Гректің мифологиясындағы аңқау жаратылыстар: Cercopes туралы әңгімелер

Кіріспе

Гректік мифологияда, бір жұп ойын-құлықты орман жандары
Гомерге жатқызылатын дастан поэмасы
Криттегі ежелгі қала

Гректік мифологияда, Cercopes /s//ər/'/k//oʊ/,/p//iː//z/ (Κέρκωπες, Κέρκωψ сөзінің көпше түрі, κέρκος (n.) kerkos "құйрық" сөзінен шыққан) – Термопилаларда немесе Эвбеяда мекендеген, бірақ әлемді шарлап, қылық іздеген ойын-құлықты орман жандары. Олар екі бауыр еді, бірақ олардың есімдері әртүрлі айтылады:

Passalus '/p//æ//s//ə//l//ə//s/ (Πάσσαλος) және Acmon '/æ//k//m//ə//n/ (Ἄκμων) немесе Aclemon
Basalas '/b//æ//s//ə//l//ə//s/ (Βάσαλας) және Achemon /ə/'/k//iː//m//ə//n/ (Ἄχημων)
Olus '/oʊ//l//ə//s/ (Ὤλος) және Eurybatus /j//ə/'/r//ɪ//b//ə//t//ə//s/ (Εὐρύβατος)
Candolus ,/k//æ//n/'/d//oʊ//l//ə//s/ (Κάνδωλος) және Atlantus /ə//t/'/l//æ//n//t//ə//s/ (Ἄτλαντος)
Sillus '/s//ɪ//l//ə//s/ (Σίλλος) және Triballus /t//r//ᵻ/'/b//æ//l//ə//s/ (Τρίβαλλος)

— контекстке байланысты, бірақ көбінесе Тея мен Океанның ұлдары ретінде белгілі, осылайша ежелгі рухтар.

Мифология

Олар өтірікші, алдамшы және шебер алаяқтар ретінде мәшһүр болды. Бір кезде Геракл Лидиядағы Омфалеге құл болғанда оның қаруларын ұрлап алған. Оларды Эфесте ұстап, байлап тастады. Осы миф Селинустағы С ғибадатханасының метопында бейнеленген. Ферекид айтуынша, Серкоптар тасқа айналған.

Маймылдар сияқты

Олардың есімін түсіндіруге арналған тағы бір мифте ("құйрықты адамдар" грек тілінде) Зевс Серкоптарды маймылдарға айналдырды. Бұл оқиға қазіргі зоологтарға Миной фрескаларында бейнеленген маймылдар туысын Cercopithecus деп атауға түрткі болды. Маймылдар Акротиридегі төрт Миной фрескасында кездеседі, ең танымал – крокус жинауға арналған Xeste 3 фрескасы, онда маймылдың ритуалдық рөлі, тақ отырған әйелге қатысуы, Нанно Маринатос бойынша құдайлықтың қызметшілері ретінде түсіндіріледі, адамзат пен рухани әлем арасында делдалдық қызмет атқарады. Жасыл маймылдар Криттегі Кносстағы "Фрескалар үйінде" пайда болады. Грек өнерінде маймылдар жоқ. Миной өнерінде олар экзотикалық үй жануарлары болған деп есептеледі: "Кретке әкелінген маймылдар иелері көре және пайдалана алатын жануарлар болған, оларды жай ғана ауылға тастап кетпеген", - деп қорытындылады Шоу (1993). Грек мифографтары Неаполь шығанағындағы Ишия мен Прокидаға берілген Pithecusae ("Маймыл аралдары") атауын түсіндіруге тырысқанда, онда адам жадында маймылдар көрінбеген, олар оларды Зевстің алдаған адамдарға салған жазасы ретінде маймылға айналдырғанын айтты. Ғалымдар осы экзотикалық бейнені түсіндіруге тырысқанда, олар одан да кеңірек іздеуге мәжбүр болды: Геракл мен Серкоптар туралы әңгіме грек нарықтарына маймылдарды әкелген Финикия саудагерлерінің естелігі ретінде түсіндіріледі. О. Келлердің "Thiere des classischen Alterthums" (Инсбрук, 1887), 1-бетіне қараңыз. Бұл түсіндіруді, мүмкін, Ассирия басрельефі қолдайды, онда басында маймылды алып жүрген және екінші маймылды жетекке алған Геракл бейнеленген, жануарлар патшаға құрбандық ретінде әкелінген. О. Келлер, аталған еңбек, 11-бет, 2-сурет. Клайн 1991 жылы маймыл түрін генондар немесе көк маймылдар деп анықтады, олардың жасыл терісінің үстінде көк түсті түк болады. Ғалымдар көк маймылдың Эгей иконографиясында пайда болуын Солтүстік Африкадан осы жануарды әкелумен байланыстырады; олар Мысырда қасиетті жануарлар саналды.

In another myth, designed to explain their name ("tail men" in Greek), Zeus changed the Cercopes into monkeys. This story inspired modern zoologists to name the genus of monkeys depicted in Minoan frescoes as Cercopithecus. Monkeys figure in four Minoan frescos at Akrotiri, most famously in the crocus gathering Xeste 3 fresco, where the monkey's ritual aspect, attending an enthroned female, is interpreted by Nanno Marinatos as servants of the divinity, acting as intermediary between humanity and the divine world. Green monkeys appear in Crete itself in the "House of the Frescoes" at Knossos, Monkeys are absent from Greek art. In Minoan art, it is assumed that they were exotic pets: " the monkeys, which were imported to Crete, were pets that would have been placed where they could be seen and used by their owners, rather than simply abandoned in the countryside," concluded Shaw (1993). When Greek mythographers attempted to account for the name Pithecusae (“Ape Islands”) given to Ischia and Procida by the Bay of Naples, where no monkeys had been seen within human memory, they were reduced to alleging that they must have been deceitful men whom Zeus punished by turning them into apes. When scholars attempted to account for this exotic image they have been forced to search farther afield:
The story of Herakles and the Cercopes has been interpreted as a reminiscence of Phoenician traders bringing apes to Greek markets. See O. Keller, Thiere des classischen Alterthums (Innsbruck, 1887), p. 1. The interpretation may perhaps be supported by an Assyrian bas relief which represents a Herculean male figure carrying an ape on his head and leading another ape by a leash, the animals being apparently brought as tribute to a king. See O. Keller, op. cit., p. 11, fig. 2. Cline identified the monkey species in 1991 as guenons, or blue monkeys, which have bluish fur over their green skins. Scholars generally assume that the appearance of the blue monkey in Aegean iconography was due to the import of the actual animal from north Africa; they were iconic religious animals in Egypt

Мақал-мәтел

Суда гректердің нашар және алаяқ адамдарды білдіру үшін Ἀγορὰ Κερκώπων, яғни "Керкоптар базары" деген мақалды қолданғанын жазады, себебі Геракл Керкоптарды Эфес базарында байлаған екен.