Кіріспе
Лео МакКэридің 1945 жылғы фильмі «Сент-Мэридің қоңыраулары» (1945) – Лео МакКэридің продюсерлік және режиссерлік жұмысымен жасалған, Бинг Кросби мен Ингрид Бергманның басты рөлдерде ойнаған американдық музыкалық комедиялық драма. Дадли Николс жазған және МакКэридің әңгімесіне негізделген бұл фильм, жақсы ниетті бәсекелестіктеріне қарамастан, дін қызметкері мен қарындастың мектебін жабылудан құтқаруға тырысуы туралы айтады. Кросби бұрын 1944 жылғы «Going My Way» фильмінде Ата О'Мэлли рөлін ойнаған, ол үшін ол «Үздік актер» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығын жеңіп алған. Фильмді Лео МакКэридің «Rainbow Productions» атты өндіріс компаниясы жасаған.
The Bells of St. Mary's (1945) is an American musical comedy drama film, produced and directed by Leo McCarey and starring Bing Crosby and Ingrid Bergman. Written by Dudley Nichols and based on a story by McCarey, the film is about a priest and a nun who, despite their good natured rivalry, try to save their school from being shut down. The character Father O'Malley had been previously portrayed by Crosby in the 1944 film Going My Way, for which he won the Academy Award for Best Actor. The film was produced by Leo McCarey's production company, Rainbow Productions.
Сюжет
Ч. О’Мэллидің бұрын-соңды болмаған тағайындалуы Сент-Мэри шіркеуіне. Жатақханасына келген соң, үй шаруасымен айналысатын әйел оған бұл жердегі алдыңғы дін қызметкері ерте қартайғанын ескертеді. Оның міндеттеріне монахтар басқаратын, тозығы жеткен қалалық мектепті бақылау кіреді. Әке О’Мэлли алғаш рет мектепке жауапты болғандықтан, үлкен топқа сөз сөйлеуден қорқады. Ол сөз бастағанда, олар үнемі күліп, оны алаңдатады. Соңында ол оның бәрін бұзып жатқан ойыншыл мысық екенін біледі. О’Мэлли мектепті жабу керек пе, әлде балаларды заманауи жабдықтары бар басқа мектепке жіберу керек пе, деген мәселені қарастыруға міндетті. Алайда, монахтар Құдай оларға көмектеседі деп сеніп, жанындағы заманауи ғимарат салған Хорас П. Богардусқа үміт артады. Олар оның ғимаратты оларға сыйға тартуын күтеді. Әке О’Мэлли мен әзірге мойынсұнбайтын Бенедикт әпке екеуі де мектепті сақтап қалуды қалайды, бірақ олардың әртүрлі көзқарастары мен әдістері жиі келіспеушіліктерге әкеледі. Әке Сиракуза қаласының (Нью-Йорк штаты) сегізінші сынып оқушысы Пэтсиді қабылдады, оның анасы аяғына тұруға тырысып жатқанда шіркеу оған қамқорлық жасап отыр. Оған айтуынша, ол оның әкесіне үйленгенімен, музыкант Цинциннатиге кетіп, оны шақыруға берген уәдесін бұзған. Пэтси оқудан қалып қойғанда, Бенедикт О’Мэллиден оның өмірі туралы сұрақ қояды. Ол анасының жеке өміріне құрмет көрсеткендіктен, оның сұрақтарынан қашады. Олар тағы бір жанжалға ұшырайды, оған жаңадан келген оқушының қатысы бар. Бұрынғы ұл баласы балаға екінші жақын бұруды үйреткенімен, оған бокс нұсқауларын беруді шешеді. Әке Пэтсиді Бенедикт әпкеге арналған ең жақсы мақала жазуға "үйретеді", осылайша оған жоғары баға беріледі. Ал келесі жолы ол Эддиге шабуыл жасағанда, әпке сырттан нұсқау береді, ол тек өзін қорғай қоймай, онымен татуласып, достық ұсынады. Олар мырза Богардусқа бір идеяны сіңіреді. Олар ғимаратты аралап көргеннен кейін, оның ғимаратты мектепке сыйға тартуы оның ең үлкен мұрасы болатынын көрсетеді. Кейін, ол тағы бір қымбатқа