Кіріспе

Эфиопияның таулы аймақтарында өсетін ит. Түрлер қорабы.
| атауы = Эфиопиялық қасқыр
| бейне = Ethiopian wolf (Canis simensis citernii).jpg
| бейне сипаттамасы = Санетти платосындағы эфиопиялық қасқыр
| күйі = EN
| күй жүйесі = IUCN3.1
| күй дереккөзі =
| туысы = Canis
| түрі = simensis
| авторы = Ruppell, 1840
| синонимдер = C. crinensis Erlanger and Neumann, 1900
C. semiensis Heuglin, 1862
C. simensis Gray, 1869
C. walgié Heuglin, 1862
C. citernii de Beaux, 1922
| синонимдер дереккөзі = Көптеген ірі иттерден айырмашылығы, кең таралған және көптеген тағамдармен қоректенетіндерден, эфиопиялық қасқыр өте мамандандырылған және афроальпілік кеміргіштермен қоректенеді, оларға нақты тіршілік ортасы қажет. Түрдің қазіргі ареалы 3000–4500 м биіктіктегі жеті оқшауланған тау жотасымен шектеледі, 2011 жылы ересектердің саны 360–440 жеке тұлғаға бағаланды, олардың жартысынан астамы Бейл тауларында. Эфиопиялық қасқыр IUCN-ның қорғау статусы бойынша жойылу қаупі төніп тұрған түрлерге жатқызылған, себебі оның саны аз және ареалы фрагменттелген. Қауіптерге адам халқының өсуінен туындаған мекендеу ортасының нашарлауы (малды тым көп бағу), аурулардың таралуы және бос жүретін иттермен будандасу жатады. Оксфорд университетінің Эфиопиялық қасқырларды сақтау бағдарламасы қасқырларды вакцинациялау және қоғаммен байланыс бағдарламалары арқылы оларды қорғауға бағытталған.

| Тілдік топ немесе аймақ | Жергілікті атауы | Аудармасы |
|---|---|---|
| Амхарьше | ቀይ ቀበሮ (Ky kebero)ዋልጌ (Walgie) | Қызыл шакал/Алаяқ |
| Оромо | Jeedala fardaaArouayé | Жылқы шақалы |

*Бұл жылқы туғанға дейін және туғаннан кейін оның ішектерін жеу әдетіне сілтеме жасайды.*

Британ мұражайына бас сүйегін тапсырған. Еуропалық саяхатшылар 19 ғасырдың ортасында Эфиопияда (сол кезде Абиссиния деп аталған) және жергілікті тұрғындар Ze Etiyopia деп атаған жерде, оның терісін жергілікті халық кимейтінін, себебі теріге шақал шашы кірсе, киген адам қайтыс болады деп сенгенін жазды. Чарльз Дарвин бұл түрдің грейхаундтардың пайда болуына себеп болғанын болжады. Содан кейін, ол 20 ғасырдың басына дейін Еуропада көрінбеді, осы кезде майор Перси Хорас Гордон Пауэлл Коттон Абиссиниядағы саяхаттарынан бірнеше терілерді Англияға жіберді. 1994 жылы митохондриялық ДНК талдауы оның сұр қасқыр мен койотқа, басқа африкалық итттерге қарағанда жақын екенін көрсетті. C. simensis сұр қасқырдың Еуразиядан Солтүстік Африкаға келген ата-бабасының эволюциялық қалдығы болуы мүмкін. Толығырақ: Canis evolution

