Кіріспе

Магаса – Италияның солтүстігіндегі Ломбардия аймағындағы Бреша провинциясында орналасқан қала және коммуна.

Тарихи және мәдени бейіні

Денай жазығында, Вестино аңғарында, Гарда көлінің ішкі жағында Магаса деген шағын ауыл орналасқан, оның тарихы кельттерге дейін жетеді; олар бұл жерді «маг», яғни дала деп атаған. Мұнда Стони және галлдық Кеномандар, содан кейін римдіктер мен ломбардтар тұрған. Лодроне әулеті 1200 жылдан 1807 жылға дейін Магасада қоныстанды, ал содан кейін ғасырлар бойы бұл жер ешкімге тиесілмеді. 1919 жылы Италияның құрамына енді, 1934 жылы Магаса Трентинодан бөлініп, Тураноның бір бөлігі болды. 1589 жылғы ежелгі әкімшілік тәуелсіздік 1947 жылы қайта қалпына келтірілді. Ауыл экономикасы үшін жайылымдардың көп болуы әрқашан маңызды болды. Мал шаруашылығымен айналысады, ол бүгінге дейін сақталған, жазғы тау шарапханаларында сүт өндіріліп, одан әйгілі ірімшік пен май жасалады. Тарихи ортасы – шаруалардың биік және тар үйлері орналасқан шағын жолдардың торабы; шіркеу Сант-Антонио Абатеге арналған, ол 18 ғасырдың ортасында салынған. Ішкі жағы Денерво тауынан алынған қызыл және сары тастармен безендірілген. Кадрианың сүйкімді ауылы керемет табиғи атмосферамен оралымды; жергілікті тұрғындар Сан-Лоренцоның шағын шіркеуімен мақтанады. Шіркеудің ломбардтар дәуірінде салынғаны айтылады, ол 1547 жылы қайта жаңартылды және 10 тамызда меценат күніне қажылық орталығы болып табылады. 1588 жылы өсиет бойынша бекітілген ежелгі дәстүр қайта жаңғыртылады, онда діни тойға қатысушылардың әрқайсысына бір кесе нан мен шараптың бесік бөлігі таратылады. Бүгінде Магаса ауылы шіркеуге ие және бастапқы қайырымдастырушының дәстүрді жаңарту тілегін орындауға моральдық жауапкершілік сезінеді. Cima Rest-тің таза аспаны, қандай да бір ластанудан мүлдем таза, «Астрофили ди Сало» қауымдастығына астрономиялық қоғамдық обсерватория құруға мүмкіндік берді.

Сима Ресттің сабандары

Деней және Сима Рест платосындағы сабанмен шатыры салынған сабандар алғаш рет 1613 жылы жасалған құжатта еске алынады. Кейбір тарихшылар олардың құрылыс типі мен орта ғасырдың төменгі кезеңдеріне тән құрылыстар арасында байланыс бар екенін анықтады, ал басқалары венгр ломбардтары оларды 600 жылы салғанын айтады.

Олардың ерекше сәулеті – тиімділік пен экономияның нағыз шедеврі. Бидай сабанымен жабылған тік шатыр су өткізбейді. Осы жерлердің және жергілікті мәдениеттің естелігін сақтау мақсатында, Сима Ресттегі сабандардың бірі Вальвестино этнографиялық мұражайына айналдырылды.