Уттокстер арнасы: тарихы мен қайта жаңғырту жоспарлары

Кіріспе

Утоксетер каналы – Англияның Стаффордшир графтығындағы Фрогхоллдан Утоксетерге дейін созылған Калдон каналының он үш мильдік (шамамен 21 километрлік) ұзартуы. Ол 1797 жылы мақұлданған, бірақ 1811 жылға дейін ашылмады. Фрогхоллдағы алғашқы шлюз бен бекеттен басқа, 1849 жылы жабылды, себебі Солтүстік Стаффордшир темір жолының Чурнет аңғары бағыты оның бойымен салынуы тиіс болды. Кейін темір жол демонтаждалды және каналды қайта жаңарту жоспарлары бар.

Тарих

Утоксетер каналын Трент және Мерси каналы компаниясы ұсынды және 1797 жылы Парламент актісімен бекітілді. Бұл саяси қадам, Утоксетерге бағытталған қарсы канал жобасын болдырмау мақсатында жасалды. Жоспарланған Коммерциялық канал Нантвичтегі Честер каналын Мойрадағы Эшби каналымен байланыстыруды көздеген, Струк-он-Трент және Утоксетер қалалары арқылы өтуі тиіс еді. Егер салынған болса, бұл Трент және Мерси компаниясының табыстылығына елеулі әсер ететін еді. 1802 жылы Парламент актісінде Алтондағы жоспарланған бағытты өзгертуге қатысты өкілеттіктер қарастырылды, бірақ жаңа каналтың табысты болмайтыны күтілгендіктен, құрылыс кейінге шегерілді. Акт қабылданғаннан кейін он жыл өткен соң, канал инженері Джон Реннидің басшылығымен жұмыс басталды. 13 мильдік (21 км) канал 1811 жылдың 3 қыркүйегінде ашылды. Кейде бұл канал Калдон каналының саласы ретінде танылады. Канал бойында 19 шлюз қажет болды. Фрогхолл бассейні шығысқа қарай бірнеше шақырым жерде орналасқан Калдон Лоу карьерлерінен әкелінген әктастың түсірілу орны болды. 1758 жылы темір рельстерде салынған алғашқы трамвайлардың бірі әктасты тасыды. Трамвай 1785 жылы жаңа бағытта қайта құрылды, ал 1800 жылы толығымен жаңартылды. 1849 жылы оның орнына кабельдік теміржол салынды. Фрогхолл бассейнінде «Тод», «Фрог» және «Бобс» деп аталған үш локомотив жұмыс істеді. Карьерлер 1920 жылы жұмысын тоқтатты. Ашборнға тармақ салу және 1839 жылы Дуве аңғары арқылы Трент және Мерси каналымен байланыстыру үшін каналды кеңейту ұсынылған, бірақ нақты маршруттар туралы ешқандай мәлімет сақталмаған. Канал қаржылық жағынан сәтті болмады, сондықтан Трент және Мерси компаниясы оны жабуды жоспарлады. Алайда, канал компаниясы Солтүстік Стаффордшир теміржолына тиесіліп, алғашқы шлюз бен Фрогхоллдағы бассейн шамамен 1930 жылға дейін қолданыста болды, ал қалған бөлігі теміржол компаниясы 1849 жылдың 15 қаңтарында жабылды. Оңтүстік бөлігінде де қауіптер болды, Денстоннан Алтон Тауэрсқа дейінгі канал бағытында салынатын айналма жол жоспарлары жарияланды. Бұл жобаға 12 миллион фунт стерлинг жұмсалатын еді және оның көп бөлігі ойын-сауық паркі есебінен қаржыландырылатын болды. Сенім қоры (траст) PPG13 ережелерін пайдаланып, үкіметтік басшылықта жаңа жол жобалары каналды қалпына келтіру схемаларына кедергі келтірмеуі керек екенін айтып, оған қарсы күресті. Каналды қалпына келтіруді қолдаған Alton Towers жаңа басшылығы жобаның қажетсіз екенін, себебі тығындар жазғы мектеп демалысының алты аптасында ғана пайда болатынын дәлелдеді. Денстонның оңтүстігіндегі бастапқы бағыт Рочестердегі JCB зауытымен қиылысады, ол Котонс және Тейлор шлюздерінің орнында салынған. 2009 жылы Стаффордшир округі кеңесі мен траст бірлесіп Halcrow Group инженерлік кеңес беру компаниясы жасаған техникалық-экономикалық негіздеме есебін тапсырды. Бұл есеп Денстонның оңтүстігіне қарай, Uttoxeter шағылдық шұңқырларында аяқталатын мүмкін болатын бағытты зерттеді. Бастапқы бағытты аз ауытқулармен қарастырғаннан кейін, олар салыстырмалы түрде оңай болатын екі мүмкін бағытты анықтады, екеуі де JCB алаңынан шығысқа қарай өтеді. 2010 жылдары траст өз күш-жігерін Альтоннан Крампвуд Уэйрге дейінгі 1,5 мильдік (2 км) бөлікке шоғырландырды, оның көп бөлігі Альтон Тауэрс ойын-сауық паркіне тиесілі. 70-ші көпір - каналдағы әлі де сақталған жалғыз көпір, бірақ оның меншік иесі анықталмады. Стаффордшир Мурлендс аудандық кеңесі оған қатысты міндетті сатып алу ордерін шығарды және сатып алғаннан кейін трастқа 2 фунтқа сатты. Көпір 2016 жылдың қыркүйегіне дейін қалпына келтірілді, ал іргелес жағалаудың бір бөлігі жөнделіп, қайтадан жабылды. Су жолдарын қалпына келтіру тобы бірнеше рет каналға барып, осы бөлімдегі ағаштардың көпшілігін, соның ішінде Crumpwood Weir-ге зиян келтірген тамыры бар үлкен сикоморды жойды. Олар сондай-ақ, бөгеттің үстінде орналасқан Карингтон шлюзінің көмілгенімен әлі де сақталғанын және лорд Шрусбери 1800 жылдардың басында Альтон Тауэрс үйінің құрылыс материалдарын түсіру үшін салған кемежайды тапты. Суға түсушілер Крампвуд бөгетін зерттеді, бір жағы қатты сазға толы болса да, жағдайы жақсы екенін анықтады. Оны Джон Ренни өзенді кесіп өту үшін су құбыры қажет болмайтындай етіп салған. ІІ дәрежелі қорғауға ие бөгеттің ұзындығы шамамен алғанда екі шетінде тіректері бар. Су екі метрге дейін тік төмен құлайды, содан кейін көлбеу беткеймен төмен ағады. Бөгеттің оңтүстігінде көптеген жылдар бойы бос тұрған құлып сақшысының үйі 2018 жылдың тамызында сатылып, 2019 жылдың басында жөндеу жұмыстары басталды. Бөгеттің солтүстігінде су сорғы станциясы орналасқан, ол қазір қолданылмайды. 2019 жылы Environment Agency бұл жерде балық өтетін құрылыс салуды жоспарлады, бұл форель мен лосось өзенге оңай көтерілуіне мүмкіндік береді. Сорғы станциясында су турбиналары орналасқан, олар жергілікті қауымдастыққа ауыз су беру үшін пайдаланылған. Larinier балық өтетін құрылысы турбиналардан су кіретін және шығатын құбырларды пайдаланып, су жиналатын резервуардан тұрады. Турбиналарды кейде іске қосып, мұражайлық нысанның қалай жұмыс істегенін көрсетуге болады. Жұмыс аясында турбиналардың бірі демонтаждалды, оны көрмеге қою үшін, және жобаны Environment Agency, JCB көмегімен (жүк көтеру техникасын ұсынды) және Стаффордшир табиғат қорғау қоры бірлесіп жүзеге асырды. Балық өтетін құрылыс балықтардың 9 метрлік (3 м) биіктік айырмасын жеңуіне мүмкіндік береді, соның ішінде лосось, форель, грейлинг және шабақ өзеннің бөгеттен жоғары 7 километрлік бөлігін мекендей алады. Құрылыс 2019 жылдың қыркүйегіне қарай пайдалануға берілді.