Жаңа афроальпілік ортада кеміргіштердің жоғары тығыздығына байланысты эфиопиялық қасқырдың ата-бабалары біртіндеп кеміргіштерді аулауға маманданған. Бұл ерекшелік жануардың бас сүйегінің морфологиясында көрінеді: өте созылған басы, ұзын жақ сүйегі және кеңінен орналасқан тістері. Осы кезеңде түрдің саны ең жоғары деңгейге жеткен және салыстырмалы түрде үздіксіз таралуға ие болған. Бұл шамамен 15 000 жыл бұрын қазіргі мұз аралық кезеңнің басталуымен өзгерді, бұл түрдің афроальпілік ортасының фрагменттелуіне және эфиопиялық қасқыр популяцияларының бір-бірінен оқшаулануына әкелді. Эфиопиялық қасқыр Африкада кездесетін бес Canis түрінің бірі және оны шакалдардан үлкенірек денесі, салыстырмалы түрде ұзын аяқтары, ерекше қызғылт түстес жүні және ақ белгілері арқылы оңай ажыратуға болады. Джон Эдвард Грей және Гловер Моррилл Аллен бастапқыда түрді жеке туыс Simenia деп жіктеді, ал Оскар Нойман оны «тек қана үлкейтілген түлкі» деп санады. Джульет Клутон Брок бас сүйегінің жолақты шакалмен ұқсастығын байқағаннан кейін түрді Canis туысына жатқызуды жөн көрді, жеке туыстың қажеттілігін жоққа шығарды. 2015 жылы африкалық және еуразиялық итттердің митохондриялық геномдық реттіліктері мен толық геномдық ядролық реттіліктерін зерттеуде қасқыр тәрізді итттер Плиоцен және Плейстоцен кезеңдерінде кем дегенде бес рет Еуразиядан Африканы отарлағаны анықталды. Бұл қазбалық дәлелдермен сәйкес келеді, Африканың итттер әртүрлілігінің көп бөлігі Еуразиялық ата-бабаларының көшіп келуінен туындаған, бұл Плио-Плейстоцен климатының құрғақ және ылғалды жағдайлары арасындағы ауысулармен сәйкес келеді. Ядролық реттіліктерден алынған филогенез бойынша, еуразиялық алтын шакал (Canis aureus) қасқыр/койот туысынан 1,9 миллион жыл бұрын бөлініп шықты, ал митохондриялық геномдық реттіліктері эфиопиялық қасқырдың осы туыстан сәл бұрын бөлініп шыққанын көрсетеді. RAD реттіліктері бойынша жүргізілген зерттеулер эфиопиялық қасқырлардың африкалық алтын шақалдармен будандасқандарын анықтады.

Басқа Canis түрлерімен араластыру

2018 жылы *Canis* туысының мүшелерін салыстыру үшін толық геномдық тізбектеу қолданылды. Зерттеу Африка алтын қасқырының алтын шакалдан ерекше екенін, ал Эфиопия қасқырының екеуіне де генетикалық тұрғыдан негіз болғанын көрсетеді. Солтүстік-батыс және Шығыс Африкада екі генетикалық жағынан ерекше африкалық алтын қасқыр популяциясы бар. Бұл Эфиопия қасқырларының – немесе оларға жақын, бірақ қазір жоқ туыстарының – Африка ішінде басқа иттілермен араласу үшін әлдеқайда кеңірек ареалға ие болғанын көрсетеді. Шығыс популяциясы мен Эфиопия қасқыры арасында гендер алмасуының белгілері бар, нәтижесінде Шығыс популяциясы Солтүстік-батыс популяциясынан ерекшеленеді. Африка алтын қасқырларының ортақ ата-бабасы 72% сұр қасқыр және 28% Эфиопия қасқырының генетикалық қосындысынан тұратын иттің араласы болды. Бұл топтар орта есеппен белгілі бір аумақты қамтитын, ортақ аумақтарда өмір сүреді. Аурулардың болмауы жағдайында Эфиопия қасқырларының аумақтары тұрақты болады, бірақ басқа топтар жойылғанда мүмкіндік туғанда кеңейе алады. Әрбір аумақтың мөлшері кеміргіштердің санына, топтағы қасқырлардың санына және балалардың тірі қалуына байланысты. Эфиопия қасқырлары түнде ашық жерде бірге демалады және таңертең, түстен кейін және кешке амандасу және аумақты күзету үшін жиналады. Олар жаңбырдан қорғану үшін жартастың астына немесе үлкен тастардың артына тығынады. Бұл түр ешқашан қуыстарда ұйықтамайды, оларды тек балаларын емшеу үшін пайдаланады. Өз аумақтарын күзеткенде Эфиопия қасқырлары үнемі иіс іздерін қалдырады және басқа топтармен агрессивті және дауыстап әрекеттеседі. Мұндай қақтығыстар көбінесе кіші топтың шегінуімен аяқталады. Балалар тіссіз және көздері жабық күйімен туады, олардың денесі күміс сұр түсті, ал кеудесі мен ішкі жағында сары түсті дақтары болады. Бір ұяда екіден алтыға дейін балапан болады, олар үш аптадан кейін қуыстан шығады, осы кезде қара түсті жүні біртіндеп ересектердің түсіне ауысады. Бес апталық жасқа келгенде балалар сүт пен қатты тамақпен қоректенеді және 10 аптадан 6 айға дейін сүттен толық ажыратылады. Әйелдердің көпшілігі шамамен екі жаста туған тобынан таралады, ал кейбіреулері басқа топтарға сәтті көшіп кететін "қарсы алатын" болады. Жұптасуға қатысқан ата-аналар көбінесе бір-біріне туыс емес, бұл әйелдердің таралуы инбридингтің алдын алады дегенді білдіреді. Инбридинг әдетте болдырмайды, өйткені ол ұрпақтың жарамдылығын төмендетеді (инбридингтік депрессия), бұл негізінен зиянды рецессивті аллельдердің гомозиготтағы экспрессиясына байланысты.

