Вирджиния штатындағы нәсілдер араласқанға қарсы заңдар

Кіріспе

Вирджиния штатының нәсілдер араласуына қарсы заңы

1924 жылы Вирджиния Бас Ассамблеясы «Нәсілдік тұтастық туралы» заңды қабылдады. Бұл заң ұлтаралық некелерге тыйым салып, нәсілдік сегрегацияны күшейтті, сонымен қатар «қазақ қаннан басқа қанның ешқандай іздері жоқ» адамды «ақ» деп жіктеді. Эвгеника және ғылыми нәсілшілдік үгіт-насихаттың нәтижесі болған бұл заңды Вирджиния штатының өмірлік статистика бюросының тіркеушісі лауазымын атқарған ақ нәсілшіл және эвгеник Уолтер Плеккер итермеледі. «Нәсілдік тұтастық туралы» заң Вирджиниядағы барлық туу және неке куәліктеріне адамның нәсілін «ақ» немесе «көңілді» деп жазуды талап етті. Заңға сәйкес, американдықтарды қоса алғанда, барлық ақ емес адамдар «көңілді» деп саналды. Клуб 1922 жылдың күзінде Ричмонд қаласында Джон Пауэлл құрды; бір жыл ішінде ақ еркектер клубы штатта 400-ден астам мүшесі мен 31 бөлімшесіне ие болды. 1923 жылы Англо-саксон клубы Шарлоттсвиллде екі бөлімше құрды, біреуі қала үшін, екіншісі Вирджиния университетінің студенттері үшін. Басты мақсаты – ұлтаралық некелер арқылы «араласуды» тоқтату болды. Сондай-ақ, мүшелер англо-саксондық әділ ойын идеяларын қолдайтындарын мәлімдеді. Сол күзі Ричмонд қаласында клуб мүшелерінің штаттық конвенті өтеді. Вирджиния ассамблеясының 21-ғасырлық түсіндірмесінде заңдардың дамуы былай баяндалады:
Қазір сенімсіздікке ұшыраған эвгениканың жалған ғылымы алғаш рет Англияда әйгілі биолог Чарльз Дарвиннің туысы және шәкірті Фрэнсис Гальтон ұсынған теорияларға негізделген. Эвгениканың «ғылымының» мақсаты – селективті өсіру және әлеуметтік инженерия арқылы адамзатты жақсарту, яғни қозғалыстың жақтаушылары тұқым қуалайтын аурулар мен кемшіліктерді жою болды. Эвгеника қозғалысы АҚШ-та танымал болды, Индиана штаты 1907 жылы эвгеникаға негізделген тұқымсыздандыру туралы алғашқы заңды қабылдады. Келесі бес онжылдықта басқа штаттар да Индиананың үлгісімен эвгеникалық заңдарды қабылдады. Висконсин штаты некеге өтініш берген адамдардың медициналық анықтамасын талап ететін заңды қабылдаған алғашқы штат болды. 1913 жылы қабылданған заң басқа штаттарда ұқсас заң жобаларын жасауға ықпал етті. Ақ және ақ емес адамдар арасындағы ұлтаралық некелерге тыйым салатын нәсілдер араласуына қарсы заңдар эвгеника пайда болғанға дейін де бар болды. Бірінші рет отарлық дәуірде құлдық нәсілдік кастаға айналған кезде, мұндай заңдар Вирджинияда және АҚШ-тың көп бөлігінде 1960 жылға дейін қолданыста болды. Ақ және қара адамдар арасындағы барлық некелерге тыйым салатын алғашқы заң 1691 жылы Вирджиния колониясында қабылданды. Бұл үлгіге Мэриленд (1692 жылы) және басқа он үш колонияның бірнешеуі еліктеді. 1913 жылға қарай сол кездегі 48 штаттың 30-ы (оның ішінде Оңтүстік штаттардың барлығы) мұндай заңдарды қолданды.

