Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фрэнсис Маннерс, 6-шы Ратланд графы, КГ (1578–1632) – ағылшын ақсұлтаны. 1601 жылғы Эссекс көтерілісіне қатысқандығы үшін қысқа мерзімге түрмеге қамалғанына қарамастан, ол I Джеймс сарайында маңызды тұлғаға айналды. Ол Лестерширдегі Белвоар қамалында өмір сүрді. 1618 жылы үш әйел, "Белвоар сиқыршылары", оның екі кішкентай ұлының қазасына себепкер болды деген айыппен сотталды.
English nobleman
Francis Manners, 6th Earl of Rutland, KG (1578–1632) was an English nobleman. Despite a brief imprisonment for his involvement in the Essex Rebellion of 1601, he became prominent at the court of James I. He lived at Belvoir Castle in Leicestershire. In 1618 three women, the "Witches of Belvoir", were accused of witchcraft for having allegedly caused the deaths of his two young sons.
Өмірбаян
Фрэнсис Маннерс – Джон Маннерстің, 4-ші Ратленд графының және Шропширдегі Апли замогынан Фрэнсис Чарлтонның қызы Елизавета Чарлтонның (1595 жылы қайтыс болған) екінші ұлы. 1598 жылы ол Францияға, Германияға және Италияға сапар шекті, мүмкін бұрынғы мектеп мұғалімі Роберт Даллингтон және Иниго Джонспен бірге. Англияға оралғаннан кейін ол ағасы Роджер және кіші інісі Джорджбен бірге 1601 жылы Роберт Эссекс, 2-ші Эссекс графының көтерілісіне қатысып, Poultry Counter-де тұтқындалды. Ол мың марка айыппұл төледі және Энфилдтегі ағасы Роджердің қамауына берілді. Бірақ сэр Роберт Сесил айыппұлды жеңілдетуге қол жеткізді, сондықтан бұл оған да, оның ағасы Джорджқа да көп шығын тигізбеді. Бостандыққа шыққан соң ол ағасы, Хаддонның сэр Джон Мэннерсіне өкініш білдіретін хат жазды. 1601 жылдың қараша айында ол Inner Temple-дің мүшесі болды. 1603 жылдың 28 маусымында Фрэнсис Маннерс ағасымен бірге Данияға сапар шегіп, IV Кристианға «суретші» Иниго Джонс және басқалармен бірге Garter орденін табыс етті. Ол Джеймс I сарайында көзге түсті және 1605 жылдың 4 қаңтарында Принц Чарльзбен бірге Bath рыцары атанды. 1612 жылдың 26 маусымында Роджерден кейін ол Ратлендтің 6-шы графы болды және сол жылдың 15 шілдесінде Линкольнширдің лорд-лейтенанты тағайындалды. 7 тамызда ол Белвоарда Джеймс I-ді күтіп алды, ал король келесі жылдары бес рет сонда сапар шекті. Ол 1612 жылдың қазанынан 1620 жылдың сәуіріне дейін Ноттингем замогының констеблі және Sherwood Forest-тің күзетшісі қызметтерін атқарды, сондай-ақ Уэльс принці Генри Фредериктің жерлеу процессиясында нысананы немесе қалқанды алып жүрді. Маннерс 1616 жылдың 24 сәуірінде Garter орденінің рыцары болды. 1617 жылдың 6 сәуірінде Маннерс Privy Council-дің мүшесі болды және сол жылы корольді Шотландияға ертіп барды. Lord Ros немесе Roos титулы Рутлендтің үшінші графының қызы, 16-шы де Рос баронессасы Элизабет Сесил арқылы Сесил отбасына өтті, бірақ Рутленд 1618 жылы 17-ші де Рос бароны Уильям Сесилдің қайтысымен оны талап етті. 1619 жылдың 13 қарашасында ол Трент өзенінің солтүстігіндегі корольдік орманның күзетшісі және бас судьясы, ал 1623 жылдың 7 ақпанында Нортгемптоншир үшін custos rotulorum болып тағайындалды. Шіркеу мәселесінде радикалды саясатты жақтырмағанмен, күйеу баласы Джордж Вильерс, 1-ші Букингем герцогымен туыстығы оған 1623 жылдың 21 сәуірінде Испаниядан Принц Чарльзды әкелу үшін флот адмиралы лауазымын алуға мүмкіндік берді. Чарльздың тәж кию рәсімінде ол көгершінмен безендірілген таяқты алып жүрді. Ратленд 1632 жылдың 17 желтоқсанында Гертфордширдегі Бишопс-Стортфорд қаласындағы қонақүйde қайтыс болды және 1633 жылдың 20 ақпанында Лестерширдегі Боттсфорд шіркеуіне жерленді. Оның орнын 7-ші граф атанған кіші інісі Джордж иеленді.
