Тоттенхэм Хотспур стадион маңындағы Уайт Харт Лейн станциясы

Кіріспе

Лондондық жеңіл теміржол станциясы
Бұрынғы «Тоттенхэм Хотспур» стадионының атымен аталған Лондондық жеңіл теміржол станциясы. «Лиа доласы» желілеріндегі, Лондонның Харингей ауданындағы Тоттенхэмде орналасқан. Лондон Ливерпуль көшесінен 7 миль (11 км) қашықтықта және 3-сауда аймағында (Travelcard zone 3) жатыр. Станция Брюс Гроув пен «Тоттенхэм Хотспур» стадионына, «Тоттенхэм Хотспур» футбол клубының үй стадионына жақын орналасқан.

Тарих

Уайт-Харт-Лейн бастапқыда 1872 жылғы 22 шілдеде ашылған Стоук-Ньюингтон және Эдмонтон темір жолының аялдамасы болды. Станция жергілікті жолдың атымен аталыпты – Уайт Харт Лейн (жол, мүмкін, 17 ғасырда атын алған, бірақ оның бір бөлігі бұрын Апеленд көшесі деп аталған), және ол бір кезде Епископ құдығы деп белгілі болған бұлақтың орны болды. Темір жол келгенге дейін бұл аймақ жартылай ауылдық болатын, Тоттенхэм Жоғары көшесі бойында виллалар мен басқа да ғимараттар орналасқан. Станцияның ашылуы аймаққа адамдарды тартты, содан кейін ол қала сипатына ие болды. Желі Энфилдке дейін созылды, және бірнеше жыл ішінде сағатына 4 пойыз Ливерпуль көшесінен Энфилдке қатынайтын, ең көп жүк көлемінде – көбірек, ал екеуі Уайт Харт Лейнде тоқтаған. 1891 жылғы қазан айында Чешунтқа да байланыс орнатылды, бастапқыда қызметтер тек Уайт Харт Лейн мен Чешунт арасында жүрді. Жолаушылар тасымалынан өзге, 1968 жылға дейін жүк тасымалы да жүргізілді, қарсы жағында қосалқы жол болды. 1872 жылы салынған бастапқы станция ғимараты екі қабатты кірпіштен тұрғызылған. Уайт Харт Лейн футбол стадионы (станциямен бірдей атаумен) 1899 жылы ашылды, және станция стадиондағы матчтарға қатысуға келген жанкүйерлер үшін тоқтау орнына айналды. Көрермендер саны артқан сайын, матч күндері стадионға өтетін 10 000-ға жуық адамды қабылдау үшін кең шығу есіктері жасалды. Ең жұмсақ күндері пойыздар бес минуттен кем уақыт аралығында жүрді, бұл бу пойыздары үшін мүмкін болатын ең жоғары көрсеткіш. 1961 жылы, желі электрленгеннен кейін, Ливерпуль көшесінен пойыздар матч күндері төрт минут сайын, ал Хертфорд Ист және Бишоп Стортфордтан қосымша пойыздармен жүрді. 1957 жылы теміржол көпірін жақын орналасқан Уайт-Харт-Лейн жолынан 0,61 метрге көтеру жоспары қабылданды, осылайша екі қабатты автобустар астынан өте алатын болды. Бұл платформаларды едәуір өзгертуді және рельстерді көтеруді қажет етті, бұл 1958 жылы аяқталды. Бұл жұмыс желіні электрлендіруге дайындық шараларының бірі болды. 1962 жылы футбол жанкүйерлері матчтан кейін қайта оралғанда үшін жаңа кіреберіс салынды. 1978 жылы өрт ескі станцияға зиян келтірді, және бастапқы Викториялық ғимараттың солтүстігіне жаңа билет кассасы салынды. Уайт Харт Лейн жолының жанындағы кіреберіс фасады осы кезеңнен басталады. Сондай-ақ, жолаушылардың қолайлылығы үшін платформалардың екі жағына да жаңа баспалдақтар салынды. 1992 жылғы 1 наурызда Уақытша ИРА станцияға кішкентай бомба орнатты, бұл Лига кубогының жартылай финалы мен Уайт Харт Лейндегі Ноттингем Форестқа қарсы матчпен сәйкес келді. Ойын құрылғыны залалсыздандырғанша кейінге шегерілді. Бүгінгі таңда станция мен қызметтерді 2015 жылдың мамыр айында Abellio Greater Anglia-дан алған Лондон Overground басқарады. Сол кезде станция метро картасына қосылды.

