Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бинген-ам-Райн – Германиядағы Рейнланд-Пфальц жеріндегі Майнц-Бинген ауданының қаласы. Елді мекеннің түпнұсқа атауы Бингиум, бұл кельт сөзі және «тастағы ойыс» деген мағынаны білдіруі мүмкін, ол Мюсетурмның артындағы Бингер Лох деп аталатын саяз судың сипаттамасы. Бинген қаласы – Трирмен байланыстыратын Виа Аузония атты римдік әскери жолдың бастапқы нүктесі болды. Бинген Мысық мұнарасы туралы әңгімесімен де белгілі, онда Майнцтың Хато I епискобын егеуқұйрықтар жеп қойған деген әңгіме бар. Бингеннен 40 шақырым қашықтықта, Бермерсхайм-фор-дер-Хёэде дүниеге келген қасиетті Хильдегарда – маңызды ғылымның шебері, әйел бастық, мистик және музыкант, ең беделді ортағасырлық композиторлардың бірі және шығармалары кеңінен сақталған және орындалатын алғашқы батыс композиторларының бірі. Бинген-ам-Райн – сонымен қатар, атақты ақын Стефан Георгтің және тағы да көптеген белгілі тұлғалардың туған жері.
Bingen am Rhein is a town in the Mainz Bingen district in Rhineland Palatinate, Germany. The settlement's original name was Bingium, a Celtic word that may have meant "hole in the rock", a description of the shoal behind the Mäuseturm, known as the Binger Loch. Bingen was the starting point for the Via Ausonia, a Roman military road that linked the town with Trier. Bingen is well known for, among other things, the story about the Mouse Tower, in which the Bishop of Hatto I of Mainz was allegedly eaten by mice. Saint Hildegard von Bingen, an important polymath, abbess, mystic and musician, one of the most influential medieval composers and one of the earliest Western composers whose music is widely preserved and performed, was born 40 km away from Bingen, in Bermersheim vor der Höhe. Bingen am Rhein was also the birthplace of the celebrated poet Stefan George, along with many other influential figures.
Орналасқан жері
Бинген Рейн өзенінің тізесінен оңтүстік-шығысқа қарай орналасқан, ал қаланың батысында Бинген орманы (Binger Wald – іс жүзінде төменгі таулы аймақ) көтеріледі. Рейн өзенінің солтүстігінде Рейнгау жотасы жатыр, ол Таунустың оңтүстік-батысқа қарай созылған бөлігі. Бингенде Нахе өзені Рейн шатқалына құяды. Бинген ЮНЕСКО-ның Рейн шатқалы – Әлемдік мұрасының оңтүстік шекарасын құрайды. Рохусберг (тау) көбінесе қаламен толық қоршалған.
Bingen is situated just southeast of the Rhine knee by the Bingen Forest (Binger Wald – actually a low mountain range), which rises west of the town. Rising to the north on the other side of the Rhine is the Rheingau range, the Taunus's southwesternmost outcrop. In Bingen the river Nahe empties into the Rhine Gorge. Bingen forms the southern limit of the UNESCO Rhine Gorge World Heritage Site. The Rochusberg (mountain) is nearly completely surrounded by the town site.
Ежелгі дәуір
Римдіктер келгенге дейін де адамдар осы жерде өмір сүрген, себебі бұл жер Нахе және Рейн өзендерінің тоғысында орналасқандықтан, сондай-ақ Рейннің шатқалға кіретін жері көлік үшін ыңғайлы болды. Алғашқы қоныс кельт (галдық) қоныс болған сияқты, оның аты Бинге – "жарық" деген мағынаны білдіреді. Біздің заманымыздың бірінші ғасырының басында рим әскерлері Рейн аңғары жолындағы Бинген қаласына орналасты және жергілікті атауды латын тілінде Бингиум деп атады. Олар сол жерде Нахе өзені арқылы ағаштан көпір салып, көпір басында каструм тұрғызды. Бингенде римдік митралық ескерткіш табылды, оның ішінде тастан Митраның дүниеге келуін бейнелейтін бұзылған мүсін болды. Оның бір жазуы 236 жылға датыланған.
