Кіріспе

1994 жылдан 2000 жылға дейін Руанда президенті

Пастер Бизимунгу (1950 жылдың сәуір айында туған) – руандалық саясаткер, Руанданың үшінші президенті болған. Ол 1994 жылдың 19 шілдесінен 2000 жылдың 23 наурызына дейін қызмет атқарды. Бизимунгу 1980 жылдары президент Ювеналь Хабиаримана басшылығымен бірнеше лауазымды иеленген. 1990 жылы Хабиаримананың үкіметінің бұйрығымен оның інісі қаза болғаннан кейін, ол Тутсилер жетекшілігіндегі Руанда патриоттық фронтының (РПФ) көтерілісші тобына қосылды. 1994 жылы Руанда азамат соғысында РПФ жеңіске жеткеннен кейін, Руанда геноциді аяқталды және Бизимунгу елдің жаңа президенті болды. РПФ қолбасшысы Пол Кагаме вице-президент және қорғаныс министрі болды, ол президенттігінің кезеңінде елдің де-факто басшысы деп есептелді. Бизимунгу президенттігінің кезеңінде елде азамат соғысы мен геноцидтің салдарынан елдің қайта құрылуы, сондай-ақ 1996 жылдан 1997 жылға дейінгі Конгодағы бірінші соғысқа және 1998 жылдан 2003 жылға дейінгі Конгодағы екінші соғысқа қатысқан көтерілісші топтарға қолдау көрсетілді. Кагамемен болған бірқатар келіспеушіліктерден кейін Бизимунгу 2000 жылы отставкаға кетті, ал оның орнын Кагаме басты. Келесі жылы Бизимунгу Демократиялық жаңару партиясын құрды, бірақ Кагаменің жаңа үкіметі оны дереу тыйым салды. 2004 жылы Бизимунгу милиция құруға тырысқаны, зорлық-зомбылықты қоздырғаны және мемлекеттік мүлікті жымқырғаны үшін он бес жылға бас бостандығынан айырылды, бірақ үш жылдан кейін Кагаме оны кешірді.

Ерте өмір

Руандалық Бизимингу Руанданың Гизеньи префектурасында дүниеге келген. Осы кезеңде ол бірнеше лауазымдарды атқарды, оның ішінде ұлттық электр компаниясы Electrogaz-дың бас директоры болды. Ол кезде Руандалық патриоттық фронт (RPF) Угандадан Руандаға шабуылдауды бастады, осылайша Руанда азамат соғысы басталды.

Демократиялық жаңарту партиясы

2001 жылы мамыр айында Бизимунгу жаңа саяси партия құрды, ол Демократиялық жаңарту партиясы (ДЖП), киньяруанда тілінде Ubuyanja деп аталады. Үкімет оны дереу тыйым салды, оны радикалды хуту партиясы деп айыптады. Бизимунгу тұтқындалды, ал Amnesty International оны ар-ождан тұтқыны деп атады. 2002 жылы 19 сәуірде партияның қызметін жалғастырғаны үшін үй қамауына алынды және мемлекетке қауіп төндіргені үшін айыпталды. 2004 жылы 7 маусымда ол әскери жасақ құруға тырысқаны, зорлық-зомбылыққа қоқан-қорқыту жасағаны және қаражатты жымқырғаны үшін 15 жылға бас бостандығынан айырылды. Ол осы қылмыстардың әрқайсысы үшін бес жылдан сотталды, бұл мерзімдер бірінен соң бірі өтелуге тиіс еді. 2006 жылдың 17 ақпанында Бизимунгудың апелляциясы, оның бастапқыда айыпталған қылмыстардан өзге қылмыстар бойынша сотталғаны туралы негізделген талабы, Жоғарғы Сот тарапынан қабылданбады. 2007 жылдың 6 сәуірінде Кагаме оған кешірім бергеннен кейін босатылды. Кагаме кешірім туралы ешқандай түсінік бермеді. 2011 жылдың сәуір айынан бастап ДЖП-ның негізін қалаушы және кейіннен сотталушы Чарльз Нтакирутинка түрмеде қалды және Amnesty International оны "басымдық іс" деп атады.

Отбасы

Бимунгудың әйелі – Серафин Утамулиза. Оның бір ұлы және екі қызы бар: Александр Табара, Николь Тамара және Карин Цюзузу.