Лурд қасиетті орны: Әруақ көрген жер және қажылық орталығы
Sanctuary of Our Lady of Lourdes
Лурд қасиетті орны: Франциядағы Марияның киелі ошағы, қажылық саяхаттарының маңызды жері. Шипалы суларымен әйгітлі, үш базиликасы бар. Қажыларға арналған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мариандық ғибадатхана, Францияның Жоғарғы Пиренейдегі Лурдс қаласында
Marian shrine in Hautes Pyrénées, France
Лурдс әйелінің киелі орамы (;) – Францияның Жоғарғы Пиренейдегі Лурдс қаласында орналасқан, Лурдс әйеліне арналған католиктік Мариандық ғибадатхана және қажырлы саяхат орны. Киелі орынға 1858 жылы Лурдс аяндығының оқиғалары болған Массабиелл үңгірінің маңындағы бірнеше діни ғимараттар мен ескерткіштер кіреді, олардың ішінде үш базилика бар: Таза ұғымның Лурдс әйелі базиликасы, Розарий базиликасы және X Пий базиликасы, сәйкесінше жоғарғы, төменгі және жер асты базиликасы деп аталады. Киелі орын науқастар мен мүмкіндігі шектеулілер үшін маңызды орын, себебі аян болғаннан бері үңгірден ағып жатқан Лурдс суы керемет жазылуға көмектеседі деп есептеледі. Бұл аймақ Тарб және Лурд Рим-католик епархиясының меншігінде және басқаруында болып, ғибадат ету, кеңселер, сондай-ақ науқас және мүмкіндігі шектеулі қажырлы саяхатшылар мен оларға көмектесушілерге арналған тұру орындары сияқты бірнеше қызметтерді қамтиды. Үңгір мен үш базиликадан басқа, киелі орынға Лурдс суын ұсынатын бұлақтар, суға батыруға арналған моншалар, процессияларға арналған алаң, кальвария, Лурдс медициналық бюросының кеңселері және бірнеше ғибадат орындары кіреді. Лурдс киелі орамы – әлемдегі ең көп зиярат ететін католиктік киелі орындардың бірі, жыл сайын шамамен төрт миллион турист келеді. Киелі орынның ең танымал жері – Массабиелл үңгірі, оның жүздеген көшірмелері әлемде "Лурдс үңгірлері" деп белгілі.
The Sanctuary of Our Lady of Lourdes (; ) is a Catholic Marian shrine and pilgrimage site dedicated to Our Lady of Lourdes in the town of Lourdes, Hautes Pyrénées, France. The sanctuary includes several religious buildings and monuments around the grotto of Massabielle, the place where the events of the Lourdes apparitions occurred in 1858, among them are three basilicas, the Basilica of Our Lady of the Immaculate Conception, the Rosary Basilica and the Basilica of St. Pius X, respectively known as the upper, lower and underground basilica. The sanctuary is a destination for sick and disabled pilgrims as the Lourdes water, which has flowed from the grotto since the apparitions, is reputed for miraculous healings. The area is owned and administered by the Roman Catholic Diocese of Tarbes et Lourdes, and has several functions, including devotional activities, offices, and accommodation for sick and disabled pilgrims and their helpers. In addition to the grotto and the three basilicas, the sanctuary includes fountains providing Lourdes water, baths for immersion in the water, an esplanade for processions, a calvary, the offices of the Lourdes Medical Bureau, and several places of worship in a area. The sanctuary of Lourdes is one of the most visited Catholic shrines in the world, with around four million tourists coming every year. The grotto of Massabielle, which is the most famous site in the sanctuary, has hundreds of replicas around the world, known as "Lourdes grottos".
Тарих
