Кіріспе
Сицилия монархтары Сицилия корольдігі 1130 жылы құрылғаннан бастап 1816 жылы Екі Сицилия корольдігіне "толық біріктірілгенге" дейін билік жүргізді. Сицилия монархиясының бастауы 11-12 ғасырларда Оңтүстік Италияны жаулап алған нормандтарда жатыр. Сицилия, кем дегенде екі ғасыр бойы ислам әмірлігі ретінде билік еткен, 1071 жылы Норман Хаутевиль әулеті шапқындап кірді, Палермоны басып алды және Сицилия графтығы деп аталатын феодалдық округ құрды. Хаутевиль әулеті 1091 жылы Сицилияны жаулап алуды аяқтады. 1130 жылы Сицилия графтығы мен Апулия графтығы, Хаутевиль әулетінің әртүрлі тармақтарымен басқарылған, Сицилия корольдігі ретінде бірікті, ал граф Роджер II антипапа Анаклет II-ге патша болып коронацияланды. 1282 жылы Сицилиялық кешінен кейін корольдік жеке мемлекеттерге бөлінді: дұрыс аталатын "Ультра Сицилия" (Siciliae ultra Pharum, латынша "Сицилиядан ар жағы") және "Жақын Сицилия" (Siciliae citra, көбінесе "Неаполь корольдігі" деп аталады). Тұңғыш рет бірігу 1816 жылы Фердинанд IV және III екі мемлекетті бір мемлекетке, Екі Сицилия корольдігіне біріктірген кезде болды.
The monarchs of Sicily ruled from the establishment of the Kingdom of Sicily in 1130 until the "perfect fusion" in the Kingdom of the Two Sicilies in 1816. The origins of the Sicilian monarchy lie in the Norman conquest of southern Italy which occurred between the 11th and 12th century. Sicily, which was ruled as an Islamic emirate for at least two centuries, was invaded in 1071 by Norman House of Hauteville, who conquered Palermo and established a feudal county named the County of Sicily. The House of Hauteville completed their conquest of Sicily in 1091. In 1130, the County of Sicily and the County of Apulia, ruled by different branches of the House of Hauteville, merged as the Kingdom of Sicily, and Count Roger II was crowned king by Antipope Anacletus II. In 1282, after the Sicilian Vespers, the kingdom split into separate states: the properly named "Ultra Sicily" (Siciliae ultra Pharum, Latin for "Sicily over the Strait") and "Hither Sicily" (Siciliae citra, commonly called "the Kingdom of Naples"). Definitive unification occurred in 1816, when Ferdinand IV and III made the two entities into a single state, the Kingdom of the Two Sicilies.
Сицилия патшалары
Роджер II 1130 жылы Антипапа Анаклетий II-ден патшалық мәртебе алды, ал 1139 жылы Папа Иннокентий II оны мойындады. Бұл кезде арал ғана емес, сонымен қатар Италия түбегінің оңтүстік үштен бір бөлігін қамтитын Сицилия Корольдігі, Мальта мен Махдияны да өзіне қосты, соңғысы тек қысқа мерзімге ғана.
Плантагенеттер әулеті
Эдмунд Краучбек, Англия королі Генрих III-нің ұлы, 1254-1263 жылдар аралығында Сицилия тағына талапкер болды. Ол да, әкесі де бұл талапты қатты қабылдады, бірақ ол ешқандай нәтиже бермеді.