Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уэльстік министр және тарихшы (1815–1885)
Welsh minister and historian (1815–1885)
Томас Рис (13 желтоқсан 1815 – 29 сәуір 1885) – Уэльстік конгрегациялық пастор, ол бейімделушілік тарихын жазған. Ол Уэльс тәуелсіздер одағының төрағасы екі рет сайланды.
Thomas Rees (13 December 1815 – 29 April 1885) was a Welsh Congregational minister, who wrote a history of nonconformism. He was twice elected chairman of the Union of Welsh Independents.
Ерте өмір
Томас Рис пен оның әйелі Ханна Уильямның ұлы Рис Пен Понтбренде, Лланфайнд, Кармартенширде дүниеге келді және анасының туыстарының тәрбиесінде Ллангатендегі Банк-и-ферде өсті, онда ол әкесінің әкесі, себетші Дәффид Уильямға көмектесті. Ол Капель Исаактағы тәуелсіз шіркеуге мүше болып, 1832 жылдың наурыз айында уағыздауға кірісті. Ол Ллвидкодтағы көмір шахтасында жұмыс істеді, бірақ ауырып, содан кейін шағын мектеп ашты. 1836 жылы ол Крейг-и-баргодқа, Мертир Тидфилге көшіп, ондағы кішкентай мектептің басшысы болды.
The son of Thomas Rees and his wife Hannah William, Rees was born at Pen Pontbren, Llanfynydd, Carmarthenshire, and brought up by his mother's family at Banc y fer, Llangathen, where he helped his grandfather, Dafydd William, a basket maker. He joined the Independent chapel at Capel Isaac and began to preach in March 1832. He took a job at a colliery at Llwydcoed, Aberdare, but fell ill and then set up a small school. In 1836 he moved to Craig y bargod, Merthyr Tydfil, and took charge of a small school there.
Пастораттар
Рис 1836 жылдың 15 қыркүйегінде пастор болып тағайындалды, содан кейін Крейг-и-Баргоуд (1836), Тресинон, Абердар (1840), Лланелли (1842), Кендл (Бофорт), Бреконшир/Монмутшир (1849) және Абертау (1860) қалаларында дін қызметін атқарды. Бофорттағы оның шіркеуі Кармел шіркеуі болды; Бофорт 1879 жылға дейін Брекнокшир (Бреконшир) графтығының құрамында болды: Кармел шіркеуінің суреттерін Бофорт веб-сайтында қараңыз.
Rees was ordained a minister on 15 September 1836 and then served as pastor at Craig y Bargoed (1836), Trecynon, Aberdare (1840), Llanelli (1842), Cendl (Beaufort), Breconshire/Mon. (1849) and Abertawe (1860). His chapel in Beaufort was Carmel Chapel; Beaufort was in the county of Brecknockshire (Breconshire) until 1879: see photos of Carmel Chapel on the Beaufort website.
Құрметтер
Риз 1862 жылы Огайо штатындағы Мариетта колледжінен дінтану бойынша құрметті докторлық дәрежесін алды. Ол 1873 және 1875 жылдары Уэльс тәуелсіздер одағының төрағасы екі рет сайланды, содан кейін 1884 жылы Англия мен Уэльстің қауымдық одағының төрағасы болып сайланды, бірақ 1885 жылғы 29 сәуірде Свонсидегі үйінде, қызмет мерзімі басталар алдында қайтыс болды.
Rees was awarded an honorary doctorate of divinity in 1862 by Marietta College, Ohio. He was twice elected as Chairman of the Union of Welsh Independents, in 1873 and 1875, and then as Chairman of the Congregational Union of England and Wales in 1884, but he died at his home in Swansea on 29 April 1885, before his term of office could begin.
Жазбалар
Рис Киелі кітапқа жазылған түсіндірмелерімен кеңінен танылды. Ол алғашқы уэльс тәуелсіз тоқсандық журналы – Yr Adolygydd-тың негізін қалаушылардың бірі болды. Оның «Уэльстегі протестанттық бағытсыздықтың тарихы» (1861, 2-ші басылымы 1883) уэльс тәуелсіз шіркеулерінің тарихы – «Hanes eglwysi Annibynol Cymru» (1870 жылдан бастап) үшін жағдай жасады, оның алғашқы төрт томын Джон Томаспен (1821–1892) бірге дайындады. Ол бұл еңбектегі діни жақтан жікке бөлушілік көзқарасы үшін сынға ұшырады, бірақ дереккөздерді аса мұқият пайдаланды, сондықтан ол маңызды дереккөз ретінде сақталды.
Rees was widely known for his biblical commentaries. He was a co founder of the first Welsh Independent quarterly, Yr Adolygydd. His History of Protestant Nonconformity in Wales (1861, 2nd ed. 1883) prepared the ground for a history of Welsh Independent churches, Hanes eglwysi Annibynol Cymru (1870 onwards), on the first four volumes of which he worked with John Thomas (1821–1892). He was criticized for denominational prejudice in the work, but made meticulous use of sources, so that it remains an important source work.