Уэльс актері Стэнли Бейкер: өмір және мансабы

Кіріспе

Уэльстік актер (1928–1976)

Сэр Уильям Стэнли Бейкер (28 ақпан 1928 – 28 маусым 1976) – уэльстік актер және кино продюсер. Қатал келбетімен және экрандағы қатал, бекем мінезімен танымал болған ол 1950-ші жылдардың соңындағы британдық ерлер кино жұлдыздарының бірі еді, кейін продюсер болып жұмыс істеді. Гламорган қаласындағы көміршілер отбасында туған Бейкер актерлік карьерасын Вест-Эндте бастады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Корольдік армиядағы міндетті әскери қызметтен өткен соң, ол актер Ричард Бертонмен танысып, кино мен теледидарда рөлдерде ойнай бастады. Ол «Адамдарды айдаушылар» фильмінде басты рөлді, ал «Наваронның мылтықтары» фильмінде қосалқы рөлді ойнады. 1964 жылғы «Зулу» фильмінің продюсері және басты рөлдегі актер болды, онда ол Джон Чардты бейнеледі. Бейкердің 1959 жылғы «Кешегі жау» фильміндегі игерген рөлі BAFTA жүлдесіне «Үздік британдық актер» номинациясына ұсынылды, ал ол BBC сериалы «Менің аңғарыма қанша жасыл болды» үшін Primetime Emmy жүлдесіне ұсынылды. 1976 жылы ол рыцарь атағын алды, бірақ марапаттау рәсімінен бұрын қайтыс болды: көп темекі шегудің салдарынан өкпе рагына шалдығып, 1976 жылы дүние салды.

Ерте өмір

Бейкер Уэльсте, Гламморгандағы Ферндал қаласында үш баланың ең кішісі болып дүниеге келді. Оның әкесі шахтер болған, бірақ шахтадағы апатта аяғынан айырылып, содан кейін өмірінің соңына дейін шахтада лифт операторы болып жұмыс істеді. Бейкер өзін "жабайы бала" деп есептейтін, тек "футбол мен боксқа" ғана қызығушылық танытқан. Ол, көбінесе шахтер немесе боксшы болатынын ойлаған. Оның көркемдік қабілетін ерте жасында жергілікті мұғалім Глин Морс байқап, Бейкерді актерлікке баулуға ынталандырды. 14 жасында мектептегі қойылымда ойнап жүргенде, Ealing Studios кастинг директоры оны байқап, Сербиядағы югослав партизандары туралы "Undercover" (1943) соғыс фильміне ұсынды. Оған аптасына 20 фунт төленді, ол актерлікке әуестеніп, кәсіби актерлік мансабын бастады. Алты айдан кейін Бейкер Эмлин Уильямспен бірге Ричард Бертонның қатысуымен "Друидтың тынығыуы" атты Вест-Эндтегі пьесада ойнады. Бейкер біраз уақыт электрик шәкірті болып жұмыс істеді, содан кейін Морстың ықпалымен 1944 жылы Бирмингем репертуарлық театрында жұмысқа орналасты. Ол онда үш жыл жұмыс істеді, содан кейін әскери қызметке шақырылды. 1946 жылдан 1948 жылға дейін Корольдік армия қызметінде сержант шеніне дейін көтерілді. Әскериден босатылғаннан кейін Бейкер актерлік мансабын қайта бастау үшін Лондонға оралды. Ричард Бертон оны Теренс Раттиганның "Авантюралық оқиға" (1949) атты Вест-Энд пьесасындағы шағын рөлге ұсынды.