Even before the Romans came, people lived here, because the location favoured transport, being at the confluence of the Nahe and Rhine Rivers, and the Rhine's entry into the gorge. The first settlement seems to have been a Celtic (Gaulish) settlement by the name of Binge – meaning "rift". In the early first century AD, Roman troops were stationed in Bingen on the Rhine Valley Road, and rendered the local name as Bingium in Latin. There the Romans erected a wooden bridge across the Nahe and constructed a bridgehead castrum. A Roman Mithraic monument, which included a mutilated sculpture representing the nativity of Mithra from a rock, was discovered in Bingen; one of its inscriptions is dated 236.
Орта ғасырлар
Бингендік пресвитер Этерий 335 және 360 жылдар аралығында мықты христиандық қауымдастық құрды. Осы дәуірге куәлік ететін Этерийдің қабір тасы әлі де Сент-Мартин базиликасында көрініп тұр. Лаймдардың құлауынан кейін қала франк патшалығының иелігіне айналып, 983 жылы Верона сыйлығы арқылы Оттон II-ден Майнц архиепискобы Виллигиске берілді. Оттон III тұсында Бингер Каммерфорст (орман) құрылды. Виллигис билігінде Нахе өзенінің бойымен жоғарылап орналасқан Друсусбрюкке (көпір) тастан салынды. Бинген тұрғындары тәуелсіздік үшін үнемі күресті, бұл 1165 жылы Майнц архиепискобы мен император арасындағы жанжалдарға байланысты қаланың қирауына әкелді. 13 ғасырда Бинген Рейн қалаларының лигасының құрамына кірді. 13 ғасырдың ортасында Клопп қамалының (Бург Клопп) салынуы осы дамумен байланысты болуы мүмкін. Соңғы әрекет 1525 жылы қаланың Германия шаруалар соғысына қатысуының сәтсіздігі болды. Архиепископтан Майнц соборы 1424 және 1438 жылдары қаланы екіге бөліп алды. 18 ғасырдың соңына дейін Бинген олардың басқаруында қалды. Аңғардағы көптеген қалалар сияқты, Бинген де бірнеше рет өрт пен соғыстардан зардап шекті.
The presbyter Aetherius of Bingen founded sometime between 335 and 360 a firmly Christian community. Bearing witness to this time is Aetherius's gravestone, which can still be seen in Saint Martin's Basilica. After the fall of the Limes, the town became a Frankish royal estate and passed in 983 by the Donation of Verona from Otto II to Archbishop Willigis of Mainz. Under Otto III the Binger Kammerforst (forest) came into being. Under Willigis, some way up the river Nahe, the stone Drususbrücke (bridge) was built. The inhabitants of Bingen strove time and again for independence, which led in 1165 through disputes between the Archbishop of Mainz and the Emperor to destruction. In the 13th century, Bingen was a member of the Rhenish League of Towns. The building of Klopp Castle (Burg Klopp) in the mid 13th century could well be seen as being tied in with this development. A last attempt was the town's unsuccessful participation in the German Peasants' War in 1525. From the Archbishop the Cathedral Chapter of Mainz acquired the town in two halves in 1424 and 1438. Until the late 18th century Bingen remained under its administration. Like many towns in the valley, Bingen suffered several town fires and wars.
Қазіргі заман
1792-1813 жылдар аралығында қала Монт-Тоннер (немесе Доннерсберг) департаментінің құрамында, француз революциялық әскерлері Рейннің сол жағалауын басып алғаннан кейін француз билігінде болды. 1816 жылы Вена конгресінен кейін қала Гессеннің Дармштадт Ұлы Герцогтығына қарады, ал қазіргі Бингербрюк шеткі аймағы Пруссияның Рейн провинциясына өтті, осылайша Бинген 1871 жылға дейін, Германия империясы құрылғанға дейін шекаралық қала болып сақталды. 1969 жылдың 7 маусымында бұрынғы пруссиялық Бингербрюк муниципалитеті біріктірілді. 1972 жылдың 22 сәуірінде Дромерсхайм және Спонсхайм муниципалитеттері Бинген қаласымен біріктірілді. "Ам Рейн" атауы 1982 жылдың 1 шілдесінен бері қолданылып келеді. 2008 жылы Бингенде өткен Мемлекеттік Бақша Көрмесіне орай қаланың Рейн жағалаундағы аймақтары кең ауқымды жаңғырту жұмыстарынан өтті.
