Кіріспе
Көне грек мифологиясында Адраст немесе Адраст (көне грекше: Ἄδραστος немесе Ἄδρηστος), (мүмкін, «құтылуға болмайтын» деген мағынаны білдіреді) – Аргос патшасы және Тебаға қарсы жетіліктердің басшысы. Ол Аргос патшасы Талаустың ұлы, бірақ оның әулеттік қарсыласы Амфиараус оны Аргостан қуғынға шығарды. Ол Сикионға қашып, онда патша болды. Кейін Амфиарауспен татуласып, Аргосқа патша ретінде оралды. Адраст құдайдың нұсқауымен қыздарын жер аударылған Полиник пен Тидейге үйлендіріп, оларды өз отандарына қайтаруға уәде берді. Ол алдымен Теба тағына Полиник отыруы үшін жеті батырдан әскер жинады, олар Тебаға қарсы жетілік деп аталды. Экспедиция сәтсіз аяқталды және барлық батырлар, Адрастың құдайлық жануары Арион құтқаруынан басқа, қаза тапты. Ол жетіліктердің ұлдары – Эпигонмен бірге Тебаға қарсы екінші, сәтті соғысқа қатысты және үйіне қайтып келе жолда қаза болды дегенді айтады. Адраст Гомердің «Илиадасында» еске алынған, ал оның оқиғасы (деген жорамал бойынша) Циклдік Тебаидада баяндалған. Ол Пиндар поэзиясында маңызды орын алады және Эврипидтің «Сураншылар» пьесасының басты кейіпкері. Оның тарихын Диодор Сицилийлік, Игинус, Стаций және Аполлодор баяндаған. Ол Немей ойындарының негізін қалаушы деп есептеледі, Сикион, Мегара және Колондада оған батырлар табынымы болды және б.з.б. 6 ғасырдан бері өнер туындыларында бейнеленген.
In Greek mythology, Adrastus or Adrestus (Ancient Greek: Ἄδραστος or Ἄδρηστος), (perhaps meaning "the inescapable"), was a king of Argos, and leader of the Seven against Thebes. He was the son of the Argive king Talaus, but was forced out of Argos by his dynastic rival Amphiaraus. He fled to Sicyon, where he became king. Later he reconciled with Amphiaraus and returned to Argos as its king. Because of an oracle Adrastus married his daughters to the exiles Polynices and Tydeus and promised to restore them to their homelands. He first assembled an army to place Polynices on the throne of Thebes, led by seven champions, famously called the Seven against Thebes. The expedition failed and all the champions died except Adrastus, saved by his divine horse Arion. He went with the Epigoni, the sons of the Seven, in the successful second war against Thebes, and was said to have died on his way home. Adrastus is mentioned as early as Homer's Iliad, and his story was (presumably) told in the Cyclic Thebaid. He figures prominently in the poetry of Pindar, and is a main character in Euripides' The Suppliants. His story was told by Diodorus Siculus, Hyginus, Statius, and Apollodorus. He was said to be the founder of the Nemean Games, had hero cults at Sicyon, Megara, and Colonus, and was depicted in works of art from as early as the 6th century BC.