Аң аулау мінез-құлқы

Көптеген әлеуметтік ет жейтін жануарлардан айырмашылығы, эфиопиялық қасқыр көбінесе кішкентай олжаны жеке іздеп табады және жейді. Ол күндізгі уақытта ең белсенді болады, осы кезде кеміргіштер де ең белсенді болады, бірақ олар таулық ньяла бұзауларын аулау кезінде топтап аулайтындары да байқалған. Майор Перси Коттон эфиопиялық қасқырлардың аң аулау мінез-құлқын былайша сипаттады: «Тышқандар, қоңыр түсті және қысқа құйрықты, үлкен колонияларда тіршілік етеді және бір тесіктен екінші тесікке қашады, ал қасқырлар біреуі көрінгенше қозғалмай тұрады, сосын оған секіріп шабуыл жасайды. Егер ол сәтті болмаса, ол ызаланады және күшпен қазуды бастайды, бірақ бұл бекер еңбек, өйткені жер тесіктермен толы, және әрбір тышқан оның лапын көтергенге дейін бірнеше метр қашықтықта болады. Жоғарыда сипатталған тәсіл үлкен басты африкалық жер тышқандарын аулауда жиі қолданылады, тесіктерді жеңіл қысып қана қоймай, толығымен жойып, бір метрлік топырақ үйінділерін қалдырады. Баледегі қасқырлар малдың арасында азық іздеп жүргендері байқалды, бұл тактика малдың көмегімен тышқандарды тесіктерінен шығарып, оларды қоршауға алуға көмектеседі деп есептеледі. Жалғыз қасқырлар маймылдардың арасында кеміргіштерді аулайды, жас маймылдарға назар бөлмейді, бірақ олар кейбір олжаларының мөлшеріне ұқсас. Маймылдар да қасқырларды төзімділікпен қабылдап, көбінесе елемейді, бірақ жабайы иттерді байқаса, олар кейде оларды жейтін болғандықтан, қашады. Топтың ішінде қасқырлар әдеттегіден гөрі кеміргіштерді ұстауда үлкен жетістікке жетеді, мүмкін маймылдардың әрекеті кеміргіштерді қуып шығарады, немесе көптеген үлкен жануарлардың болуы кеміргіштерге қауіпті байқауды қиындатады».