Лурдес қасиетті орны 1858 жылы Лурдес қаласында Бернадетт Субируға болған Мариялық көріністерден бастау алды. 1858 жылдың 11 ақпанында 14 жасар шаруа қызы Бернадетт Субиру, әпкесі мен досымен бірге Гав де По өзенінің сол жағалауында Массабиэль үңгірінің жанында ойнап жүргенде, бір "әйелді" көргенін айтты. "Әйел" Массабиэль үңгірінің негізгі ойысының үстіндегі нишадағы раушан гүлдерінің арасында тұрды. Көріністер кезінде үңгір қаладан тыс, ауыл тұрғындары мал жаюға, отын жинауға және қоқыс тастауға пайдаланатын жалпы жерде орналасқан еді. Бернадетта әпкесіне көрініс туралы ата-анасына айтпауды өтінді, бірақ оларға айтты, ал ата-аналары үңгірге қайта баруын тыйым салды. Бернадетта олардың бұйрығына бағынбай, үңгірге баруын жалғастырды. 1858 жылдың 11 ақпаны мен 16 шілдесі аралығында Бернадетта осындай көріністі 18 рет көрді. "Әйел" ақырында Бернадеттке өзін 1854 жылы Папа Пий IX-тің догмасы ретінде жарияланған Таза ұғымды Мария ретінде таныстырды. Бұл жергілікті дін қызметкері Доминик Пейрамальге Бернадеттің Марияның шынайы көрінісін көргеніне сендірді. Көріністер кезінде "әйел" Бернадеттке нұсқаулар берді, олар қасиетті орынның дамуы мен оның рәсімдерінде маңызды рөл атқарды. Бернадетке үңгірдің ішінде пайда болатын бұлақтан су ішіп, осы сумен жуынуды айтты. Сондай-ақ, ол дін қызметкерлеріне барып, үңгір орнына шіркеу салуды, онда адамдар шерумен келуі керектігін жеткізуді өтінді. Көріністерден кейінгі айларда көріністерге қызығушылық артып, қызығушылық танытқан келушілердің орнына, көріністер мен кереметтер туралы қызықты оқиғаларға тартылған алыстан келген паломниктер келе бастады. Жергілікті дін қызметкері Доминик Пейрамаль және жергілікті епископ Бертран Севьер Лоуренс 1861 жылы Лурдес қаласынан үңгір мен оның төңірегіндегі жерді сатып алды. Олар бірден бұл аумақты паломниктерге қолайлы ету үшін өзгертуге кірісіп, қазір "Крипта" деп аталатын алғашқы шіркеуді салуға кірісті. 1864 жылы француз мүсіншісі Жозеф Юг Фабишке Бернадеттің сипаттамаларына негізделген Лурдтағы біздің ханымның мүсінін жасау тапсырылды. Бұл мүсін Лурдтағы біздің ханымның танымал символына айналғанмен, ол Бернадеттің сипаттамасынан гөрі Мәриям ананың дәстүрлі бейнесіне сәйкес келеді. Мүсін Бернадетке Марияның көрінген нишасында орналасқан. Көріністерден кейін көп ұзамай паломниктер қасиетті реликвияларды іздеп, бастапқы жабайы раушан гүлдерін жойды, бірақ жақын жерге жаңа гүл отырғызылды. Франциядағы саяси өзгерістер нәтижесінде шіркеу мен мемлекеттің күштеп бөлінуіне байланысты, 1910 жылы қасиетті орынның меншігі шіркеуден тәркіленіп, қаланың иелігіне қайтарылды. Ол кездегі епископ Франсуа Ксавье Шёпфер бұл тәркілеуге қарсы шықты және Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін қаладан қасиетті орынды жалға алуға рұқсат алды. Кейін, 1941 жылы маршал Петанның Лурдеске сапары қасиетті орынның ресми танылуына мүмкіндік берді. Шіркеу басшылары Петаннан қасиетті орынның меншігін қайтаруға рұқсат беруді сәтті өтінді. Қасиетті орын жыл бойы ашық. Қыста келушілердің саны азаяды, қызметтер мен діни іс-шаралардың кестесі қысқартылады және шерулер өткізілмейді. Қыс мезгілі 1 қарашада (Барлық қасиеттілер күні) басталып, Пасхаға дейін созылады. 11 ақпанда, Лурдтағы біздің ханымның мерекесінде әдетте іс-шаралардың толық бағдарламасы өтеді. Қасиетті орын жыл сайын Пасха мен Барлық қасиеттілер күні аралығында толыққанды жұмыс істейді және құлшылық ету іс-шараларының бағдарламасын ұсынады, соның ішінде қасиетті жаралылық, процессиялар, қасиетті жаралылыққа құрмет көрсету және татуласу тағылымдары бар. Көптеген іс-шаралар бірнеше тілде жүргізіледі; кейбір қызметтерде литургия әртүрлі тілдерде қайталанады. Аула күн сайын таңғы сағат 5-тен түнгі 12-ге дейін ашық; осы уақыттан тыс уақытта үңгірге Жоғарғы базиликаның артындағы Ласет қақпасы арқылы кіруге болады. 1860 жылдан бері қасиетті орынға 200 миллионға жуық адам келген. Рим-католик шіркеуі 70 керемет жазылуды ресми түрде мойындады, оның 70-і 2018 жылдың 11 ақпанында мойындалған Бернадетт Мориау әпкесінің жазылуы болды.