Ерте мансап

Бейкер фильмдерде және теледидарда, сондай-ақ Миддлсекс репертуарлық компаниясының сахнасында өнер көрсете бастады. Ол «All Over the Town» (1949), «Obsession» (1949), «Your Witness» (1950), «Lilli Marlene» (1950), «Something in the City» (1950), «The Rossiter Case» (1951), «Cloudburst» (1951), «Home to Danger» (1951) және «Whispering Smith Hits London» (1952) фильмдерінде кішігірім рөлдер ойнады. Оның телеарнадағы рөлдеріне «Ұлы Помпейдің трагедиясы» (1950) және «Rush Job» (1951) кірді. Бейкер Голливуд қаржыландырған «Капитан Хорацио Хорнблоуэр» (1951) фильмінде боссонның серігі ретінде ойнаған кезде назар аударды. Ол сол жылы британдық кассада тоғызыншы орында тұрды. 1951 жылы ол Ұлыбритания фестивалінің бір бөлігі болған Кристофер Фрайдың «Қылмыскерлердің ұйқысы» пьесасында Англияда гастрольде болды. Бұл төрт тұтқынның бомбаға ұшыраған шіркеуде түнде өткізгені туралы және нақты шіркеулерде қойылды; актерлердің қалған бөлігі Денхолм Эллиотт, Хью Прайс және Леонард Уайт. Жобаның барлығы Нью-Йоркке шектеулі уақытқа көшірілді, сонымен қатар АҚШ-тың барлық жерінде турнеге шықты. Нью-Йоркте жүргенде Бейкер Николас Монсарраттың «Қырағай теңіз» романын оқыды. Кітапта қорқақ офицер Беннеттің рөлі австралиялық болса да, ағылшын Дональд Синден бастапқыда бұл рөл үшін сынақтан өтті, ал Уэльстік Бейкер Локхарт рөлі үшін сынақтан өтті. Кейін Джек Хокинстің ұсынысы бойынша және қосымша экрандық сынақтардан кейін рөлдер ауыстырылды. 1953 жылы «Қырағай теңіз» британдық кинотеатрда ең табысты фильм болды. Теледидарда «Ауылдағы балабақшада» және «Шипалы қызды бауырмалдыққа үйрету» (1952) фильмінде Петрухио рөлін ойнады. Ол Уорвик фильмдері үшін британдық-американдық бірлескен өндірісте кішкентай рөлге ие болды, «Қызыл берет» (1953), Алан Лэддпен бірге, бұл Ұлыбританияда тағы бір үлкен хит болды. Уорвиктің жұмысы қатты ұнағандықтан, олар оны тез арада «Hell Below Zero» (1954) фильмінде қайта дайындады, Бейкер басты қасқыр ретінде төртінші орынға ие болды. Бейкер Джордж Сандерс ауырып, Ұлыбританияда MGM жасаған «Күзекті үстелдің салт аттылары» (1953) атты қымбат эпопеялық фильмде сэр Мордредтің рөлін ойнай алмағанда тағы бір мүмкіндікке ие болды. Бейкер қатысып, тамаша сын-пикирлер алды; фильм өте танымал болды. Ол өзінің ең үлкен рөлін Льюис Гилберт режиссерлік жасаған «Жақсы жас өледі» (1954) атты ағылшын фильмінде ойнады. Бейкер «Twist of Fate» (1954) фильмінде Джинджер Роджерспен бірге, түсірілім басталғалы он күн өткен соң өндірістен шыққан Уолтер Рилланың орнына ойнады. Голливуд қайтадан келіп, оған Роберт Уайз үшін Италияда түсірілген «Троялық Елена» (1955) фильмінде Ахиллдің таңдаулы қосалқы рөлін ұсынды. Бейкердің осы кезеңге дейінгі фильмдеріндегі рөлдерінің көбісі зұлымдардың рөлін ойнады. Оның мансабы Лоуренс Оливье оны «Ричард III» (1955) фильмінде Генри Тюдор рөлін ойнауға таңдаған кезде тағы бір серпін алды. Теледидарда ол Найджел Кнейлдің «Жаратылыс» (1955) фильмінде ойнады, кейіннен «Қырағы түкпіршік қарлы кісі» (1957) ретінде түсірілді (Бейкерсіз). Ол тағы бір эпопеяда болды, ол Александр Македонскийде Атталдың рөлін ойнады (1956), оның басты рөлін Бёртон ойнады және Испанияда Роберт Россен үшін түсірілді. Ол сондай-ақ британдық теледидардағы «Джейн Эйр» романында Рочестер рөлін сомдады (1956). Бейкердің көркем фильмдегі алғашқы басты рөлі «Үйдегі бала» (1956) фильмінде болды, оны Сай Эндфилд жазды және режиссерлік етті. Ол «Кореядағы төбе» (1956) фильмінде психоздық елордалық ретінде қосалқы рөлде ойнады, бұл Корея соғысы туралы фильм, сонымен қатар Майкл Кейн, Стивен Бойд және Роберт Шоудың алғашқы қойылымдары болды. Ол жарыс машиналары драмасы «Checkpoint» (1956) -да Энтони Стилмен бірге қасқыр болды. Оны Бетти Э. Бокс пен Ральф Томас командасы Ранк ұйымы үшін жасады.

Baker began appearing in films and on television, as well as performing on stage for the Middlesex Repertory Company. He had small roles in All Over the Town (1949), Obsession (1949), Your Witness (1950), Lilli Marlene (1950), Something in the City (1950), The Rossiter Case (1951), Cloudburst (1951), Home to Danger (1951) and Whispering Smith Hits London (1952). His TV roles included The Tragedy of Pompey the Great (1950) and Rush Job (1951). Baker attracted attention when cast as the bosun's mate in the Hollywood financed Captain Horatio Hornblower (1951). It was the ninth most popular film at the British box office that year. In 1951 he toured England in a play by Christopher Fry, A Sleep of Prisoners which was part of the Festival of Britain. It was about four POWs spending a night in a bombed out church and was staged in actual churches; the rest of the cast includes Denholm Elliott, Hugh Pryse and Leonard White. The project was transferred in its entirety to New York for a limited run, and also toured throughout the US. While in New York, Baker read the novel The Cruel Sea by Nicholas Monsarrat. Although the role of the cowardly officer Bennett was an Australian in the book, the Englishman Donald Sinden was originally screen tested for the part and the Welsh Baker was screen tested for the part of Lockhart. Subsequently, at Jack Hawkins' suggestion and after further screen tests, the roles were swapped. The Cruel Sea (1953 film) was the most successful film at the British box office in 1953 and Baker was now established in films. On television was in "A Cradle in Willow" and played Petruchio in a version of Taming of the Shrew (1952). He had a small role in a British US co production for Warwick Films, The Red Beret (1953), with Alan Ladd, another big hit in Britain. Warwick liked his work so much they promptly reteamed him with Ladd in Hell Below Zero (1954), with Baker billed fourth as the main villain. Baker got another break when George Sanders fell ill and was unable to play Sir Mordred in the expensive epic Knights of the Round Table (1953), made by MGM in Britain. Baker stepped in and got excellent reviews; the movie was very popular. He had his biggest role in a purely British film with The Good Die Young (1954), directed by Lewis Gilbert, playing a boxer who commits a robbery. Baker was cast in Twist of Fate (1954) opposite Ginger Rogers, replacing Walter Rilla, who quit the production ten days into filming. Hollywood came calling again and offered him the choice support role of Achilles in Helen of Troy (1955), shot in Italy for Robert Wise. Most of Baker's film roles until this stage had been playing villains. His career received another boost when Laurence Olivier selected him to play Henry Tudor in Richard III (1955). On TV he was in The Creature (1955) by Nigel Kneale, later filmed (without Baker) as The Abominable Snowman (1957). He was in another epic, playing Attalus in Alexander the Great (1956), which starred Burton in the title role and was shot in Spain for Robert Rossen. He also portrayed Rochester in a British TV adaptation of Jane Eyre (1956). Baker's first leading role in a feature film came with Child in the House (1956), written and directed by Cy Endfield. He had a support role as a psychotic corporal in A Hill in Korea (1956), a Korean War film that also featured early performances from Michael Caine, Stephen Boyd and Robert Shaw. He was the villain in a racing car drama, Checkpoint (1956), opposite Anthony Steel. It was made by the team of Betty E. Box and Ralph Thomas for the Rank Organisation.

