Кіріспе
Р-36 (Р-36) – Кеңес Одағында Ұлы Суық соғыс кезінде жасалған континентаралық баллистикалық зымыран (ICBM) және ғарышқа ұшыру құралы (Цыклон) отбасы. Бастапқы Р-36 зымыраны GRAU индексі 8К67 бойынша қаруға алынды және НАТО-да SS-9 Scarp деп аталды. Ол үш соғыс жарағын тасымалдай алды және кеңестік MRV (көп рет кіретін соғыс жарағы) зымыранының алғашқы үлгісі болды. Кейінірек жасалған Р-36М нұсқасы, сондай-ақ RS-20 деп те белгілі, GRAU белгілері 15А14 және 15А18 бойынша өндірілді және НАТО-да SS-18 Satan деп аталды. Кейбір АҚШ сарапшылары бұл зымыранды, әсіресе, оның тез шахтаны қайта жүктеу мүмкіндігі, өте ауыр салмағы және көптеген қайта кіретін соғыс жарағы болғандықтан, Кеңес Одағына АҚШ-тан басымдық беретін бірінші соққының мүмкіндігін сыйлаған деп санайды. Р-36М-нің кейбір нұсқалары 10 соғыс жарағымен және 40-қа дейін бұзу құралдарымен жабдықталды, ал зымыранның жоғары салмағы теориялық тұрғыдан одан да көп соғыс жарағын немесе бұзу құралдарын тасымалдауға мүмкіндік берді. Қазіргі АҚШ зымырандары, мысалы, Minuteman III, ең көп дегенде үш соғыс жарағын тасымалдай алады. Р-36 зымырандары Цыклон ұшыру құралдары отбасының негізін құрады. 2021 жылдың басындағы мәліметтер бойынша, соңғы Цыклон нұсқасы – Циклон-4М, 2023 жылы Нова-Шотландия провинциясының Кансо қаласынан ұшыруға жоспарланған. Кейбір Р-36 зымырандары Днепр орташа көтергіштігі бар ұшыру құралдарына түрлендірілді, олар орбитаға 4500 кг дейін жүк шығара алады.
The R 36 (Р 36) is a family of intercontinental ballistic missiles (ICBMs) and space launch vehicles (Tsyklon) designed by the Soviet Union during the Cold War. The original R 36 was deployed under the GRAU index 8K67 and was given the NATO reporting name SS 9 Scarp. It was able to carry three warheads and was the first Soviet MRV (multiple re entry vehicle) missile. The later version, the R 36M, also known as RS20, was produced under the GRAU designations 15A14 and 15A18 and was given the NATO reporting name SS 18 Satan. This missile was viewed by certain United States analysts as giving the Soviet Union first strike advantage over the U. S., particularly because of its rapid silo reload ability, very heavy throw weight and extremely large number of re entry vehicles. Some versions of the R 36M were deployed with 10 warheads and up to 40 penetration aids and the missile's high throw weight made it theoretically capable of carrying more warheads or penetration aids. Contemporary U. S. missiles, such as the Minuteman III, carried up to three warheads at most. The R 36 became the base for the Tsyklon launch vehicles family. As of early 2021, Cyclone 4M, the last Tsyklon variant in development, is planned for launch in 2023 from Canso, Nova Scotia. Some R 36 missiles have been converted into Dnepr medium lift launch vehicles, capable of putting up to 4,500 kg into orbit.
