Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Үлкен қолмен үрленген шыны бөтелке.
Large hand blown glass bottle
Шыны пияз немесе пияз тәрізді бөтелкелер – 17-ші және 18-ші ғасырларда жасалған бөтелке пішіні. Шыны жасаудың жаңа технологияларының арқасында, бұл бөтелкелер керамикалық ыдыстардан айырмашылығын көрсетті.
Glass onions or onion bottles, were a shape of bottle developed and used during the 17th and 18th centuries. With new techniques of glass making, the bottles marked a move away from ceramic pottery.
Өмірбаян
Пияз тәрізді бөтелкелер көбінесе шарап сақтау үшін қолданылған, бірақ спирттік сусындарға да пайдаланылған. 17 ғасырдың басында шарап бөтелкелері кішкентай және қабырғалары жұқа болғандықтан, оларды сақтау және тасымалдау қиын болды. 1630 жылдары, жекеменшік капитаннан ойлап табушыға айналған Кенэлм Дигби Джеймс Хауэллмен бірігіп, ыстық пештерді пайдаланып, берік шыны жасау әдісін ойлап тапты. Дигби шыны зауытына ие болды, онда жоғары, конус тәрізді мойны, жағасы және түйреуіші бар шар тәрізді бөтелкелер жасалды. Оның өндіріс техникасы әдеттегіден ыстық көмір пешін, жел туннелінің қосылуы арқылы, және құм, калий және әктің әдеттегіден жоғары арақатынасын пайдаланды. Дигбидің әдісі сол кездегі көптеген бөтелкелерге қарағанда мықтырақ және тұрақтырақ шарап бөтелкелерін жасады, ал олардың жасыл немесе қоңыр түсі мазмұнын жарықтан қорғады. Бұл алғашқы бөтелкелер, көбінесе «шахта және глобус» бөтелкелері деп аталатын, 1670 жылдары пияз тәрізді пішінге айналды. Бұл пішін 17 ғасырдың соңында кең табанды және қысқа мойынды болды, ал 18 ғасырдың басында созылып, ұзын болды. Пияз тәрізді бөтелкелердің түсі темір тотығының құмда болуынан қара жасыл немесе қоңыр болды. Пештерді қыздыру үшін қолданылған көмір түсті одан да қараңғылатты, нәтижесінде бөтелкелерге дерлік қара түс берді. Пробканы байлап қою үшін бөтелкелердің үстіне жағалар бекітілді. Тасымалдау кезінде олар шараптың тотығуын болдырмау үшін бүйіріне жатқызылып, пробканы шарапқа сіңдіретін. Сонымен қатар, теңіз арқылы тасымалдау кезінде шараптың сақталу мерзімін ұзарту үшін бренди сияқты спирттік сусындар да қосылды.
Onion bottles most commonly were used to hold wine, but were also used for spirits. At the beginning of the 17th century wine bottles were small and thin walled, making them difficult to store and ship. During the 1630s, privateer turned inventor Kenelm Digby teamed up with James Howell, creating a method of making stronger glass with hotter furnaces. Digby owned a glassworks that made bottles which were globular in shape with a high, tapered neck, a collar, and a punt. His manufacturing technique involved a coal furnace, made hotter than usual by the inclusion of a wind tunnel, and a higher ratio of sand to potash and lime than was customary. Digby's technique produced wine bottles which were stronger and more stable than most of their day, and protected the contents from light due to their green or brown translucent, rather than clear transparent, color. These early bottles, usually referred to as "shaft and globe" bottles, evolved into the onion bottle shape by the 1670s. This shape gradually evolved to be stouter with a broad base and short neck by the end of the 17th century, then became elongated during the onset of the 18th century. Onion bottles were dark green or brown from iron oxide found within the sand used to make them. The color was further darkened by the coal used to heat the furnaces, leaving the bottles almost black. Collars were applied to the tops for corks to be tied down. When shipped, they would be laid on their sides to soak the cork and help prevent oxidation of the wine. Spirits such as brandy were also added to the wine to extend its life when shipping overseas.