Гиперфорин: Химиялық құрамы, синтезі және қасиеттері
Hyperforin
Гиперфорин – бұл жусанның (Hypericum perforatum) құрамындағы маңызды химиялық қосылыс. Дәрілік қасиеттері, алу әдістері, тазалау жолдары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Химиялық қосылыс
Chemical compound
Гиперфорин – гиперрикум туысына жататын кейбір өсімдіктер, әсіресе тесікжапырақты гиперрикум (Hypericum perforatum, Сент-Джонс-Ворт) өндіретін фитохимиялық зат. Гиперфорин Сент-Джонс-Ворттың фармакологиялық әсерлеріне қатысуы мүмкін.
Hyperforin is a phytochemical produced by some of the members of the plant genus Hypericum, notably Hypericum perforatum (St John's wort). Hyperforin may be involved in the pharmacological effects of St. John's wort,
Пайда болуы
Гиперфорин тек Hypericum perforatum түрінде, сондай-ақ Hypericum calycinum сияқты туысқан түрлерде ғана маңызды мөлшерде табылды, олардың фитохимиялық құрамы төмен деңгейде. Алғашқы табиғи экстракциялар этанолмен жасалды және фитохимиялық затқа қарағанда 7:1 қатынаста шикі экстракт алынды, бірақ бұл әдіс гиперфорин мен адгиперфориннің қоспасын берді. Экстракциялау техникасы липофильді сұйық CO2 экстракциясын пайдалану арқылы жаңартылды, нәтижесінде 3:1 қатынаста шикі фитохимиялық зат алынды, содан кейін адгиперфориннен тазартылады.
Hyperforin has only been found in significant amounts in Hypericum perforatum with other related species such as Hypericum calycinum containing lower levels of the phytochemical. The first natural extractions were done with ethanol and afforded a 7:1 yield of crude extract to phytochemical however, this technique produced a mixture of hyperforin and adhyperforin. The extraction technique has since been modernized using lipophilic liquid CO2 extraction to afford a 3:1 crude to phytochemical extraction which is then further purified away from adhyperforin.
Химия
Гиперфорин – пренилденген флороглуцинол туындысы және полициклді полипренилденген ацилфлороглуцинолдар тобының мүшесі, сонымен қатар PPAP тобы деп те аталады. Гиперфорин – басқа PPAP синтетикалық мақсаттарынан өзгеше, синтез жасау қиын болған C8 төртіншілік стереоорталығынан тұратын бірегей PPAP. 2010 жылы табиғи емес гиперфорин энантиомерінің толық синтезі туралы хабарланды, ол шамамен 50 синтетикалық өзгерісті қажет етті. 2010 жылы дұрыс энантиомердің энантиоселективті толық синтезі жарияланды. Ретросинтетикалық талдау гиперфориннің құрылымдық симметриясымен және биосинтетикалық жолымен шабыттандырылды. Синтездік жол простереогенді аралық затты жасады, ол синтез жасау қиын C8 стереоорталығын құрып, синтездің қалған бөлігі үшін стереохимиялық нәтижелерге қол жеткізуді жеңілдетті. Гиперфорин жарық пен оттегіге тұрақсыз. Көбінесе тотығуға ұшыраған формаларында C3–C9 гемикеталдық/гетероциклдік көпір болады немесе фуран/пиран туындылары пайда болады. Денсаулығы жақсы ер адамдарда 612 мг құрғақ ақ жуаның (St. John's wort) гиперфориннің фармакокинетикалық сипаттамаларын көрсетті, оның жартылай ыдырау периоды 19,64 сағатты құрады.
Hyperforin is a prenylated phloroglucinol derivative and is a member of the Polycyclic polyprenylated acylphloroglucinol family, also known as the PPAP family. Hyperforin is a unique PPAP because it consists of a C8 quaternary stereocenter which was a synthetic challenge unlike other PPAP synthetic targets. A total synthesis of the non natural hyperforin enantiomer was reported in 2010 which required approximately 50 synthetic transformations. In 2010, an enantioselective total synthesis of the correct enantiomer was disclosed. The retrosynthetic analysis was inspired by hyperforin's structural symmetry and biosynthetic pathway. The synthetic route undertaken generated a prostereogenic intermediate which then established the synthetically challenging C8 stereocenter and facilitated the stereochemical outcomes for the remainder of the synthesis. Hyperforin is unstable in the presence of light and oxygen. Frequent oxidized forms contain a C3 to C9 hemiketal/heterocyclic bridge or will form furan/pyran derivatives. In healthy male volunteers, 612 mg dry extract of St. John's wort produced hyperforin pharmacokinetics characterised by a half life of 19.64 hours.