түсетін кешігуден қатты уайымдағанда, оның дәрігері оның жүрегі үшін стрестің зиянды екенін айтады. Әке О’Мэлли Пэтсидің анасын оның ажырасқан күйеуімен қайта қосып, таң қалдырады. Ол оны музыканттар одағы арқылы тапты, өйткені ол музыкант. Олар татуласады, Пэтси оларды өбескенін көргенде таңғалады, ол анасына түлек киімін көрсетуге келген еді. Пэтси емтихандарда қатты ренжіседі. Әке Бенедикт әпкеге барады, ол оған бағасы өте төмен екенін айтады. Ол оны өтуге көндіруге тырысқанда, олар келіспейді. Ол оқудан қалған жағдайда өзіне сенімсіздік сезімі туындайтынын және қаладағы өте табысты бизнесменнің мектепте қиындықтарға тап болғанын айтады. Доктор Богардустың өмірін ұзартатынына сендіріп, ол өзімшілдіктен айнып, басқаларға көмектесе бастайды. Ол соқыр сұраныш иесіне ақша береді, қарт әйелге автобусқа отыруға көмектеседі, үйсіз итті асырайды және ақырында мектеп үшін монахтарға өзінің ғимаратын сыйға тартады. Пэтси соңында анасын өбескен адаммен танысады, ол оның әкесі. Ол Бенедикт әпкеге емтихандардан қасақана сүрегін түсіргенін мойындайды, осылайша ол бір жылға тоқтап, Бенедикт әпкемен бірге қалуы мүмкін. Пэтси емтихандағы материалды білетінін көрсетеді. Осыны білген Бенедикт әпке Пэтсиге мектепті бітіруге рұқсат береді. Жаңа ғимаратты дайындау жұмыстары жүргізілуде, ал Бенедикт әпке жаңа нысанды орнатуды ынтамен бақылайды. Алайда, әке О’Мэлли оның орны ауысқандығын хабарлауға мәжбүр болады. Бенедикт әпке туберкулезге шалдыққандықтан, дәрігер О’Мэллиге оны құрғақ климатқа ауыстырып, шіркеулік емес міндеттерді тапсыруды ұсынады, бірақ оған себебін айтпайды. Ол О’Мэллимен келіспеушіліктерінен кейін ауыстырылғанын ойлайды және оған қойылған жолдың себептерін түсінуге тырысады. Бенедикт әпке кетер алдында әке О’Мэлли оның уақытша ауысуының шын себебін ашады, содан кейін ол қуана кетеді, оның қайта оралуын күтеді.
Қабылдау
Фильм Rotten Tomatoes сайтындағы рейтингтерге сүйене отырып бағаланған, ал The New York Times газетінен Босли Кроутердің орташа рейтингі фильмнің "Going My Way" фильміне тым ұқсас екенін айтты және "бұл көптеген және кейде тартымды көріністер болғанымен, бұрынғысына тән сүйкімділік жоқ, ал осы екеуін салыстырудан қашуға болмайды" деді. Variety журналының рецензенты: "МакКэридің режиссерлігімен және тамаша актерлік шеберлігімен жүректі тербетіп, көз жасын келтіретін көптеген қарапайым көріністерге толы" деп жазды. Harrison's Reports журналы былай деп түсіндірді: "Going My Way фильмінде де, оның сценарийін жазып, өндірісіне жетекшілік еткен Лео МакКэри тағы да керемет фильмдерге әсем сюжеттердің қажеті жоқ екенін көрсетті. Кросби өзінің оңайлығымен және табиғи сүйкімділігімен қуантады, ал Мисс Бергман рөлін тиімді сомдауының арқасында, сөзсіз, танымалдылықтың жаңа биігіне көтеріледі". Джон Маккартен "The New Yorker" журналында сарказммен былай деп жазды: "Мырза МакКэри Рим-католик шіркеуін, өте беделді және құрметті ұйымды, жақсылықтар мен қуаныштың діннің орнын басатын әлеуметтік орталық сияқты қарастырады. Әрине, бәрі жақсы аяқталады, бірақ бәлкім, дінді ересектердің мәселесі деп санайтынтар үшін ғана емес". "The Bells of St. Mary's" фильмі Film Daily журналының 559 сыншыдан тұратын 1946 жылғы ең үздік фильмдерді анықтаған жалпыұлттық сауалнамасында төртінші орын алды.