In 1924, the Virginia General Assembly enacted the Racial Integrity Act. The act reinforced racial segregation by prohibiting interracial marriage and classifying as "white" a person "who has no trace whatsoever of any blood other than Caucasian". The act, an outgrowth of eugenicist and scientific racist propaganda, was pushed by Walter Plecker, a white supremacist and eugenicist who held the post of registrar of the Virginia Bureau of Vital Statistics. The Racial Integrity Act required that all birth certificates and marriage certificates in Virginia to include the person's race as either "white" or "colored". The Act classified all non whites, including Native Americans, as "colored". The club was founded in Virginia by John Powell of Richmond in the fall of 1922; within a year the club for white males had more than 400 members and 31 posts in the state. In 1923, the Anglo Saxon Club founded two posts in Charlottesville, one for the town and one for students at the University of Virginia. A major goal was to end "amalgamation" by interracial marriage. Members also claimed to support Anglo Saxon ideas of fair play. Later that fall, a state convention of club members was to be held in Richmond. The Virginia assembly's 21st century explanation for the laws summarizes their development:
The now discredited pseudoscience of eugenics was based on theories first propounded in England by Francis Galton, the cousin and disciple of famed biologist Charles Darwin. The goal of the "science" of eugenics was to improve the human race by eliminating what the movement's supporters considered hereditary disorders or flaws through selective breeding and social engineering. The eugenics movement proved popular in the United States, with Indiana enacting the nation's first eugenics based sterilization law in 1907. In the following five decades, other states followed Indiana's example by implementing the eugenic laws. Wisconsin was the first state to enact legislation that required the medical certification of persons who applied for marriage licenses. The law that was enacted in 1913 generated attempts at similar legislation in other states. Anti miscegenation laws, banning interracial marriage between whites and non whites, had existed long before the emergence of eugenics. First enacted during the colonial era when slavery had become essentially a racial caste, such laws were in effect in Virginia and in much of the United States until the 1960s. The first law banning all marriage between whites and blacks was enacted in the colony of Virginia in 1691. This example was followed by Maryland (in 1692) and several of the other Thirteen Colonies. By 1913, 30 out of the then 48 states (including all Southern states) enforced such laws.

Покахонтас ерекшелігі

Растық тұтастық туралы заң Покахонтас шартнамасына (немесе Покахонтас ерекшелігіне) бағынды, бұл бір тамшы ереже саясатының қатаң атмосферасына қарамастан, 1/16-дан кем американдық үнді тегі бар адамдардың ақ деп есептелуіне мүмкіндік берді. Туған қан мөлшеріне қатысты ерекшелік, Вирджиния элитасының, соның ішінде Вирджинияның бірінші отбасыларының алаңдаушылығына жауап ретінде бастапқы заңға түзету ретінде қосылды. Олар әрқашан Покахонтастан тарағандығымен мақтанған, бірақ жаңа заңнама олардың мәртебесіне нұқсан келтіруі мүмкін деп қорқып еді. Бұл ерекшелік былай деп жазылған:

> Осы штаттың кез келген ақ адамы басқа ақ адаммен немесе ақ және американдық үнді қандарынан басқа қоспасы жоқ адаммен некеге тұруға құқықсыз болады. Осы заңның мақсаты үшін «ақ адам» термині тек қана ешқандай басқа нәсілді қанның іздері жоқ адамға қолданылады; бірақ американдық үнділердің қандарының он алтыдан бір бөлігі немесе одан аз және басқа емес-кавказдық қандары жоқ адамдар ақ адамдар деп есептеледі. Бұл ақ түстің ресми түрде анықталуының алғашқы тікелей мысалы болды.

Атқару

Бұл заңдар қабылданғаннан кейін Плеккер оларды қолдануға мүмкіндік алды. Губернатор Э. Ли Тринкл заңға қол қойғаннан кейін бір жыл өткен соң Плеккерден үндістерге қатысты жеңілдік беруді және "оларды мүмкіндігінше ұятқа қалдырмауды" сұрады. Плеккер былай деп жауап берді: "Олардың ақ адамдармен аралас некелеріне немесе ақ мектептерге баруға және ақ көліктерде жүруге рұқсат беру арқылы үндістер ретінде танылудың алғы шартына қарсы тұру кеңсемізге әділетсіздік келтіргенін немесе қорлық тудырғанын көре алмаймын". "Покахонтас ережесіне" қанағаттанбаған евгенистер "Расалық тазалық туралы" заңдағы кемшіліктерді жою үшін түзету ұсынды. Бұл түзету 1926 жылдың ақпан айында Вирджиния Бас Ассамблеясы тарапынан қарастырылды, бірақ қабылданбады. Егер қабылданған болса, онда мыңдаған "ақ" адамдар "көлікті" деп қайта жіктелер еді, американдық үнділердің тегіне қатысты "бір тамшы ережесін" қатаң түрде қолдану арқылы. Плеккер Покахонтас ережесіне күшті қарсылық білдірді, әсіресе Джонс және Соррелстердің некелерінен кейін ақ нәсілдің "араласу батпағына сіңіп кетуі" мүмкіндігіне қатысты, онда осы жұптардың әйелдері "көлікті" деп тізілген отбасы мүшелерінің шын мәнінде американдық үнділер болғанын, себебі тарихи тұрғыдан дұрыс жіктелмегенін айтты.