Гиперфорин биосинтезі
Гиперфорин – фтор-изобутирофенонды екі циклді ядросы бар полипренилденген ацилфлорглюцинол (PPAP) туындысы. Изобутрил CoA (17) гиперфориннің негізгі құрылымының биосинтезіндегі бастапқы негізгі метаболиттердің бірі болып анықталды. Изобутрил-CoA кетоизовалерат аралық қосылысынан (15) алынған. Бициклдік құрылымы оның меротерпеноидты элементтерден тұратындығын көрсетеді. Гиперфориннің ядросы изобутирил-CoA бір молекуласы мен малонил-CoA үш молекуласының тізбектей конденсациясы арқылы қалыптасады, бұл реакция изобутирофенон синтетазасымен катализделеді. ІІІ типті PKS ферменттері ферменттік белсенді орталықтарында декарбоксилдену конденсациясын катализдейді, нәтижесінде қаңқа пайда болады. Бұл ферменттер басқа субстраттарды қалайды және бірдей өнімдерді шығармайды. Жасуша мәдениеттерінен алынған жасушасыз экстракттар изобутирил-CoA және малонил-CoA-мен инкубацияланғанда флоризобутирофенон (18) пайда болды. Ферменттік реакция BUS ретінде сәйкестендірілді. PIVP – бұл бидайдың гүлшоғырындағы бездік түктеріндегі ферменттің ұқсас функциясы. Екі ацилфлорглюцинол ядросы (PICP және PIBP) Клайзен конденсациясы арқылы түзіледі, бірақ субстрат және фермент ерекшеліктері бойынша өзгеше болады. PIVP VSP ферментінің қатысуымен изовалерил-CoA-ны, ал PIBP – адиперфорин мен гиперфориннің түзілуіне әкелетін BUS-пен бірге изобутирил-CoA-ны пайдаланады. Дегенмен, гиперфорин – ұнтақ немесе ерітінді түрінде жылу мен жарыққа өте сезімтал, оңай ыдырайтын қосылыс, сондықтан гиперфориннің нақты синтез жолын анықтау қиын, сондықтан бұл синтез жолы мүмкін болып көрінеді.
Hyperforin is a polyprenylated acylphloroglucinol (PPAP) derivative with a pholoroisobutyrophenone bicyclic core. Isobutryl CoA (17) has been determined to be one of the initial primary metabolite starter molecules in the biosynthesis of the hyperforin core structure. Isobutryl CoA is derived from an a ketoisovalerate intermediate (15). The bicyclic structure suggests that it has elements of meroterpenoid origin. The nucleus of hyperforin is formed in a sequence condensation of one molecule of isobutyryl CoA and three molecules of malonyl CoA, both catalyzed by Isobutyrophenone synthase. Type III PKS enzymes will catalyze the decarboxylative condensation of enzyme active sites to generate scaffolding. These enzymes preferred a different substrate and did not produce identical products. The cell free extracts from the cell cultures were incubated with isobutyryl CoA and malonyl CoA, phlorisobutyrophenone was formed (18). The enzymatic reaction was identified as BUS. PIVP is a similar function of enzyme in glandular hairs of hop cones. Two acylphloroglucinoal cores PICP and PIBP formed are formed by claisen condensation but will differ in substrate and enzyme specificities. PIVP will use isovaleryl CoA in the presence of an enzyme VSP, and PIBP will use isobutyryl CoA in the presence of bus resulting in the production of adhyperforin and hyperforin. However, hyperforin is an easily degradable compound highly sensitive to heat and light in its powder form or within a solution, making it difficult to determine a true synthesis route for hyperforin making this synthesis route a possible route.
Антидепрессанттарды зерттеу
Жеңіл және орташа депрессияны емдеу үшін жоңғалдың тиімділігін бағалаған алдын ала клиникалық сынақтардың екі мета-талдауы, селективті серотонинді кері қабылдау ингибиторларымен салыстырылатын жауапты және жақсырақ көтерімділікті көрсетті, бірақ қарастырылған зерттеулердің қысқа мерзімділігінен (4–12 апта) нәтижелерді ұзақ мерзімге жалпылау мүмкіндігі шектелді.
Two meta analyses of preliminary clinical trials evaluating the efficacy of St. John's wort for treating mild to moderate depression indicated a response similar to selective serotonin reuptake inhibitors and with better tolerance, although the long term generalization of study results was limited by the short duration (4–12 weeks) of reviewed studies.