Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
12-13 ғасырдағы Қытай императоры, Юань әулетінің императоры, сонымен қатар храмдық есімі Нингцзонг.
12th/13th century Chinese emperor
the emperor of the Yuan dynasty also with the temple name Ningzong
Сун императоры Нингцзонг (19 қараша 1168 – 17 қыркүйек 1224), жеке аты Чжао Куо, Қытайдың Сун әулетінің 13-ші императоры және Оңтүстік Сун әулетінің төртінші императоры болған. Ол 1194 жылдан 1224 жылы қайтыс болғанға дейін билік етті. Ол өз ізінен келген Гуанцзунның екінші ұлы және жалғыз тірі баласы еді. Әкесі сияқты, Нингцзонг та әлсіз мінезді, әйелдерге оңай ықпал етуге болатын. Нингцзонг билік еткен кезеңде ол 75 ескерткіш және стела салдырды, бұл Сун тарихындағы ең көп көрсеткіш. Ол өнерді ынталы түрде қолдады, Лян Кай және Ма Юань сияқты суретшілерді сарай суретшілері етіп тағайындады және олардың суреттері туралы өлеңдер жазды. Нингцзонгтың қайтысынан кейін, кіші лауазымды шенеунік және Нингцзонгтың алыс туысы Лицзонг императоры болды.
Emperor Ningzong of Song (19 November 1168 – 17 September 1224), personal name Zhao Kuo, was the 13th emperor of the Song dynasty of China and the fourth emperor of the Southern Song dynasty. He reigned from 1194 until his death in 1224. He was the second son and the only surviving child of his predecessor Guangzong and like his father, Ningzong was weak minded; easily dominated by women. During Ningzong's reign, he had built 75 commemorative shrines and steles, the most in Song history. He was a great patron of art, promoting artists such as Liang Kai and Ma Yuan to painter in waiting and writing poems about their paintings. Upon Ningzong's death, a minor official and a remote relative of Ningzong became Emperor Lizong.
Билік
Ол өзінің билігі кезінде қол жеткізген мәдени және интеллектуалдық жетістіктерімен есімдері танылды. Атап айтқанда, Чжу Си осы кезеңде өзінің ең танымал неоконфуциандық еңбектерін жазды. Дегенмен, император Нингцзонг өз канцлері Хан Туочжоудың ықпалынан императорлық сарайында неоконфуциандық ілімнің таралуына қарсы болды. Саяси тұрғыдан алғанда, император Нингцзонгтың үкіметі экономикаға және солтүстіктен келген жуйчжілердің әскери қимылдарына қауіп төндірген инфляцияның күшеюімен күресті, бұл Сон әулеті мен жуйчжілер басқарған Цзинь әулеті арасындағы соғыстар кезінде болды. Ұлы болмағандықтан, 1197 жылы ол 6 жастағы Чжао Сюнь деген туысын асырап алды. 1198 жылы неоконфуциандыққа екі жылға тыйым салынды, бірақ 1202 жылы бұл тыйым күштен шығарылды.
He was noted for the cultural and intellectual achievements made during his reign. In particular, Zhu Xi wrote some of his most famous Neo Confucianist works during this period. However, Emperor Ningzong was known for his aversion towards the spread of Neo Confucianism in his imperial court due to the influence of his chancellor Han Tuozhou and on the political side, however, Emperor Ningzong saw his government being plagued by rising inflation that threatened the economy and the military advances by the Jurchens from the north during the wars between the Song dynasty and Jurchen led Jin dynasty. In absence of a son, he adopted a relative named Zhao Xun in 1197 who was only 6 years old. In 1198, Neo Confucianism was banned for two years until the ban was repelled in 1202.
Цзинь әулетінің шабуылы
Джин табиғи апаттардан әлсіреп жатқанда, Нингцзонгтың канцлері Хан Туочжоу үнемі шабуылдар жасап, әлсіз Джинді қоздырды. 1206 жылдың 14 маусымында Хан Туочжоу Джинді қарсы соғыс жариялады. Соғыс апатқа ұшырады. Табиғи апаттардан болған әлсіздікке қарамастан, Джин Сунның шабуылдарын тойтарды және тіпті қарсы шабуыл жасады. Бұған қоса, Нингцзонг соғысқа қызығушылық танытпады, соның салдарынан әскердің рухы төмендеді. Керек-жарақ жетіспеді және көптеген әскерлер дезертирледі. 1207 жылы қайтыс болған Сычуань генерал-губернаторы У Си 1206 жылдың желтоқсанында Джинге көшті. Бұл жаман жағдай болды, себебі У батыс майданда орналасқан еді. Алайда, Сунның адалдары Джин әскерлері басып алмас бұрын, 1207 жылдың 29 наурызында У Сиді өлтірді. 1207 жылы шайқастар жалғасты, бірақ сол жылдың соңында соғыс тоқтап қалды. Сун енді қорғанысқа көшті, ал Джин Сун территориясында ешқандай табысқа жете алмады. Хан Туочжоудың агрессивті саясатының сәтсіздігі оның құлауына әкелді. 1207 жылдың 15 желтоқсанында Ханды император сарайының күзетшілері өлтірді.