Отбасы
Гомердің "Иллиада" шығармасында Адраст есімді адам еске алынады, бірақ оның тегі туралы ешқандай мәлімет берілмейді. Гесиодтың әйелдер каталогында (Адраст туралы есімдер жоқ) Талаус Биас пен Пероның ұлы ретінде көрсетілген, ал лирикалық ақындар Бакилид пен Пиндардан Адрасттың Талаустың ұлы екенін білеміз, ол Родос Аполлонийінің мәліметінше, аргонавт болған. Ертедегі көздер Адрасттың анасы кім болғаны туралы айтпайды, бірақ кейінгі деректерде үш түрлі есім аталады: Абастың қызы Лисимаха, Полибтың қызы Лисианасса немесе Эвринома. "Иллиада" Адрасттың қызы Эгияле туралы айтады, ал Лесбостық жазушы Элланик Адрасттың ұлы Эгиялеос туралы мәлімдейді. Мифограф Аполлодор мынадай шежіре келтіреді: Адрасттың әкесі Талус, ол Биас пен Пероның ұлы. Оның анасы Лисимаха, ол Меламптың ұлы Абастың қызы. Оның төрт кіші інісі болған: Партенопей, Пронак, Мекистей және Аристомах, сондай-ақ қарындасы Эрифила. Адраст өзінің інісі Пронакстың қызы Амфитеяға үйленді, одан Аргия, Деипила және Эгияле деген үш қызы мен Эгиялеос және Цианипп деген екі ұлы дүниеге келді. Адрасттың қыздарының әйгілі күйеулері мен ұлдары болды. Аргия Фива патшасы Эдиптің ұлы Полиникке, ал Деипила Калидон патшасы Энейдің ұлы Тидейге үйленді. Гигиннің айтуынша, Троя соғысына қатысқан Диомед Деипила мен Тидейдің ұлы, ал Терсандер (Эпигонның бірі) Аргия мен Полиниктің ұлы. "Иллиада" бойынша, Адрасттың тағы бір қызы Эгия Диомедтің әйелі. Гигин сондай-ақ Лапиттер патшасы Пиритостың әйелі Гиподамияның Адрасттың қызы болғанын айтады, бұл, мүмкін, осы Адрастқа қатысты.
Мифология
Илиада Адрастты Сикионның патшасы деп атайды, бірақ Аргос патшасы Талаустың ұлы қалай Сикионды билеуге келгенін түсіндірмейді. Дегенмен, кейінгі дереккөздер Арголидтегі ең күшті отбасылардың екеуі – Биас ұрпақтары мен оның інісі Меламптың арасындағы, Биас немересі Адраст пен Меламп немересі Ойклдің ұлы Амфиараусқа қатысты қандай да бір дауды айтады. Пиндардың сөзінше, бір кезде Талаустың ұлдары Аргоспен билік еткен, бірақ «жанжалға ұшырап», Адраст Аргостан қашып, Амфиараустан құтылу үшін Сикионға келген және ол жерде билік құрған кезінде Сикион ойындарын құрған. Пиндар Адрасттың Аргостан Сикионға қашуына не себеп болғанын, не оның патша болғанын айтпайды, бірақ кейінгі деректерде айтылады. Бір дерек бойынша, Адрасттың ағасы, Аргос патшасы Пронакс қайтыс болғаннан кейін, Адраст Сикионға қашып, анасының әкесі Полиб патша болған жерге келген, содан кейін Сикион тағына ие болған. Ал тағы бір дерек бойынша, Амфиараус Талаусты өлтіргеннен кейін Адраст Сикионға қашып, Полибтың қызына үйленіп, таққа отырған. Қалай болғанда да, Адраст Сикионның патшасы болды. Содан кейін, Пиндардың айтуынша, Адраст (және оның ағалары) Амфиараустың қарындасы Эрифилені оған үйлендіріп, онымен татуласып, Аргосқа оралып, Аргос тағына отырған. Адраст Посейдон мен Деметренің жылқы түрінде жұптасқаннан туған, керемет жылдам Арцион атқа ие болған. Адрастқа Арционды Геракл сыйлаған, ал ол ат Жетінің Фиваға қарсы соғысында, экспедицияның барлық батырлары қаза тапқанда, Адрасттың өмірін сақтап қалған. Адраст шешендігімен де танымал болған.