Тіршілік ету ортасы

Эфиопиялық қасқыр тек Африка-Альпілік жайылымдары мен Африка-Альпілік кеміргіштер мекендейтін ыстық жерлердегі оқшауланған аймақтарда ғана табылмайды. Оның табиғи мекені теңіз деңгейінен 3200-4500 метр биіктіктегі ағаш шебінен жоғары орналасқан, ал Бале тауларындағы кейбір қасқырлар 3000 метрлік таулы жайылымдарда кездеседі. 20-ғасырдың басында Годжам мен Солтүстік-Батыс Шоада 2500 метр биіктіктегі үлгілер жиналған болса да, қазіргі уақытта 3000 метрден төменде кездесетін түрлер туралы ешқандай жаңа мәлімет жоқ. Бүгінгі таңда 3700 метрге дейін жететін егіншілік шаруашылығы түрлерді ең биік шыңдарға ығыстырып отыр. Эфиопиялық қасқыр барлық Африка-Альпілік мекендерін пайдаланады, бірақ қысқа шөптесін және шөптік қоғамдастықтары бар ашық жерлерді артық жақсы көреді. Бале тауларындағы қасқырдың табиғи мекені қысқа Альхемилла шөптері мен шөптерінен тұрады, өсімдік жамылғысы сирек. Басқа да қолайлы мекендерге шөптесін жайылымдар, Геликризумға бай биік таулы бұталар және терең емес топырақта өсетін қысқа жайылымдар жатады. Солтүстік аймағында қасқырдың мекені Festuca tussocks, Euryops бұталары және алып лобелиялардан тұратын өсімдік қауымдастықтарынан құралған. Бұл өсімдіктер қасқырдың кеміргіштермен қоректенуіне қолайлы жағдай жасайды. Симиендегі 3200-3600 метр биіктіктегі қарағайлы орманды далалар маңыздылығы жағынан шектеулі болғанымен, өте бұзылған аймақтарда қасқырларға пана бола алады. Ірі бас сүйекті Африкалық түлкісі болмаған жерлерде, солтүстік-шығыс Африканың кішкентай түлкісі нысана болады. +Canis simensis-тің қазіргі жағдайының шолуы Аймақ Мекемесінің мөлшері бағалауы Қалып маңыздылығы Қауіп-қатерлер Сақтау шаралары Симиен таулары, Солтүстік Гондар 273 км² жалпы аумақ, дәліздермен байланысқан жерлер (2010 жылғы мәлімет бойынша) Тұрақты? Екінші ірі популяция, генетикалық тұрғыдан ең әртүрлі, туристік тартымдылық. Адамның ықпалы, жол қозғалысы, кең ауқымды егіншілік, мекендердің бұзылуы, Геликризумның кеміргіштердің мекендеріне енуі, аурулар және алтын қасқырлармен бәсекелестік/тозу. Аймақтың барлығы Симиен таулары ұлттық паркіне кіреді және 2003 жылдан бері үнемі бақыланады. Гуна тауы, Оңтүстік Гондар 2004 жылғы мәліметтерге сәйкес, 20 км²-ден кем аумақты оқшауланған жер. 2011 жылы екі рет тексеруден өткеніне қарамастан, ешқандай байқаулар тіркелген жоқ. Құрып кетуге жақын: Кішкентай популяция, мекендердің жоғалуы, оқшаулану және алтын қасқырлардың көптігімен бәсекелестік. Аймақтағы ORDA Биологиялық әртүрлілікті сақтау жобасы, аудандық және ауылдық әкімшіліктермен бірлесіп, Гуна жотасының сумен жабдықтау кәсіпорнымен қолдау көрсетіледі. Солтүстік Воло жоталары 140 км² аумақта шашыраңқы таралу (2000 жылғы мәлімет бойынша) 1998 жылғы мәліметтерге сәйкес, төмендеуі мүмкін, басқа жағдайда тұрақты. Оңтүстік Воло жоталары Рифт аңғарының солтүстігіндегі екінші ірі аймақ. Симиеннен кейін тұрақты. Егіншілік, жер жырту, қуғын-сүргін және жергілікті халықтың жағымсыз көзқарасы. Жергілікті қарағайлы орман және жайылымдар Борена Сайын аймақтық паркімен 3200 метрден төменгі егіншіліктен қорғалады. EWCP және FZS Дэнкоро ауданында білім беру бағдарламалары мен қасқырларды бақылауға қатысады. Гуасса Менз, Солтүстік Шоа 112 км² аумақты құрайтын бір аймақ (2010 жылғы мәлімет бойынша). Жергілікті иттерде иттің ауруы анықталғаннан бері шамамен 40% жоғалып кеткен. Аурудың салдарынан азайып бара жатқан халық саны сау және тұрақты. Идеалды мекені бар негізгі популяция, туристік тартымдылықты арттыруда. Адамның бұзылуы, құтыру, Геликризумның кеміргіштердің мекендеріне енуі және жол қозғалысы. Қасқырлар мекендейтін аймақтарға жақын мектептерде білім беру науқандары жүргізіледі. Арси таулары, Бале 870 км² 9 топта 54 қасқыр (2007 жылғы мәлімет бойынша) 2010 жылға қарай төмендеуі мүмкін. Эфиопиядағы екінші ірі Африка-Альпілік аймақтағы үшінші ірі популяция. Мекемелердің бұзылуы, егіншіліктің кеңеюі және жол қозғалысы. Арси таулары аймақтық паркінде қорғалады. Бале таулары, Бале 1141 км² Шамамен 250 ересек және жас қасқырлар. Ұзақ мерзімді тұрақтылыққа қарамастан, төмендеу байқалады. Ең ірі популяция, ең жоғары жемдік тығыздық. Аурулар (құтыру және иттің ауруы) және егіншілік кеңеюі. Түрлердің көп бөлігі Бале таулары ұлттық паркінде орналасқан.

