Кіріспе

Болон графы Евстафий III (шамамен 1050 – 1125 жылдары) – 1087 жылдан бастап әкесі Евстафий II-нің орнына тағайындалған Болон графы. Ол Бірінші крест жорығына қатысып, Никея, Дорилеум, Антиохия және Иерусалимде болды. Аскалон шайқасынан кейін ол үйіне қайтты. Бастапқыда Иерусалим Корольдігі оған ұсынылған, бірақ Евстафий Апулияда болғанда Балдуин Бурктың таққа отырғаны туралы жаңалықты естіді. Болонға оралған соң, ол Румиллиде Клюни монастырын құрды, монах болып зейнетке шықты және 1125 жылы қайтыс болды.

Жас шағы мен отбасы

Евстаций II граф Евстаций мен Ида Лотарингияның ұлы болды. 1088 жылы ол Роберт Куртоздың пайдасына Англияның Вильгельм II-ге қарсы көтерілді. Роберт Куртоздың Нормандиядан келуін күтіп тұрғанда, Евстаций және оның сораттары Вильгельм II-нің Рочестер қамалына қоршауға алынды. Қамалдағы азық-түлік таусылып, жағдай қиын болғандықтан, көтерілісшілер шарттар сұрады. Вильгельм II көтерілісшілердің көпшілігін кешіріп, Евстаций сияқтыларына Нормандияға қайтуға рұхсат берді. 1091 жылы Евстаций Роберт Куртозбен бірге болды, ол Вильгельм II-мен келісімге келіп, оны Англияның патшасы деп мойындады. Евстаций Шотландия королі Малкольм III және қасиетті Маргареттің қызы Мэриге үйленді. Евстаций мен Мэридің Матильда есімді қызы болды.

Крест жорығы

Евстафий 1096 жылы ағалары Годфри (Төменгі Лотарингия герцогы) және Балдуинмен бірге Бірінші крест жорығына қатысты. Ол шығысқа ағасы Годфридің немесе Роберт Куртоздың әскерімен бірге барды ма, белгісіз, бірақ Иерусалимге жорық барысында Юстас Годфриге көмектесті. Евстафий Никея қоршауында (1097 жылдың мамыр-маусым айлары) болды, Дорилей шайқасында (1 шілде 1097) Тарантолық Богемундтың қиын жағдайдағы әскерін құтқаруға көмектесті, Антиохия қоршауында жаудың шабуылын жеңді және 1098 жылдың 3 маусымында Антиохияны басып алу кезіндегі қолбасшылардың бірі болды. Евстафий 1099 жылдың 4 қаңтарында Руж қаласында өткен кеңестің мүшесі ретінде Тарентолық Богемунд пен Тулузалық Раймон IV арасындағы Антиохияны бақылау туралы дауды реттеді. 1098 жылдың желтоқсан айының басында Юстас Реймондтың Маарат ан-Нуманға жасаған шабуылына, ал 1099 жылдың шілдесінде Наблусқа жасаған шабуылына қосылды. Ол Иерусалимді қоршау кезінде ағасы Годфри мен олардың басқаруындағы крестшілермен бірге қоршау мұнарасынан табанды түрде шайқасқандығы үшін танымал болды. Олар Иерусалим қаласының қабырғаларын бұзушылардың алғашқыларынан болды және одан кейін болған қырғынға қатысты. Евстафий Аскалон шайқасы кезінде крестшілер армиясының дивизиясына қолбасшылық етті және Тамплиерлер орденінің демеушісі болды.

Үйге оралу

Ағалары Киелі жерде қалғанда, Евстафий өз иеліктерін басқару үшін оралды. Евстафийдің крест жорығындағы ерліктерін еске алу үшін Булоньдегі монета соғу ошағы Иерусалим қабырғаларының үстіндегі арыстан бейнесі бар күміс монеталар шығарды. 1118 жылы Иерусалимнің кіші інісі Бальдуин I қайтыс болғанда, қарт Евстафийге тәж ұсынылды. Евстафий бастапқыда қызығушылық танытпады, бірақ оны қабылдауға көндірді. Ол Апулияға дейін жол тартқанда, алыс туысы Буркк Бальдуинінің осы уақытта таққа отырғанын естіді. Евстафий Булоньге қайтып оралып, Румиллидегі Клуний монастырын құрды және онда Клуний монахы ретінде зейнетке шықты. Ол шамамен 1125 жылы қайтыс болды. Оның қайтысынан кейін Булонь графы титулын оның қызы Матильда мұралады.