The sanctuary of Our Lady of Lourdes began with the Marian apparitions to Bernadette Soubirous in 1858 in the town of Lourdes. On 11 February 1858, a 14 year old peasant girl, called Bernadette Soubirous, said she saw a "lady" while playing near the grotto of Massabielle (from masse vieille: "old mass") with her sister and a friend, on the left bank of the Gave de Pau river. The "lady" was standing on a rose bush in a niche above the main cavity of the Massabielle grotto. At the time of the apparitions, the grotto lay well outside town, on common ground which was used by the villagers variously for pasturing animals, collecting firewood, and as a garbage dump, and it had a reputation for being an unpleasant place. Bernadette told her sister not to tell their parents about the apparition, but she told them anyway and their parents forbid them to go to the grotto again. Bernadette ignored their orders and kept going to the grotto. From 11 February to 16 July 1858, Bernadette saw the same vision 18 times. The "lady" eventually introduced herself to Bernadette as the Immaculate Conception, which had been proclaimed as a dogma for the Virgin Mary by Pope Pius IX in 1854. This convinced local priest Dominique Peyramale that Bernadette saw an authentic apparition of the Virgin Mary. During the apparitions, Bernadette was given instructions by the "lady", which were to prove central in the development of the sanctuary and its ceremonies. Bernadette was told to go and drink water from a spring which was to appear inside the grotto and wash herself with it. She was also told to go and tell the priests to build a chapel at the grotto site where people were to come in procession. During the months after the apparitions, public interest in the apparitions grew, and curious visitors began to be replaced by pilgrims from increasingly far away, drawn by compelling stories of apparitions and miracles. Local priest Dominique Peyramale and local bishop Bertrand Sévère Laurence bought the grotto and the land around it from the town of Lourdes in 1861, three years after the apparitions. Immediately they set about modifying the area to make it more accessible to pilgrims, and started work to build the first of the churches, which is now known as the "Crypt". In 1864, the French sculptor Joseph Hugues Fabisch was commissioned to create a statue of Our Lady of Lourdes based on Bernadette's descriptions. Although it has become an iconic symbol of Our Lady of Lourdes, it depicts a figure which is not only older and taller than Bernadette's description, but also more in keeping with orthodox and traditional representations of the Virgin Mary. The statue rests in the niche where the Virgin appeared to Bernadette. The original wild rose bush was destroyed shortly after the apparitions by pilgrims seeking relics, but a newer one has been planted nearby. Due to French political upheaval resulting in an enforced separation of Church and State, the property and grounds of the sanctuary were confiscated from the Church and returned to the ownership of the town in 1910. The then bishop, François Xavier Schoepfer, contested this confiscation and was permitted to rent the area of the sanctuary from the town until the outbreak of World War I in 1914. Later, a visit to Lourdes by Marshal Pétain in 1941 provided official recognition of the sanctuary. Church officials successfully petitioned Pétain to allow the Church to reclaim ownership of the sanctuary. The sanctuary is open all year round. In winter there are substantially fewer visitors, a reduced timetable of services and devotional activity, and no processions. The winter season runs from 1 November (the feast of All Saints) until Easter. On 11 February, the Feast of Our Lady of Lourdes, a full programme of activities usually takes place. The sanctuary is fully active between Easter and All Saints' Day each year, and has a programme of devotional activities including Mass, processions, adoration of the Blessed Sacrament, and the sacrament of reconciliation. Many activities are carried out in several languages; in some services the liturgy is repeated in different languages. The grounds are open daily from 5 am until midnight; outside these times the grotto is accessible via the Lacets Gate behind the Upper Basilica. An estimated 200 million people have visited the shrine since 1860. The Roman Catholic Church has officially recognized 70 miracle healings, the 70th of which was the cure of Sister Bernadette Moriau, recognised on 11 February 2018.
Лурдес суы
Лурд суы Бернадет оны тапқан Массабиелл үңгіріндегі қайнардан ағып шығады. Алғашқы қайнар үңгірдің ішінде, төменнен жарықтандырылып, шыны қоршаумен қорғалған. Паломниктер Лурд суын емдік қасиеттері бар деп сенгендіктен ішеді. Суға үңгір мен ванналар арасында орналасқан жеке крандар арқылы қол жеткізуге болады. 1858 және 1859 жылдары тәуелсіз химиктер Лурд суын жан-жақты талдады, оның жасырын емдік күші жоқ екенін және ерекше ғылыми немесе медициналық қасиеттері жоқ екенін анықтады. Бұған қарамастан, су Лурд паломниктері үшін сенімнің берік символы болып табылады, көптеген адамдар кішкентай құтылары бар мүсіндер мен тәсбихтер сатып алады және үлкен пластикалық контейнерлермен үйлеріне алып кетеді.
Lourdes water flows from a spring at the same spot where it was discovered by Bernadette, in the grotto of Massabielle. The original spring can be seen within the grotto, lit from below and protected by a glass screen. Pilgrims drink Lourdes water due to its reputed healing power. The water is accessed from individual taps located between the grotto and the baths. The water from Lourdes was thoroughly analysed by independent chemists in 1858 and 1859, and does not appear to have a latent power to cure and has no special scientific or medicinal properties. Despite this, the water is itself a strong symbol of devotion for Lourdes pilgrims, and many buy statues and rosary beads containing small vials of it, and take home large plastic containers of it.
Шерулер
Қасиетті орында шерулер өткізіледі, олардың ішінде факелдік шеру ең танымал әрі көз тартарлық болып саналады.
Processions are held in the sanctuary, with the torchlight procession being perhaps the best known and most visually impressive.
Қасиетті Тағаланың шеруі
Қасиетті Тағала процессиясы күн сайын сағат 17:00-де өтеді. Процессия үңгірден өзеннің арғы жағындағы даладағы ашық аспандағы құрбандық алаңынан басталады және ауру қажылар бастап келеді, одан кейін дін қызметкері, епископ немесе кардинал Қасиетті Тағала сақталатын монархты алып жүреді. Әдетте, Қасиетті Тағаланың алып жүрушісі төрт көмекшімен тасымалданатын, баладахин деп аталатын жылжымалы шатырмен ауа райынан қорғалады. Қасиетті Тағаламен бірге шамдарды, хош иіс жағатын құралдарды немесе басқа да құлшылық нышандарын алып жүретін адамдар болады. Бұл алып жүрушілер қажылардың арасынан таңдалған жандар. Қасиетті Тағала процессиясы мен науқастарды баталау кезінде, оның тікелей артынан әртүрлі қажылық сапарлардан келген дәрігерлердің өкілдері жүреді. Соңынан қажылардың топтары келеді, олардың кейбіреулері өздерінің шіркеу немесе епархиялық туларын ұстап жүреді. Процессия өзенді кесіп өтеді, Таж кигізілген мүсіннен өтеді, эспланада бойымен және жер астындағы X Пий базиликасына түседі, онда ауру қажылар құрбандық алаңының алдына орналастырылады. Процессия барысында түрлі тілдерде ой-толғаныстар, дұғалар, ән-күйлер мен гимндер орындалады. Барлық қатысушылар жиналғаннан кейін, Евхаристиялық құлшылық кезеңі басталып, содан кейін науқастарға бата беру рәсімі өтеді. Ауа райы нашар болған жағдайда процессия базиликаның ішінде өтеді.