As the Jin were weakening because of natural disasters, Ningzong's chancellor Han Tuozhou continually provoked the weak Jin by launching raids. War against the Jin was officially declared on June 14, 1206, by Han Tuozhou. The war was a disaster. Despite the Jin's weakness due to the natural disasters, it had repulse the attacks from the Song and even counter attacked. To make things worse, Ningzong was not interested in the war effort and morale was low. There was not enough supplies and many of the army deserted. Wu Xi (吳曦; d. 1207), the governor general of Sichuan, defected to the Jin in December 1206. This was bad, as Wu was holding the western front, however, Song loyalists assassinated Wu on March 29, 1207, before Jin troops could take control of the surrendered territories. Fighting continued in 1207, but by the end of that year the war was at a stalemate. The Song was now on the defensive, while the Jin failed to make gains in Song territory. The failure of Han Tuozhou's aggressive policies led to his demise. On December 15, 1207, Han was beaten to death by the Imperial Palace Guards.
Бейбітшілік
1208 жылғы 2 қарашада бейбіт келісімге қол қойылып, Цзиньге Сунның салық төлеуі қайта жаңартылды. Сунның жылдық өтемақысы 50 000 күміс таль және 50 000 қап матаға артты. Келісімде сондай-ақ Сунның Цзиньге Хан Туочжоудың басын тапсыруы міндеттелді, себебі Цзинь оны соғыстың себепкері деп есептеді. Хан мен Судың бастары, олардың қабірлерінен шығарылып, жұртқа көрсетілген соң, Цзиньге жеткізілді, осылайша соғыс аяқталды. 1210 жылы бұрын Цзиньге бағынышты болған моңғолдар вассалдықтан бас тартып, 1211 жылы Цзиньге шабуыл жасады. Осы оқиғадан кейін Сун сарайы әлсіреген Цзиньге салық төлеуді тоқтатуды талқылады, бірақ Цзиньді ашудан сақтауды жөн көрді. Моңғолдардың кеңеюіне байланысты Цзинь аумақтық шығындарға ұшырап, 1217 жылы Сунға шабуыл жасады, өзінің азаятын аумағын өтеу үшін. Цзинь Сунға шабуылдауын тоқтатқанға дейін жалғастырды, содан кейін бейбіт келісімге келді және үйлеріне қайтты. Дегенмен, Сун жоғалтқан жерлерін ешқашан қайта ала алмады. 1220 жылы оның асырап алған ұлы Чжао Сюнь дизентериядан қайтыс болды. Чжао Сюнь 29 жасқа толған еді. Нингцзонгты улаған болуы мүмкін; сонымен қатар, Нингцзонгтың денсаулығының нашарлығын атап өткен жөн, өйткені оның ресми портретінде ауыр сырқаттың белгілері көрінді. Оның орнын туысы Чжао Юн басты, себебі Нингцзонгтың барлық балалары жас кезінде қайтыс болды, ал олардың өліміне қатысты қылмыстық іс-әрекеттердің дәлелі табылмады, ол кейін Лицзун императоры болды.
A peace treaty was signed on November 2, 1208, and the Song tribute to the Jin was reinstated. The Song annual indemnity increased by 50,000 taels of silver and 50,000 packs of fabric. The treaty also stipulated that the Song had to present to the Jin the head of Han Tuozhou, who the Jin held responsible for starting the war. The heads of Han and Su were severed from their exhumed corpses, exhibited to the public, then delivered to the Jin finally ending the war. In 1210, the Mongols, formerly a Jin tributary, ended their vassalage and attacked the Jin in 1211. In light of this event, the Song court debated ending tributary payments to the weakened Jin, but they chose to avoid antagonizing the Jin. As the Mongols expanded, the Jin suffered territorial losses and attacked the Song in 1217 to compensate for their shrinking territory. The Jin continued attacking the Song until they agreed to a peace treaty and the Jin returned home. However, the Song would never regain their lost land. In 1220, his adopted heir Zhao Xun died from dysentery. Zhao Xun was only 29 years old. Ningzong may have been poisoned; it is also worth mentioning that Ningzong was physically weak as a nearly emaciated which suggested physical ailments of some gravity was shown in his official portrait. He was succeeded by another relative named Zhao Yun as all of Ningzong's children died young without any clear evidence of foul play who later became Emperor Lizong.
Императордың әйелі
Ол жақсы монарх болды, бірақ кейде денсаулығы нашарлап, әйелі Императрица Ян оның әлсіз тұстарын пайдаланып, шамамен 30 жыл бойы империяның нақты билеушісіне айналды.
He was a good monarch but sickly at times and this allowed his wife the Empress Yang to exploit his inadequacies and become the de facto ruler of the Empire for nearly 30 years.