Кіріспе

Шағын қалашық бірнеше заңдарды қабылдауда алғашқылардың бірі болды; ол тіркелген алғашқы санитарлық ережелермен мақтанды (қоғамдық жолдың жанында дәретханалар болмауы, дренаждар қазылып, жерлерде арамшөптер тазалануы) және қаладағы жалғыз қонақүйдің бағасын реттеу, сондай-ақ алкогольдік сусындарды, оның ішінде мадера, джиннер, кильтум (ромның алдағысы) және тіпті америкалықтар жасаған сусынды қамтыды. Әрине, сол кезде алкоголь ләззат емес, қажеттілік саналды, себебі ол безгек сияқты «миазмаларға» ұшыраудан туындайтын аурулардан сақтайды деп қате есептелді. 1763 жылдың наурыз айында көтерілісшілердің басшысы Куффи кішкентай қаладағы Саясат сотының ғимаратын өз штаб-пәтері етіп алды және оның есігінің екі жағына Принс деген темірші оған жөндеп берген екі зеңбірек орнатты. 1764 жылы революционерлер өзеннің жоғарғы ағысына қарай шегінуге мәжбүр болғанда, Нью-Амстердам Принстің қадағалауымен өртеліп, тек кірпіштен салынған лютеран шіркеуі ғана аман қалды. Көтеріліс басылғаннан кейін, ол өрт қоюмен айыпталып, өлім жазасына кесілді. Ауыл кейіннен қайта құрылды, бірақ 1770 жылдарға қарай ол енді колонияның орталығы болмайтыны анық болды. Егіншілер өзеннің төменгі ағысындағы құнарлы топыраққа көшіп, қалашықты өзеннің жоғарғы ағысында сәл оқшау қалдырды. Бастапқыда голланд билігі онда әсем үкіметтік ғимараттар салуды жоспарлады – бұл жоспарлар әлі де Гаагадағы мемлекеттік архивтерде сақтаулы. Алайда, олар Бербице экономикасының қызметі төменгі өзенге шоғырланған жағдайда мұндай дамудың нәтижесіз болатынын мойындауға мәжбүр болды және 1785 жылы қаланы Канье өзенінің сағасына көшіру туралы шешім қабылдады. 1790 жылдың маусым айында билік жеке тұрғындарға дайын болды, ал келесі жылдың қаңтарында қазіргі Жаңа Амстердамда үйлерді беру шарттарын белгілейтін жарлық жариялады. Әрбір тұрғын өз жерін құрғатып, дренаждық арналар қазуға міндетті болды, ал егер ол үкімет өзеннің жоғарғы ағысынан көшкеннен кейін алты ай ішінде үй салса, онда ол өз учаскесінен айырылар еді. Бес жылдан кейін Бербице астанасы британдықтардың қолына түсті, бірақ оның сыртқы түрі Еуропаның сол бөлігінен келген алғашқы саяхатшылардың барлығына да әсер етпеді. Алайда, ол біртіндеп өзінің ерекше сипатын қалыптастырды және оның жетістігіне байланысты бүгінгі күнге дейін (басқа көптеген артықшылықтармен қатар) Сезар Кастеллани сәулетінің ең жақсы мысалы саналады, атап айтқанда, Жаңа Амстердам мемлекеттік ауруханасы (Джорджтаундағы «Пальмалар» оның тағы бір жұмысы). 1831 жылы Нью-Амстердам астана мәртебесін жоғалтты, өйткені Бербице және Эссекибо/Демерараның екі колониясы біріктіріліп, Британдық Гвиана құрылды. Қазіргі қалаша салыстырмалы түрде кішкентай, үш негізгі көшеден және ондаған қиылысқан көшелерден тұрады. Оның мэрі – Кирт Винтер, ал нарығы да гүлденуде. Жаңа Амстердамнан Курантин өзені арқылы Крэбвуд-Крикке (шамамен 72 км қашықтықта) немесе Бербицедің Шығыс Канье аймағына жете аласыз. Бербице өзенінің жағалауымен Мара қаласына дейін 40 шақырымдай оңтүстікке қарай жол да бар.

Қызықты орындар

Жаңа Амстердам порты ретінде қызмет етеді және мемлекеттік басқарылатын ауруханаға ие. Қалада көптеген ескі отарлық ғимараттар бар, олардың кейбіреулері голланд отарлау дәуіріне дейін барады. 2008 жылдың желтоқсанында Бербис көпірінің ашылуы Нью-Амстердамға саяхаттауды жеңілдетіп, Джорджтаунмен тікелей байланыс жасады.

Коммуналдық қызметтер

Жаңа Амстердамда үш теледидар станциясы бар: қаланың орталық бөлігінде орналасқан DTV 8, Врайманның Эрвен ауданында орналасқан Литтл-Рок теледидар станциясы (LRTVS) 10-арнасы, және Сент-Энн көшесінде орналасқан TVG. LRTVS – Бербицедегі алғашқы теледидар станциясы болды. 2014 жылы Литтл-Рок Жаңа Амстердамнан хабар тарататын алғашқы радиостанцияны іске қосты, ол FM 88.5 МГц жиілігінде хабар таратады.

Климат

Жаңа Амстердам тропикалық жаңбырлы орман климатына (Af) ие, және жыл бойы мол жауын-шашын жауады.