Жетілік Тебаға қарсы
Жетіліктердің Тебаға қарсы соғысы Эдиптің ұлдары Полиник пен Этеоклдің Теба патшалығы үшін болған дауынан туындады. Бұл дау Этеоклді тақта отырғызып, Полиникті жер аударды. Бір түні Полиник баспана іздеп Адраст сарайына келді. Ол ұйықтауға орын тапты, бірақ көп ұзамай Калдион патшасы Энейдің жер аударылған ұлы Тидей де баспана іздеп келді, екеуі бір орын үшін таласа бастады. Адраст Полиник пен Тидейдің жабайы аңдарша күресіп жатқанын (немесе кейіннен Полиник арыстан терісін, ал Тидей шошқа терісін кигенін, не олардың қалқандарында осы жануарлар бейнеленгенін көргенде) Аполлонның болжамын есіне алды. Болжамда, ол қыздарын арыстан мен шошқаға ұзату керектігі айтылған. Сондықтан Адраст қыздары Аргияны Полиникке, ал Дейпилені Тидейге берді, сондай-ақ оларды патшалықтарына қайтаруге уәде берді, бастауында Полиник тұрды. Адраст Тебаға шабуыл жасау үшін үлкен аргивтік әскер жинады және жеті батырды оның басшылары етіп тағайындады. Олар «Тебаға қарсы жетілік» деп аталды. Таңдалғандардың бірі, көреген Амфиараус, экспедицияның сәтсіз аяқталатынын және Адрасттан басқа барлық батырлар қаза болатынын алдын ала білді, сондықтан қатысудан бас тартты. Бірақ Полиник Амфиараус әйелі Эрифилені сатып алып, күйеуіне экспедицияға қосылуға кеңес бергенде, ол Амфиараус әйеліне, яғни Адрасттың қарындасына, екі адам арасындағы дауларды шешуге рұқсат беру туралы берген уәдесіне байланысты оған бағынуға мәжбүр болды. Адраст әскерімен су ішу үшін Немеяда тоқтады, онда олар бала батыр Офельттың өліміне қатысты. Офельт құрметіне Адраст жерлеу ойындарын өткізді, онда ол өзінің Арионымен ат жарысында жеңіске жетті. Осы ойындар Немей ойындарының бастауы болды. Көреген Амфиараус болжағандай, Тебаға жасалған жорық апатқа ұшырады. Адрасттан басқа барлық батырлар қаза тапты, ол өзінің құдайлық атының жылдамдығымен аман қалды. Б.з.д. V ғасырдағы грек трагедияларында айтылғандай, Тебаға жасалған сәтсіз шабуылдан кейін Этеклдің өлімінен кейін Тебаның жаңа билеушісі болған Креон экспедиция қаза тапқандарын жерлеуге тыйым салған. Афина дәстүрі бойынша Афина патшасы және негізін қалаушы батыр Тесей Адрастқа қаза тапқан серіктерінің денелерін қайтаруға көмектескен.
"Жеті" қатарына кіру
Б.з.б. V ғасырға дейін "жеті" батырдың саны мен есімдері белгісіз болған. Жеті батырдың саны және олардың есімдерінің тізімі алғаш рет Есхилдің "Тебаға қарсы жеті" трагедиясында кездеседі. Адраст шайқаста болғанмен, Есхил оны "жеті" батырдың қатарына жатқызбайды. Осындай есімдер тізімі Еврипидтің "Сусқаушылар" және Софоклдің "Колондағы Эдип" шығармаларында да келтірілген. Дегенмен, Еврипид "Феникиялық әйелдер" пьесасында сәл өзгеше тізім ұсынады, онда Адраст (Этеоклдың орнына) жеті батырдың бірі ретінде көрсетіледі. Бұл тізімді грек тарихшысы Диодор Сицилий, мифографтар Аполлодор мен Гигин және латын ақыны Стаций да қолдайды. "Феникиялық әйелдер" мен Аполлодорда (сондай-ақ "Тебаға қарсы жеті" трагедиясында) жеті батырдың әрқайсысы Тебаның жеті қақпасының біріне бекітіледі, Адрастқа "жетінші" қақпа "Феникиялық әйелдерде", ал Аполлодорда "Гомолоид" қақпасы бұйырылады.
Тебаға қарсы екінші соғыс
Табынға қарсы өткен сәтсіз жорықтан кейін он жыл өткен соң, әкелерінің өлімінен кек алу үшін құлаған Жетінің ұлдары, "Епігония" ("Кейін туғандар") деп аталған, тағы да Табынға жорық жасады. Адраст осы екінші Теба жорығына, "Епігония соғысы" деп аталған, бірге қатысты. Бұл жолы (Пиндардың сөзінше) жорық сәтті аяқталады деген белгілер болды, бірақ Адрасттың ұлы Эгиялей өледі. Гигинусқа сәйкес, Адраст бірінші жорықтан аман қалған Жетінің жалғыз өкілі болғандықтан, оның ұлы Эгиялей екінші жорықта өлген Епігонияның жалғыз өкілі болды.
