Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бағдадтағы Аббасид халифасы (1160–1170 ж.ж.)
Abbasid Caliph in Baghdad (r. 1160–1170)
Мамлюк сұлтанатының Каир халифасы (15 ғасыр)
the 15th century Caliph of Cairo under Mamluk Sultanate
Әбу әл-Музаффар Юсуф ибн Мұхаммед әл-Мұқтафи (أبو المظفّر يوسف بن محمد المقتفي; 1124 – 20 желтоқсан 1170) – таққа отырғандағы есімі әл-Мустанджид билла (المستنجد بالله) деп белгілі болған Аббасид халифасы. 1160 жылдан 1170 жылға дейін Бағдадта хакимдік етті. Ол бұрынғы халифа әл-Мұқтафидің ұлы болды.
Abu al Muẓaffar Yusuf ibn Muhammad al Muqtafi (أبو المظفّر يوسف بن محمد المقتفي; 1124 – 20 December 1170) better known by his regnal name al Mustanjid bi llah (المستنجد بالله) was the Abbasid caliph in Baghdad from 1160 to 1170. He was the son of previous Caliph al Muqtafi.
Өмірбаян
Әл-Мустанджид 1124 жылы дүниеге келген. Ол халифа әл-Муктафидің ұлы, ал анасы Умм-Валадтан болған Таус еді. Оның толық аты – Юсуф ибн Мұхаммед әл-Муктафи, ал Кунясы – Әбу әл-Музаффар. Юсуф жас ханзада болған кезде, оның әкесі 1136 жылы халифа болды. Әкесі 1160 жылы қайтыс болғанға дейін шамамен жиырма төрт жыл билік жүргізді. Әкесі қайтыс болған соң, ол таққа отырды. Ол әкесінің саясатын жалғастырып, Әун әл-Дин ибн Хубайраны өзінің уәзирі етіп бекітті. Әун әл-Дин бұған дейін әкесінің уәзирі болып қызмет еткен. Әун әл-Диннің билігі кезінде Аббасид сарайындағы Селжұқтардың ықпалының соңғы құлдырауы болды (Аббасид-Селжұқ соғысына қараңыз), және Бағдадта ханбали ғылымы гүлденді. Ибн Хубайра сонымен қатар Нур ад-Дин Зангидің Фатимид Египетін басып алуына қатысты. Әл-Муктафидің әйелдерінің бірі, Әл-Мустанджидтің асырау анасы, өз ұлының билікке ие болуын қалады. Ол көптеген әмірлерді өз жағына тартты және жаңа халифті өлтіру үшін олардың құл қыздарын пышақтармен қаруландырды. Әл-Мустанджид бұл қастандық жоспарын ашып, бүлікші ұлын және анасын түрмеге қамады. Осы шақта Фатимид әулеті 260 жылдық биліктен кейін жойылды. Оларды жеңген Саладин, өзінің ортодоксал мұсылмандығына қарамастан, бастапқыда шииттік сектаның қағидалары мен амалдарына берілген халықтың арасында сүнниттік дінді жарияламады. Бірақ ол көп ұзамай мұны істей алды, осылайша Аббасидтердің рухани үстемдігі қайтадан орнады, Сирияда ғана емес, сонымен қатар Мысыр мен оның барлық тәуелділіктерінде де. Бұл халифаның көбінесе тәуелсіздігін сақтап, уәзірлік және сарайлық ортамен қамтамасыз етілгенін, және тек жергілікті шайқастарға жеткілікті шағын күшпен қолдау көрсеткенін айтуға болады.
Al Mustanjid was born in 1124. He was the son of caliph al Muqtafi and his mother was an Umm walad named Thawus. His full name was Yusuf ibn Muhammad al Muqtafi and his Kunya was Abu al Muzaffar. When Yusuf was a young prince his father became Caliph in 1136. His father ruled for almost twenty four years until his death in 1160. When his father died, he ascended to the throne. He continued the policies of his father and he also confirmed Awn al Din ibn Hubayra as his vizier. Awn al Din had previously served as the vizier to his father. Awn al Din's Tenure marked the final decline of the Seljuq influence in the Abbasid court (cf. Abbasid–Seljuk war), and saw a flowering of Hanbali learning in Baghdad. Ibn Hubayra was also involved in the conquest of Fatimid Egypt by Nur ad Din Zangi. One of al Muqtafi's wives, al Mustanjid's stepmother, wanted her own son to succeed. She gained over many amirs to her side, and had their slave girls armed with daggers to kill the new caliph. Al Mustanjid discovered the plot and placed the rebel son and mother in prison. Around this time, Fatimid dynasty was at last extinguished, having lasted for 260 years. Their conqueror, Saladin, though himself an orthodox Muslim, initially didn't proclaim the Sunni faith in the midst of a people still devoted to the tenets and practice of the Shi'a sect. But he soon found himself able to do so; and thus the spiritual supremacy of the Abbasids again prevailed, not only in Syria, but throughout Egypt and all its dependencies. There is little else to say than that this caliph continued to occupy a more or less independent position, with a vizier and courtly surroundings, and supported by only a small force sufficient for an occasional local campaign.