The Blessed Sacrament procession is held daily at 5:00 pm. The procession begins at the open air altar on the prairie across the river from the grotto and is led by sick pilgrims followed by a priest, bishop or cardinal carrying a monstrance containing the Blessed Sacrament. Typically the bearer of the Blessed Sacrament is sheltered from the elements by a mobile canopy, called a baldachin, carried by four assistants. The Blessed Sacrament is accompanied by bearers carrying candles, incense burners or other devotional symbols. These bearers are lay helpers chosen from the pilgrims. Following directly behind the Blessed Sacrament, both during the procession and the blessing of the sick, will be a representative group of doctors from the various pilgrimages. Lastly, there are groups of pilgrims, some following their parish or diocesan banner. The procession makes its way across the river, past the Crowned Statue, along the esplanade and down into the St. Pius X underground basilica where the sick pilgrims are placed at the front of the altar. During the procession there are meditations, prayers, hymns and chants, in several languages. When all the participants have assembled, there is a period of Eucharistic Adoration, followed by the Blessing of the Sick. During extreme weather conditions, the procession will take place inside the basilica.
Шамша жарық жүрісі
Күн сайын сағат 21.00-де шаммен жарқыраған Мариандық шеру өтеді. Ол үңгірдің жанынан басталып, эспланаданың аллеяларымен жалғасып, Розарий алаңында аяқталады. Қатты ауа райы болған жағдайда, рәсім жер асты базиликасында өтілуі мүмкін. Шеруді ауру қажылар бастап келеді, олардан кейін Қасиетті Марияның Кабуше мүсілінің көшірмесін алып жүрген еріктілер ілеседі. Көптеген қатысушылар шам жағады. Бұл шерудің негізгі мақсаты – розарийді оқу. Розарийдің бес бөлігі әдетте түрлі тілдерде оқылады. Лурд гимні де әртүрлі тілдерде, шумақтарымен бірге орындалады. Дұғалар айтылып, содан кейін Лаудете Мариам оқылады. Соңында латын тілінде бата беріліп, қажылар бір-бірімен татулық белгісін алмасуға шақырылады.
The torchlight Marian procession takes place daily at 9.00pm. It begins near the grotto and continues in the alleys of the esplanade ending in the Rosary square. In extreme weather an indoor ceremony may be held in the Underground Basilica instead. The procession is led by sick pilgrims followed by volunteers carrying a replica of the Cabuchet statue of the Virgin Mary. Most participants carry a candle. The focus of this procession is the rosary. All five decades are recited, usually in a variety of languages. The Lourdes Hymn is also sung, with verses in different languages. Intercessions may be invoked followed by the Laudate Mariam. There is a final blessing in Latin, and then an invitation to exchange the sign of peace with fellow pilgrims.
Жоғарғы базилика
Пәксіз Тұймақ базиликасы, көбінесе "Жоғарғы базилика" деп аталатын, 1876 жылы қасиеттендірілді. Бұл сәулетші Гипполит Дюран жобалаған, готикалық стильдегі әсерлі, күрделі ғимарат. Оның бір жағы Массабиэль тасынан тікелей өркендегендей көрінеді (қиямет орны үңгірдің үстінде орналасқан). Қабырғалары бұрынғы ұлттық және мемлекеттік қажырлы сапарлардың естелік тақталарымен жабылған. Базиликада Лурд тарихындағы түрлі оқиғаларды бейнелейтін әйнек суреттері бар; шатыр терезелері Мәриямды Екінші Ева ретінде көрсетеді. Сыртқы жағында биік мұнара және 1908 жылы аяқталған екі кішірек мұнара бар. Кіреберіс үстінде 1854 жылы Пәксіз Тұймақ догмасын анықтаған Папа Пий IX-ның мозаикалық бейнесі орналасқан. Базиликаның крипті бар, ол 1866 жылы киелі орында аяқталған алғашқы шіркеу болды. Құрылысын Пейрамале аббат және епископ Лоранс бастады. Бернадеттің әкесі оның құрылысында жұмыс істеді және 1866 жылғы Пентикост жексенбісінде болған ресми ашылу рәсіміне қатысты. Неф кішкентай, және үстіне салынған Жоғарғы базиликаның салмағын ұстап тұрған алып бағаналар да ерекше көзге түседі. Криптке дәліз арқылы кіруге болады, оның кіреберісінде Аспан Корольдігінің кілттерін ұстаған Әулие Петрдің үлкен қола мүсіні тұр. Оның қарсысында Пий X-нің мүсіні орналасқан. Дәліз бен нефтің қабырғалары рухани игіліктері үшін алғыс айту ретінде сыйланған кішкентай мәрмәр тақташалармен – экс-вото тақташаларымен жабылған.