Тарих
R 36 зымырамын әзірлеуді 1962 жылы Украинаның Днепропетровск қаласында (сол кезде КСРО құрамына кіретін) 586 ОКБ («Южное») бастады. Бас конструктор Михаил Янгель болды. Алғашқыда жеңіл, ауыр және орбиталық түрлері жасалды, 1962 жылдан 1966 жылға дейін ұшу сынақтары жүргізілді, осы кезде алғашқы операциялық мүмкіндікке қол жеткізілді. Орбиталық нұсқаның жасалуы туралы жаңалықтар Батыста алаңдаушылық тудырды, себебі Кеңес Одағының ядролық қаруды ұстап алу мүмкін емес орбитаға шығаруға қабілетті екені хабарланды. Қарулар белгісіз мерзімге орбитада қалуы мүмкін еді. Орбиталық ядролық қару перспективасы екі тарапты да ғарышта жаппай қырып-жою қаруын орналастыруға тыйым салатын келісімге келуге мәжбүр етті. 1970 жылы бірнеше соққыны жеткізе алатын төртінші нұсқаның әзірлеуі басталды, ол келесі жылы сынақтан өтті. R 36-ны одан әрі жетілдіру R 36M зымырасын жобалауға әкелді, ол теориялық түрде бірінші соққы беруге қабілетті – АҚШ-тың LGM 30 Minuteman ICBM шахталарын және басқару орталықтарын олардың қарсы шабуыл жасауына дейін жоюға мүмкіндік берді. Алайда, Кеңес Одағы да, Ресей Федерациясы да зымыраның өз қару-жарақтарындағы ерекше рөлін ашық жариялаған емес. R 36M-нің бастапқы жобасы 10 600 км қашықтыққа 12 Мт салмақты жауынгерлік бөлікті жеткізуді көздеген. Зымыра алғаш рет 1973 жылы сынақтан өтті, бірақ бұл сынақ сәтсіз аяқталды. Бірнеше кешігулерден кейін R 36M 1975 жылдың желтоқсанында қолданысқа енгізілді. Бұл үлгі 18-20 Мт жауынгерлік бөлікпен және 11 000 км-ден астам қашықтықта жеткізілді. Бұл жаңа нұсқаға НАТО «SS 18 Шайтан» деген жаңа кодтық атау берді. R 36M-нің алты түрлі модификациясы болды, алғашқысы 1984 жылы қолданыстан шығарылды. Соңғы модификациясы R 36M 2 «Воевода» (НАТО кодтық атауы SS 18 mod 6) 1988 жылдың тамызында орналастырылды. Бұл зымыра 18-20 Мт жауынгерлік бөлікті 16 000 км қашықтыққа жеткізе алатын. Алдыңғы модификациялар негізінен MIRV (Multiple independently targetable reentry vehicle) жауынгерлік бөліктерін енгізді. Бұл зымыралар мегатоннаж, қашықтық және тірі қалу мүмкіндігі тұрғысынан АҚШ-тың LGM 118 Peacekeeper зымырасынан басым болды, бірақ дәлдігі (CEP) нашар болды. Бұл зымыраның басқару жүйесі «Электроприбор» ғылыми-өндірістік бірлестігінде (Харьков, Украина) жасалған.
Қатысу
1991 жылы Кеңес Одағы құлағанға дейін 308 R 36M зымыран ұрғышу құрылысы толықтай іске қосылды. КСРО ыдырағаннан кейін олардың 204-і Ресей Федерациясының аумағында, ал 104-і жаңа тәуелсіз Қазақстанның аумағында орналасты. Келесі бірнеше жылда Ресей START I шартына сәйкес R 36M зымыран ұрғышу құрылыстарының санын 154-ке дейін азайтты. Қазақстандағы зымырандардың бір бөлігі (54 данасы) Семей облысы, Жангізтөбе (Солнечный) қаласындағы 57-ші зымыран дивизиясының құрамында болды. Қазақстандағы тағы бір R-36 орны – Түркістан облысы Державинск қаласындағы 38-ші зымыран дивизиясы. Қазақстанда орналасқан 104 ұрғышу құрылысын бөлшектеу 1996 жылдың қыркүйегінде аяқталды. START II шарты барлық R 36M зымырандарын жоюды көздеген, бірақ ол күшіне енбеді және зымырандар қызметте қалды. Ресей жұмыс істеп тұрған R 36M зымырандарының санын үнемі азайтып келеді және 2013 жылдың наурыз айына қарай тек 55-і ғана қалды (барлығы 10 MIRV R 36M2 нұсқасы). АҚШ Әуе күштерінің Ұлттық әуе және ғарыш барлау орталығының мәліметінше, 2017 жылдың маусым айына қарай шамамен 50 R 36M2 ұрғышу құрылысы жұмыс істеп тұрған. Олардың шамамен 40-ының қызмет мерзімі 2020 жылға дейін ұзартылады. 20 мегатонналық R 36M2 оқ-дәрілерінен бас тартумен, кез келген елдегі ең жоғары қуатты қару – шамамен 5 Мт қытайлық Донг Фэн 5 (DF 5) ICBM (CSS 4) оқ-дәрісі және ресейлік UR 100N 5 Мт зымыран болып табылады.
