Кіріспе

Жаңа Зеландияның Дунедин қаласының басты теңіз порты.

Маорилердің алғашқы қоныстары

Порт Чалмерстің бастапқы маори атауы Потакере немесе Пу такере болған, бұл туаху, яғни құрбандық алаңы орналасқан төбені білдіруі мүмкін. Копутай – кейінірек пайда болған «толған су» деген мағына беретін атау. Ол бір топ жауынгерлердің Бойлер Пойнт деп кейіннен аталған үңгірде түн өткізуге шешім қабылдап, каноэларын жоғары толқын деңгейінен асыра тартып қоюымен байланысты оқиғаны еске түсіреді. Түн бойы су көтеріліп, жағаға тірелген каноэлер ағысқа түсті. Олардың кейбіреуі каноэлерді қайтарып алу үшін жүзіп шыққанда, жағадағылар «Копутай!, Копутай!» деп ұран салды. 1780 жыл шамасында Кати Мамое мен Каи Таху тайпалары арасында бейбітшілік орнағанда, Копутай Каи Таху аумағының оңтүстік шекараларының бірі болды. Каретай, Те Матенга Тайароа, Туваики және басқа да маори басшылары Копутайға жиі келіп тұратын. 1839 жылдың ақпан айына қарай Отагодағы (қазіргі Отакоу) Веллер ағайындар порттың қарсы бетінде, Сауерс шығанағында, қырылыс алаңын құрған көрінеді. Келесі жылдың қыркүйек айында сонда «Анна» деп аталатын үлкен қайық салынып жатқандығы айтылды. 1840 жылы Порт Чалмерс және Отаго шығанағының бүкіл батыс жағалауы (Буркс нүктесінен Отафело нүктесіне дейін) Те Матенга Тайароаның француз кит аулаушылары Пьер Дармандаритс пен Эдуард Дюбернге, құдалар және серіктестерге жер сатуына кірді. Копутайдағы алғашқы христиан қызметін 1842 жылы Вайкуаитидегі Веслиан миссионері, пастор Джеймс Уоткин өткізді. Тайароаның туысы, басшы Кохи, Копутайдағы соңғы белгілі хапудың басшысы болды. Сол жылы Кохи ауырып, өлімі жақын деген ойға келгенде, жас ұлы Тимоко теңізшілік қайығынан ешқандай пайда көре алмайтынынан қорқып қалды. Сондықтан ол қызметшілері Курукуру мен Рау о те уриге қайықты Копутай жағасында өртеуді бұйырды. Қайықтағы басқа серіктестердің наразылығын басу үшін Кохи әйелі Пиромен ақылдасып, Отахеитиде жаза ретінде өлімге келісім берді. Тайароаға осы міндет жүктелді, бірақ түйін байлағанда қолы дірілдегенін байқаған Кохи: «Kahore kia mataa a Taiaroa ki te mea o te taura» (Тайароа түйін байлай білмейді) деп айғайлады. Содан кейін Кохи арқанды алып, мойнына байлап, Тайароа арқанды тартып, өліміне себеп болғанша бекітті. Кохи Копутайда жерленді. 1844 жылға қарай Копутайде ешкім қалмады.