Қауіптер

Эфиопиялық қасқыр алғаш ғылыми тұрғыда тіркелгеннен бері сирек кездесетін жануар саналады. Бұл түрдің басылымда Афроальпілік мекендеу ортасына ғана шектелуі мүмкін, сондықтан ол кеңінен таралған емес. Тарихи тұрғыдан алғанда, эфиопиялық қасқырға қатысты барлық қауіптер тікелей немесе жанама түрде адамның әрекетінен туындаған, себебі қасқырдың жоғары жатқан таулы аймағындағы мекендеу ортасы, жоғары жылдық жауын-шашын мөлшерімен және құнарлы топырағымен, егіншілікпен айналысуға өте қолайлы. Оған жақын қауіптер: мекендеу ортасының жоғалуы және фрагментациясы (көшпелі егіншілік, малдың шектен тыс жайылуы, жол салу және мал шаруашылығы), аурулар (көбінесе құтыру және иттің гамма-энтериті), адамдармен қақтығыстар (улану, қудалау және көлік қағып өлтіру), сондай-ақ иттермен будандасу.

Ауру

Ауру иттерден тараған құтыру ауруы 1990-шы және 2000-шы жылдары көптеген Эфиопия қасқырларын қырды. Бель аймағында 1991 жылы және 2008-2009 жылдары тіркелген екі ірі жалдау салдарынан белгілі қасқырлардың 75 пайызы қырылды немесе жоғалып кетті. Екі жағдай да сәйкесінше 2003 және 2008-2009 жылдары жедел вакцинациялауға алып келді. Иттердегі оба қасқырлар үшін әрдайым өлімге соқтырмайды, бірақ соңғы кезде инфекцияның өсуі байқалып, 2005-2006 жылдары Бельде және 2010 жылы түрғысынан қарағандағы топтарда обаның ошақтары анықталды.

Өркеннің жоғалуы

1990 жылдары Гош Меда және Гугуфтудағы қасқырлар популяциясы құрып кетті. Екі жағдайда да егіс шаруашылығының шегінен жоғары орналасқан афроальпілік мекендемелердің ауданы 20 км²-ден асты. EWCP тобы 2011 жылы Гунна тауындағы қасқырлар популяциясының жойылғанын растады, олардың саны бірнеше жыл бойы оннан кем болған. Эфиопияның жоталарындағы мекендемелердің жоғалуы тікелей афроальпілік аймақтарға егіс шаруашылығының кеңеюімен байланысты. Солтүстік жоталарында адам тығыздығы Африкадағы ең жоғары деңгейде, кейбір жерлерде 1 км²-ге 300 адамдан астам тұрады, ал 3700 метрден төменгі барлық жерлер арпа егістігіне айналдырылған. Бұл шектен төменгі аумақтар белгілі бір деңгейде қорғауға алынған, мысалы, Гуасса Менз және Денкоро қорығы, немесе оңтүстік жоталарындағы Арси және Бале таулары сияқты. Ең осал қасқырлар популяциясы – салыстырмалы түрде төменгі афроальпілік жоталардағылар, мысалы Солтүстік Воллодағы Абои Гара және Делантадағылар.

Халықтың бөлшектелуі

Кейбір Эфиопия қасқырының популяциялары, әсіресе Солтүстік Воллодағылары, жоғары фрагментация белгілерін көрсетеді, бұл адамдардың кеңеюінің қазіргі қарқынымен одан әрі күшеюі мүмкін. Фрагментацияның тудыратын қауіптеріне адамдармен, иттілермен және малмен байланыстың артуы, сондай-ақ қасқыр популяцияларының оқшаулануы мен туыстық шаруашылыққа түсу қаупі жатады. Туыстық депрессияның немесе төмендеген бейімділіктің ешқандай белгісі болмаса да, қасқырлардың өте шағын саны, әсіресе Рифт аңғарының солтүстігіндегілер, табиғатты қорғаушылардың алаңдауын тудырады. Басқа жерлерде Бальдегі популяциялар салыстырмалы түрде тұтас, ал Симиендегілер тіршілік ету дәліздері арқылы әлі де будандаса алады.