Бас актер

Бейкер ақырында 1957 жылғы «Адский водитель» фильмінде басты рөлді ойнағанда, Эндфилд режиссерімен жүк көлігі жүргізушілерінің драмалық ролінен бас тартты. Ол көрсетілмес бұрын, Дирк Богардпен бірге «Кэмпбелл Корольдігі» (1957) фильмінде тағы бір жаман рөлді ойнады, ол Италияда түсірілді (Канаданың орнына). Содан кейін ол Диана Дорспен «Жұмсақ қадаммен, жатқан адам» фильмін түсіруді жоспарлаған, бірақ оның орнына Джордж Бейкер таңдалды. «Адский водитель» сәл табысқа жетті, ал жыл соңында көрсетушілер Бейкерді 1957 жылғы британдық кассадағы ең танымал жетінші британдық жұлдыз деп таныды (Богардтан кейін, Кеннет Мор, Питер Финч, Джон Грегсон, Норман Уайздом және Джон Миллс, ал Иан Кармайкл, Джек Хокинс және Белинда Лиден бұрын). «Адский водитель» фильмінің табысы Бейкердің қатал анти-геройлер рөлін ойнағанын көрсетті. Дэвид Томсонның сөзімен айтқанда: 1960 жылдардың басына дейін Бейкер британ киносындағы жалғыз ер адам болды, ол тілсіздік, агрессия және жұмысшы табын көрсете алды. Ол Лесли Ховард, Джеймс Мейсон, Стюарт Грэйнджер, Джон Миллс, Дирк Богард және театрлық рыцарьларға қарсы пролетариаттық ерлер күшінің алғашқы белгісі. Бұл ойыншыларды кемсіту үшін емес, Бейкерді жаңалық деп атап өту үшін, ол Ұлыбританияның ең маңызды актерлерінің бірі және оған әлі дейін теңдес жоқ – тіпті Майкл Кейн де. Бейкер режиссер-продюсер Базил Дирден мен Майкл Релфтің жасөспірімдер қылмысы туралы «Қауіпті ойын алаңы» (1958) фильмінде детектив болды. Ол «Теңіз ашуы» (1958) фильмінде Эндфилдпен қайта қосылды. Ол жыл соңында Ұлыбританиядағы ең ірі британдық жұлдыздың он бірінші орында тұрды. Ол Голливудтың қаржыландыруымен Грекияда Роберт Митчеммен бірге Роберт Олдричпен «Ашулы төбелер» (1959) фильмін түсірді. Бейкердің айтуынша, Олдрих Нью-Йорктегі ағылшын туралы 28 бөлімді серияда ойнатуды ұсынған, бірақ ол Ұлыбританияда қалу үшін одан бас тартқан. Бейкер «Кешегі жау» (1959) фильмінде басты рөлді ойнады, бұл Вал Гест режиссерлік еткен Екінші дүниежүзілік соғыс драмасы. Ол режиссер Джозеф Лозидің «Кездесу» (1959) фильмінде детектив болды, бұл Бейкердің сүйікті рөлдерінің бірі. Ол Эндфилдтің төртінші фильмі «Жеті шторм» (1959) фильмінде әуе компаниясының капитанын ойнады. Бұл фильмдердің ешқайсысы да кассада үлкен табысқа жетпеді, бірақ жыл соңында Бейкер төртінші ең танымал британдық жұлдыз деп танылды. «Ад тола қала» (1960) фильмінде ол тағы бір қатал детектив ретінде, Вал Гестпен екінші рет жұмыс істеді. Ол Лозимен «Қылмыскер» (1960) фильмінде бұрын сотталған және Бейкердің сүйікті рөлін ойнады. Ол Гректе түсірілген Голливудтың «Наваронның қарулары» (1961) атты блокбастерлік соғыс эпосында соғыстан шаршаған коммандос «Бутчер Браун» рөлін ойнады. Ол кинотеатрларда үлкен хит болды. Лозимен үшінші ынтымақтастық – француз-итальяндық фильм «Ева» (1962), Бейкер Жанна Моромен бірге ойнады. Олдрих одан Киелі кітаптағы «Содом және Гоморра» (1962) эпосында тағы бір жаман рөлді ойнауды сұрады. Ол «Клеопатрада» (1963) Руфио рөлін ойнайды деген әңгімелер болды, бірақ ол орындалмады. Ол «Қару жүлдесі» (1962) фильмінде тонау жасаған мықты әскери офицер болды, бірақ фильм кассада сәтсіз болды және Бейкердің маманданған қатал экшн фильмдерінің нарығы құрғап кетуі мүмкін сияқты. Ол Жан Себергпен бірге Ирвин Шоу түсірген француз-американдық романс «Француз стилінде» (1962) фильмінде ойнады. Ол британдық теледидардағы «Ақыры қайтыс болған адам» (1963) фильмінде болды. Бейкердің жесірі кейінірек Джеймс Бондтың рөлін ұсынғанын, бірақ ұзақ мерзімді келісімшартқа қол қоюды қаламағандықтан, одан бас тартқанын мәлімдеді. Ол сондай-ақ «Бұл спорттық өмірде» де ойнауға ниеттенгенін, бірақ «Наваронның қарулары» бағдарламадан кейін тоқтап қалуы керектігін айтады. Ол Бейкердің Бонд ролін Шон Коннериге жоғалтып алғаны үшін ешқашан өкінгенін, бірақ «Бұл спорттық өмір» роліне қатыспағаны үшін өкінгенін айтады.