Орындау және салдары: 1924-1979

Осы екі заңның біріктірілген әсері Вирджиния штатының американдық үнді тайпаларының тұжырымдылығына зиян келтірді. Расалық тазалық туралы заңда туғандық куәліктеріне дәстүрлі алты емес, екі расалық категорияны ғана енгізу талап етілді: "ақ" және "көңілді" (бұл қазір үндістерді және барлық анық араласқан нәсілді адамдарды қамтыды). Оның салдары тез байқалды. 1930 жылы АҚШ-тың Вирджиния штаты бойынша халық санағында 779 үнді тіркелді; 1940 жылы бұл көрсеткіш 198-ге дейін төмендеді. Фактически, үндістер ресми тізімдерден топ ретінде жойылды. Мысалы, ол мектеп басшыларына араласқан нәсілді (сол кезде мулаттар деп аталған) балаларды ақ балаларға арналған мектептерден шығаруға қысым жасады. Плеккер "күмәнді текті" деп саналған қайтыс болған адамдардың денелерін ақ зираттардан шығарып, басқа жерге қайта жерлеуге бұйрық берді.

Растық адалдық туралы заңға жауаптар

ХХ ғасырдың басында түрлі терілі адамдар оңтүстік қоғамындағы қатыгезді қысымға байланысты өз пікірлерін айтудан қорқып жүрді. Richmond Planet сияқты журналдар қара нәсілді қауымға өз даусын білдіруге және алаңдаушылықтарын жеткізуге мүмкіндік берді. Richmond Planet түрлі терілі адамдардың пікірін ашық жариялау арқылы қоғамда өзгерістер жасады. 1924 жылғы Расалық тұтастық заңы қабылданғаннан кейін Richmond Planet газеті "Ва. Заң шығарушы органында расалық араласу туралы заң қабылдалуда. Расалық тұтастық және араласу туралы көп пікірталас. Заң ақтар мен ақ емес адамдардың некесін тиымдайды. "Сүйектердің бас сүйегі" расалық мәселені талқылайды" деген мақаланы жариялады. Журналист мақаланы Расалық тұтастық заңы туралы мәлімдемемен ашып, заңның қысқаша сипаттамасын берді. Содан кейін Расалық тұтастық заңының авторлары Джон Пауэлл мен Эрнест С. Кокс сөз сөйледі. Пауэлл мырза Расалық тұтастық заңының "ақ нәсілдің тұтастығын сақтау және оның жоғары қандық тобын қорғау" үшін қажет деп есептеді, ал Кокс өзі "ұлы адам тұжырымы" деп атаған нәрсеге сенді, яғни егер нәсілдер араласса, онда әлемдегі ұлы ақ адамдардың саны азаяды. Ол өзінің позициясын қорғай отырып, ақ емес адамдар оның идеологиясына келісетінін айтты:

"Ақылды және білімді қара адамдар әлеуметтік теңдікке мұқтаж емес. Олардың да біз сияқты нәсілдік мақтанышы бар, аралас неке жасағысы келмейді және әлеуметтік араласуға құштар емес. Олар нәсілдік тазалықты біз сияқты қалайды. Бұл мәселенің екі жағы бар және екі жағынан да бейтарап пікір қалыптастыру үшін оны жан-жақты зерттеу қажет."

