Кіріспе

Казимеж Станислав Свитальский (; 4 наурыз 1886 – 28 желтоқсан 1962) – поляк саясаткері, дипломат, әскери қызметкер, Польша легиондарының әскери шендісі және 1929 жылғы сәуір мен желтоқсан аралығында Польшаның 18-ші премьер-министрі.

Ерте өмір және оқу

Казимир Свитальский 1886 жылдың 4 наурызында Рудки және Санок қалаларының губернаторы Альбин Свитальскийдің және оның екінші әйелі Мари Антуанетта Вейттің ұлы ретінде дүниеге келді. Оның шешесінің әкесі император Франциск I-нің бұйрығымен 1834 жылы тағы сегіз неміс отбасысымен бірге Австриялық Польшаға келді. 1897-1904 жылдары Казимир Санок қаласындағы Королева София атындағы орта мектепте оқыды (оның сыныптастарының арасында Здзислав Адамчик, Витольд Фусек, Болеслав Мозоловский және Бронислав Празалович болды). Сол кезде мектепті "Радиус" атты ұйым басқарды (ұйымға Стефан және Влодзимиерц Мозоловский ағайындары мен Сэмюэл Герциг қатысты). 1904 жылдың 21 маусымында Свитальский құрметті диплом алды және Львовтағы Польша академиясының филология факультетінде оқуын жалғастырды. Бітірген соң, 1910 жылы философия ғылымдарының докторы ғылыми дәрежесін алды. Сол жылы ол жергілікті гимназияда профессор болып жұмыс істеді.

Польша легиондары

Жас кезінде Свитальский "Жалын" және "Өмір" деп аталатын социалистік тәуелсіздік партиялары ұйымына мүше болды. Станислав Котпен бірге прогрессивті жастар өкілдік комиссиясының жұмысын басқарды. 1910 жылы Свитальский болашақ Польша маршалы және мемлекет басшысы Юзеф Пилсудский құрған, жасырын Związek Walki Czynnej (ZWC) ұйымына қосылды. 1912 жылдың қазан айынан бастап ол Мылтық қоғамының мүшесі болды. ZWC-де ол алғаш рет Юзеф Пилсудскиймен кездесті. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталар алдында, ол Шығыс Галиция және Львовтағы Мылтық қоғамы штабында Мариан Кукиелдің адъютанты болды. 1914 жылдың 24 тамызынан 27 қазанына дейін Польша легиондарының сарбазы болды. 1914 жылдың 4 қарашасында лейтенант шеніне тағайындалды. 1915 жылдың ақпанынан бастап әскери бөлімде әскери кеңсе кызметкері болып жұмыс істеді. 1916 жылдың 5 қаңтарынан бастап Легион бригадасы штабы кеңсесінің басшысы болды. Ол осы лауазымды Ант дағдарысына дейін атқарды. 1917 жылдың 9 шілдесінде тұтқындалып, төрт күннен кейін легиондағы қызметінен босатылды. Осыдан кейін Львовқа барып, 1 қыркүйекте Польша әскери ұйымына қосылды. Польша-Украина соғысы кезінде ол Польша Ұлттық комитетінің мүшесі болды, ол осы қақтығыста маңызды рөл атқарды. Содан кейін ол қоршаудағы қаладан ұшақпен қашып құтылуға үлкерді. Жақын орналасқан Пржемысль қаласына, содан кейін Краковқа барып, Львовқа көмек сұрады. 1918 жылдың желтоқсан айының ортасына дейін Польша тарату комитетінің және Уақытша басқару комитетінің жұмысына қатысты.

Саяси және дипломатиялық мансап

1926 жылы Польшадағы мамыр төңкерісі кезінде Свитальский президент Станислав Войцеховскийге емес, маршал Пилсудскийді қолдады. Төңкерістен кейін оған бірнеше саяси лауазым берілді. Сол жылы ол Президенттің азаматтық кеңсесінің басшысы болып тағайындалды, ал 1926-1928 жылдары Ішкі істер министрлігінің Саяси бөлімінің директоры болды. 1928 жылы маусымда Свитальский Білім министрі болды, ал 1929 жылдың сәуірінен желтоқсан айына дейін Казимеж Бартельмен бәсекелесіп Польшаның премьер-министрі қызметін атқарды. 1930 жылы Сеймге сайланды, ал 1933-1935 жылдары оның маршалы болды. Ол 1935 жылы президенттің тағайынымен Сенатқа мүше болды, онда ол вице-маршал да болды. Сонымен қатар, ол 1935 жылдың желтоқсанынан 1936 жылдың сәуіріне дейін Краков воеводасы қызметін атқарды. 1939 жылғы Польша қорғаныс соғысынан кейін Казимеж Свитальский тұтқынға алынып, Вулденберг лагеріне жеткізілді, онда ол Екінші дүниежүзілік соғыстың барлық кезеңін өткізді. Оның жалғыз ұлы Яцек Свитальский Варшава көтерілісінің бірінші күні қаза тапты. 1945 жылы Польшаға оралып, 1948 жылдан 1956 жылға дейін коммунистік билік тарапынан түрмеге қамалды. 1962 жылы Варшавада трамвай апатынан жарақат алып қайтыс болды.