Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Әскери операция
Military operation
"Operation Southern Focus" операциясы – 2003 жылы Иракқа басып кіруге дейінгі айларда (АҚШ-та "Ирак Азаттығы операциясы" деп аталды) Ирактың оңтүстік аймағындағы ұшуға тыйым салынған аймақтардың бұзылуына жауап ретінде әскери шаралар күшейтілді, оның ішінде әуе қорғанысы артиллериясы мен басқа да әскери кешендерді қарқынды бомбалау жүргізілді. Бұл кезеңде барлау ақпаратын жинау да күшейді. Операция 2002 жылдың маусымынан бастап 2003 жылдың наурызында басып кірудің басталғанға дейін жалғасты. Операцияның мақсаты – Ирактың әуе қорғанысы және байланыс жүйесін әлсіретіп, басып кіруге дейін жағдайды дайындау еді. 2003 жылдың ортасында генерал-лейтенант Т. Майкл Мозли бұл операцияның бар екенін мәлімдеді.
Operation Southern Focus was a period in the months leading up to the 2003 invasion of Iraq (called "Operation Iraqi Freedom" in the United States) in which the military responses to violations of the southern Iraqi no fly zones were increased, with more intensive bombing of air defense artillery installations and other military complexes. It also marked a period of increased intelligence gathering. The operation lasted from June 2002 until the beginning of the invasion in March 2003. It was intended to be a "softening up" period prior to invasion, degrading Iraq's air defense and communication abilities. Lieutenant General T. Michael Moseley revealed the operation's existence in mid 2003.
Операция
Операция сол кезде жарияланбады, ол тек қана бұрыннан бар Operation Southern Watch операциясының күшейтілуі ретінде айтылды. Операция басталғанда АҚШ Қорғаныс министрлігі мен CENTCOM аймақтағы ирактық нысандарға бомбалаудың көбейгенін, осы елдің әуе қорғанысы күштерінің күшейген шабуылдарына жауап ретінде түсіндірді. 1991 жылғы Перс шығанағы соғысы аяқталғаннан бері Ирактың ұшуға тыйым салынған аймақтары үздіксіз бақылауда болды, және американдық және коалициялық әскери ұшақтары үнемі бомбалау жүргізіп отырды. Дегенмен, Southern Focus операциясы кезінде көптеген қақтығыстар болды. Коалиция күштері 651 шабуылға 606 бомбамен, 391 нысанаға жауап ретінде операция барысында шабуылдады.
The operation was not publicly declared at the time, and was just said to be an intensification of the already existing Operation Southern Watch. When it began, the United States Defense Department and CENTCOM stated that increasing numbers of bombings of Iraqi installations in the region were merely in response to more attacks by the air defense forces of that country. The Iraqi no fly zones had been patrolled continuously since the end of the 1991 Gulf War, and bombings by American and coalition fighter aircraft had taken place on a regular basis. However, Southern Focus saw many more engagements. Coalition forces responded to 651 attacks by dropping 606 bombs on 391 targets over the course of the operation.
Бомбаларды қолдану
Бомбалардың тоннажы 2002 жылдың наурызында 0 және 2002 жылдың сәуірінде 0,3-тен мамыр-тамыз айларында айына 7-14 тоннаға дейін өсті, ал қыркүйекте Конгресс 11 қазанда басып кіруге рұқсат бергенге дейін соғысқа дейінгі ең жоғары көрсеткіш – 54,6 тоннаға жетті. Қыркүйектегі шабуылдардың ішінде 5 қыркүйекте Ирактың батысындағы негізгі әуе қорғанысы нысанына 100 ұшақпен шабуыл жасалды. New Statesman журналының мәліметінше, бұл нысан "Оңтүстік қауіпсіздік аймағының ең шеткі нүктесінде, шииттерге шабуылдарды болдырмау үшін күзетілуі қажетті аймақтардан қашықта орналасқан. Ол күзетшілерге қауіп келтіргендіктен емес, Иорданиядан операция жүргізетін одақтас арнайы күштердің Иракқа көрінбей кіруіне жағдай жасау үшін жойылды".
The tonnage of bombs dropped increased from 0 in March 2002 and 0.3 in April 2002 to between 7 and 14 tons per month in May–August, reaching a pre war peak of 54.6 tons in September – prior to Congress' 11 October authorisation of the invasion. The September attacks included a 5 September 100 aircraft attack on the main air defence site in western Iraq. According to New Statesman this was "Located at the furthest extreme of the southern no fly zone, far away from the areas that needed to be patrolled to prevent attacks on the Shias, it was destroyed not because it was a threat to the patrols, but to allow allied special forces operating from Jordan to enter Iraq undetected."
Жетістік
Ирактың жалғыз жетістігі 2002 жылдың 23 желтоқсанында тіркелді, сол кезде АҚШ Әуе күштерінің RQ-1 Predator БПЛА-сы AIM-92 Stingers зымырандарымен тәжірибелік түрде жарақтандырылып, ирактық күштерді шайқасқа шығару мақсатымен ұшуға тыйым салынған аймақты күзетуге жіберілді. Оны екі ирактық МиГ-23 ұшағы байқап, шабуылға өтті, алайда екі ұшақ та нысананы құлыптауға қол жеткізе алмады. Содан кейін 1-ші истребитель-перехватчик эскадрильясының МиГ-25 ұшағы көмекке шақырылды. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жаңа F/A-18E Super Hornet истребитель-бомбардировщигінің жауынгерлік қолданылуының алғашқы жағдайы 2002 жылдың қарашасында «Оңтүстік Назар» операциясы барысында болды, онда «Абрахам Линкольн» әуе кемесінен ұшып келген Strike Fighter Squadron 115 (VFA 115) эскадрильясының ұшақтары Аль-Кут маңындағы жер-әуе қорғаныс жүйелері мен басқару орталықтарына соққы берді.
Iraq's only success came on 23 December 2002, when a USAF RQ 1 Predator UAV was experimentally armed with AIM 92 Stingers and sent to patrol the no fly zone in an attempt to bait Iraqi fighters into combat. It was spotted by two Iraqi MiG 23s and attacked, however both planes were unable to achieve a lock on. A MiG 25 of the 1st Fighter Interceptor Squadron was then scrambled to assist. The first combat use of the U. S. Navys new F/A 18E Super Hornet fighter bomber occurred in November 2002 during Operation Southern Focus, when aircraft from Strike Fighter Squadron 115 (VFA 115) flying from the aircraft carrier Abraham Lincoln struck surface to air missile sites and command and control targets near Al Kut.