White Hart Lane was originally a stop on the Stoke Newington & Edmonton Railway line (part of Great Eastern Railway) which opened on 22 July 1872. The station was named after the local road on which it is sited – White Hart Lane (the road probably acquired its name in the 17th century but part of it existed earlier as Apeland Street), and it was once the location of a spring called Bishop's Well. The area was semi rural before the arrival of railway with some villas and other buildings along Tottenham High Road, and the opening of the station drew increasing population to the area, which then developed to become more urban. The line was extended to Enfield, and within a few years 4 trains per hour was running from Liverpool Street to Enfield, more at peak hours, with two reversing at White Hart Lane. It was also linked to Cheshunt in October 1891, initially with services that ran only between White Hart Lane and Cheshunt. In addition to the passenger service, there were also freight facilities on the up side with a refuge siding on the opposite side until 1968. The original station building built in 1872 is a two storey brick structure. The White Hart Lane football stadium (which had the same name as the station) opened in 1899 and the station became a point of arrival for fans attending matches at the stadium. As attendance increased, wide exit doors were provided to cope with the 10,000 strong crowds that passed through the station to the stadium on match days. At its busiest, train were running at intervals of under five minutes, the maximum possible with steam trains. In 1961, after the line had been electrified, trains from Liverpool Street were running at intervals of four minutes at its peak on match days, with additional trains from Hertford East and Bishop's Stortford. In 1957, a scheme was initiated to raise the railway bridge over the adjoining road White Hart Lane by 0.61 m so that double decker buses may pass under. This required substantial alterations to the platforms and lifting of the tracks which was completed in 1958. The work was one of the schemes undertaken in preparation for the electrification of the line. In 1962, a new entrance was added at the station for football fans returning after matches. In 1978, a fire caused some damage to old station, and a new ticket office was built to the north of the original Victorian building. The entrance frontage beside the road of White Hart Lane dates from this period. New staircases were also constructed on both sides of the exteriors of the platforms for passengers' access. The Provisional IRA planted a small bomb at the station on 1 March 1992, which coincided with a League Cup semi final match against Nottingham Forest at White Hart Lane. The match was delayed while the device was made safe. Today, the station and services that call are operated by London Overground, which took over from Abellio Greater Anglia in May 2015. At that time, the station was added to the Tube map.

Қайта құру

Нортумберленд даму жобасының аясында Уайт Харт Лейн стадионының қайта құрылысы мен аймақты жаңарту жұмыстарымен қатар, станция да жаңартуға алынды. Бұл Тоттенхэм Хай Роудпен байланысты жақсарту үшін Лав Лэйндегі бастапқы станция ғимаратының оңтүстігіне жаңа билет залы салынуын, Пеншёрст Роудтағы қосымша кіреберіс ашылуын, сондай-ақ матч күндері жанкүйерлердің көп жиналуын азайту үшін екі лифт орнатылуын қамтыды. Жаңа велосипед тұрақтары да салынды. Тейлор Вудроу Констракшн компаниясы жүргізген қайта құру жұмыстары 2017 жылдың күзінде басталып, 2019 жылдың көктемінде аяқталуы жоспарланған, бірақ кейінге шегерілді. Станцияның жаңа кіреберісі 2019 жылдың 26 тамызында пайдалануға берілді. 2019 жылы станцияға "Тоттенхэм Хотспур" деген атау берілсін деген ұсыныс талқыланды.

"Тоттенхэм Хотспур" матчтары

Футбол матчтары Тоттенхэм Хотспурдың жақын маңдағы стадионында өтетін күндері станцияның қолданылуы артады. Ойын күндері ерекше кесте қолданылады, пойыздар ойынға дейін және кейін әр екі-үш минут сайын келіп, кетіп тұрады. Желінің соңғы аялдамаларына – және – қатынайтын пойыз саны артады, сондай-ақ Уайт Харт Лейн станциясынан және Ливерпуль көшесінен басталып, сонда аяқталатын пойыз қатынасы да көбейеді. Бұрынғыда, матч күндері қосымша пойыз қызметтері Евангелие дубы – Баркинг бағытындағы және станцияларына да қосылған.

Байланыстар

Лондон автобустарының 149, 259, 279, 349, W3 және түнгі N279 маршруттары станцияны қамтиды.