Жою / зейнеткерлікке шығу
Соңғы он жылда Ресей қарулы күштері Р-36М зымырандарының санын үнемі азайтып, жобаланған қызмет мерзімі өткендерін қолданыстан шығарды. 2020 жылдың қаңтарына қарай Стратегиялық зымыран әскерлерінің құрамында 46 Р-36М2 (немесе РС-20В) зымыраны активті қызметте болды. 2006 жылдың наурызында Ресей Украинамен Р-36М2 зымырандарын күтіп ұстау жөніндегі екі елдің арасындағы ынтымақтастықты реттейтін келісімге келді. Украинамен ынтымақтастық Ресейге Р-36М2 зымырандарының қызмет мерзімін кем дегенде оннан 28 жылға дейін ұзартуға мүмкіндік береді деп хабарланды. "Интерфакс" агенттігінің хабарлауынша, 2020 жылдың 30 қарашасына дейін екі Р-36М2 зымыраны бөлшектеу жоспарланған. Бұл процесс Жаңа START ережелеріне сәйкес жүргізіледі. 2018 жылдан бастап Ресей Р-36М сериясын алмастыруға арналған, 2023 жылдың қыркүйегінде қолданысқа енгізілген жаңа ауыр континенттер аралық баллистикалық зымыран – РС-28 "Сармат" жоспарларын жариялады.
Бірнеше жарылыс бастары
R-36M отрядының зымырандары ешқашан оннан астам соғылған бас бөлігімен (оқ-дәрімен) орналастырылмаған, бірақ олардың үлкен тасымалдау салмағы (START шартында көрсетілгендей 8,8 тонна) болғандықтан, олар айтарлықтай көп жарылыс қуатын жеткізе алады. Кеңес Одағы 1970-жылдардың ортасында қарастырған жобалардың бірі – R-36MUTTKh (15A18) зымыранының ізбасары болған 15A17 зымыранының жобасы еді. Бұл зымыранның тасымалдау салмағы тіпті артық – 9,5 тоннаға жетер еді, және ол өте көп соғылған бас бөліктерді тасымалдай алатын. Зымыранның бес әртүрлі нұсқасы қарастырылды. Осы нұсқалардың үшеуі стандартты соғылған бас бөліктерді тасымалдауға арналған: 38 × 250 кт, 24 × 500 кт немесе 15–17 × 1 Мт. Екі модификациясы басқарылатын соғылған бас бөліктерді ("басқарылатын бас бөлік") тасымалдауға тиіс болды – 28 × 250 кт немесе 19 × 500 кт. Бұл алдау құрылғылары кез келген қорғаныс жүйесіне соғылған бас бөліктер ретінде көрінер еді, бұл әрбір зымыранды 50 жеке соғылған бас бөліктей ұстап алуды қиын ететін және баллистикалық қорғанысты тиімсіз ететін еді.
Силоның қаттылығы
1994 жыл шамасында АҚШ әскери сарапшыларының бағалауынша, "SS 18 зымырандық шахталары күтілгеннен әлдеқайда берік екені анықталды".
R-36
R 36 – екі сатылы ракета, сұйық екі компонентті отынмен жұмыс істейді, отын ретінде UDMH және тотықтырғыш ретінде азот тетроксиді қолданылады. Ол осы зымыран үшін арнайы әзірленген екі типті қайта кіру аппаратының (RV) бірімен жабдықталған: 20 мегатонналық TNT эквиваленті бар (НАТО коды бойынша SS 9 Mod 1) бір ядролық оқтұмсық. Бұл сәтсіздік бағдарлама директоры В. П. Петровтың қызметтен босатылуына және оның орнына В. Н. Соловьевтың тағайындалуына әкелді. LC 67/1 жөнделіп, келесі сынақ 3 желтоқсанда сәтті өтті. Келесі сынақтар жақсы нәтижелер көрсетті, алайда LC 80/1 1965 жылғы 13 қаңтарда болған тағы бір ұшыру апатынан кейін қайта құрылуы қажет болды. Екі айдан кейін LC 67/1-де отын құю кезінде R 36 өртеніп, жарылып, ұшыру алаңы тоғыз айға тоқтатылды. Алғашқы (және жалғыз) 18 ұшқыш құралдан тұратын полк 1969 жылғы 25 тамызда құрылды. 1963-1975 жылдар аралығында 139 8K67 зымыраны ұшырылды, олардың 16-сы сәтсіз аяқталды. Украинаның «Циклон» сериялы азаматтық ғарыш тасығыштары R 36orb (8К69) немесе R 36 O (орбиталық үшін үлкен әріппен «O») конструкциясына негізделген. R 36 O 1960 және 1970 жылдары FOBS қарулар бағдарламасы аясында көптеген орбиталық спутниктерді (мысалы, Cosmos 160, SATCAT 2806, 1967 жылғы 17 мамырда) ұшырды.
