Кіріспе

Гонсало Торренте Балестер (13 маусым 1910 – 27 қаңтар 1999) – «36-шы ұрпақ» әдеби қозғалысымен байланысты испан жазушысы.

Өмір

Ол Галисияның Феррол қаласындағы Серантесте дүниеге келді. Алғашқы білімін сол жерде алып, кейіннен Сантьяго-де-Компостела және Овьедо университеттерінде оқыды. Көбінесе романдар жазғанмен, журналистика, эсселер мен пьесаларын да жариялады. Жазушылық жолын Овьедода бастады, бірақ одан әрі дамыту Мадридте жүрді. Испания азамат соғысының басталуына дейін докторлық диссертациясын жазу үшін Парижге сапар шекті. 1936 жылғы 18 шілдедегі төңкеріс оны сол жерде таң қалдырды. Біраз ойланғаннан кейін, қазан айында отбасымен бірге Испанияға оралды. Үйіне апаратын автобустан репрессия құрбандарының денелерін орларда көрді. Әкесі амандасып: «Көптеген достарың атылғанын білмейсің бе?» деді. Ол сенген дін қызметкерінің кеңесімен Фалангаға қосылды. Оның алғашқы романы «Хавьер Мариньо» 1943 жылы жарық көрді, және ол өмірінің соңына дейін романдар жазуын жалғастырды, олардың кейбіреулері үшін маңызды жүлделер алды. Фалангистермен байланысы болғанына қарамастан, 1939 жылы Сантьягоға университетке оралғаннан бастап, ол партиядан алшақтады. 1962 жылы Астурия шахтерлерінің ереуіліне қолдау көрсеткені үшін университеттен қуылды. 1960 жылдардың ортасында ол үкіметтік цензурамен бірнеше мәселелерге тап болды. 1966 жылы Испаниядан Нью-Йорк штатының Университетінің Албанидегі бөлімшесінде жұмыс істеу үшін кетіп, 1973 жылға дейін университеттегі тұңғыш ерекше профессор болып қалды. 1975 жылы Саламанка қаласына көшіп, өмірінің соңына дейін сонда тұрды. Испанияға оралғаннан кейін оның есімі кеңінен танылды: 1977 жылғы 27 мамырда Испания Корольдік академиясының E орындығына сайланды және 1985 жылы Испанияның ең беделді әдеби сыйлығы – Сервантес сыйлығымен марапатталды. Оның өлімінен кейін оның шығармаларын сақтау, зерттеу және тарату мақсатымен «Fundación Gonzalo Torrente Ballester» қоры құрылды.