Baker finally broke away from supporting parts when cast as the lead in Hell Drivers (1957), a truck driving drama directed by Endfield. Before it was released he played another villain role for Box and Thomas, Campbell's Kingdom (1957), opposite Dirk Bogarde, shot in Italy (substituting for Canada). Following this he was meant to make Tread Softly Stranger with Diana Dors but George Baker was cast instead. Hell Drivers was a minor hit, and at the end of the year exhibitors voted Baker the seventh most popular British star at the British box office for 1957 (after Bogarde, Kenneth More, Peter Finch, John Gregson, Norman Wisdom and John Mills, and before Ian Carmichael, Jack Hawkins and Belinda Lee). The success of Hell Drivers saw Baker play a series of tough anti heroes. In the words of David Thomson:
Until the early 1960s, Baker was the only male lead in the British cinema who managed to suggest contempt, aggression and the working class. He is the first hint of proletarian male vigour against the grain of Leslie Howard, James Mason, Stewart Granger, John Mills, Dirk Bogarde and the theatrical knights. Which is not to disparage these players, but to say that Baker was a welcome novelty, that he is one of Britain's most important screen actors, and that he has not yet been equalled – not even by Michael Caine. Baker was a detective in Violent Playground (1958), a drama about juvenile delinquency from the director producer team Basil Dearden and Michael Relph. He was reunited with Endfield for Sea Fury (1958), an action drama, playing a tugboat captain. He was voted the tenth biggest British star in Britain at the end of the year. He made the Hollywood financed The Angry Hills (1959) in Greece with Robert Aldrich opposite Robert Mitchum. Baker said Aldrich offered to engage him in a 28 part series about an Englishman in New York, but he had turned it down to stay in Britain. Baker had the lead in Yesterday's Enemy (1959), a World War II drama set in Burma for Hammer Films, directed by Val Guest. He was a detective in Blind Date (1959) for director Joseph Losey, one of Baker's favourite roles. He made a fourth film with Endfield, Jet Storm (1959) playing an airline captain. None of these films were particularly huge at the box office but at the end of the year Baker was voted the fourth most popular British star. Hell Is a City (1960) had him as another hardbitten detective, a second collaboration with Val Guest. He was reunited with Losey for The Criminal (1960), playing an ex con, and Baker's favourite role. He played the relatively small role of "Butcher Brown", a war weary commando, in the Hollywood blockbuster war epic The Guns of Navarone (1961) shot in Greece. It was a massive hit at the box office. A third collaboration with Losey was Eva (1962), a French Italian film where Baker acted opposite Jeanne Moreau. Aldrich asked him to play another villain role, in the Biblical epic Sodom and Gomorrah (1962). There was some talk he would play Rufio in Cleopatra (1963) but it did not eventuate. He was a tough army officer committing a robbery in A Prize of Arms (1962) but the film failed at the box office and it seemed the market for the tough action films in which Baker had specialised might be drying up. He appeared opposite Jean Seberg in In the French Style (1962), a French American romance produced by Irwin Shaw. He was in The Man Who Finally Died (1963) for British TV. Baker's widow later claimed that he was originally offered the role of James Bond, but turned it down not wanting to commit to a long term contract. She also says he was going to star in This Sporting Life but had to drop out when Guns of Navarone went over schedule. She says Baker never regretted losing the part of Bond to Sean Connery but regretted not making This Sporting Life.