The Basilica of the Immaculate Conception, commonly known as the "Upper Basilica", was consecrated in 1876. It is an impressive, elaborate building in Gothic style, designed by architect Hyppolyte Durand, and on one side seems to emerge directly from the rock of Massabielle (the sanctuary is directly above the grotto). The walls are lined with ex voto plaques, and banners from official National Pilgrimages of the past. It has a series of stained glass windows depicting various events in the story of Lourdes; the clerestory windows depict Mary as the Second Eve. The exterior is dominated by a spire, and two lesser spires completed later in 1908. Above the entrance is a mosaic depicting Pope Pius IX, who defined the dogma of the Immaculate Conception in 1854. The basilica has a crypt, which was the first church to be completed in the sanctuary, in 1866. Construction was started by Abbé Peyramale and bishop Laurence. Bernadette's father worked on its construction and was present at its official opening, on Pentecost Sunday 1866. The nave is small and a notable feature as are the enormous pillars which support the weight of the Upper Basilica, which was constructed on top of it. The crypt is entered along a corridor, whose entrance is dominated by a large bronze statue of St. Peter, holding the Keys of the Kingdom of Heaven. Opposite stands a statue of Pius X. The walls of the corridor and nave are lined with small marble plaques, known as ex voto plaques, donated in thanks for spiritual favours received.
Төменгі базилика
Розарий базиликасы, "Төменгі базилика" деп белгілі, 1899 жылы аяқталды және сәулетші Леопольд Харди жобалаған. Ол 1901 жылы қасиеттендіріліп, 1500 жатқанға арналған. Оның стилі Византия сәулетінің ықпалында жасалған. Базиликаның негізгі бөлігі ашық және дөңгелек пішіндес, үстінде күмбез орналасқан. Күмбездің сыртында әсем алтын жалатылған тәж мен крест орнатылған, олар 1924 жылы Ирландия халқының сыйы болған. Базиликаның сыртқы қасбеті 2007 жылы өзгертіліп, жарық мистириялары бейнеленген, олар дәстүрлі он бес мистирияның құрамына кірмейді, бірақ 2002 жылы Папа Иоанн Павел II кеңейтілген нұсқасына қосылған.
The Rosary Basilica, known as the "Lower Basilica", was completed in 1899, and designed by architect Leopold Hardy. It was consecrated in 1901 and has a capacity of 1,500 worshipers. Its style is influenced by Byzantine architecture. The nave is open and circular, surmounted by a dome. The exterior of the dome is surmounted by a dramatic gilded crown and cross, which were a gift from the people of Ireland in 1924. The exterior facade of the basilica was modified in 2007 to include a depiction of the luminous mysteries, which are not a part of the traditional fifteen mysteries, but of an extended version of it by Pope John Paul II in 2002.
Жер асты базиликасы
Қасиетті Пий X базиликасы, "Жер асты базиликасы" деп белгілі, қасиетті орынның ең ірі шіркеуі болып табылады. Оны архитектор Пьер Ваго жобалаған және 1958 жылы Лурд қаласына көріністердің жүз жылдығына күтілетін көп адамды қарсы алу үшін аяқтаған. Заманауи, бетоннан салынған ғимараттың көп бөлігі жер астында орналасқан (ғимараттың бір бөлігі жоғарыдағы Père Rémi Sempé бульварының астында жатыр). Толық толғанда ол 25 000 жаралыны сыйдыра алады.
The Basilica of St. Pius X, known as the "Underground Basilica", is the largest of the sanctuary's churches. It was designed by the architect Pierre Vago and completed in 1958 in anticipation of the enormous crowds expected in Lourdes for the centenary of the apparitions. A modern, concrete building, it is almost entirely underground (part of the building lies beneath the Boulevard Père Rémi Sempé above). When full it can accommodate 25,000 worshippers.
Үңгір аумағы
Бернадетт Субирустың Лурдедегі аянды көрген жері "Массабиелл үңгірі" деп аталады, бұл қасиетті орынның ең танымал жері. Лурд сулары үңгір ішіндегі бұлақтан ағып шығады. 2014 жылдан 2018 жылға дейін үңгір маңы қажылардың үңгір төңірегіндегі нысандар арқылы ыңғайлы өтуі үшін жаңартылды. Жағалауға жаңа эспланада салынды, бұлақтан су беретін шүмектер үңгірден алысқа жылжытылды, қажыларға арналған жаңа фонтандар жасалды, жуыну орындары жаңартылды және жаңа көпір салынды. Оң жағалауда қажылар шам жағып, дұға тастайтын шағын ғибадатханалар салынды.
The place where Bernadette Soubirous is said to have seen the Lourdes apparitions is called the "grotto of Massabielle", which is the most famous place in the sanctuary. The Lourdes water flows from a spring located inside the cave. From 2014 to 2018, the surroundings of the grotto were modified to facilitate the passing of pilgrims through the various facilities around the grotto. A new esplanade was built on the banks, taps providing water from the spring were moved away from the grotto while new fountains for pilgrims were created, baths were renovated and a new bridge was built. Chapel of lights were built on the right bank for pilgrims to light candles.