Қорғалған аумақтарға ену

Симиен таулары ұлттық паркіне адам және мал саны жыл сайын 2%-ға артып келеді, сондай-ақ жол құрылысы шаруаларға қасқырлардың қоныстанған аймақтарына оңай қол жеткізуге мүмкіндік береді. 2005 жылдың қазан айында паркте 582 шаруашылықта 3 171 адам, ал парктен тыс жерлерде 1 477 адам тұрғандығы анықталды. Парк аумағы кейін кеңейтілгенімен, жаңа қоныстану тоқтатылып, жайылымдар шектелді, бірақ тиімді сақтау шараларын енгізуге жылдар қажет болуы мүмкін. 2011 жылғы мәліметтер бойынша, парктің ішінде және айналасындағы 30 ауылда, соның ішінде екі ауылдың ішінде 30 000-ға жуық адам тұрады, олардың ішінде 4 650 астық егуші, малшы, отыншы және тағы да басқалар бар. Баледе және оның төңірегінде 8 500-ден астам шаруашылықты қамтитын, 12 500-ден астам иті бар көптеген ауылдар бар. 2007 жылы қасқырлардың қоныстанған жерінде 1 756 шаруашылық екені есептелді. Иттердің көп санына байланысты жергілікті қасқырлар арасында жұқпалы ауруларға шағу қаупі жоғары. Бұған қоса, қасқырлар мекендейтін ерекше шөптесін далаларда қасақана және кездейсоқ өрттер жиі болады.

Ашықтан жайылу

Баледегі қасқырлар қоректі іздегенде өздерін жасыру үшін малдарды пайдалануға үйренсе де, аймақтағы жайылымның көп болуы қасқырлардың жеміне қолжетімді өсімдіктерге зиян келтіруі мүмкін. Қасқырлардың санының шамадан тыс жайылымның салдарынан азайғаны анықталмаған, бірақ жоғары жайылым қарқыны Деланта және Симен сияқты афроальпілік аймақтарда топырақ эрозиясына және өсімдік жамылғысының нашарлауына алып келеді.

Адамдардың қуғын-сүргіні мен қоқан-лоқысы

Ефиопиялық азамат соғысы кезінде, қару-жарақ көп қолжетімді болғанда, қасқырларды тікелей өлтіру жиіледі. Чоқа тауындағы қасқырлардың жоғалуының себебі қудалау болуы мүмкін. Қазіргі уақытта қасқырларға жақын тұратын адамдар қасқыр популяциясының жаңаруда деп сенсе де, малға зиян келтіруі салдарынан оларға деген жағымсыз көзқарас сақталып келеді. Баледе қасқырларға адамдар көпке дейін араласпады, себебі олар қой мен ешкілерге қауіп төндірмеді. Дегенмен, басқа аймақтарда олар малға қауіпті деп есептеледі, Арси тауларында кек алу үшін өлтіру оқиғалары тіркелді. Эфиопиялық қасқырдың терісі үшін пайдаланғаны туралы мәлімет жоқ, бірақ бір жағдайда қасқыр терісі аттың жабдығы ретінде қолданылды. Бұрын оны аңшылар аулаған, бірақ қазір бұл заңға қайшы. 1988 жылдан бері Санетти үстіртінде көліктердің соқтығысуынан кем дегенде төрт қасқыр өлді, ал тағы екеуі мүшесін қозғалта алмайтын болып қалды. Осы сияқты оқиғалар қасқырлардың мекендейтін жерлерінен өтетін жолдар бар аймақтарда, мысалы Менц және Арсиде қауіпті.

Иттермен будандастыру

Иттермен будандасуды басқару жоспарлары белгілі гибридтерді стерильдеуді қамтиды. Эфиопиялық қасқыр-ит гибридтері Бейлдің Веб аңғарында тіркелді. Осы аймақта кем дегенде төрт гибрид анықталып, стерильдендірілді. Басқа жерде гибридтік үйлесім анықталмағанымен, ғалымдар бұл қасқыр популяциясының генетикалық тұтастығына қауіп тудырып, ішкі туыстық депрессияға немесе тіршілікке бейімділіктің төмендеуіне әкелуі мүмкін деп алаңдайды, бірақ қазірге дейін мұндай жағдай тіркелмеген.

Қорғау

Эфиопиялық қасқыр CITES тізіміне енбеген, бірақ Эфиопияның 1974 жылғы жабайы табиғатты қорғау ережелерінің VI қосымшасына сәйкес, оған толыққанды мемлекеттік қорғау берілген. Қасқырды өлтіру қылмысы үшін екі жылға бас бостандығынан айырылу көзделеді.