Өндіріс

Бейкер Сай Эндфилдпен бірге "Diamond Films" атты жеке компаниясын құрды. Олар Эндфилд пен Джон Пребл жазған Рорк дрифт шайқасы туралы сценарийді әзірледі. "Содом мен Гоморра" фильмін түсіргенде Бейкер сол фильмнің продюсері Джозеф Е. Левинмен байланыс орнатты, бұл оған Оңтүстік Африкада ішінара түсірілген, Эндфилд режиссерлік еткен "Зулу" (1964) фильміне 3 миллион долларлық бюджет жинауға мүмкіндік берді. "Зулу" киносы кинотеатрларда сәтті ойнап, Майкл Кейнді танымал етті. Бейкер лейтенант Джон Чард рөлін ойнады, бұл оның ең есте қаларлық рөлі болды. Кейін ол 1972 жылдан 1976 жылы қайтыс болғанға дейін Чардтың Виктория кресті мен Зулу соғысы медалін сақтады. (Чард 1897 жылы 49 жасында қайтыс болды, Бейкерден бір жас үлкен; екеуі де қатерлі ісікке шалдықты). Бейкер Оңтүстік Африкада тағы екі фильм түсірді: "Дингака" (1965), онда ол тек актер ретінде жұмыс істеді, бірақ оны Левин таратты, және "Калахари құмдары" (1965), онда ол ойнады және продюсерлік етті, Эндфилд режиссерлік етті және Левин қаржылады. Екеуі де коммерциялық тұрғыдан сәтсіз болды және Бейкер Эндфилдпен басқа фильмдер түсірмеді. Бейкер Уилбур Смиттің "Арыстанның алғашқы жемісі" және Джон Мастерстің "Мержан жіптері" романдарын түсіруді жоспарлады, бірақ ешқайсысы жүзеге аспады. Ол Біріккен Ұлттар Ұйымы үшін "Желді кім көрді?" (1965) телефильмін түсірді және Боб Хоуптың "Крайслер театры" бағдарламасының "Арыстаннан кейін, шакалдар" (1966) және "Кодтық аты: Гераклит" (1967) атты екі эпизодында ойнады. 1966 жылы ол Universal компаниясымен келісімшарт жасады. Ол Лоссеймен соңғы фильмін, "Апатты" (1967) түсірді, онда ол әдеттен тыс рөлде, ғалым ретінде ойнады. Бейкер Майкл Дилимен бірге Oakhurst Productions продюсерлік компаниясын құрды. Оның алғашқы кинофильмі – Бейкердің басты рөлде ойнаған "Жауын шабуыл" (1967) тонау фильмі болды. Ол Ұлыбританияда сәтті ойнады және режиссер Питер Йейтстің Голливудтағы мансабын бастады. Бейкер Левинге арналған тағы бір фильм түсіретінін хабарлады, "Мен сияқты жақсы қыз", онда Хейли Миллс тұрақты жүкті болатын қыз рөлін ойнайтын еді. Фильмді Левин түсіретін, бірақ Бейкер мен Миллс қатыспайтын еді. Ол сондай-ақ Джон Роберттің "Тозақтың климаты" және Норман Льюистің "Әркімнің бауыры" романдарын Джеймс Голдстонмен бірге түсіруді жоспарлады. Ол итальяндық комедия "Пистолетпен қыз" (1968) фильмінде ойнады, содан кейін Oakhurst үшін екі фильмнің продюсері болды: "Басқа адамдар" (1968), ол ешқашан шығарылмады, және Майкл Кейнмен бірге түсірілген, сәтті болған "Итальяндық жұмыс" (1969). Ол сондай-ақ Harlech Television телеарнасын құрған консорциумның мүшесі болды. 1968 жылдың соңында кинотеатр операторлары оны Джон Уэйн, Джули Кристи, Стив Маккуин, Томми Стил, Пол Ньюман, Шон Коннери, Клинт Иствуд және Джули Эндрюстен кейін Ұлыбританиядағы тоғызыншы ең танымал актер деп таныды. Бейкер "Джек қайда?" (1969) фильмінде ойнады және түсірді, режиссер Джеймс Клавэллмен бірге Томми Стилге қарсы Oakhurst үшін. Фильм кинотеатрларда сәтті ойнамады. Ол 20th Century Fox компаниясының "Ойындар" (1970) фильмінде актер ретінде ғана ойнады. Ол продюсер Димитри де Грунвальдтың екі фильмінде ойнады: "Соңғы граната" (1970), онда ол жалдамалы сарбаз рөлін ойнады, және Питер Холл режиссерлік еткен, Бейкер продюсерлік көмек көрсеткен "Керемет жұма" (1970) тонау фильмі.

