Кіріспе
Итальяндық католик кардиналы (1511–1535)
Иполито де Медичи (1511 жылдың наурызы – 1535 жылдың 10 тамызы) – Джулиано ди Лоренцо де Медичидің жалғыз ұлы, оның әйелі емес, сүйіктісі Пацифика Бранданодан туған.
Өмірбаян
Ипполито Урбинода дүниеге келген. Әкесі ол бес жасында (1516) қайтыс болды, содан кейін оны ағасы Папа Лев X және туысы Джулио де Медичи тәрбиеледі. 1523 жылы Джулио папа болып сайланғанда, Ипполито Флоренцияны оның атынан басқарды (1524–1527). Флоренция қоршауланғаннан кейін (1529–1530), алайда Климент отбасы мүшесі Алессандро де Медичиді Флоренцияны басқаруға таңдады. Оған көмектесу және шіркеу істерінде жетістікке жету үшін Климент VII 1529 жылғы 10 қаңтарда туысы Ипполитоны кардинал етіп тағайындады және сол күні оны Авиньонның бірінші архиепискобы етіп бекітті, бұл лауазым оған айтарлықтай кіріс әкелді. Ол он сегіз жаста болғандықтан, папалық рұқсатсыз епископ бола алмайтын, тіпті диоцездің әкімшісі де бола алмайтын. Ипполито Санта-Прасседе кардинал-пастығы болып тағайындалды, бірақ оның діни қызметкер немесе епископқа бекітілгені туралы ешқандай дәлел жоқ. Ол Флоренцияны басқаруды, дін қызметкері болуды қаламайтын, және қалған өмірін діни шақыруынан бас тартуға және туысы Алессандроны биліктен қуғызуға жұмсады. 1529 жылғы 3 мамырда кардинал Ипполито Перуджадағы Папаның легаты болып тағайындалды. 1529 жылғы 12 тамызда кардинал Ипполито де Медичи – Киелі Рим императоры Карл V-ке қарсы Генуяда кездескен үш кардинал-легаттың бірі болды, мақсаты императорды Болоньядағы тағына отыру рәсіміне сәнді түрде жеткізу еді. Болоньяда ол тағына отыру рәсіміне қатысты. 1530 жылғы 15 ақпанда Папа Климент кардинал Ипполитоға Чиузи қаласы мен аумағынан жыл сайынғы папалық кірістің 1/3 бөлігін өмір бойына берді. 1532 жылдың көктемінде Ипполито Рим папасының өкілі ретінде Венгрияға жіберілді, 8 шілдеде Римнен аттанды, итальян әдебиетшісі Пьетро Аретиноның күнделігінде жазылғандай. Ол 12 тамызға дейін Регенсбургте болды. Ол сол жерде 8000 венгр сарбазын Осман түріктеріне қарсы жетектеп, әскери шеберлігін көрсетті, бірақ Сұлтан Сүлеймен Ұлы маусымның соңында алға жылжуға дайын болмады, ал император Карл V-нің шабуылға емес, қорғануға жеткілікті күші болды. Император келесі жылы Италияға оралғанда, кардинал Ипполито онымен бірге келді. 1532 жылғы 3 шілдеде кардинал Ипполито Рим Куриясындағы ең табысты лауазым – Киелі Рим шіркеуінің вице-канцлері болып тағайындалды. Осы лауазыммен бірге ол Дамасодағы Сан-Лоренцо титулярлық шіркеуіне ауыстырылды. Ол Гюлия Гонзагамен, Фонди графинясымен дос болды және мүмкін қарым-қатынаста болды. Ол Екатерина де Медичиді жақсы көретін, бірақ олар ешқашан үйленбеді. Алессандро де Медичи бірде оны Екатерина де Медичимен жеке құшақтасып тұрғанын көрді. Алайда, кардинал ретінде елден қуылғаннан кейін, олар бір-бірімен көрісуге рұқсат алмайтын. Кейбір теориялар бойынша, Климент Ипполитоны кардинал етіп тағайындаған себебі – оны Екатерина де Медичиден бөлек ұстау еді. 1531 жылғы 24 сәуірде Екатерина Франция корольі Франциск I-нің ұлы Генриге неке келісімшартының жобасында уәде берілген. Екатерина 11 жаста, ал кардинал Ипполито 21 жаста еді. Ипполитоның туысы, папа Климент 1534 жылғы 25 қыркүйекте қайтыс болды. Конклав 12 қазанда кардинал Алессандро Фарнезені сайлады, ол Пауыл III деген есімді таңдады. 1535 жылы туысының ықпалынан босап, кардинал Ипполито Флоренцияның император Карл V-ге елшісі болып қызмет етті, Алессандро де Медичидің әкімшілігіне қарсы наразылықтарын қуана жеткізді. Сегіз күн бойы жеңіл қызбадан кейін, Ипполито Оңтүстік Лациодағы Итриде безгекке шалдығып қайтыс болды, бірақ оны Алессандро де Медичи улаған деген қауесет тарады, оның зұлымдықтарын жариялауға ниеттенген, немесе Папа Павел III, Ипполитоның табысты игіліктерін өзінің немерелеріне алуды көздеген. Ренессанс кезінде Медичи Ватиканда адамдар зоопаркы бар үлкен мал қорымын құрды. 16 ғасырда кардинал Ипполито де Медичидің түрлі нәсілдер мен экзотикалық жануарлар жинағы болды. Оның жиырмадан астам тілде сөйлейтін «жабайылар» тобы болған; сонымен қатар маврлар, татарлар, үндістер, түріктер және африкалықтар да болды.