Еуропалықтардың келуі

1844 жылы капитан Томас Уинг басқаратын «Дебора» шхунасын Жаңа Зеландия компаниясының Фредерик Таккетті жоспарланған Жаңа Эдинбург елді мекені үшін орын таңдауға көмектесу үшін жалдады. 1844 жылғы 31 наурызда оңтүстіске қарай сапарлағаннан кейін, Таккет 23 сәуірде Моэракиде кемеден түсіп, жерді жақсырақ бағалау үшін оңтүстікке қарай құрлықпен жүріп өтті. «Дебора» өздігінен оңтүстіске қарай жалғастырып, қазіргі атауымен белгілі және кемесінің қалдықтары сақталған Копутай шығанағына жетті. Таккет кемемен тек 26 сәуірде ғана кездесті. Таккет порты мен айналасын зерттеді, оны өзі көріп өткен кез келген жерден, жоспарланған елді мекен үшін ыңғайлы деп санады. Сәуірдің соңында ол ішкі аймақтарды зерттеу үшін кетіп, 11 маусымда Копутайға оралды. Осы кезде Копутайда уақытша пандус, екі маори стиліндегі үй (whare) және бірнеше шатырлар орнатылды. 1860 жылдары Дунедин мен Порт Чалмерс арасында порт бойында жол салынды, бұл кемелерге Порт Чалмерсте тоқтауға мүмкіндік берді, ал тауарлар Дунединге және кері бағытта жолмен тасымалданды. 1873 жылы Боуэн пирсі, одан кейін Экспорт пирсі және кейінірек Джордж көшесіндегі пирс салынды. 1862 жылы Дунедин мен Порт Чалмерс телеграф желісімен байланысты. Он мыңнан астам халқы, бес мейрамханасы, үш рестораны, алты дүкені, екі дәріханасы, екі нан пісіретін орны, екі шаштараз, екі ұстаханасы, екі шіркеуі, екі мектебі және мәсондық залы (апта ішінде сот ретінде жұмыс істейтін) болды. Бұл шешім даулы болғанымен, порттың солтүстік-батыс жағында «Виктория кеме арнасы» деп аталатын жерді қазуға келісті. Арна 1881 жылы ашылды. Бастапқы арна тар және терең емес еді, және жақсы бастама алған жоқ, себебі оны пайдаланған алғашқы кеме – «Юнион Стим Шип Компани» компаниясының «SS Penguin» кемесі уақытша тоқтап қалды. Қаржылық мүмкіндіктерге байланысты арна біртіндеп кеңейтіліп, тереңдетілді, ал 1907 жылға қарай Дунединнің кемежайларын Порт Чалмерске қарағанда екі есе көп кеме пайдаланды. «Виктория кеме арнасының» ашылуына ішінара өтемақы ретінде Порт Чалмерсте кемелерге қызмет көрсету және кеме құрылысы салалары дамыды, ал іргелес Кери шығанағы балық аулау портына айналды. 1882 жылы «Дюнедин» кемесі алғашқы мұздатылған жүкпен Порт Чалмерстен шығып, Жаңа Зеландияның мұздатылған ет саудасының басталуын қадағалады. Дэвид Александр Де Маус (1847–1925) Порт Чалмерсте фотосурет бизнесін жүргізіп, теңіз суреттерімен танымал болды. 1893 жылы ол Жаңа Зеландияда әдепсіз суретті (әйелдің суретін) сатқаны үшін сотталған алғашқы адам болды. Бұл Францияда заңды болған суретшілерге арналған француз академиялық зерттеуінің қайта басылуы болуы мүмкін. Бұл сот үкімі оны 1899 және 1913 жылдар аралығында төрт рет Порт Чалмерс қаласының мэрі болып сайлануына кедергі болмады.