Single nuclear warhead of 20 megatons TNT (NATO codename SS 9 Mod 1). This debacle led to program director V. P. Petrov being fired and replaced by V. N. Soloviev. LC 67/1 was repaired and the next test took place successfully on December 3. Subsequent testing went better, however, LC 80/1 had to be rebuilt following another launch accident on January 13, 1965. Two months later, an R 36 caught fire during propellant loading on LC 67/1 and exploded, putting the pad out of commission for nine months. The first (and only) regiment with 18 launchers was deployed on August 25, 1969. A total of 139 8K67s flew between 1963 and 1975 with 16 failures. The Tsyklon series of civilian space launchers from Ukraine is based on the R 36orb (8К69) or R 36 O (capital O for Orbital) design. The R 36 O launched many orbital satellites (like Cosmos 160, SATCAT 2806, on 17 May 1967) in the 1960s and 1970s as part of the FOBS weapons program.
R-36M (SS-18 Mod 1)
R 36M нұсқасы, бір үлкен қайта кіру аппаратымен және 18.25 Мт жарғыш қуаты бар боеголовкасымен, қашықтығы шамамен... 1971 жылдың қаңтарында минометтік ұшыруды жетілдірген суық ұшыру сынақтары басталды. Ракетаның іс жүзіндегі ұшу сынақтары 1973 жылдың 21 ақпанында басталды, бірақ кейбір дереккөздер сынақтар 1972 жылдың қазанында басталғанын көрсетеді. Әртүрлі типтегі боеголовкалармен R 36M-ді сынақтан өткізу кезеңі 1975 жылдың қазан айында аяқталды және 1975 жылдың 30 желтоқсанында қаруға қойылды (бірақ кейбір батыс дереккөздері 1975 жылдың басында бастапқы операциялық мүмкіндікке қол жеткізілгенін айтады). 1977 жылға дейін барлығы 56 дана қаруға қойылды, бірақ 1984 жылға дейін барлығы R 36MUTTKh зымырандарымен алмастырылды. Батыста бұл жоғары қуатты қарулар американдық Minuteman ICBM-нің басқару орталықтарына шабуыл жасау үшін жасалған болуы мүмкін деп бағаланды.
R-36M (SS-18 Mod 2)
R 36M-нің күшейткіш бөлімі және сегізге дейін қайта кіретін бөліктері бар нұсқасы, олардың әрқайсысының жарылғыш қаруы 0,5 пен 1,5 Мт аралығындағы қуатқа ие, ал ұшу қашықтығы шамамен ... дейін жетеді. MIRV-тер жұптарға біріктірілді, ал R 36M зымыранының мұрын бөлігінде командалық құрылым мен қозғалтқыш жүйесі бар күшейткіш бөлім орналастырылды. Бұл нұсқаның ұшу сынақтары 1973 жылдың қыркүйегінде басталды (бірақ кейбір батыс деректері алғашқы сынақ 1973 жылдың тамызында өткенін көрсетеді), ал 1975 жылы қолдануға берілді. 1978 жылға қарай шамамен 132 зымыран орналастырылды, бірақ күшейткіш бөлімнің конструкциясында ауыр кемшіліктер болды, сондықтан барлық зымырандар 1983 жылға дейін R 36MUTTKh зымырандарымен ауыстырылды.
R-36MUTTKh (SS-18 Mod 3)
R 36MUTTKh – R 36M-нің жетілдірілген нұсқасы, бір үлкен қайта кіру бөлігімен жабдықталған. 1976 жылғы 16 тамызда, R 36M қызметке түскеннен кейін бірнеше ай өткен соң, R 36M (15A14) жақсартылған модификациясын жасауға рұқсат берілді. Бұл зымыран кейіннен R 36MUTTKh (15A18) деп аталды және 1976 жылдың желтоқсанына дейін KB Yuzhnoye (OKB 586) тарапынан әзірленді. R 36MUTTKh екі түрлі мұрындық бөлігін тасымалдауға қабілетті болды. 1979 жылғы 29 қарашада 18–25 Мт жарылғыш бөлігі бар бір қайта кіретін бөлікпен жабдықталған жақсартылған R 36M-нің орналастырылуы басталды. Бұл нұсқа қазіргі таңда қолданыста жоқ.