Baker formed his own company, 'Diamond Films' with Cy Endfield. They developed a script about the Battle of Rorke's Drift written by Endfield and John Prebble. While making Sodom and Gomorrah Baker struck up a relationship with that film's producer, Joseph E. Levine which enabled him to raise the $3 million budget for Zulu (1964), directed by Endfield, shot partly on location in South Africa. Zulu was a big hit at the box office and made a star of Michael Caine. Baker played the lead part of Lieutenant John Chard VC in what remains his best remembered role. He later owned Chard's Victoria Cross and Zulu War Medal from 1972 until his death in 1976. (Chard died at age 49 in 1897, only a year older than Baker at his death; both died of cancer). Baker made two more films in South Africa: Dingaka (1965), on which he worked as an actor only but which was distributed by Levine, and Sands of the Kalahari (1965), which he starred in and produced, directed by Endfield and financed by Levine. Both were box office failures commercially and Baker made no further films with Endfield. Baker had plans to film Wilbur Smith's debut novel When the Lion Feeds and The Coral Strand by John Masters. but neither project was realised. He made a TV movie for the United Nations entitled Who Has Seen the Wind? (1965), and appeared in two episodes of Bob Hope Presents the Chrysler Theatre: After the Lion, Jackals (1966) and Code Name: Heraclitus (1967). In 1966 he made a deal with Universal to produce and star in a film. He made a final film with Losey, Accident (1967), cast against type as an academic. Baker formed the production company Oakhurst Productions with Michael Deeley. Its first cinema film was Robbery (1967), a heist film with Baker in the lead role. It was a solid success in Britain and launched the Hollywood career of director Peter Yates. Baker announced he would make another film for Levine, A Nice Girl Like Me acting opposite Hayley Mills who would play a girl who constantly gets pregnant. The film would be made by Levine, but not with Baker or Mills. He was also going to film the John Roeburt novel The Climate of Hell with James Goldstone. and the Norman Lewis novel Everyman's Brother. He appeared in The Girl with the Pistol (1968), an Italian comedy, then worked as a producer only on two films for Oakhurst: The Other People (1968), which was never released, and The Italian Job (1969) a heist comedy with Michael Caine, a big hit. He was also part of the consortium which set up Harlech Television. At the end of 1968 exhibitors voted him the ninth biggest star in Britain, after John Wayne, Julie Christie, Steve McQueen, Tommy Steele, Paul Newman, Sean Connery, Clint Eastwood and Julie Andrews. Baker produced and starred in Where's Jack? (1969) for Oakhurst opposite Tommy Steele for director James Clavell. It was a box office failure. As an actor only, he appeared in The Games (1970) for 20th Century Fox. He appeared in two films for producer Dimitri de Grunwald: The Last Grenade (1970), playing a mercenary, and Perfect Friday (1970), a heist movie directed by Peter Hall which Baker helped produce.

Кейінгі мансап

1970 жылдары Бейкер продюсер ретінде бірқатар жобаларды жариялады, оның ішінде Джордж Макдональд Фрейзердің «Флэшмен» романының Ричард Лестермен бірге және Питер Холлмен «Жазғы оттар». «Мен өзімнің өнер көрсетуімді көру үшін фильм түсірмеймін, актерлік өнер үшін түсіремін», – деді Бейкер. «Мен барлық жұмыстарымды, тіпті жаман фильмдерді де ұнатамын. Мен жұмыс істейтін актер болғанды жақсы көремін. Журналистер мені ойсыздық танытқаным үшін, дәмсіздік танытқаным үшін айыптайды. Мен олардан оларды жасамаудың жетіспеушілігін көргенді жақсы көремін. Продюсерлік – актерлікпен толық үйлесімділік, ал режиссерлік солай емес деп ойлаймын. Продюсерлік актерлік шеберлікке көмектесетін үздіксіз күш салуға мүмкіндік береді». Ол өз бизнесін де кеңейтті. Ол «Харлех Телевидениесінің» негіздейтін мүшелерінің бірі болды және қайтыс болғанға дейін оның директоры болды. Майкл Дили мен Барри Спайкингспен бірге ол «Great Western Enterprises» компаниясын құрды, ол ойын-сауық саласындағы бірқатар жобаларға, әсіресе музыкалық концерттерге қатысты. 60-жылдардың соңында ол Альберт жағалауындағы Alembic үйін (қазіргі Peninsula Heights деп аталады) сатып алды, онда Бейкер бірнеше жыл бойы пентхауста тұрды. Бейкер, Дили және Спайкингс сонымен қатар «British Lion Films» және «Shepperton Studios» сатып алған консорциумның бір бөлігі болды, оны қаржыландыру үшін Alembic House-ті сатты. Бейкер 1972 жылы былай деді: «Мен бизнестің белсенділігі үшін, толыққанды берілу үшін жақсы көремін. Актерлік өнер эго үшін ғана жақсы, бірақ нағыз қызығушылық бизнесте. Мен әлі де бизнесте қаншалықты жақсы екеніме таңғаламын». Алайда Бейкердің уақыты дұрыс келмеді. Британдық киноиндустриясы 1960 жылдардың соңында күрт құлдырады, ал «Оукхерст» фильмдерінің көпшілігі кассада сәттілікке жете алмады. Гордон Флемингтің «Күнге күйген» атты тарихи драманы түсіру жоспары іске аспады. 1973 жылдың соңында британдық қор нарығы құлдырап, «British Lion» компаниясын қиын жағдайға түсірді. Бейкер шоттарды төлеу үшін актерлік өнерді жалғастыруға мәжбүр болды, көбінесе оның жұлдыздық мәртебесіне кері әсер еткен нашар фильмдердегі рөлдерді қабылдады. Оның ұлы Глин кейін былай деді: «Әкем компанияларды аман сақтау үшін кез келген нәрсеге келісуге мәжбүр болды. «Popsy Pop» сияқты қорқынышты жаман фильмдерді жасады, бұл итальяндық-венесуэлалық бірлескен туынды, және «Әйел терісіндегі кесіртке» [екеуі де 1971] – мүлдем түсініксіз фильм. Ең қиын кезеңде Стэнлидің кемінде 100 қызметкері жұмыс істеді. Сондықтан, «Ақшаны алып, мынаны түсіріп, ешкім көрмесе екен деп үміттенеміз» дедік». Майкл Дилидің айтуынша, «British Lion Films» компаниясының қаржыгерлері Бейкердің компанияны басқаруға қатысуына қарсы болды, өйткені олар оның актерлік мансабына көбірек назар аударғанын сезінді. «Көбелек ісі» (1970) Клаудия Кардиналемен бірге түсірілді; «Әйел терісіндегі кесіртке» (1971) – итальяндық giallo фильмі; «Кездейсоқ куәгерлер» (1972) режиссері Питер Коллинсон, ол «Итальяндық жұмыс» фильмін жасаған. Өмірінің соңында Бейкер бизнес қызметін тоқтатып, негізінен актер ретінде жұмыс істеді, теледидарда рөлдерді алды, соның ішінде екі BBC «Айдың пьесасы» сериясы: «Трансформер» және «Робинзон Крузо» (екеуі де 1974), сондай-ақ «Кім Лэмбты өлтірді?» (1974) және «Жақсылықсыз кетейін» (1974). Ол Испанияда бірнеше фильм түсірді: Ален Делонның қатысуымен «Зорро» (1975), онда Бейкер басты жаудың рөлін ойнады; Сара Майлзбен бірге «Күйеуге шығуға дайын» (1975). Бейкердің соңғы британдық қойылымы BBC Wales-тің «Манағы жасыл кеңдік» (1975) бейімделуінде болды, ол қатерлі ісікке шалдыққанға дейін көп ұзамай көрсетілді. Өлер алдында ол «Зулу» фильмінің «Зулу таңғы жарығы» атты туындысын түсіруді жоспарлап отырды. Ол Ричард Бертонның досы және ішу серігі болды. Бейкер саяси тұрғыдан социалист болды және премьер-министр Харольд Уилсонмен таныс болды. Ол Уэльс ұлтшылдығына қарсы болды және Уэльс лейбористік партиясын қолдап, теледидар хабарларын жазды. Бейкер солшыл саясатты жақтағанына, барлық балаларын ағылшын жеке мектептеріне жібергеніне және Испанияда үлкен демалыс үйіне ие болғанына қарамастан, үлкен ақша тапқаны үшін қатты сынға ұшырады. Ол 1960 жылдары салықтан қашуды ойлады, бірақ ақырында Ұлыбританияны қатты сағынатынын түсінді. Көптеген достары Бейкердің актерлік мансабын бизнесменге айналдыру арқылы бұзғанын сенеді. Өлер алдындағы сұхбатында ол өмір бойы құмар ойындар ойнағанын мойындады, бірақ ол әрқашан отбасына қамқорлық жасауға жеткілікті ақшасы болғанын айтты. 1976 жылдың 27 мамырында ол 1976 жылғы премьер-министрдің отставкасының құрметіне берілген орденде рыцарь атағын алғанын жариялады, бірақ ол Бұкінгем сарайында жеке түрде орденмен марапатталуға тірі болған жоқ.

