Испан дәуіріне дейінгі кезең

Каламаның тарихымен байланысты нақты дәлелдер бар, оның ішінде петроглифтер және Ялкинча үңгірлері (қаланың солтүстік-шығысында), Топатердің чулльпалары (қаланың шығысындағы Колумбқа дейінгі зираттар), Мыс мумия және Чукикаматадағы басқа да қалдықтар. Калама, Камино-дель-Инканың (бойлық жолдың) және Альтиплано жағалауын кесіп өтетін жолдардың тоғысында, Атакаманың Despoblado-сының негізгі панасына айналды. Олардың жүгері мен люцерна өсіретін кең алқаптары, шақырышылар әскерлерін азық-түлікпен қамтамасыз етуге және инкаларға салық төлеуге жоғары қабілетті екендігін көрсетеді. Шындығында, Диего де Алмагро Кускодан қайтып келе жатып Калама панасынан өтіп бара жатқанда, жергілікті тұрғындар оған мыс тұяқтар сыйлады, олар инкалар басып алған елдерде қолданылған құпия инка технологиясымен жасалған. Мұндай технологияның ғылымы әлі де толыққанды түсіндірілмеген, бірақ мұндай тұяқтардың болуы Испан кезеңінен бұрын инкалардың күшті ықпалына қосымша дәлел болып табылады.

Испан дәуірі

Испанияның отарлауы әрине, өзгерістерге алып келді; алайда, қатал климат үлкен бақылау орнатуға кедергі келтірді. Бұл өзгерістер шөл арқылы өтетін сауда жолдарының бақылауына және Кобиха портына Потоси күміс кендерімен, сондай-ақ Салта мен Тукуман мал шаруашылықтарымен байланысқа әсер етті. Осы тұрғыда, Калама сауда жолдарымен жабдықтаудың маңызды орталығы болып қала берді. 18-шы ғасырда Бурбон реформалары кезінде Калама Чилинің генерал-капитандығы карталарына Копиапо қаласына бағынышты ретінде енгізілді.

Боливия Республикасы дәуірі

Боливияның Тәуелсіздік жариялануынан кейін (1825 жылғы 6 тамызда) және аумақтың басқаруындағы біртіндеп болатын өзгерістермен, Калама Департамент де Литораль (1829) құрамында қалып қойды, ол Ламар провинциясы мен Атакама провинциясына бөлінді (Кобиджа департамент орталығы болды). Калама Атакама провинциясының маңызды қаласы болды, 1832 жылдан бастап Кобиджа мен Салта-Потоси арасындағы апталық пошта осы қала арқылы жүрді. 1840 жылы провинциялық орталық Чиучиуден Каламаға көшірілді, бұл байланыс саласын дамытты. Чили мен Боливия арасындағы шекаралық қақтығыстар Каламаға немесе Атакама провинциясына жеткен жоқ. Басты дау орталық жазық пен жағалауда болды, онда бай күміс кендері, тұз және гуано табылған кезде. Шекаралық қақтығыстарға себеп болған түсініксіздік орталық жазық пен Атакама жағалауын иелену мәселесі болды. 1879 жылғы 14 ақпан күні таңертең полковник Эмилио Сотомайор Баэза басқаратын Чили әскерлері Антофагаста портына басып кірген кезде жағдай ушықты. Кейін Боливия 1 наурызда Чилиге соғыс жариялады.

Чили республикасы дәуірі

Сол күннен бастап әкімшілікте терең өзгерістер болды. Бұрын Боливияның 2-дәрежелі әкімшілік орталығының бөлігі болған Калама, Чили әкімшілігінде (қосалқы делегация) 4-дәрежеліге дейін төмендетілді. 1888 жылы Хосе Мануэль Балмаседа үкіметі кезінде Калама 3-дәрежелі әкімшілік орталық ретінде қайта құрылды және 13 қазанда муниципалитет ретінде ашылды. Осыған дейін, 1886 жылы Калама Антофагаста – Боливия темір жолының теміржол станциясы орналасқан жер ретінде таңдалды, бұл Калама арқылы тасымалдауды жылдамдатты.

География және климат

Калама екі ерекше аймақтан тұрады: шөл және Анд таулары. Шөлдік климат (BWk) жылдық жауын-шашын мөлшерімен сипатталады, ол жыл бойына аспайды. Орташа температура жыл бойында шамамен бірдей болып сақталады, бірақ қыс айларында орташа күндізгі температурадан жоғары және орташа түнгі температурадан төмен, ал жаз айларында рекордтық жоғары температураға дейін күрт өзгерістер байқалады. Таңертең жеңіл шығыс жел соғып тұрады, ал түстен кейін күшті батыс жел соғады.

Орграфиялық

Калама қаласының батыс шекарасы Каламаның солтүстігіндегі Лоа өзенінің тау етегіндегі төбелермен белгіленеді, оның солтүстіктен оңтүстікке қарай әртүрлі аттары бар: Сьерра-Морено, Чукикамата таулары, Монтекристо таулары. Cerro Poquis (4,589 м) Чукикаматадан солтүстікке қарайғы ең жоғары нүкте. Оның оңтүстігінде Домейко тауларының етегі басталады, ол өз кезегінде ауданның оңтүстік шекарасын анықтауға көмектеседі, олар Сиерра-де-Лимон-Верде және Баррос-Арана қыраттары деп аталады. Лоа өзенінің шығыстан батысқа қарай ағуы Калама қаласы мен оазистің орналасқан жазықтықты қалдырады.

Демография

2002 жылғы Ұлттық Статистика институтының халық санағына сәйкес, Каламаның ауданы және 138 402 тұрғыны бар (70 832 ер адам және 67 570 әйел адам). Олардың 136 600-ы (98,7%) қалалық жерлерде, ал 1 802-і (1,3%) ауылдық жерлерде тұрады. 1992 және 2002 жылғы халық санақтары арасында халық саны 3,6%-ға (16 595 адамға) өсті.

Әкімшілік

Калама коммунасы – Чилидің үшінші деңгейдегі әкімшілік бөлімшесі болып табылады, оны муниципалдық кеңес басқарады. Кеңестің басшысы – әр төрт жыл сайын тікелей сайланатын алькаде. 2008-2012 жылдар аралығында алькаде болып Эстебан Веласкес Нуньес қызмет етті. Чилидің сайлау округтері шеңберінде Калама 3-ші сайлау округінің құрамында (Токопилла, Мария Елена, Оллагуе және Сан-Педро-де-Атакамамен бірге) Маркос Эспиноса (PRSD) және Фелипе Уорд (UDI) депутаттар палатасында өкілдік етеді. Коммуна Сенатта Карлос Кантеро Охеда (тәуелсіз) және Жозе Антонио Гомес Урутия (PRSD) 2-ші сенаторлық округтің (Антофагаста облысы) құрамында өкілдік етеді.

Көлік

Каламаны Эль-Лоа әуежайы қамтамасыз етеді.