Кэрри Бак пен Жоғарғы Сот

Бұл заңдар тек қана ұлттық азшылықтарға ғана қатысты емес. 4000-ге жуық кедей ақ Вирджиниялықтар үкімет бұйрығымен еріксіз стерильдендірілді. 1924 жылы Вирджиния Ассамблеясында стерилизация заңын қолдау үшін куәлік берген Лафлин, "Оңтүстіктегі әлеуметтік бейімделмеген, білімсіз және құнды емес ақтар сыныбы" "қалыпты" адамдар үшін әлеуметтік проблемалар тудыратынын айтты. Ол: "Осы 'кемтар қылмыскерлердің' көбеюін олардың ұрпақ беруін шектеу арқылы ғана бақылауға болады" деді. Кэрри Бак – Вирджинияның евгеника заңдарының ең танымал құрбаны. Ол Шарлоттсвиллде Эмма Бактың қызы ретінде дүниеге келді. Кэрри туғаннан кейін Джон мен Элис Доббсқа асырап берілді. Ол алтыншы сыныпқа дейін мемлекеттік мектепке барды. Содан кейін Доббстермен бірге тұрып, үйде шаруашылық жұмыстарын істеді. Кэрри 17 жасында асырап алған ата-анасының немере інісі зорлағаннан кейін жүкті болды. Оқиғаны жасыру үшін 1924 жылдың 23 қаңтарында Кэрридің асырап алған ата-анасы оны ақыл-ойы кем, түзетілмейтін мінез-құлқы және рассалық еркіндігі үшін Вирджиния штатының эпилептиктер мен ақыл-ойы кем адамдар колониясына жіберді. Олар сотқа жүктіліктің нақты себебін айтпады. 1924 жылдың 28 наурызында Бак Вивиан есімді қызды дүниеге әкелді. Кэрри баласын тәрбиелеуге ақыл-ойы жетпейтін деп танылғандықтан, оның бұрынғы асырап алған ата-анасы баланы асырап алды. 1924 жылдың 10 қыркүйегінде Вирджиния штатының эпилептиктер мен ақыл-ойы кем адамдар колониясының бастығы және евгеник Альберт Сидни Придди 18 жасар Кэрри Бакты стерильдеу туралы өтінішпен директорлар кеңесіне жүгінді. Оның ақыл-ойы 9 жасқа тең деп мәлімдеді. Придди Бактың қоғамға генетикалық қауіп төндіретінін айтты. Сот процесі кезінде Придди қайтыс болды, ал оның орнына келген Джеймс Хендрен Белл іспен айналысты. Директорлар Бакты стерильдеу туралы бұйрық берген кезде, оның қамқоршысы істі Амхерст округінің аудандық сотына шағымдады. Сот басқарма шешімін қолдады. Содан кейін іс Вирджинияның Жоғарғы апелляциялық сотына жіберілді, онда ол қолдау тапты. Бұл шешімге шағымданылып, Buck v. Bell ісінде АҚШ Жоғарғы Соты бұл шешімді бекітті. Шешімді Оливер Венделл Холмс кіші жазды. Ол "қоғамдық игілік" мүддесі жеке адамдардың денесіне қатысты құқықтарынан жоғары тұратынын дәлелдеді: Біз қоғамдық игілік үшін ең жақсы азаматтардың өмірін талап етуге болатынын бірнеше рет көрдік. Егер ол мемлекеттің күшін әлсірететін адамдарды осы аз құрбандықтарға шақыра алмаса, бұл таңғаларлық болар еді, көбінесе мүдделі адамдар мұндай деп ойламайды, бізді құзырсыздықпен суға батудан сақтасын. Егер қоғам бүлінген ұрпақтарды қылмыстары үшін өлім жазасына кесуді күтудің орнына, немесе олардың ақымақтықтары үшін аштықтан өлуіне жол берудің орнына, олардың өз түрлерін жалғастыруға жарамсыз екендігі анық болғандарға кедергі жасауы бүкіл әлем үшін жақсы. Мәжбүрлі вакцинацияның қағидасы аналық құбырларды кесуді де қамтиды. Холмс өзінің пікірін: "Имбецилдердің үш ұрпағы жеткілікті" деген сөздермен аяқтады. Кэрри Бак стерильденгеннен кейін көп ұзамай Вирджиниядағы эпилептиктер мен ақыл-ойы кем адамдар колониясынан шартты түрде босатылды. Осы заң бойынша оның анасы мен үш жасар қызы да өздерінің келісімінсіз стерильдендірілді. 1932 жылы оның қызы Вивиан Бак "ішек қабынуынан" қайтыс болды. Апендицитке шалдыққан Кэрридің кіші қарындасы Дорис Бак ауруханаға жатқанда, оның білімі мен келісімісіз стерильдендірілді. Операция жасалғанын ешқашан айтпаған Дорис Бак үйленіп, күйеуімен балалы болуға тырысты. 1980 жылы ғана жүкті бола алмауының себебін білді. Кэрри Бак Уильям Иглға тұрмысқа шықты. Олар оның өліміне дейін 25 жыл бірге өмір сүрді. Жоғарғы Сот ісі аяқталғаннан кейін Бакқа барған ғалымдар мен журналистер оның қалыпты ақылды әйел екенін хабарлады. АҚШ Жоғарғы Сотының Бак пен Белл ісі бойынша шешімі елде евгеникалық стерилизация заңдарын заңдастыруға әкелді. Көптеген штаттарда стерилизация заңдары болғанымен, Калифорниядан басқалары оларды ретсіз және сирек қолданды. Бак пен Белл ісінен кейін ондаған штаттар жаңа стерилизация заңдарын қабылдады немесе өз заңдарын жаңартты. Олар сот бекіткен Вирджиния заңына сәйкес заңдар қабылдады.