R-36MUTTKh (SS-18 Mod 4)
R 36MUTTKh-тың көптеген жарылыс оқтары бар нұсқасы. Бұл, мүмкін, АҚШ-тағы құрлық аралық баллистикалық зымырандарды (ҚАБЗ) және басқа да қоршалған нысаналарды жою үшін жасалған. Оның қалыс айқынылығының артуы жарылыс оқтарының қуатын азайтуға және оқтар санын 8-ден 10-ға дейін көбейтуге мүмкіндік берді. Кейбір батыс сарапшыларының пікірінше, деректер оның 14 РВ-ға дейін тасымалдай алуы мүмкін екенін көрсетеді (бұл баллистикалық зымыранға қарсы қорғанысты жеңуге немесе американдық шабуылды анықтау жүйелерін жаңылыстыруға арналған шараларды байқаудың нәтижесі болуы мүмкін). R 36MUTTKh-тың ұшу сынақтары 1977 жылдың 31 қазанында басталды, ал 1979 жылдың қарашасында көпжарылыс оқтары бар зымыранның ұшу сынақтары аяқталды. 1979 жылдың 18 қыркүйегінде алғашқы үш полк дайындыққа келтірілді. 1980 жылы барлығы 120 зымыран орналастырылды, олар соңғы қалған R 36 зымырандарын алмастырды. 1982–1983 жылдары қалған R 36M зымырандары да жаңа R 36MUTTKh-пен ауыстырылды, соның нәтижесінде орналастырылған зымырандардың жалпы саны SALT 1 келісімінде белгіленген 308 шегіне жетті. R 36MUTTKh күшінің АҚШ-тың ҚАБЗ шахталарының 65-тен 80 пайызын жоюға қабілетті екені есептелді, әрбір шахтаға екі ядролық оқ қолданылатын болды. Мұндай шабуылдан кейін де АҚШ-тағы нысаналарға қарсы тағы шабуылдар жасау үшін 1000-нан астам R 36MUTTKh оқтары қол жетімді болады деп болжанып еді. 2009 жылдан кейін R 36MUTTKh-тың барлығы жаңа R 36M2 пайдасына жойылды.
R-36M2 Voevoda (SS-18 Mod 5)
Бұл жаңа, дәл нұсқасы, жаңартылған силосқа орналастырылған, R 36M отбасы SRF-тің қиын нысаналарды жою қабілетінің тірегі болып қалуға мүмкіндік берді. R 36M2 10 MIRV тасымалдайды, олардың әрқайсысының қуаты батыстық бағалаулар бойынша R 36MUTTKh оқ-дәрілерінен шамамен екі есе жоғары (750 кт-тан 1 Мт-қа дейін), бірақ ресейлік дереккөздер әрқайсысының қуаты 550–750 кт шамасында екенін көрсетеді. R 36M2 жарылыс қуатын арттыру, дәлдігін жақсартумен бірге, СНВ шарты бойынша ресейліктерге ауыр МБР-ді 50 пайызға қысқарғанмен, соғыс уақытында қиын нысаналарды жою қажеттіліктерін сақтауға көмектесер еді. Жаңғыртылған ауыр МБР-ді құру бойынша техникалық ұсыныстар 1979 жылдың маусым айында жасалды. Кейіннен ракета R 36M2 Voevoda деген атау алды және өнеркәсіптік индексі 15A18M болды. R 36M2 жобасы 1982 жылдың маусым айында аяқталды. R 36M2 бірқатар жаңа инженерлік ерекшеліктерге ие болды. Екінші сатыдағы қозғалтқыш толығымен отын багіне орнатылған (бұрын бұл тек SLBM-дерде ғана қолданылған), сондай-ақ тасымалдау-іске қосу контейнерінің дизайны өзгертілді. R 36M-нен айырмашылығы, пост-үдеткіштегі 10 оқ-дәрі екі шеңберде орналасқан арнайы рамада орналасқан. 