Marvel Comics, 1972), Blade (Marvel, 1973), I Vampire (DC Comics, 1981), Hellsing (Shonen Gahosha, 1997), Vampire Girl (Shodensha, 1999–белгісіз), 30 Days of Night (IDW Publishing, 2002), Chibi Vampire (Monthly Dragon Age, 2003), JoJo's Bizarre Adventure (Weekly Shonen Jump 1986–2004, Ultra Jump 2004), Rosario + Vampire (Monthly Shōnen Jump 2004), Vampire Knight (LaLa, 2005), Blood Alone (MediaWorks, 2005), Dracula vs. King Arthur (Silent Devil Productions, 2005), Dance in the Vampire Bund (Media Factory, 2006), Anita Blake: Vampire Hunter: Guilty Pleasures (Dabel Brothers Productions/Marvel Comics, 2007), Half Dead (Dabel Brothers Productions/Marvel Comics, 2007), Buffy the Vampire Slayer Season Eight (Dark Horse Comics, 2007), Black Rose Alice (Akita Shoten, 2008), Nosferatu (Viper Comics, 2010), Twilight: The Graphic Novel (2010) және He's My Only Vampire (Kodansha, 2010). Гарт Эннис комикс сериясы Preacher (DC/Vertigo, 1995) бойынша негізгі еркек кейіпкері Проинсиас Кэссиди – ирланд тегіндес вампир. Сонымен қатар, көптеген белгілі супербатырлар кейде вампир суперзұлымдармен кездескен. Бельгия-француз комиксі Le Bal du rat mort-де полиция инспекторы Жан Ламорг – гибридтік вампир және ол тышқандардың патшасы. Ол Остендеде тышқандардың шабуылына жетекшілік етеді және адам құрбандарының қанын сорғылайды. 2009 жылы Zuda Comics La Morté Sisters шығарды, бұл Оңтүстік Филадельфиядағы католик жетімханасындағы жасөспірім вампиризм туралы әңгіме. Оқиға жаңа келген Мэддидің ниндзя монахтар мен қара магия әлеміндегі өмірін баяндайды. Скотт Снайдер жасаған "Американдық вампир" 2010 жылы жарық көрді. Онда вампирлердің эволюциясы және Америка тарихы бойында жаңа түрлердің пайда болуы туралы идея зерттеледі.

Журналдар

Вампирлер тақырыбындағы журналдардың ішінде 1999 жылы жарық көрген "Bite me" журналы бар. Әдеттегі мазмұнында вампир актерлерімен сұхбаттар, танымал вампир фильмдерінің классикасы туралы материалдар, вампирлерге қатысты жаңалықтар, жақын арада шығатын вампир фильмдері мен кітаптары туралы ақпараттар болады. Құрылмай қалған вампир журналдарына Crimson (Англия), Journal of the Dark (АҚШ), Father Sebastiaan's Vampyre Magazine (АҚШ) және The Velvet Vampyre (Англияда таратылған The Vampyre Society мүшелеріне ғана қолжетімді болған) кіреді.