In the 1970s, Baker announced a number of projects as producer, including an adaptation of George MacDonald Fraser's novel Flashman, to be directed by Richard Lester, and Summer Fires with Peter Hall. "I don't make films to see myself perform, I do it to act", said Baker. "I've enjoyed everything I've worked on, including the bad pictures I enjoy being a working actor. I've been accused by journalists of lack of discretion, lack of taste. Well I'd rather have that lack than the lack of having made them Producing is total involvement and compatible with acting, while I don't think directing is. Producing gives you a continuity of effort that helps with acting." He also expanded his business interests. He was one of the founder members of Harlech Television, and was a director of it until his death. With Michael Deeley and Barry Spikings, he formed 'Great Western Enterprises', which was involved in a number of projects in the entertainment field, notably music concerts, and in the late 1960s it bought Alembic House (now called Peninsula Heights) on the Albert Embankment, where Baker occupied the penthouse apartment for a number of years. Baker, Deeley, and Spikings were also part of a consortium that bought British Lion Films and Shepperton Studios, selling Alembic House to finance it. Baker said in 1972 that:
I love business for the activity it creates, the total commitment. The acting bit is great for the ego, (but) all the real excitement is in business I'm still surprised how good I am at business. However, Baker was the victim of bad timing. The British film industry went into serious decline at the end of the 1960s, and a number of Oakhurst films were unsuccessful at the box office. Plans to make a costume drama called Sunblack, directed by Gordon Flemyng, did not come to fruition. The British stock market crashed at the end of 1973, throwing the over leveraged British Lion into turmoil. Baker was forced to keep acting to pay the bills, often accepting roles in poor films which adversely affected his status as a star. His son Glyn later said that:"My dad had to accept any and everything to keep the companies afloat. Doing staggeringly bad stuff like Popsy Pop, which was an Italian–Venezuelan co production and A Lizard in a Woman's Skin [both 1971] – a movie which makes absolutely no sense whatsoever. At the slowest period, Stanley still had a payroll of at least 100 in his employ. So it was, 'Here we go – take the money, make this trash, hopefully, no one will ever see it.' Famous last words."' According to Michael Deeley, the financiers of British Lion Films were reluctant for Baker to be involved in the management of the company because they felt his focus was more on his acting career. The Butterfly Affair (1970) was with Claudia Cardinale; A Lizard in a Woman's Skin (1971) was an Italian giallo movie; Innocent Bystanders (1972) was directed by Peter Collinson who had done The Italian Job. Towards the end of his life Baker pulled back on his business activities and worked mostly as an actor, taking roles in television including two of the BBC's Play of the Month series: The Changeling and Robinson Crusoe (both 1974), plus Who Killed Lamb? (1974) and Graceless Go I (1974). He made a series of films in Spain: Zorro (1975), starring Alain Delon, where Baker played the main villain; Bride to Be (1975), with Sarah Miles. Baker's final British performance was in a BBC Wales adaptation of How Green Was My Valley (1975), broadcast shortly before he was diagnosed with cancer. Shortly before his death he was planning on producing a prequel to Zulu, Zulu Dawn. He was a friend and drinking companion of Richard Burton. Baker was politically a socialist, and an acquaintance of Prime Minister Harold Wilson. He was an opponent of Welsh nationalism and recorded television broadcasts in support of the Welsh Labour Party. Baker was heavily criticised for earning vast sums of money despite propounding left wing politics, sending all his children to English public schools, and owning a large holiday home in Spain. He considered becoming a tax exile in the 1960s but ultimately decided he would miss Britain too much. Many of his friends believed Baker had damaged his acting career through his attempts to transform himself into a businessman. In an interview shortly before his death he admitted to being a compulsive gambler all his life, although he claimed he always had enough money to look after his family. On 27 May 1976, it was announced that he had been awarded a knighthood in the 1976 Prime Minister's Resignation Honours, although he did not live to be invested in person at Buckingham Palace.