Массабиел үңгірі
Розарий алаңы мен үш базиликаның сұлулығына қарағанда, Массабиелдегі үңгір, киелі Бернадеттаның көріністері болған жер, өте қарапайым және аскетикалық. Үңгірдің ішкі бөлігі безендірілмеген, бірақ онда қарапайым тас алтарь мен мінбар орнатылған, сонда діни қызметтер өткізіледі. Басты ойыстың үстінде Бернадетт Субирустың көрген "әйел" аян кезінде тұрған және Фабиштің Лурдтағы Біздің Анамыздың мүсіні қазір тұр. Алтарьдың жанында 96 шамдық үлкен шамдақ жыл бойы жандырылып тұрады. Қажылық маусымында әр таңертең үңгірде әдетте екі қажылық мисса өткізіледі. Бернадеттің ашқан бұлағы үңгірдің арт жағында, шыны қақпақпен қоршалған күйде көрініп тұрады. Діни рәсімдер кезінде қажылар алтарьға тағзым ете алады. Сондай-ақ, үңгірдің арт жағында металл жәшік бар, оған жазбаша дұғалар мен тілектер салынады; олар күнделікті жиналып, өртеледі. Орындықтар қатарлап орналасқан, келушілер отырып дұға етуге немесе ойға шолу жасауға мүмкіндік береді. Қажылардан айналада тыныштық сақтау сұралады, соның арқасында ғибадат атмосферасы қалыптасады. Бернадеттің Құдайға дұға айтқан жерлерінің бірі арнайы плиткамен белгіленген. Үңгірдің айналасындағы кейбір тас қабырғаларда қасақана өзгертулердің іздері бар, бұл қажыларға кіруді жеңілдету үшін жасалған болуы мүмкін. Сондықтан үңгірдің бастапқы пішіні қандай болғаны нақты емес. Кем дегенде бір замандас куәгер мүсіннің нишасының артында бірнеше бөлмелер болғанын айтады, оларға тек жартастағы жарықтар арқылы, "кесірткедей" өрмелеп шығу арқылы жетуге болады.
In contrast to the grandness of Rosary Square and the three basilicas, the grotto at Massabielle where St Bernadette's visions took place is very simple and stark. The recess of the grotto itself is undecorated, although a plain stone altar and lectern have been placed there so that Mass can be celebrated. Above the main recess is the niche where the "lady" seen by Bernadette Soubirous was standing during the apparitions and Fabisch's statue of Our Lady of Lourdes now stands. A large candelabra with 96 candles next to the altar is kept burning throughout the year. During the pilgrimage season, two pilgrimage Masses are usually celebrated each morning at the grotto. The spring Bernadette that was discovered can be seen at the rear of the grotto, shielded by a glass cover. When Mass is not being celebrated, pilgrims can process through the grotto where it is traditional to touch the rocks directly under the statue; so many people have done this that the stones have become polished. Also at the rear of the grotto is a metal box into which written prayers or petitions may be deposited; they are collected daily and burnt. Rows of benches allow visitors to sit and pray or contemplate. Pilgrims are asked to remain silent while in the vicinity to create an atmosphere of devotion. One of the spots where Bernadette prayed to the Virgin is marked by a special paving slab. Some of the rock walls around the grotto bear clear signs of deliberate alteration, presumably to improve access for pilgrims. It is therefore no longer clear what the original configuration of the grotto was. At least one contemporary account describes a series of chambers behind the statue's niche, which can only be reached by climbing "like a lizard" through clefts in the rocks.
Су крандары мен фонтандары
Бұрын қажылар Лурд суын Массабиелл жартасының бойындағы үңгірге жақын орналасқан су құбырларынан алатын. Бірақ, қасиетті орынды басқаратын адамдар Лурд суын тарату үшін екі бөлек жердің болуы дұрыс деп ойлады: бірі – ішуге және бөтелкелер мен ыдыстарды сумен толтыруға, екіншісі – діни рәсім ретінде су алуға, дәл сол сияқты Бернадетт Субирус аян кезінде «ханымнан» бұлақ суын ішіп, осы сумен жуынуын естігендей. Сондықтан Массабиелл жартасының батыс жағында «су алу рәсімі» үшін жаңа фонтандар салынды. Олардың құрылымы бөтелкелер мен ыдыстарды толтыруды қиындату үшін жасалған, су ағыны да аз. Ал, үңгірден алыс жағалауға бөтелкелер мен ыдыстарды Лурд суымен толтыруға арналған жаңа су құбырлары орнатылды.
Lourdes water used to be available for pilgrims at water taps located near the grotto along the Massabielle rock. However, people in charge of the sanctuary thought it would be better to have two separate places for Lourdes water distribution, with one place available for drinking water and filling bottles and containers with water and another place intended for pilgrims to take water as a religious gesture, in the same way Bernadette Soubirous did during the apparitions when she was told by the "lady" to drink water from the spring and wash herself with it. This is why new fountains were created for the "water gesture" on the western side of the grotto along the Massabielle rock, shaped to made it difficult to fill bottles and containers, with a low water flow. New water taps were built on the bank, intended to filling bottles and containers with Lourdes water, away from the grotto.