Francis Manners was the second son of John Manners, 4th Earl of Rutland, and Elizabeth Charlton (died 1595), the daughter of Francis Charlton of Apley Castle, Shropshire. In 1598, he went abroad, travelling through France, Germany, and Italy, probably in the company of the former school teacher Robert Dalllington and Inigo Jones. On his return to England he took part, along with his older brother Roger and their younger brother George, in the 1601 rebellion of Robert Devereux, 2nd Earl of Essex, and was imprisoned in the Poultry Counter. He was fined a thousand marks and committed to the custody of his uncle Roger at Enfield. Sir Robert Cecil, however, obtained a remission of the fine, and thus the affair cost little either to him or his brother George. As soon. as he was free he wrote a penitent letter to his uncle Sir John Manners of Haddon. In November 1601, he became a member of the Inner Temple. On 28 June 1603, Francis Manners travelled with his brother to Denmark to present the Order of the Garter to Christian IV, accompanied by 'picture maker' Inigo Jones among others. He was prominent at the court of James I, and was created a Knight of the Bath on 4 January 1605 at the same time as Prince Charles. On 26 June 1612, he succeeded Roger as the 6th earl of Rutland, and was made lord lieutenant of Lincolnshire on 15 July of that year. On 7 August he entertained James I at Belvoir, and the king repeated the visit five times in the after years. He held the offices of constable of Nottingham Castle and keeper of Sherwood Forest from October 1612 until April 1620, and carried the target or shield in the funeral procession of Henry Frederick, Prince of Wales. Manners was made a Knight of the Garter on 24 April 1616. On 6 April 1617 Manners became a member of the Privy Council and accompanied the king into Scotland the same year. The title of Lord Ros or Roos had been carried by Elizabeth Cecil, 16th Baroness de Ros, a daughter of the third Earl of Rutland, into the Cecil family, but Rutland claimed it on the death of William Cecil, 17th Baron de Ros, in 1618. He was created warden and chief justice of the royal forests north of the Trent on 13 November 1619, and custos rotulorum for Northamptonshire on 7 February 1623. Although he seems to have disapproved of an extreme policy in church matters, his family connection with his son in law, George Villiers, 1st Duke of Buckingham, secured him the appointment, on 21 April 1623, of admiral of the fleet to bring home Prince Charles from Spain. At the coronation of Charles he bore the rod with the dove. Rutland died on 17 December 1632 at an inn in Bishops Stortford, Hertfordshire, and was buried on 20 February 1633 in the parish church at Bottesford, Leicestershire. He was succeeded by his younger brother, George, who became the 7th Earl.
Шекспирдің еңбегі
1905 жылы В. Х. Стивенсон Белвоар замкісінде сақталған бірнеше құжаттардың ішінде 1613 жылғы наурыз айында, Глоб театрының кейін Генри VIII қойылымы кезінде өртенетін жылда, Уильям Шекспир мен Ричард Бербиджге, ол өз әріптестерінің портреттерін салуда шебер болған, әрқайсысына қырық төрт алтын шиллингтен төленгенін көрсететін жазба табылды. Бұл сәндік эмблема сол айдың соңында Лондонның Уайтхолл қаласында өткізілген мерекелік турнирде қолданылуға тиіс болды, ол Джеймс I патшаның таққа отыруының он жылдығын атап өту үшін ұйымдастырылған.
