Ада Кембридж: Англияда туған, Австралиядағы жазушы өмірі
Ada Cambridge
Ада Кембридж (1844-1926) – австралиялық ағылшын жазушысы, 25-тен астам туынды, поэзия мен автобиографиялық еңбектер авторы. Биографиясы, кітаптары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ада Кембридж (1844 жылдың 21 қарашасы – 1926 жылдың 19 шілдесі), кейін Ада Крос деп танылған, Англияда туған австралиялық жазушы. Ол 25-тен астам көркем туынды, үш томдық өлеңдер жинағы және екі автобиографиялық еңбек жазды. Оның көптеген романдары австралиялық газеттерде бөлім-бөліммен жарияланды, бірақ ешқашан кітап түрінде басылмады. Достары мен туыстары оны күйеуге шыққаннан кейін Ада Крос деп білсе, газет оқырмандары оны А. С. деп таныды. Кейін ол бойжеткен кезіндегі есімін, Ада Кембриджті қайта қолданды және бүгін де осы есіммен танымал.
English born Australian writer (1844–1926)
Ada Cambridge (21 November 1844 – 19 July 1926), later known as Ada Cross, was an English born Australian writer. She wrote more than 25 works of fiction, three volumes of poetry and two autobiographical works. Many of her novels were serialised in Australian newspapers but never published in book form. While she was known to friends and family by her married name, Ada Cross, her newspaper readers knew her as A. C. She later reverted to her maiden name, Ada Cambridge, and that is how she is known today.
Өмір
Ада Норфолк графтығының Сент-Жерманс қаласында Томасин мен Генри Кембриджтің екінші баласы ретінде дүниеге келді, Генри Кембридж – шаруа. Оқытуды тәрбиешілер берді, бірақ ол осы тәжірибеден жиренді. Ол естеліктер кітабында былай деп жазды: «Мен шындығында, олардың бәрімен аяқтап, өзім үшін білім іздеуді бастағанға дейін, қазір үйренуге лайық деп есептелетін ештеңе үйренбедім деп айта аламын. Соңында бірнеше ай мектепке бардым, сондай-ақ қыздар мектебіне де бардым, бірақ ол менің санама ешқандай ұзақ мерзімді әсер қалдырмады». («Кешегі күнге қарап», IV тарау). Оның зиялы дамуына ең көп үлес қосқан – үйленбеген тәтесі болды. 1870 жылдың 25 сәуірінде ол пастор Джордж Фредерик Кроссқа тұрмысқа шығып, бірнеше аптадан кейін Австралияға аттанды. Тамыз айында Мельбурнға келгенде, ол қаланың өте дамыған екеніне таң қалды. Оның күйеуі Вангараттаға, содан кейін 1872 жылы Якандандаға, 1874 жылы Балланға, 1877 жылы Колерайнға, 1884 жылы Бендигоға және 1885 жылы Бичвортқа жіберілді, олар 1893 жылға дейін сонда тұрды. Оның «Австралиядағы отыз жыл» (1903) атты еңбегінде осы аудандардағы тәжірибелері сипатталған. Ол қызыл жегі және жұқпалы безгекке шалдыққан балаларын жоғалтты. Кросс бастапқыда елдік дін қызметкерінің жансерігі болды, аудандық іс-шаралардың барлығына қатысып, сонымен қатар балаларына киім тікті. Алайда, бірнеше себептерге байланысты, оның денсаулығы нашарлап, жақында түсік тастауы мен қатысты көлік апаты оның белсенділігін азайтуға мәжбүр етті, бірақ ол жазуын жалғастырды. 1893 жылы Кросс пен оның күйеуі Мельбурнге жақын Уильямстаунға көшіп, 1909 жылға дейін сонда тұрды. Оның күйеуі 1909 жылдың соңында зейнеткерлікке шыққан дін қызметкерлерінің тізіміне еніп, 1912 жылға дейін епархияда жұмыс істеуге рұқсат алды. 1913 жылы олар Англияға оралды, ол күйеуі 1917 жылдың 27 ақпанында қайтыс болғанға дейін сонда тұрды. Ада сол жылдың соңында Австралияға қайтып келді. Ол 1926 жылдың 19 шілдесінде Мельбурнда қайтыс болды және Брайтон қалалық зиратына жерленді. Оның артында қызы мен ұлы, доктор К. Стюарт Кросс қалды.
