Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Чжу Бяо (; 1355 жылдың 10 қазаны – 1392 жылдың 17 мамыры) – Хунъу императорының үлкен ұлы және Мин әулетінің тәждік ханзадасы. Оның ерте қайтысы әулеттің алғашқы мұрагерлік дағдарысын тудырды, ол оның інісі Чжу Дидің Юнлэ императоры ретінде таққа қолдануымен шешілді, бұл Қытайдың болашағы үшін ауқымды салдарларға әкелген оқиға болды. Әкесі Юань әулетіне қарсы көтерілісін аяқтағанда, Чжу Бяо көбінесе майдан желісінен алыс ұсталып, сол заманғы ең беделді конфуцийшіл ғалымдармен тәрбиеленді. Әсіресе, әкесі мен інісімен салыстырғанда, Чжу Бяо мейірімді мінезді адам ретінде есте қалады. Мин тарихында ол бір рет әкесіне: «Минг империясын құруға көмектескен министрлер мен генералдардың көптегені неге өлім жазасымен немесе жер аударылумен жазаланды?» – деп сұраған екен. Әкесі олардың жүзімнің бұтағындағы тікендер сияқты екенін айтты; Чжу Бяоға сенбеген Хунъу императоры ұлына тапсыру алдында оларды мейірімділікпен жойды. Чжу Бяо, өзінің ұлы Цзяньвэнь императоры сияқты, дәстүрлі қытай мәдениетін терең құрметтеді: ол династияның болашақ астаналары ретінде Сиань мен Луоянды зерттеуге қатысты, бірақ 1392 жылы 36 жасында ауырып қайтыс болды. Әкесі оны Йывэнь тәждік ханзадасы (懿文太子) деп атады, ал ұлы Синцзун (興宗), Сяокан императоры (孝康皇帝) деп құрметтеді. Оның кіші інісі Чжу Ди таққа отырғаннан кейін, ол қайтыс болғаннан кейін Йывэнь тәждік ханзадасы дәрежесінен төмендетілді. Оңтүстік Мин кезінде ол қайтадан Синцзун және Сяокан императоры атағын алды.
Zhu Biao (; 10 October 1355 17 May 1392) was the Hongwu Emperor's eldest son and crown prince of the Ming dynasty. His early death created a crisis in the dynasty's first succession that was resolved by the successful usurpation of his brother Zhu Di as the Yongle Emperor, an act with far reaching consequences for the future of China. While his father completed his rebellion against the Yuan dynasty, Zhu Biao was generally kept away from the front lines and provided with the most esteemed Confucian scholars of his time as tutors. Particularly by comparison with his father or brother, Zhu Biao is remembered as being soft hearted. The official History of Ming records him once questioning his father why so many of the ministers and generals who had aided him in forming the Ming Empire were being rewarded with death or banishment. His father replied that they were like thorns on a vine; not trusting Zhu Biao to do it himself, the Hongwu Emperor was kindly removing them before passing it on to his son. Like his son, the Jianwen Emperor, Zhu Biao had a deep appreciation for traditional Chinese culture: he was involved in a survey of Xi'an and Luoyang as potential capitals for the dynasty when he fell ill and died in 1392 at the age of 36. He was posthumously honored with the title Crown Prince Yiwen (懿文太子) by his father and Xingzong (興宗), Emperor Xiaokang (孝康皇帝) by his son. After his younger brother Zhu Di usurped the throne, he was posthumously demoted back to Crown Prince Yiwen. During the Southern Ming, he was again posthumously restored as Xingzong and Emperor Xiaokang.