Racial minorities were not the only people affected by these laws. About 4,000 poor white Virginians were involuntarily sterilized by government order. When Laughlin testified before the Virginia assembly in support of the Sterilization Act in 1924, he argued that the "shiftless, ignorant, and worthless class of anti social whites of the South", created social problems for "normal" people. He said, "The multiplication of these 'defective delinquents' could only be controlled by restricting their procreation". Carrie Buck was the most widely known white victim of Virginia's eugenics laws. She was born in Charlottesville to Emma Buck. After her birth, Carrie was placed with foster parents, John and Alice Dobbs. She attended public school until the sixth grade. After that, she continued to live with the Dobbses, and did domestic work in the home. Carrie became pregnant when she was 17, as a result of being raped by the nephew of her foster parents. To hide the act, on January 23, 1924, Carrie's foster parents committed the girl to the Virginia State Colony for Epileptics and Feebleminded on the grounds of feeblemindedness, incorrigible behavior, and promiscuity. They did not tell the court the true cause of her pregnancy. On March 28, 1924, Buck gave birth to a daughter, whom she named Vivian. Since Carrie had been declared mentally incompetent to raise her child, her former foster parents adopted the baby. On September 10, 1924, Albert Sidney Priddy, superintendent of the Virginia State Colony for Epileptics and Feebleminded and a eugenicist, filed a petition with his board of directors to sterilize Carrie Buck, an 18 year old patient. He claimed she had a mental age of 9. Priddy said that Buck represented a genetic threat to society. While the litigation was making its way through the court system, Priddy died and his successor, James Hendren Bell, came on the case. When the directors issued an order for the sterilization of Buck, her guardian appealed the case to the Circuit Court of Amherst County. It sustained the decision of the board. The case then moved to the Supreme Court of Appeals of Virginia, where it was upheld. It was appealed to the U. S. Supreme Court in Buck v. Bell, which upheld the order. Justice Oliver Wendell Holmes Jr. wrote the ruling. He argued the interest of "public welfare" outweighed the interest of individuals in bodily integrity:

We have seen more than once that the public welfare may call upon the best citizens for their lives. It would be strange if it could not call upon those who already sap the strength of the State for these lesser sacrifices, often not felt to be such by those concerned, in order to prevent our being swamped with incompetence. It is better for all the world, if instead of waiting to execute degenerate offspring for crime, or to let them starve for their imbecility, society can prevent those who are manifestly unfit from continuing their kind. The principle that sustains compulsory vaccination is broad enough to cover cutting the Fallopian tubes. Holmes concluded his argument with the phrase: "Three generations of imbeciles are enough". Carrie Buck was paroled from the Virginia Colony for Epileptics and Feeble Minded shortly after she was sterilized. Under the same statute, her mother and three year old daughter were also sterilized without their consent. In 1932, her daughter Vivian Buck died of "enteric colitis". When hospitalized for appendicitis, Doris Buck, Carrie's younger sister, was sterilized without her knowledge or consent. Never told that the operation had been performed, Doris Buck married and with her husband tried to have children. It was not until 1980 that she was told the reason for her inability to get pregnant. Carrie Buck went on to marry William Eagle. They were married for 25 years until his death. Scholars and reporters who visited Buck in the aftermath of the Supreme Court case reported that she appeared to be a woman of normal intelligence. The effect of the U. S. Supreme Court's ruling in Buck v. Bell was to legitimize eugenic sterilization laws in the country While many states already had sterilization laws on their books, most except for California had used them erratically and infrequently. After Buck v. Bell, dozens of states added new sterilization statutes, or updated their laws. They passed statutes that more closely followed the Virginia statute upheld by the Court.

Жоғарғы сот, күшін жою және кешірім: 19672002

1967 жылы АҚШ Жоғарғы Соты "Лавингке қарсы Вирджиния" ісінде "ақтар" мен "ақ емес" адамдар арасындағы некелерді қылмыстық санайтын Расалық тазалық туралы заңның бір бөлігінің, АҚШ Конституциясының он төртінші түзетуіне сәйкес азаматтардың тең қорғалу құқығына қайшы екендігін анықтады. 1975 жылы Вирджиния Бас Ассамблеясы Расалық тазалық туралы заңның қалған бөлігін күштен шығарды. 1979 жылы Стерилизация туралы заң күшін жойды. 2001 жылы Бас Ассамблея евгеника қозғалысындағы рөлі үшін Ассамблеяның терең өкініш білдіруіне арналған (HJ607ER) заң жобасын көп дауыспен қабылдады. 2002 жылдың 2 мамырында губернатор Марк Р. Уорнер евгеника қозғалысындағы штаттың рөліне "шынайы өкініш білдіретінін" мәлімдеді, атап айтқанда Вирджинияның 1924 жылғы міндетті стерилизация заңнамасын атады.