Өлім
Паусаниастың айтуынша, мегариялықтар Адраст Тебаны алғаннан кейін Аргив әскерін үйге қайтарып келген кезде Мегарада қарттықтан және ұлының өліміне күйініштен көз жұмғанын, сондай-ақ ол жерде құрметпен еске алынғанын мәлімдеген. Бірақ Гигинус Аполлонның болжауына сәйкес, Адраст пен оның ұлы Гиппонос өздерін отқа тастап өлімге кескенін айтады.
"Илиада", "Стезихор" және "Тебаида"
Біздің заманымыздан бұрынғы V ғасырға дейін Адраст туралы сақталған деректер санаулы ғана. "Илиада"да Адраст есімді жиырма төрт рет кездеседі. Онда ол Сикйонның алғашқы патшасы ретінде, ал оның "шапшаң жаны" Арион "көкіден тараған" деп сипатталады. Оның қызы Эгия Диомедтің әйелі болғаны, ал тағы бір қызы Тидейге үйленгені айтылады. Лирикалық ақын Стесихор (шамамен б.з.д. 630 – 555) Фиваға қарсы соғыс туралы өлең жазған (қазір жоғалған), онда Адрасттың да болғаны болжамдалады. Өлеңнің бір үзіндісінде Адрасттың Полиникке қыз бергені туралы айтылған. Циклдік Тебаид (б.з.д. VI ғасырдың басында?) – грек эпопеясы, оның негізгі тақырыбы Жетілік Теба соғысы, алайда оның тек бірнеше бөліктері ғана сақталған. Бір бөлігінде Адраст өзінің Арионының арқасында Фивада жалғыз құтқарылғаны айтылады. Тағы бір үзіндіде Адраст Амфиарайдың қазасына күйініш білдіріп, жоқтап жылайды. Адраст туралы кейінгі әңгімелердің көп бөлігі осы шығармадан тараған болуы мүмкін.
Жабдықтаушылар
Адраст – Еврипидтің "Сусқаушылар" трагедиясындағы маңызды кейіпкер (б.з.д. 420 ж.). Пьесаның оқиғасы Жетіліктің Тебаға қарсы апатты жеңілісінен кейін және Тебаның жаңа патшасы Креонның экспедиция қаза тапқандарын жерлеуге рұқсат бермей, бас тартуынан кейін орын алады. Адраст Елеусиске афиналықтардан құлаған жауынгерлердің денелерін қайтаруға көмектесуді сұрап келді. Пьесада біз алғаш рет Адрасттың Тебаға қарсы соғыс ашу себептерін естиміз. Алғашқы әңгімеде Адраст Афина патшасы Тесейге Аполлонның болжамы бойынша, ол қыздарын (есімдері айтылмаған) Полиник пен Тесейге бергенін, ал оның ағасы Этеокл Полиникке жасаған "қылмысы" – "мүлігін" (яғни Теба тағын) ұрлағандықтан, Адраст "жеті жасақпен" Тебаға қарсы жорыққа шыққанын айтады. Тесей одан кейін Адрасттан Тебаға қарсы соғыс бастамас бұрын болжамгерлермен және құдайлармен кеңескен-келмегенін сұрайды, ал Адраст "құдайлардың ықыласысыз" соғысқа барғанын және "Амфиарастың қалауына қарсы" кеткенін жауап береді. Қайтыс болғандарды қайтаруға көмектесуге көндірілген Тесей афиналық әскерді Тебаға жетелейді, онда ол тебандықтарды шайқаста жеңіп, өлген жауынгерлерді Элеусиске қайтарады. Содан кейін Адраст 60 тал жолдан тұратын сөйлеуінде құлаған батырларды мақтайды.
Кейінгі дереккөздер
Грек тарихшысы Диодор Сицилий (б.з.д. бірінші ғасыр), римдік мифограф Гигин (б.з.д. 64 – б.з. 17), латын жыршысы Статий (шамамен 45 – шамамен 96 жж.), және грек мифографы Аполлодор (бірінші немесе екінші ғасыр), барлығы Адрасттың тарихын айтқан.