Антарктиканы зерттеуге қызмет көрсету

1894 жылдың қараша айында портқа норвегиялық кит аулау және теңіз түлеулерін аулау кемесі – «Антарктика» келді. Бұл кеме Антарктика құрлығына жасалған алғашқы растаулы қондырумен есімдері шегеленген болатын. Порт Чалмерсте жөндеу және қайта жабдықтау үшін тоқтағанда, экипаждың бірнеше мүшесі саяхатын жалғастырудан бас тартты, ал бірнеше күннен кейін Стюарт аралында төрт жаңа зеландиялық жұмысқа алынды. Антарктиканы зерттеудің қаһармандық дәуірінде Отаго порты келесі зерттеушілерді тартуға тырысты, көмір, азық-түлік және портты тегін пайдалану мүмкіндігі арқылы жомарт қонақжайлық көрсетті. Осы мүмкіндік Роберт Фалькон Скотты қызықтырды, ол 1901 жылдың желтоқсан айында «Дискавери» кемесімен және 1910 жылдың қараша айында Антарктикаға бағытталған «Терра Нова» экспедициясымен келді. Сондай-ақ ол Эрнест Шеклтонның «Нимрод» және «Эндуранс» экспедицияларын тартты. 1916 жылы Шеклтонның зақымдалған «Аврора» кемесі Порт Чалмерске сүйретіліп, Портта жөнделіп, Антарктикаға қайтарылды. Америкалық Ричард Э. Берд 1928 жылы Антарктикадағы операциялары үшін Порт Чалмерсті база ретінде пайдаланды, ал Линкольн Эллсворт 1933 жылы да осылай істеді, сондай-ақ алдағы онжылдықтарда көптеген басқа американдық, француз және жаңа зеландиялық зерттеушілер де осы портты пайдаланды. 1903 жылы Порт Чалмерс сайлау округінде алкогольді сатуға тыйым салу туралы шешім қабылданды. Қаланың қонақ үйлері бірігіп, өздерінің мәселесін Лондондағы Тайлық кеңесіне дейін жеткізді, содан кейін 1905 жылдың мамырында лицензияларын қайтарып алды. 1905 жылға қарай қалада 2000-нан астам халқы бар еді, онда екі теміржол станциясы, екі банк, сүт зауыды, газ зауыды, екі зират, демалыс саябағы, екі өрт сөндіру станциясы, мыс оркестрі, тұзды су ваннасы және Механиктер институты болды. Білім беруді аудандық орта мектеп, католик мектебі, техникалық мектеп және бірнеше жеке балабақшалар қамтамасыз етті. Қаланы тұрақты артиллерия ротасы және гарнизон артиллерия еріктілері қорғады. 1906 жылы жергілікті мектептегі 432 оқушының ішінде бар болғаны 28 ұл мен 1 қыз ғана жүзе білетіні анықталды, сол себепті жүзу сабақтары оқу бағдарламасына қосылып, жартылай толтырылған докте өткізілді. 1930 жылдары Дунединнен Сауерс-Бейді Уайтитимен байланыстыратын жаңа солтүстік тас жолының бөлігі ретінде туннель салу ұсынылды, бірақ ол ешқашан салынбады. 1961 жылы қалада 3120 адам тұрды. 1965 жылы қаладан теңіз жағалауымен өтетін жаңа жылдам жол салынды. 1971 жылы Порт Чалмерс Оңтүстік аралдағы алғашқы контейнерлік терминал ретінде таңдалды, бұл Порт Чалмерсті Оңтүстік аралдағы маңызды сауда порты ретінде қайта бекітті, бірақ бұл жергілікті тұрғындардың наразылығын тудырды, олар осы уақытқа дейін бірнеше буын бойы богемиялық тыныштықта өмір сүрген еді. 1979 жылы Порт Чалмерс пен Дунедин арасындағы жолаушылар пойыздары 106 жылдық қызметтен кейін тоқтатылды. Жоғарғы станциядағы барлық ғимараттар кейіннен алынып тасталды. Контейнерлік тасымал өсуін жалғастырды, сонымен қатар ағаш тасымалының жаңа саласы дамыды, бірақ бұл салалардың еңбекке деген қажеттілігі азайды, нәтижесінде қала халқы азайды. 1975 және 1980 жылдары Арамуанада алюминий балқыту зауытын салуға жасалған әрекеттер сәтсіз аяқталды. 1970 жылдардан бастап Порт Чалмерс пен Кэри шығанағында суретшілер колониясы өсіп, порттың өнеркәсіптік дамуына байланысты шиеленістерге ықпал етті және қалаға ерекше атмосфера сыйлады. 1987 жылы Порт Чалмерс ескі тұрғындарының қоғамының жинағы ескі почта ғимаратына көшіріліп, Порт Чалмерс мұражайы ретінде қайта ашылды. Кейіннен ол Өңірлік теңіз мұражайы болып аталды. Виктория каналы біртіндеп кеңейтіліп, 16 метрге дейін тереңдетілгенімен, қазіргі заманғы круиздік кемелер мен контейнерлік кемелердің үлкендігіне байланысты олар жиі тереңдік шегінен асып түседі, ал каналдың тарлығы оларды сүйрегіштермен бағыттап жүргізуді қажет етеді. Нәтижесінде, Порт Чалмерс ашық теңізге жақындығы және оңай тоқталу мүмкіндігіне байланысты басты порт ретінде таңдалады. 2018–2019 қаржы жылында порт 208 600 контейнерді өңдеді, ал Дунедин мен Порт Чалмерс айлақтары арасында 1,15 миллион тонна ағаш экспортталды. Биік Флагстаф төбесі ұзақ жылдар бойы сырғып, 1999 жылы болған дауыл кезінде айтарлықтай құлдырады. 2019 жылдың маусым айында Port Otago компаниясы Флагстаф төбесінің шығыс және солтүстік-шығыс жақтарын тұрақтандыру және Бич көшесін бастапқы орнына қайтару үшін 2,9 миллион долларлық жобаны бастады. Бірқатар террасалар құрылып, шамамен 45 000 м³ артық тау жыныстары мен шөгінділер алынады.

Шығармашылық өнер

Шығармашылық өнерлер аймақтың экономикасы үшін әлі де маңызды; Порт Чалмерс және оны қоршаған Кэриз шығанағы, Дебора шығанағы, Розенэт және Сойерс шығанағында суретшілер, керамистер, музыканттар, зергерлер, мүсіншілер және жазушылардан құралған белсенді өнер қауымдастығы бар.