10 MIRV-пен жабдықталған R 36M2 ракетасының сынақ ұшулары 1986 жылдың наурыз айында басталды және 1988 жылдың наурыз айында аяқталды. Бұл ракеталармен жабдықталған алғашқы полк 1988 жылдың 30 шілдесінде дайындыққа келтіріліп, 1988 жылдың 11 тамызында орналастырылды. Қазіргі таңдағы қолданыстағы жалғыз нұсқа осы. Ракетаның маңызды ерекшеліктерінің бірі – оның контейнерде сақталуы/орналасуы. Контейнер миномет түтігінің қызметін атқарады – оның түбінде, ракетаның астында «поршень» бар. «Поршень» сияқты барабан жай жанатын, газ қысымын тудыратын зарядпен толтырылған, ол ракетаны контейнерден минометтей итеріп шығарады. Бірнеше метрге көтерілгеннен кейін, бос контейнермен бірге «поршень» кішкентай ракеталық қозғалтқышпен жаққа итеріледі, ракетаның негізгі қозғалтқышының тұтануынан силосқа қарай жылдамдамау үшін. Осылайша, силос а) негізгі қозғалтқыштың жалынынан зақымданудан сақталады, әрі б) бос контейнерді жылдам алып тастап, дайын тасымалдау-іске қосу құрылғысымен жаңа контейнерді зақымдалмаған силосқа орнатуға болады, бұл қарсыластың оқ-дәрілері келгенге дейін екінші залп жасауға мүмкіндік береді. Бұл ерекшелік SALT/START келіссөздері кезінде АҚШ тарапы үшін үлкен алаңдаушылық тудырды, себебі ол Кеңес Одағына алғашқы ракеталар алмасылғаннан кейін АҚШ нысаналарын қайтадан соққыға түсіру мүмкіндігін берді.
R-36M2 Voevoda (SS-18 Mod 6)
20 млн тонналық бір жарылғыш қаруы бар R 36M2 зымыранының ұшу сынақтары 1989 жылдың қыркүйегінде аяқталды және оны пайдалану 1991 жылдың тамызында басталды. Он зымыран орналастырылды. Осы үлкен жарылғыш қарулардың мақсатты қолданылуының бірі – электроника мен байланыс жүйелерін өте күшті электромагниттік импульс арқылы істен шығару үшін жоғары биіктікте жарылыс жасау еді, алайда, ең мүмкін қолданылуы Р 36МУТТХ жарылғыш қаруларының жобаланған мақсатындай, зымырандарды ұшыруды басқару орталықтарына қарсы қолдану болар еді. Бұл зымырандардың барлығы 2009 жылдың соңына қарай қолдан алынды.
Деривативтер
"Воевода" R-36M2 "Сатан" ауыр стратегиялық ракеталарын (МБР) 100 метрге дейінгі астероидтерді, мысалы Челябинск астероидіндей жою үшін модификациялау туралы ұсыныс енгізілді. R-36M ракетасының қолданысқа енгізілген түрлері: R-36M, R-36MR, R-36MUTTKh, R-36MUTTKhR, R-36M2, R-36M2. Келісім бойынша белгілеуі: RS-20, RS-20A1, RS-20A2, RS-20B, RS-20B, RS-20V. GRAU бойынша белгілеуі: 15A14, 15A14, 15A14, 15A18, 15A18, 15A18M. НАТО бойынша белгілеуі: SS-18 Satan Mod 1, SS-18 Satan Mod 2, SS-18 Satan Mod 3, SS-18 Satan Mod 4, SS-18 Satan Mod 5, SS-18 Satan Mod 6. Қолданысқа енгізілуі: 1974–1983, 1976–1980, 1976–1986, 1979–2005, 1988–қазіргі уақытқа дейін, 1991–2009. Максималды қолданысқа енгізілген саны: 148, 103, 10, 278, 104, 58. Ұзындығы: 32600 мм, 32600 мм, 32600 мм, 36300 мм, 36300 мм, 34300 мм. Диаметрі: 3000 мм, 3000 мм, 3000 мм, 3000 мм, 3000 мм, 3000 мм. Іске қосылған кездегі салмағы: 209600 кг, 209600 кг, 210000 кг, 211100 кг, 211100 кг, 211100 кг. Жартылай соққылардың саны: 18, 1, 10, 1, 1. Жартылай соққының қуаты: 20 Мт, 0.5 Мт, 1.3 Мт, 25 Мт, 0.55 Мт, 1 Мт, 20 Мт. Жеңілу қашықтығы: 11200 км, 10200 км, 16000 км, 16000 км, 11000 км, 16000 км. Анықтық (CEP): 1000 м, 1000 м, 1000 м, 920 м, 500 м, 500 м.