Су моншалары
Қажылар су көздерінде бетін жуумен қатар, Лурд суымен толтырылған ванналарда (француз тілінде "бассейн" деген мағынаны білдіретін "писциндер") шомылуға болады. Бұл сондай-ақ, Бернадетт Субирустың көріністер кезінде "ханымның" айтқаннан кейін сумен шаюындай болған қимылын қайталау мақсатында жасалған. Алғашқы ванналар 1862 жылы, ал қазіргі ванналар 1955 жылы салынған. Олар Массабиелл тасының бойындағы үңгірдің батыс жағында орналасқан. Қажыларға ваннаға толық батыру үшін еріктілер көмектеседі. Жыл сайын шамамен 350 мың қажы шомылады. Суретке түсіруге немесе бейнежазуға тыйым салынған.
In addition to washing their face at the fountains, pilgrims can immerse in baths filled with Lourdes water (called piscines in French, meaning "pools"). This is also meant to repeat a gesture made by Bernadette Soubirous during the apparitions as she washed herself with the water after she was told to do so by the "lady". The original baths were built in 1862 and the current baths in 1955. They are located on the western side of the grotto along the Massabielle rock. Pilgrims are helped by volunteers for a full immersion into the bath. Each year about 350,000 pilgrims bathe. It is not allowed to take pictures or videos.
Жарық шіркеулері
Бернадетт Субиру аян болған кезде жасаған тағы бір діни амал – ант шамдарын жағу, және қазір ол Лурдес саяхатының маңызды бөлігіне айналды. Бұрын қажылар Массабиелл тасының жанындағы үңгірге жақын шамдар жағатын. Қазір олар "жарық капеллаларына" жету үшін Гав-де-Пау өзені арқылы жаңа көпірден өтуі керек, онда барлық шамдар жағылады. Жыл сайын құлшынғандық үшін қолданылатын шамдарға шамамен 800 тонна шайтан күйдіріледі.
Lighting a votive candle is another religious gesture that Bernadette Soubirous made during the apparitions and which is now part of the Lourdes pilgrimage. Pilgrims used to light candles near the grotto, along the Massabielle rock. Now they have to cross the Gave de Pau river on a new bridge to reach the "chapels of light", where all candles are meant to be lighted. Around 800 tonnes of wax is burnt annually in devotional candles.
Қосымша діни орындар
Үш базилика мен үңгір аймағынан өзге, қасиетті орында қанағаттандыру үшін арналған әр түрлі құдайға сиыну орындары мен паломниктерге арналған жерлер бар.
In addition to the three basilicas and the grotto area, the sanctuary has various places of worship and places intended for the pilgrims.
Киелі Бернадетта шіркеуі
Басты ғибадат орындарының ең жаңасы – 1988 жылы қасиеттелген Санкт-Бернадетта шіркеуі. Ол өзен арғы бетіндегі үңгірдің қарсы бетінде, Бернадетт Субиру 1858 жылғы 16 шілдедегі 18-ші және соңғы көрінісі кезінде тұрған жерде салынған. Санкт-Бернадетта шіркеуі – салыстырмалы түрде аз әшекейленген брутализм стиліндегі ғимарат. Ол ғибадатханаға мүмкіндігінше көп табиғи жарық түсіру үшін жобаланған, сондай-ақ ашық түсті материалдар қолданылған, бұл оны жер асты базиликасынан едәуір жарық етеді. Оны архитектор Жан-Поль Феликс жобалаған. Бұл ғимарат сонымен қатар әмбебаптылығымен де ерекшеленеді. Ғибадатханада 5000 адам отыруға және 350 мүгедек коляскасына арналған орын бар, бірақ ғибадатхананы кішігірім бөліктерге бөлу үшін бөлімдерді қоюға болады. Одан басқа, құлшылық үшін де пайдаланылатын үлкен лекциялық зал, сондай-ақ рухани немесе рухани емес іс-шаралар үшін қолданылатын конференц-залдар мен кішігірім бөлмелер де бар.
The most recent of the major centres of worship is the Church of St. Bernadette, which was consecrated in 1988. It was built opposite the grotto across the river, on the spot where Bernadette Soubirous stood during the 18th and final apparition on 16 July 1858. The Church of St. Bernadette is a brutalist building with comparatively little adornment. It was designed to allow as much natural light as possible into the nave, and light coloured materials have been used, making it noticeably brighter than the Underground Basilica. It was designed by the architect Jean Paul Felix. It is also a more versatile building. The nave has provision for 5,000 seated worshippers and 350 wheelchairs, but partitions can be drawn to divide the nave into smaller sections. In addition, it includes the hemicycle, a large lecture room which may be used for worship, and an assortment of conference rooms and smaller rooms which may be used for devotional or non devotional activity.
Татуласу шіркеуі
Келісу шіркеуі бұрын Крест жолының жоғарғы станцияларына кіре берісте, сәл шетте орналасқан. Бірнеше жыл бұрын ол бұрынғы Accueil Notre Dame ғимаратына, тәж киген мүсіннің жанына және эспланадаға қарап, көрінетін жерге көшірілді. Келісу шіркеуінің ерекшелігі – онда мисса немесе басқа да діни қызметтер өткізілмейді, ол толығымен татуласу құдайына арналған. Әртүрлі елдерден келген дін қызметкерлері кезек тізімін ұстанады, сондықтан күнінің кез келген уақытында Еуропадан (кейде одан да алыс елдерден) келген қажылар өз тілінде күнәларын мойындау үшін дін қызметкерін таба алады.