Туризм

1990 жылдардан бастап круиздік кемелер Отаго шығанағына кіре бастады, және бұл тенденция кеңейіп келеді. 2018–2019 маусымында 115 кемемен келген 229 000 жолаушының 153 000-ы (104-і Порт Чалмерс портына) түсті.

Порт

Бастапқыда Отаго портын бақылауға Кеден департаменті жауапты болды, Кеден инспекторы порт мастерінің міндетін атқарды. 1859 жылға дейін провинциялық кеңес жауапкершілікті өз мойнына алып, арнайы порт мастерін тағайындады. Отаго порт кеңесі 1874 жылғы 30 маусымда құрылды және портты және инфрақұрылымды қамтамасыз ету жауапкершілігін алды. Порт Чалмерс кемежайлары 1928 жылға дейін Темір жол департаментімен басқарылды. 1872 жылғы наурыз айында құны 56 069 фунт стерлинг 2 шиллинг 11 пенниге салынған құрғақ док (гравировкалық док) іске қосылды, ал кемелердің көлемінің артуы жүзуші докқа деген сұраныстың төмендеуіне әкелді, ол ақыры Кэри шығанағында жағаға тірелді. Док қалдықтары 1940 жылдарға дейін көрінеді. Үлкен кемелерді қабылдау қажеттілігіне байланысты, Отаго док тресті 1905 және 1909 жылдар аралығында 74 475 фунт стерлинг сомасында жаңа құрғақ док салды. Оның ұзындығы 572 фут (174 м) болды, бұл 530 футқа (162 м) дейін ұзын кемелерді қабылдауға мүмкіндік берді. Құрғақ док аяқталғаннан кейін, Отаго док тресті 1910 жылғы 21 мамырда Отаго порт кеңесімен бірікті. 1928 жылғы сәуір айында 161 метрлік норвегиялық кит аулау кемесі C. A. Larsen сол уақытқа дейін құрғақ докта қызмет көрсетілген ең үлкен кеме болды. Темір жол департаментінен кемежайларды басқаруды қабылдағаннан кейін, Отаго порт кеңесі 1929 жылы штаб-пәтерін Порт Чалмерске көшірді. Компанияның мүлігін Sims Engineering Ltd иеленді, ол сүйрегіштер салды және 1984 жылы 1056 тонналық New Era дражерін іске қосты, ол 2006 жылға дейін Жаңа Зеландияда салынған ең үлкен моторлы кеме болды. Симс шамамен 1990 жылы жабылды.

Мәдениет

Шығармашылық өнерлер аймақтың экономикасы үшін маңызды; Порт Чалмерс және оны қоршаған Кэриз шығанағы, Дебора шығанағы, Розенэт және Сойерс шығанағы өркендеп келе жатқан өнер қауымдастығына ие, ал қала балама өмір салтын ұстанатындар үшін негізгі орын. Порт Чалмерсте түрлі суретшілер мен музыканттар тұрған, ең танымалдары – марқұм маори суретшісі Ральф Хотере. Хотеренің бұрынғы студиясы Контейнер терминалына қарап тұрған үлкен жартасқа орналасқан Обсервация нүктесінің шетінде болған. Порттың инфрақұрылымы кеңейтілген кезде, қала тұрғындарының қарсылығына қарамастан, жардың бір бөлігі, Хотере студиясының орнымен бірге алынып тасталды. Алынған бөлікке жақын жардың бөлігі қазір Хотеренің 2005 жылы ұйымдастырған және оның және басқа Жаңа Зеландия заманауи мүсіншілерінің туындыларын көрсететін мүсін бақшасы болып табылады.

Оқиғалар

Жылда екі рет өткізілетін теңіз өнімдері фестивалі қыркүйек айында болады.