Ada was born at St Germans, Norfolk, the second child of Thomasine and Henry Cambridge, a gentleman farmer. She was educated by governesses, an experience she abhorred. She wrote in a book of reminiscences: "I can truthfully affirm that I never learned anything which would now be considered worth learning until I had done with them all and started foraging for myself. I did have a few months of boarding school at the end, and went to sex school school for its day it was, but it left no lasting impression on my mind." (The Retrospect, Chapter IV). It was an unmarried aunt who contributed most to her intellectual development. On 25 April 1870, she married the Rev. George Frederick Cross and a few weeks later sailed for Australia. She arrived in Melbourne in August and was surprised to find it a well established city. Her husband was sent to Wangaratta, then to Yackandandah (1872), Ballan (1874), Coleraine (1877), Bendigo (1884) and Beechworth (1885), where they remained until 1893. Her Thirty Years in Australia (1903) describes their experiences in these parishes. She experienced lost children to whooping cough and scarlet fever. Cross at first was the typical hard working wife of a country clergyman, taking part in all the activities of the parish and incidentally making her own children's clothes. Her health, however, broke down, for a number of reasons, including a near fatal miscarriage and a serious carriage accident, and her activities had to be reduced, but she continued to write. In 1893, Cross and her husband moved to their last parish, Williamstown, near Melbourne, and remained there until 1909. Her husband went on the retired clergy list at the end of 1909 with permission to operate in the diocese until 1912. In 1913 they both returned to England, where they stayed until his death on 27 February 1917. Ada returned to Australia later that year. She died in Melbourne on 19 July 1926, and was buried at Brighton General Cemetery. She was survived by a daughter and a son, Dr K. Stuart Cross.
Мансап
Кембридж 1870 жылдары балаларына көмектесу үшін ақша табу мақсатында жазуды бастады, бірақ оның ресми жарияланған шығармашылық жолы 1865 жылғы «Литания және Екі киіз» гимндерінен басталып, 1922 жылғы «Atlantic Monthly» журналындағы «Түн құлауы» мақаласымен аяқталады. Ғалым Патрисия Бартонның сөзіне сәйкес, оның ерте туындыларында «өмір бойы дене, рухани және моральдық тұтастыққа ұмтылуының бастауы, сондай-ақ поэзия мен прозаның өріліп, оның жазушылық мансабының ерекшелігіне айналғандығы» қамтылған. Дегенмен, үнемі жақсы пікірлерге қарамастан, оны оның сол кездегі әдеби дәстүрге сай жазбағаны үшін бағаламағандар көп болды. Бұл дәстүр көбінесе қалалық емес және еркектерге бағытталған, қатал табиғатта өмір сүруге қатысты тақырыптарды қамтыды. Кембридж Әйелдер Жазушылар Клубының тұңғыш президенті және Мельбурн Лицей Клубының құрметті өмірлік мүшесі болды. Оның әдебиет әлеміндегі көптеген достарының қатарында Грейс «Дженнингс» Кармайкл, Рольф Болдревуд, Этель Тернер және Джордж Робертсон болды.
While Cambridge began writing in the 1870s to make money to help support her children, her formal published career spans from 1865 with Hymns on the Litany and The Two Surplices, to 1922 with an article "Nightfall" in Atlantic Monthly. According to the scholar Patricia Barton, her early works "contain the seeds of her lifelong insistence on and pursuit of physical, spiritual and moral integrity, as well as the interweaving of poetry and prose which was to typify her writing career." However, despite regular good reviews, there were many who discounted her because she did not write in the literary tradition of the time, one that was largely non urban and masculine, that focused on survival against the harsh environment. Cambridge was the first president of the Women Writers Club and an honorary life member of the Lyceum Club of Melbourne. Her many friends in the literary world included Grace "Jennings" Carmichael, Rolf Boldrewood, Ethel Turner, and George Robertson.
Мұра
Ада Кембридж сыйлығы алғаш рет 2005 жылы табысталды. Қазір осындай төрт сыйлық бар: Ада Кембридж биографиялық проза сыйлығы, Ада Кембридж поэзия сыйлығы, «Жас Ада» қысқа әңгіме сыйлығы және «Жас Ада» графикалық қысқа әңгіме сыйлығы. Бәріне де ақшалай сыйлық қоса беріледі, ал жеңімпаздар жыл сайын Уильямстаун әдебиет фестивалінде жарияланады. Кенберра қаласының Кук ауданындағы Кембридж көшесі оның құрметіне аталған.
The Ada Cambridge Prizes were first awarded in 2005. There are now four such prizes: the Ada Cambridge Biographical Prose Prize, the Ada Cambridge Poetry Prize, the Young Adas Short Story Prize, and the Young Adas Graphic Short Story Prize. These all carry a cash component and winners are announced at the Williamstown Literary Festival each year. Cambridge Street in the Canberra suburb of Cook is named after her.