The chapel of reconciliation formerly occupied a site slightly more remote, at the entrance of the upper stations of the Cross. It was moved several years ago into a more prominent position, into the building previously known as the Accueil Notre Dame, near the crowned statue and facing the esplanade. The chapel of reconciliation is somewhat unusual in that no Masses or other services take place there; instead it is given over entirely to the sacrament of reconciliation. Priests from different countries observe a duty roster, which means that, at almost any time of day, pilgrims from Europe (and occasionally further away) can find a priest who will hear their confession in their own language.
Қасиетті Жүсіптің шіркеуі
Марияның күйеуі – Әулие Жозефтің құрметіне аталған Қасиетті Жозеф шіркеуі, эспланаданың ең шетінде, Әулие Михаил қақпасының жанында орналасқан. Бұл заманауи, бетоннан салынған шіркеудің көп бөлігі жер астында, сондықтан табиғи жарығы шамалы. Оны Пьер Ваго жобалаған, ал 1968 жылдың 1 мамырында киелендірілген. Шіркеуде 450 адам отыруға және 80 коляскаға арналған орындар бар.
St. Joseph's Chapel, named in honor of Mary's husband Saint Joseph, is situated at the far end of the esplanade, near St. Michael's Gate. It is a modern, concrete church, mostly underground, with little natural light. It was also designed by Pierre Vago, and was consecrated on 1 May 1968. It has provision for 450 seated worshipers and 80 wheelchairs.
Розарий алаңы
Розарий базиликасының алдындағы ашық кеңістік "Розарий алаңы" деп аталады. Жоғары базиликаның кіреберісі мен оның криптасы, екеуі де Массабиелл тасының үстіне салынған, жер бетінен қақ жарылып тұр. Кіруге қолайлы болуы үшін Розарий алаңының екі жағына екі алып пандус салынды. Екі пандуспен шектеліп, Жоғары базиликаның мұнараларымен көтерілген Розарий базиликасының кіреберісінің бейнесі Лурдтың танымал символдарының біріне айналды, ал осы бейненің стилденген нұсқасы киелі орынның өзі логотипі ретінде қабылдады.
The open space in front of the Rosary Basilica is known as "Rosary Square". The entrances to the Upper Basilica and its crypt, both of which are built on top of the Massabielle rock, are far above ground level. To facilitate access, two enormous ramps were constructed, which curve down either side of Rosary Square. The image of the entrance of the Rosary Basilica, flanked by the two ramps and surmounted by the spires of the Upper Basilica, has become one of the iconic symbols of Lourdes, and a stylised form of this image has been adopted by the sanctuary itself as its logo.
Тақ мүсіні
Тағаланған Мәриямның мүсіні – Лурдтағы Біздің Анамыздың мүсіні, ол Массабиелл үңгіріндегі мүсініне өте ұқсас. Ол 3 шілде 1876 жылы Папалық легаты Пьер Франческо Мельяның қаноникалық түрде таж кигізу рәсімінен кейін «тажды мүсін» деп аталды. Мүсін Розарий алаңының қарсы жағында, Розарий базиликасынан көрініп, кіреберіске қарай орналасқан. Бұл ерекше мүсін – танымал белгі және дәстүрлі кездесу орны. Мүсіннің биіктігі 2,5 метр, қоладан құйылған және дәстүрлі түстерде – ақ және көк түске боялған. Оның розариосы Биргит стилінде жасалған және алты ондықтан тұрады. Бернадеттің өзі аянға байланысты кез келген коммерцияландыруға қарсы болды. Лурдты «Католик шіркеуінің Диснейленді» деп атайды. Сыншылар Лурд құбылысының қала мен аймақ үшін үлкен қаржылық пайдадан басқа ештеңе емес деп санайды, сондықтан қажыларды тартуға үлкен мүдделілік бар. Алайда, шіркеу коммерцияландырудан алшақтап, көптеген сувенирлік дүкендер жеке меншікте, ал сатушыларға киелі жердің ішінде қатаң тыйым салынған.
The statue of the Crowned Virgin is a statue of Our Lady of Lourdes very similar to the statue in the grotto of Massabielle. It has been known as the "crowned statue" after its canonical coronation on 3 July 1876 by papal legate Pier Francesco Meglia. The statue stands across Rosary Square from the Rosary Basilica and faces the entrance. This prominent statue is a familiar landmark and a traditional meeting point. The statue is 2.5m high and cast in bronze, painted white and blue in the traditional colours. Her rosary is of the Birgittine style and incorporates six decades. Bernadette herself despised any and all commercialization related to the apparitions. Lourdes has been called the "Disneyland of the Catholic Church". Critics argue that the Lourdes phenomenon is nothing more than a significant money spinner for the town and the region, which therefore has a strong vested interest in keeping the pilgrims coming. The Church, however, distances itself from commercialisation. The many trinket stalls are privately owned, and hawkers are strictly forbidden inside the sanctuary.