Bosley Crowther of The New York Times felt that the film was too similar to Going My Way, and "although a plenteous and sometimes winning show, lacks the charm of its predecessor—and that comparison cannot be escaped." The reviewer for Variety wrote: "Picture is packed with many simple scenes that tug at the heart and loosen the tears as directed by McCarey and played by the outstanding cast." Harrison's Reports commented: "As in Going My Way, which he also wrote, produced, and directed, Leo McCarey has proved again that great pictures do not require pretentious stories The acting of the entire cast is excellent. Crosby delights one with his ease and natural charm, and Miss Bergman will undoubtedly rise to new heights of popularity because of the effective way in which she portrays her role." John McCarten of The New Yorker wrote derisively: "Mr. McCarey seems to view the Roman Catholic Church, which is quite a formidable and venerable organization, as a kind of settlement house where good works and jollity provide a lively substitute for religion Everything, of course, turns out quite happily, except, perhaps, for those captious souls who regard religion as an adult matter." The Bells of St. Mary's placed fourth on Film Dailys year end nationwide poll of 559 critics naming the best films of 1946.
Қаражаты
Фильм алғашқы көрсетілімінде Солтүстік Америкада 8 миллион долларлық кассалық түсім жинап, АҚШ-та 1945 жылғы ең табысты фильм атанды. Ол 3 715 000 доллар пайда әкеліп, RKO тарихындағы ең жоғары табысқа ие фильм болды. Инфляцияға түзетілгенде, ол барлық уақыттағы ең табысты фильмдердің 57-ші орнында тұр.
Марапаттар
Академия сыйлықтарында ол «Ең жақсы дыбыс жазу» (Стефан Данн) номинациясын жеңіп алды. «Ең жақсы актер» (Бинг Кросби), «Ең жақсы актриса» (Ингрид Бергман), «Ең жақсы режиссер», «Ең жақсы фильм монтажы», «Ең жақсы музыка, драмалық немесе комедиялық фильмге арналған музыкалық қосымша», «Ең жақсы ән» (Джимми Ван Гейзеннің (музыкасы) және Джонни Берктің (текстері) «Aren't You Glad You're You» әні үшін) және «Ең жақсы фильм» номинацияларына ие болды. Бинг Кросбидің әке Чак О'Мэлли рөлін сомдағаны үшін Академия сыйлығына ұсынылуы, оны әртүрлі фильмдерде бір рөлді сомдаған үшін екі номинация алған тарихымыздағы алғашқы актер етті. Бұл өткен жылғы ерекше жағдайдан кейін болды, онда Барри Фицджеральд бір фильмде (бір рөлде) «Going My Way» алғашқы фильмі үшін «Екінші рөлдегі ең жақсы актер» және «Басты рөлдегі ең жақсы актер» номинацияларын алған болатын. Фицджеральд басты рөлдегі номинацияны Кросбиге жоғалтса да, «Екінші рөлдегі ең жақсы актер» сыйлығын жеңіп алды.
Бейімделулер
Сценарий Джордж Виктор Мартиннің романына негізделді. "Экран Гильдиясы Театры" радио бағдарламасында "Сент-Мэридің қоңыраулары" (The Bells of St. Mary's) бойынша екі радио қойылымы жасалды. Екеуінде де Бинг Кросби мен Ингрид Бергман түсті. Олар 1946 жылдың 26 тамызы мен 1947 жылдың 6 қазаны күндері эфирге шықты. "Сент-Мэридің қоңыраулары" фильмінің теледидарға бейімделуі 1959 жылы көрсетілді, онда Клодетт Колберт, Марк Коннелли, Гленда Фаррелл, Нэнси Марчан, Барбара Майерс, Роберт Престон және Чарльз Рэгглс ойнады. Режиссерлігін Том Донован жүзеге асырды.
Мәдени әсері
"The Bells of St. Mary's" фильмі Рождество мезгілімен байланысты болды, бұл, әдетте, мектептегі Рождестволық қойылымға қатысты бір көріністің қосылуынан, маңызды сюжеттік бұрылысқа (күтпеген, бірақ тілек етілген) сыйлықтан және фильмнің 1945 жылдың желтоқсанында экранға шығуынан туындады. 1946 жылғы "Бұл керемет өмір" фильмінде Генри Траверс, "The Bells of St. Mary's" фильміндегі әріптесі, сақшы періште Кларенс Одбоди рөлін ойнайды. "The Bells of St. Mary's" атауы Нью-Йорк штатының Бедфорд Фолс қаласындағы кинотеатрдың маңдайшасында көрінеді. "Құда әкесі" (1972) фильмінде Майкл мен Кей "Radio City Music Hall" залында "The Bells of St. Mary's" фильмін көреді.