From 1792 to 1813, the town was, as part of the département of Mont Tonnerre (or Donnersberg – both names meaning "Thunder Mountain"), French after French Revolutionary troops had occupied the Rhine's left bank. In 1816, after the Congress of Vienna, the town passed to the Grand Duchy of Hesse Darmstadt while today's outlying centre of Bingerbrück went to Prussia's Rhine Province, making Bingen a border town until 1871, when the German Empire was founded. On 7 June 1969, the formerly Prussian municipality of Bingerbrück was amalgamated. On 22 April 1972 came Dromersheim's and Sponsheim's amalgamation with Bingen. The epithet am Rhein has been borne since 1 July 1982. For the State Garden Show in 2008 in Bingen, the Rhineside areas in the town underwent extensive modernization.
Яһуди тарихы
Бенджамин Тудельдің айтуынша, 12 ғасырдың ортасында Бингенде яһуди қауымы болған. 1198 немесе 1199 жылы Рош-Хашана күні христиандар шағын яһуди кварталына шабуыл жасады, және яһудилер қаладан қуылды. 13 ғасырдың ортасында Майнц архиепископының билігінде еврейлер Бингенде қайтадан ақша қарызға беретін ретінде өмір сүрді. 1343 жылы француз яһудилері Бингенге қоныстанды. 1405 жылы архиепископ христиандардың яһудилерге берешегінің бестен бір бөлігін төлеуден босатылсын деп жарлық шығарды, содан кейін архиепископтар қайта-қайта үлкен сомаларды талап етті. Кішкентай қауымда оқытқан белгілі раввиндердің бірі Селигман Оппенхайм болды, ол бүкіл Рейнланд яһудилеріне билігін орнатуға сәтсіз тырысып, Бинген кеңесін (1455–56) шақырды. Бұл ұсынысқа Мозес Минц қарсылық білдіргеннен кейін, мәселе Исаак Исерлейнге жіберілді, ол жобаны қабылдамады. 1507 жылы яһудилер Бингеннен қайтадан қуылды және 16 ғасырдың екінші жартысына дейін оралмады. 1933 жылы яһуди халқы 465 адамды, ал 1939 жылы 222 адамды құрады, себебі олар қашқан немесе эмиграцияға кеткен. 1942 жылы Бингенде қалған 169 яһуди концлагерлерге жіберілді, және олардың төртеуі ғана қайтып келді. 1945 жылы синагог бұзылды, және қауым Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қайта құрылмады.
Benjamin of Tudela mentioned a Jewish community in Bingen in the mid 12th century. Christian inhabitants attacked the small Jewish quarter on Rosh Hashanah in 1198 or 1199, and the Jews were driven from the city. Jews again lived in Bingen as moneylenders in the middle of the 13th century under the jurisdiction of the archbishop of Mainz. In 1343, French Jews settled in Bingen. In 1405, the archbishop declared a moratorium on one fifth of the debts owed to Jews by Christians, and subsequently the archbishops repeatedly extorted large sums. Noted rabbis who taught in the small community included Seligmann Oppenheim, who convened the Council of Bingen (1455–56) in an unsuccessful attempt to establish his authority over the whole of Rhineland Jewry. After the proposal was opposed by Moses Minz, the matter was referred to Isaac Isserlein, who rejected the project. The Jews were again expelled from Bingen in 1507, and did not return until the second half of the 16th century. The Jewish population was 465 in 1933, and 222 in 1939 due to flight and emigration. The 169 Jews who remained in Bingen in 1942 were sent to concentration camps, and only four ultimately returned. The synagogue was demolished in 1945, and the community was not reestablished after World War II.
Елтаңба
Қаланың қаруында Әулие Мартин кедей адамға шапанынан бір бөлік кесіп беруі бейнеленген, ал оң жақ жоғарғы бұрыштағы кішкентай қалқаншада Майнц доңғалағы көрсетілген.
The town's arms show Saint Martin cutting off a piece of his cloak for a poor man and, in a small inescutcheon in dexter chief, the Wheel of Mainz.
Бинген 2008 Мемлекеттік бақ көрмесі
Бинген 2008 жылдың 18 сәуірінен 19 қазанына дейін Рейнланд-Пфальц штатының Бақ Көрмесін қабылдады. Іс-шара Рейн өзенінің жағасындағы 2,8 км-лік учаскеде, 24 гектарлық көрме алаңында өткізілді. 1,3 миллион адам келді, бұл күтілген 600 мыңнан едәуір асып түсті.
Bingen was from 18 April to 19 October 2008 host for the Rhineland Palatinate State Garden Show. The event was held along a 2.8 km stretch of the Rhine waterfront on 24 ha of exhibition area. With 1.3 million visitors, the expected number of 600,000 was greatly exceeded.