Өлім және мұра

Бейкер темекі мен сигарды көп шегетін, ал оған 1976 жылғы 13 ақпанда өкпе қатерлі ісігі анықталды. Сол айда оған операция жасалды. Бірақ, қатерлі ісік сүйектеріне тарап кеткендіктен, ол 1976 жылғы 28 маусымда 48 жасында Испанияның Малага қаласында пневмониядан қайтыс болды. Оның денесі Путни Вейл крематорийінде өртелді, ал күлі балалық шағын өткізген үйіне қарайтын төбеге шашыратылды. Өлер алдында әйеліне былай деді:
"Мен еш өкінгенім жоқ. Мен керемет өмір сүрдім, мендей керемет өмір ешкімде болған жоқ. Басымнан бастап махаббатқа толы ортада өстім. Мен Уэльс кеншісінің ұлымын, махаббатпен дүниеге келдім, махаббатпен үйлендім және өмірімді махаббатқа арнадым." Оңтүстік Уэльстегі Ронда аңғарларындағы Ферндал РФК регби клубы Бейкердің құрметіне "Сэр Стэнли Бейкер лаунжы" ашты. 2006 жылғы 24 қарашада оның жесірі Эллен, леди Бейкер ресми түрде ашты. Шара барысында Сэр Стэнлидің ұлдары мен отбасы мүшелеріне сыйлықтар табыс етілді, сондай-ақ оны жақсы білетін атақты адамдар мен жергілікті тұрғындардың естелік сөздері мен әңгімелері арқылы оған лайықты құрмет көрсетілді. Кешке қарай Оуэн Мони жүргізген BBC Radio Wales радиосының Сэр Стэнлиге арналған тікелей эфирі Ферндал РФК-де жазылды. Сэр Стэнли Бейкер лаунжында оның сәтті мансабынан көптеген суреттер мен естелік заттар қойылған, соның ішінде ағылшын және уэльс тілдерінде ресми ашылуды еске салатын қабырғадағы тақташа бар.

Телесериалдар, шағын сериалдар және фильмдер

Жыл Атауы Рөл Ескертулер1949 Хор практикасыГерант ЛьюэллинТелефильм Грейстің бақытыТелефильм1950 Марион Том ПрайсТелефильм Ұлы Помпейдің трагедиясыАцилл Телефильм1951 Асыққан жұмысСид БоннерТелефильм1952 Әйелді қолға алуПетручиоТелефильм Мартин АльфредТелефильм Аталмыш Уиллоу биігіТелефильм1955 ЖаратылысТом Дос1956 Джейн ЭйрМистер РочестерТелесериал, 6 бөлімКім үйге қайтады?Тони СпенсерТелефильм Отбасындағы қайғыРичард ЭйншемТелефильм1958 Қорал мен адамКапитан БланчлиТелефильм Арнайы театрЛюс Дорелл3.16 "Қылмыскерлер"1960 Би-би-си жексенбілік түнгі ойынҮлкен Том2.05 "Қысым"1964 Драма '64 Бас инспектор Том Дайк4.08 "Бөгделерден қорқу"1965 Желді кім көрді?ЯносТелефильм1966 ITV апталық ойыныДжон Эллис12.13 "Азаптаушылар"1967 Арыстаннан кейін, ШақалдарС. С. КоноверТелефильм Кодтық аты: ГераклитФрэнк Г. УитлиТелефильм1970 ITV жексенбілік түнгі театрыСэм Теннант2.31 "Сөну"1974 Кім Тоқтыны өлтірді?Детектив-инспектор ДжеймисонТелефильм Кешкі драма1.13 "Жақсылықсыз кетемін" ӨзгергішДе ФлоресТелефильм Робинзон КрузоРобинзон КрузоТелефильм1975 Менің жасыл аңғарымГвилим МорганТелесериал1976 lt=Орзовей, саванна баласыПолТелесериал, (соңғы көрсетілім)