Диодор Сицилийлік
Диодор Сицилийдің айтуынша, Этеокл келісілгендей патшалықтан бас тартудан бас тартқанда Полиник Февадан қашып кетті, ал Тидей өз туыстарын өлтіргеннен кейін Калидоннан қашып шықты. Екі ханзада Аргосқа келді, онда «Адраст екі қашқынды да жылы күтіп алды». Еврипидте айтылғандай, алдын ала болжам бойынша Адраст қыздары Аргияны Полиникке, ал Дейпилені Тидейге үйлендіріп, жер аударылғандарды туған жерлеріне қайтаруға уәде берді. Адраст алдымен Февамен айналысуға шешім қабылдады. Сондықтан ол күйеу баласы Тидейді елшілікке жіберіп, Полиниктың бейбіт түрде оралуы туралы келісімге келуді тапсырды. Тидейдің міссиясы сәтсіз аяқталғанын естіген Адраст Феваға қарсы жорық ұйымдастыруға кірісті. Пайғамбар Амфиарай бастапқыда қатысудан бас тартты, себебі егер ол қатысса, өлшетінін білді. Бірақ Полиник Амфиарайдың әйелі Эрифилеге Гармонияның алқасын сыйға берді, осылайша ол күйеуін жорыққа қосылуға көндірді. Диодор «сол кезде» Адраст пен Амфиарайдың «патшалық үшін таласып, келіспеушілікте» болғанын және олардың бұл мәселені Адрасттың қарындасы және Амфиарайдың әйелі Эрифила шешетініне келіскенін хабарлайды. Эрифила «Адрастқа жеңіс сыйлап», экспедицияны «жасау керек» дегеннен кейін Амфиарай келісім берді. Адраст Капанейді, Гиппомедонды және Аталантаның ұлы Партенопейді өзіне, Полиникке, Тидейге және Амфиарайға қосып, «көрнекті әскердің» жеті басшысы етіп тағайындады – бұл тізім Еврипидтің «Феникиялық әйелдер» трагедиясындағы жетіліктермен сәйкес келеді. Диодор жетіліктердің Немеяда тоқтағаны туралы ештеңе айтпайды, содан кейін Февадағы шайқас туралы баяндайды. Әдеттегідей, жетіліктен Адраст басқа барлығы қаза тапты. Жетілікті жерлеу туралы Диодор (Креон мен Тесейді атамай) тивандықтар Адрастқа өлгендердің денелерін алып кетуге рұқсат бермегенін, сондықтан ол Аргосқа қайтып келді, ал (Еврипидтің «Жалынушылар» пьесасындағыдай) афиналықтар денелерді тауып, жерледі.
Гигинус
Гюгин өзінің "Фабула" атты еңбегінде Адраст туралы оқиғаны баяндайды, көбінесе бұрынғы көздермен сәйкес келеді. Бакхилид, Пиндар және Еврипидтің ізімен, Гюгин Адраст Талаостың ұлы екенін айтады, бірақ Гюгин анасының атын – Эвринома деп көрсетеді. Еврипидтің сөздерін келтіре отырып, Гюгин Адраст Аполлоннан болжам алғандығын айтады, онда ол қыздарын арыстан мен шошқаға үйлендіретіні туралы айтылған. Адрасттың сарайына арыстан терісін киген Полиник және шошқа терісін киген Тидей келгенде, Адраст болжамды еске түсіріп, үлкен қызы Аргияны Полиникке, ал кіші қызы Деипилені Тидейге үйлендіреді. Ол сондай-ақ Терсандрдың (Эпигонның бірі) Аргия мен Полиниктың ұлы екенін, ал Диомедтің (Трояда соғысқан, тағы бір Эпигон) Деипил мен Тидейдің ұлы екенін қосады. Полиниктің тілегі бойынша Адраст Этеоклден Теба патшалығын қайтарып алу үшін әскер жинайды. Адраст әскерге "жеті басшыны" (өзі де солардың ішінде) таңдайды, себебі Теба қабырғаларында жеті қақпа болған. Армия су іздеу үшін Немеяда тоқтайды, Офелт жыланның шабуылынан қаза табады, Адраст пен жеті жауынгер жыланды өлтіріп, баланың құрметіне қорымдық ойындар өткізеді. Тебада Адрасттан басқа жеті жауынгер қаза табады.