A discovery was made by W. H. Stevenson in 1905 among some records being kept in Belvoir Castle of an entry that indicates that in March 1613, the year that the Globe theatre would later burn down during a performance of Henry VIII, William Shakespeare and Richard Burbage, who was skilled as a portrait painter of his fellow actors, were each paid forty four shillings in gold for creating and painting the Earl of Rutland's emblem. This decorative emblem was to be used at a festive tournament later that month at Whitehall in London, which was to celebrate the accession of James I ten years earlier.
Отбасы
Ратланд 1602 жылғы 6 мамырда бірінші рет Франсис Кнайветке (1605 жылғы 26 қарашадан бұрын қайтыс болды) үйленді, ол Шарлтоннан сэр Генри Кнайветтің үшінші қызы және мұрагері, сонымен қатар Вилтширден сэр Джеймс Стамптың қызы Элизабеттің қызы, және Килигарт немесе Килкхамптоннан сэр Уильям Бевиллдің жесірі болды. Олардың Кэтрин есімді қызы болды, ол 1620 жылғы 16 мамырда Джордж Виллиерс, 1-ші Букингем герцогына үйленді. Букингем қайтыс болғаннан кейін Кэтрин Антримнің 1-маркизі Рэндал МакДоннеллге үйленді. Ратланд 1608 жылғы 26 қазаннан кейін екінші рет Сессилияға, сэр Джон Тэфтонның үлкен қызына (және оның екінші әйелі Кристиан, сэр Хамфри Браунның қызы) және сэр Эдвард Хангерфордтың жесіріне үйленді. Олардың Генрих (1613 жылы қайтыс болған) және Франсис (1620 жылғы 5 наурызда қайтыс болған) есімді екі ұлы болды, олардың нәресте кезіндегі өлімі сиқырға байланысты деп есептелді. "Белвоардың сиқыршылары" деп белгілі Гүлдер отбасы төсек жамылғысынан жүн және қолғаптардан жасалған сыйлық арқылы олардың көп балалы болуына кедерес келтірді деген әңгіме бар. Ратленд графының Боттсфордтағы Сент-Мария-де-Виргин шіркеуіндегі қабіріндегі жазуда былай делінген: "1608 жылы ол құрметті рыцарь сэр Джон Тюфтонның қызы Сесила Хангерфордқа үйленді, одан екі ұлы болды, екеуі де зұлымдық пен сиқыр салдарынан балалық шақта қайтыс болды".
Rutland married firstly, on 6 May 1602, Frances Knyvet (died before 26 November 1605), (third daughter and coheir of Sir Henry Knyvet of Charlton, Wiltshire and Elizabeth, the daughter of Sir James Stumpe of Bromham, Wiltshire), and widow of Sir William Bevill of Killigarth or Kilkhampton, Cornwall. They had a daughter, Katherine, who on 16 May 1620 married George Villiers, 1st Duke of Buckingham. After Buckingham's death, Katherine married Randal MacDonnell, 1st Marquess of Antrim. Rutland married secondly, after 26 October 1608, Cecily, eldest daughter of Sir John Tufton of Hothfield, (and his second wife, Christian, daughter of Sir Humphrey Browne), and widow of Sir Edward Hungerford. They had two sons, Henry (died 1613) and Francis (died 5 March 1620), whose deaths in infancy were attributed to sorcery. The Flower family, known as the "Witches of Belvoir", were said to have prevented the couple having more children by making a charm from wool from their mattress and a pair of gloves. Witchcraft is mentioned in the inscription on the Earl of Rutland's tomb in St Mary the Virgin's Church, Bottesford: "In 1608 he married ye lady Cecila Hungerford, daughter to ye Honorable Knight Sir John Tufton, by whom he had two sons, both of which died in their infancy by wicked practises and sorcerye".