Кіріспе

Британдық пэр, Эдвард Дундональд Брасси Саквилл, 9-шы граф Де Ла Уорр (20 маусым 1900 – 28 қаңтар 1976), 1915 жылға дейін Лорд Бакхерст (кейде содан кейін "Бак Де Ла Уорр" деп аталды) – британдық саясаткер. Ол Лейборист партиясына қосылған тұңғыш мұрагерлік пэр және 23 жасында үкімет министрі болды. Кейін ол Рамзи Макдональдты ұлттық үкімет пен Ұлттық еңбек ұйымын құруда қолдаған аз ғана Лейборист саясаткерлерінің бірі болды. Бірақ ол саяси мансабын Уинстон Черчилльдің соңғы консервативтік үкіметінде пошта министрі қызметін атқару арқылы аяқтады.

Өмірбаян және білім

Де Ла Уорр – 8-ші де Ла Уорр графы Гилберт Саквилл мен теміржол инженері Томас Брассейдің үлкен ұлы, 1-ші Брассей графы Томас Брассейдің қызы Мюриэл Агнесстің ұлы. Ол Итон және Оксфордтың Магдалена колледжінде білім алған. Консервативті әкесі мен либералды анасының ұлы болғандықтан, ол университетте социализмке қарай бейімділік танытты. 1915 жылы оның әкесі Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза тапты, және ол кәмілетке толмағандықтан графтық атаны мұрагерлік етті. 18 жасқа толғанда, ол өзінің ішкі сенімдеріне орай, қарулы қақтығыстарға қатысудан бас тартты, бірақ Корольдік теңіз күштерінің резервіне (траулер бөліміне) қосылды.

Саяси мансап

Де Ла Уорр Лейбористік партияға қосылған тұңғыш мұрагерлік титул иесі болды және 1924 жылдың ақпанында, 23 жасында Рамзи Макдональдтың алғашқы Лейбористік үкіметінде Лорд-ин-Вейтинг тағайындалғанда, ең жас министрлердің бірі болды. 1929-1931 жылдардағы екінші Лейбористік үкіметте ол Құрметті ерлер корпусының капитаны (Лордтар палатасындағы үкіметтің бас уәкілі) және 1929-1930 жылдар аралығында Соғыс жөніндегі мемлекеттік хатшы, 1930-1931 жылдар аралығында Ауыл шаруашылығы және балық шаруашылығы министрлігінің парламенттік хатшысы, ал 1929-1931 жылдар аралығында күтуші лорд қызметін атқарды. 1937 жылы жаңа премьер-министр Невилл Чемберлен Де Ла Уаррға Лорд-Хранитель Тайна Мөрі лауазымын, оның алғашқы кабинеттік қызметін берді. Кабинет мүшелерінің басқа да бірнеше жастауы сияқты, Де Ла Уорр үкіметтің сыртқы саясатына келіспеді және Мюнхен келісіміне наразылық білдіріп, отставкаға кете жазуға дайын болды, бірақ содан бас тартты. Келісімнен кейін 1938 жылы ол Білім беру жөніндегі кеңес президенті болып тағайындалды. Бұл лауазымда ол мектептің бітіру жасын 15 жасқа дейін көтеру туралы заңнаманы қадағалауға тиіс болды, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін барлық жоспарлар соғыс аяқталғанға дейін кейінге шегерілді. 1940 жылдың сәуір айында Де Ла Уорр Чемберленнің министрлік тағайындамаларының бірі ретінде Ғимараттар жөніндегі бірінші комиссар болды және 1955 жылы соңғы рет қызметтен кетті. (Оның ата-тегі Томас Уэст, 3-ші барон Де Ла Уоррдың есімімен аталады).

Отбасы

Лорд Де Ла Уор екі рет үйленген. Ол 1920 жылы Генри Жерард Лидің қызы Диана Хеленаға тұрмысқа шықты. Олардың екі ұлы мен бір қызы болды. Олардың кіші ұлы Томас Саквилл (1922–1943) Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қаза тапты. Диана 1966 жылғы наурыз айында қайтыс болғаннан кейін, ол 1968 жылы Килмуир графинясы Сильвияға екінші рет үйленді. Ол Эдит пен мақта брокері Уильям Реджинальд Харрисонның қызы, Килмуирдің 1-ші графы Дэвид Максвелл Файфтың жесірі және актер сэр Рекс Харрисонның қарындасы болды. Оның бір қарындасы Леди Ависе Эла Мюриэл Саквилл (1985 жылы қайтыс болған). Ол оның Стюарт Мензиске (Британ соғыс кезіндегі барлау қызметінің жетекшісі немесе 'С') үйлену тойына төменгі палуба теңізшісінің кең шалбары киіп барды.

Өлім

Лорд Де Ла Уор 1976 жылғы қаңтарда 75 жасында қайтыс болды, ал оның орнына оның үлкен және жалғыз тірі қалған ұлы Уильям граф титулын иеленді. Графиня Де Ла Уор 1992 жылғы маусымда қайтыс болды.