Экономика және инфрақұрылым
Өңірдің экономикалық ерекшелігі шарап өсірумен сипатталады, әсіресе Бингенде үш шарап өсіру аймағы (Райнхессен, Миттельрайн және Нахе) тоғысады. Қала, сонымен қатар, неміс шарап заңнамасындағы шарап өсіру аймағының (Берейх Бинген) атауын береді. Бұрын порты болған кезде Бингенде қызмет еткен басқа салалар жылдар өте қаладан шығып кетті. Бүгінгі күні қызмет көрсету саласы көбінесе өнеркәсіптік саябақта (Автобайн торабы Bingen Ost / Kempten / Industriegebiet) және Шарлахберг сауда саябағында орналасқан. Туризм де маңызды рөл атқарады.
The region is characterized economically by winegrowing, especially as in Bingen three winegrowing areas (Rheinhessen, Mittelrhein and Nahe) meet. The town is also the winegrowing Bereich's (Bereich Bingen) namesake in German wine law. Other industries that once did business in Bingen when there was a harbour have left the town over the years. The service industries here today are found mainly in the industrial park (Autobahn interchange Bingen Ost / Kempten / Industriegebiet) and in the Scharlachberg commercial park. Tourism also plays an important role.
Темір жол
Негізгі теміржол станциясы, Бинген (Рейн) Hauptbahnhof, Бингербрюк қаласының шеткі бөлігінде орналасқан. Ол InterCity пойыздарымен және бір ICE бағытымен қызмет көрсетеді. Бинген (Рейн) Stadt станциясы шығысқа қарай 2 км қашықтықта, тарихи портовый кранның тіке қарсысында жатыр. Бұл станция тек жергілікті көлік үшін ғана маңызды. Бинген-Гаульсхаймда да аялдама бар. Бингенде екі теміржол станциясының пайда болуы тарихи себептерге байланысты. Басты теміржол станциясы бастапқыда Рейн теміржол компаниясының Батыс Рейн теміржолында салған Пруссия шекаралық станциясы болды, ал қала ішіндегі станция Гессендік Людвиг теміржолына тиесілі еді. Bingen Hbf Bad Kreuznach бағытындағы Drususbrücke және Bingen/Rhein Stadt–Alzey бағытындағы Bingen Kempten және Büdesheim Dromersheim аялдамаларына қазір қызмет көрсетілмейді.
The main railway station, Bingen (Rhein) Hauptbahnhof, lies in the outlying centre of Bingerbrück. It is served by InterCity trains as well as one ICE line. Bingen (Rhein) Stadt station lies 2 km farther east, right across from the historical harbour crane. This station is important only for local transport. There is also a stop in Bingen Gaulsheim. The reason that two railway stations arose in Bingen is historical. The main railway station was originally a Prussian border station built by the Rhenish Railway Company on its West Rhine Railway, whilst the station in town belonged to the Hessian Ludwig Railway. The stops at Drususbrücke on the Bingen Hbf Bad Kreuznach line and Bingen Kempten and Büdesheim Dromersheim on the Bingen/Rhein Stadt–Alzey line are no longer served.
Жол
Бинген А 60 және А 61 автобандарының қасында жатыр, және олар Bundesstraße 9 жолы арқылы қаламен қосылған.
Bingen lies next to Autobahnen A 60 and A 61, which are linked to the town by Bundesstraße 9.
Су
Бүгінгі таңда жеке көліктер ғана маңызды болып қана тұр. Жүк порты толық тасталып кеткен. Бұрынғы қысқы порт қазір қайық тұратын маринаға айналды. Мұнда Köln Düsseldorfer, Bingen Rüdesheimer Fahrgastschifffahrt және Rösslerlinie туристік желілерінің қону платформалары бар. Бинген мен Рюдесхаймды жолаушылар және автомобиль паромдары байланыстырып тұрады. 1970 жылдардың соңына дейін Бинген пилоттау станциясы болып келді.
Only private transport is still of importance today. The cargo harbour has been abandoned. The former winter harbour is now a marina. There are landing stages of the tourist lines Köln Düsseldorfer, Bingen Rüdesheimer Fahrgastschifffahrt and Rösslerlinie. A passenger ferry and a car ferry link Bingen with Rüdesheim. Until the late 1970s Bingen was a piloting station.