Аполлодор
Аполлодор Адраст туралы әңгімені де айтады. Аполлодор мына тектік тізімді келтіреді: Биас пен Пероның ұлы Талаус болды, ол Меламптың ұлы Абастың қызы Лысимахқа үйленді және олардан Адраст, Партенопей, Пронакс, Мекистей, Аристомах және Эрифила туды, оны Амфиарайға үйлендірді. Партенопейдің ұлы Промах Эпигондармен бірге Фиваға қарсы жорыққа шықты, ал Мекистейдің ұлы Эвриал Трояға аттанды. Пронакстың ұлы Ликург болды, ал Адраст Амфитеядан – үш қызын: Аргияны, Деипилені және Агеялияны, екі ұлын: Агеиалды және Киниппты өмірге әкелді. Аполлодордың сөзінше, Этеоклдың Тебадан қуған Полиникс бір түні Аргосқа келді де Тидеймен жекпе-жекке шықты. Адраст олардың дауысын естіп, оларды айырды. Адраст олардың қалқандарын көріп, бірінде арыстан, екіншісінде шошқа бейнесі болғанын байқады, сонда ол "шошқа мен арыстанға" қыздарын беру керектігін айтқан болжамды еске түсірді де, Аргия мен Деипилені екі жас жігітке үйлендірді. Адраст екі күйеу баласын да олардың патшалықтарына қайтаруға уәде берді және "Фиваға қарсы жорық жасауға құштар болғандықтан" бірінші болып әскер жинауға кірісті. Афиараус Тебаға барғандардың барлығы, Адрасттан басқа, өлуге тағдырланғанын болжағандықтан, бастапқыда Адрасттың жорығына қосылудан бас тартты. Бірақ, Адраст пен Амфиарай арасындағы ескі дауды шешу мақсатында Адрасттың әпкесі Эрифила Амфиарайға үйленді, ал Амфиарай екі ер адам арасындағы болашақ дауларды Эрифила шешуіне рұқсат беруге уәде берді. Сондықтан, Полиник Амфиарайдың әйелі Эрифилаға күйеуіне жорыққа қосылуға кеңес беру үшін пара бергенде, ол мойынсұнуға мәжбүр болды. Өзінен басқа, күйеу балалары Полиник пен Тидей, күйеу інісі Амфиараймен бірге Адраст Капанейді, Гиппомедонды (Аполлодордың кейбір деректерде айтуынша, Адрасттың ағасы) және Партенопейді Тебаға қарсы жорықтың жеті басшысы етіп таңдады. Алайда, Аполлодордың айтуынша, кейбір адамдар Полиник пен Тидейді жетінің қатарына қоспайды, олардың орнына Ифистің ұлы Этеокл мен Мекистейді (Адрасттың тағы бір ағасы) жетілікке қосады. Тебада Капаней Зевстің нөсерінен қаза тапқанда, Адраст пен Аргив әскерінің қалғаны қашқанмен, "Адрастты тек оның жаны Арион құтқарды". Креон Аргивтердің өлгендерін жерлеуге тыйым салғанда, Араст "Афинаға қашып, мейірімділік құрбандығына сиынды, жалбарынушының бұтағын қойып, өлгендерді жерлеуге дұға етті", ал Тесей мен афиналықтар Фиваны басып алып, өлгендерді қайтарып алды.