Тарихи ғимараттар мен жабдықтар

Қалалық ғимарат (қалалық зал). Негізгі тас 1888 жылғы 3 қарашада қаланды, ал ғимарат 1889 жылғы 25 қыркүйекте ашылды. Бұл ғимарат бастапқыда Порт Чалмерс қалалық залына, сондай-ақ қалалық хатшының кеңсесіне, өрт сөндіру бригадасына, полиция бөліміне (сержанттың тұрғын үйі мен изоляторларын қоса алғанда), сот залдарына, кеден кеңсесіне және мемлекеттік кеме жүргізу кеңсесіне орналастырылған. Төменгі қабатта мәйітхана да болған. 1950 жылдарға қарай көптеген мемлекеттік мекемелер кеңселерді пайдалануын тоқтатты, ал 1952 жылы сот ғимараты жабылғанда кітапхана ескі сот залына (қазіргі фойе) көшірілді. Өрт сөндіру бригадасы жаңа орынға көшкеннен кейін, ғимараттың сол бөлігін түрлі қоғамдық ұйымдар пайдаланды. 2004 жылы ғимараттың толық қайта құрылуы аяқталды, кітапхана мен қызмет көрсету орталығы бұрын өрт сөндіру бригадасы орналасқан жерге көшірілді. Уақыт шарлары. Бұл 1867 жылы теңіз уақытын анықтауға көмектесу үшін Бақылау нүктесінің үстіндегі тудың тірегіне орнатылды. 1970 жылы алынып тасталған, 2020 жылы жаңасы орнатылды. "Туннель" қонақ үйі. 22 Бич-стрит мекенжайында орналасқан бұл мекеме Нельсонның оңтүстігіндегі ең көне қонақ үй және Жаңа Зеландиядағы үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан ең көне кәсіпорын деп саналады. Ол 1844 жылғы желтоқсанда келген Александр мен Джанет Маккейлердің 1844 жылы ашқан "Зергерлердің қаруы" орнында салынған. 1846 жылы Акароадағы судья Джон Уотсон алкоголь сатуға лицензия берген. Кейіннен ол Порт Чалмерс қонақ үйі деп, содан кейін "Туннель" қонақ үйі деп аталды. Қазіргі ғимарат 1875 жылдан бері сақталған.

Музейлер, көркемсурет галереялары және кітапханалар

Порт Чалмерс теңіз мұражайы – 2020 және 2055 жылдар аралығында «Отаго порты» компаниясына тиесілі және басқарылатын шағын мұражай. Алдында ол 1913 жылдың қыркүйегінде құрылған «Порт Чалмерс тарихи қоғамы» қоғамының (бұрынғы «Порт Чалмерс ерте қоныс жасайтындары мен ескі тұрғындарының қауымдастығы») меншігінде болды. Олардың жинағы 1877 жылы салынған бұрынғы почта ғимаратына көшірілді, ол 1987 жылы «Порт Чалмерс мұражайы» ретінде қайта ашылды және кейіннен «Аймақтық теңіз мұражайы» деп аталды.

Ескерткіштер

Скотт экспедициясының ескерткіші. Капитан Скотт пен оның серіктерінің қаза болғаны туралы хабар Жаңа Зеландияға жеткен соң, 1913 жылдың наурыз айында Порт Чалмерс қалалық кеңесі порты көрінетін Хайт-Рок үстінде ескерткіш орнатуға шешім қабылдады. Көп бөлігі халықтан жиналған қаржыға, 1913 жылдың 13 желтоқсанында негізі салынды және 1914 жылдың 30 мамырында премьер-министр В. Ф. Масси ресми түрде ашты. Архитектор Роберт Бернсайд жобалаған құрылыс Порт Чалмерс көк тасынан жасалған биік және бірте-бірте тарайтын бағанадан тұрады, оның үстінде теңіз ілмегі орнатылған. Құрлыққа қараған жағында қаза тапқандардың аттары (басқалармен қатар) жазылған мәрмәр тақташа орнатылған: капитан Роберт Фалькон Скотт, Эдвард Адриан Уилсон, капитан Лоуренс Е. Г. Оутс, лейтенант Генри Р. Бауэрс және кіші офицер Эдгар Эванс.