Bias and Pero had a son Talaus, who married Lysimache, daughter of Abas, son of Melampus, and had by her Adrastus, Parthenopaeus, Pronax, Mecisteus, Aristomachus, and Eriphyle, whom Amphiaraus married. Parthenopaeus had a son Promachus, who marched with the Epigoni against Thebes; and Mecisteus had a son Euryalus, who went to Troy. Pronax had a son Lycurgus; and Adrastus had by Amphithea, daughter of Pronax, three daughters, Argia, Deipyle, and Aegialia, and two sons, Aegialeus and Cyanippus. According to Apollodorus, Polynices, being banished from Thebes by Eteocles, came to Argos one night and fought with Tydeus. They were heard by Adrastus, who separated them. Adrastus, noticing their shields, one with a lion and the other a boar, remembered an oracle which told him that he should marry his daughters to "a boar and a lion", and married his daughters Argia and Deipyle to the two young men. Adrastus promised to restore both his son in laws to their kingdoms, and "eager to march against Thebes" first, began to assembled an army. The seer Amphiaraus, having foreseen that all, except Adrastus, who went to Thebes were destined to die, at first refused to join Adrastus' expedition. But, as part of the resolution of an old dispute between Adrastus and Amphiaraus, Adrastus' sister Eriphyle had married Amphiaraus, and Amphiaraus had promised to let Eriphyle decide any future disputes between the two men. So, when Polynices bribed Amphiaraus' wife Eriphyle to tell her husband to join the expedition, he was forced to obey. In addition to himself, his son in laws Polynices and Tydeus, and his brother in law Amphiaraus, Adrastus chose Capaneus, Hippomedon (who Apollodorus says according to some accounts was a brother of Adrastus), and Parthenopaeus, to be the seven leaders of the expedition against Thebes. However, as Apollodorus notes, some do not count Polynices and Tydeus as being among the seven, instead including Eteoclus, son of Iphis, and Mecisteus (another brother of Adrastus) in the list of the seven. At Thebes, when Capaneus was killed by Zeus' thunderbolt, Adrastus, and the rest of the Argive army fled, but "Adrastus alone was saved by his horse Arion". When Creon forbade the burial of the Argive dead, Arastus having "fled to Athens and took refuge at the altar of Mercy, and laying on it the suppliant's bough he prayed that they would bury the dead", and Theseus and the Athenians captured Thebes and recovered the dead.
Батырлар сектасы
Адраст Сицион, Мегара және Колонос қалаларында батырларға арналған культтерге ие болды. Геродоттың сөзіне қарағанда, Адрасттың Сицион базарда батырлар ғибадатханасы (героон) болған және Сикионның Клейстен билігіне дейін (шамамен б.з.д. 600–560 жылдар) онда "құрбандықтар мен мерекелер" және "трагедиялық хорлармен" тойланған. Паузаний Адраст Мегарада "құрметке ие болды" дейді, оның қабірі де сол жерде болған болуы мүмкін. Паузаний сонымен қатар Аттикадағы Колонос қаласында батырлар ғибадатханасы бар екенін де айтады.
Иконография
Адраст 6 ғасырдың аяғында-ақ ваза суреттерінде кездеседі. Халкидтік каликс кратерінде (б.з.д. 530 ж.) Адраст сарайына жер аударылған князьдар Полиник пен Тидейдің келген көрінісі бейнеленген. Оң жақта Адраст (жазу арқылы анықталған) диванға сүйеніп отыр, ал оның жанында әйел (әлде әйелі?) тұр. Олар екеуі де сол жаққа қарайды, онда Тидей (аты да көрсетілген) және тағы бір ер адам (болжам бойынша Полиник) жерде отыр, шапандарымен оралған, ал үстінде екі әйел сөйлесіп тұр (Адрасттың қыздары?). Паузанияс Аполлонның Амикладағы тағында (б.з.д. 6 ғасыр) Адрасттың, Тидейдің Амфиарай мен "Пронакс ұлы Ликург" арасындағы төбелес тоқтатуын көргенін хабарлайды. Осы көрініс Олимпиядан табылған қалқанның белдігінде (B 1654) және Хант суретшісінің Лакониялық тостағының фрагментінде де бейнеленген сияқты. Адраст б.з.д. 5 ғасырының бірінші жартысындағы этрусктік таста (Берлин: Ch GI 194) да кездеседі. Адрастпен бірге жеті батырдың төртеуі: Партенопей, Амфиарай, Полиник және Тидей. Адраст пен Тидей қарулы түрде тұр, ал қалғаны отыр. Паузанияс сондай-ақ б.з.д. 450 жылдары шамасында Дельфидегі жеті батырды бейнелейтін және Адрастты қамтитын ескерткішті көргенін айтады.
Адрасттың палоры
Вергилийдің "Энеида" кітабында Энейдің әлемнің астында "Адрасттың сұрғылт көлеңкесімен" (Adrasti pallentis imago) кездескені айтылады. Сервий түсіндірмесінде бұл Адрасттың Фивадағы қазаларды көргенде ақсырып кеткеніне байланысты делінген. "Адрасттың сарғайған беті" нақыл сөз ретінде кең таралған.