Саябақтар мен демалыс

Леди Торн Рододендрон Делл. 1920 жылы Черч-стриттегі "Биг-Кварри" карьері жабылып, 1950 жылдары кемелерден түскен жүкті бекітуге арналған ағаштарды өртеп жіберу үшін пайдаланылды. 1960 жылдары бұл практика тоқтаған соң, ол қоқыс тастау орыны ретінде қолданылып, кейіннен өсіп кетті. Қаланың бұрынғы ұзақ жылдық мэрі Леди Констанс Торн (1997) осы аумақты рододендрондардың гүлзаршасына айналдыру идеясын ұсынды. 1998 жылы Порт Чалмерс және аудандық "Лайонс" клубы бақты дамытуға көмектесті, оны қазір олар күтіп ұстайды. Сатылар арқылы қол жеткізілетін қарау тұрағында Порт Чалмерстің жылдар бойында түсірілген ескі тарихи суреттері және қала мен Отаго портының көрінісі бар. Хотере Гарден Опутае. Белгілі суретші Ральф Хотеренің (1931–2013) бұрынғы студиясы контейнер терминалына қарап тұрған үлкен жардың ұшында орналасқан еді. 1993 жылы порттың инфрақұрылымы кеңейтілген кезде, жардың бір бөлігі алынып тасталды, соның ішінде Хотере студиясы орналасқан аумақ та (қала тұрғындарының көпшілігі қарсылық білдіргеніне қарамастан). 2005 жылы Отаго порты басқармасының көмегімен Хотере қоры алынып тасталған бөлікке жақын жердегі аумақты Хотере мен басқа да танымал Жаңа Зеландиялық заманауи мүсіншілердің туындылары қойылған мүсін бағына айналдырды. Бұрын Хотере студиясында көрсетілген мүсіндерге: Ральф Хотеренің "Қара Феникс II", Рассел Мозестің "Кірпіш бағанасы", Шона Рапира Дэвистің "Аспанды ұстап тұрған тіреулерді кесіп тастайды" және Крис Буттың "Арамоана" кіреді. 2008 жылы Design and Garden Landscapes Ltd компаниясының бағы "Жергілікті өсімдіктерді ең жақсы пайдалану" номинациясы бойынша Жаңа Зеландия Ландшафт индустриясы қауымдастығының бас жүлдесін, ландшафттық бағбандық саласында алтын жүлдесін және ландшафт дизайны саласында күміс жүлдесін жеңіп алды.

Көлік

88-ші мемлекеттік тас жол Порт Чалмерсті Дунединмен байланыстырады. Отаго облыстық кеңесі ұйымдастырған автобустар арқылы Дунединге қоғамдық автобус қатынасы жүзеге асырылады.

Коммуналдық қызметтер

1871 жылы Томсон бауырларына газ зауытын және газ желісін салуға рұқсат берілді. Газ зауыты Маунт-стритте салынды және 1872 жылдың маусым айында қалада он газ шам жарық берді, жақын арада бірнеше үйге газ жеткізілді. 1888 жылдың сәуір айында Порт Чалмерс газ компаниясы құрылып, газ жүйесін қабылдады. Олар газ зауытын Массель шығанағына көшіріп, желі жүйесін кеңейтті. 1918 жылы жүйе аудандық кеңеске берілді. 1906 жылдан бастап кемежайлар электрмен жарықтандырылды, бірақ қаланың қалған бөлігі электрмен 1914 жылға дейін қамтамасыз етілді. 1898 жылы Мэри Маккиллоп анасы және екі Жозефит қарындасы Порт Чалмерс шлюбының діни қызметкерінің шақыруымен Дунединге келіп, оқытуға көмектесті. Олар келгенде, мектеп ғимаратының жай-күйі өте нашар екенін көрді. Маккиллоптың, оның қарындастарының және қауымның күш-жігерінің арқасында 1898 жылдың қаңтар айының соңында жаңа мектеп, Сент-Джозеф бастауыш мектебі ашылды. Маккиллоп екі ай Порт Чалмерсте тұрып, Порт Чалмерстегі Сент-Джозефтің алғашқы директоры болды және жоғары сыныптарды оқытты. Екінші Сент-Джозеф мектебінің ғимараты 1913 жылы ашылды, ол екі қабатты кірпіштен салынған және Порт Чалмерс ландшафтының көрнекті бөлігіне айналды. Сент-Джозеф қарындастары 1979 жылға дейін мектепті басқарды, содан кейін басқару құқығын оқытушыларға берді. 1987 жылы үшінші Сент-Джозеф мектебі салынды, ол мемлекеттік интеграцияланған, бірлесіп оқытатын католик бастауыш мектебі болды. Сент-Джозеф мектебі 2023 жылдың басында жабылды.

Медиа

Майкл Фассбендер, Алисия Викандер және Рейчел Вайс қатысқан 2016 жылғы "Мұхиттар арасындағы жарық" драмасының бөліктері 2014 жылы осы жерде түсірілді, әсіресе кітап дүкені мен тігін-тоқыма дүкені сахналары. Түсірілім кезінде қаланың басты көшесі құм-қиыршықпен жабылды және актерлерді көру үшін әр күні мыңдаған адам келді.

Кеме

Порт Чалмерс – 20 ғасырдың басында Англия, Австралия және Жаңа Зеландия арасында қатынайтын кеме атауы болған. 1940 жылдың қазан айының ортасында торпедаға түсіп, батып кеткен. Кеме экипажының бір бөлігі 14 күн теңізде қанағат тұтып, құтқару қайығында аман қалды.