The Uttoxeter Canal was promoted by the Trent and Mersey Canal Company and authorised by an Act of Parliament in 1797. This was a political move, designed to prevent a rival scheme for a canal to Uttoxeter. The planned Commercial Canal was intended to link the Chester Canal at Nantwich to the Ashby Canal at Moira, passing through Stoke on Trent and Uttoxeter, and would have had a serious impact on the profitability of the Trent and Mersey Company if it had been built. Powers to alter the proposed route at Alton were included in an act of Parliament obtained in 1802, but because the new canal was not expected to be profitable, construction was delayed. Ten years after the Act was passed, work began under the direction of the canal engineer John Rennie, with the 13 mile (21 km) canal opening on 3 September 1811. It is sometimes referred to as a branch of the Caldon Canal. 19 locks were required to drop the level of the canal as it passed down the valley of the River Churnet. Froghall Basin was the transshipment point for limestone brought from Caldon Low quarries, a few miles to the east. The limestone was carried along a plate tramway, one of the first to use iron rails, which was built in 1758. The tramway was rebuilt on a new alignment in 1785, and completely rebuilt in 1800. In 1849, it was replaced by a cable railway. Three locomotives worked the tracks at Froghall Basin, named Toad, Frog and Bobs. The quarries ceased operation in 1920. There was a proposal to construct a branch to Ashbourne, and another in 1839 to extend the canal along the Dove Valley to link up with the Trent and Mersey Canal, but no details of the precise routes have survived. The canal was not a financial success, and the Trent and Mersey Company made plans to close it. However, the canal company was taken over by the North Staffordshire Railway, and with the exception of the first lock and the basin at Froghall, which remained in use until about 1930, the canal was closed by the railway company on 15 January 1849. There were also threats at the southern end, when plans for a bypass which would be built along the line of the canal from Denstone to Alton Towers were announced. The scheme would have cost £12 million, and be largely funded by the theme park. The trust campaigned against it, using the provisions of PPG13, a government guideline that states that new road schemes should not hinder canal restoration schemes, and the new management of Alton Towers, who were in favour of canal restoration, argued that the scheme was unnecessary, as congestion only occurred during the six weeks of the summer school holidays. To the south of Denstone, the original route is blocked by the JCB factory at Rocester, which has been built over the locations of Cottons and Taylors locks. Staffordshire County Council and the trust jointly commissioned a feasibility report in 2009, which was produced by the engineering consultancy Halcrow Group, and examined whether there was a possible route to the south of Denstone, terminating at the Uttoxeter gravel pits, which were nearly worked out. After discarding the original route with small diversions, they identified two possible routes which would be relatively easy to construct, both passing to the east of the JCB site. During the 2010s, the trust concentrated most of their effort on the 1.5 mile (2 km) from Alton to Crumpwood Weir, most of which is owned by the Alton Towers theme park. Bridge 70 was the only original bridge still remaining on the canal, but its ownership could not be established. Staffordshire Moorlands District Council issued a compulsory purchase order against it, and having acquired it, sold it to the trust for £2. The bridge had been restored by September 2016, and some of the adjacent towpath was repaired and resurfaced. The Waterway Recovery Group have visited the canal several times, and have cleared most of the trees on this section, including a huge sycamore whose roots were damaging Crumpwood Weir. They also discovered that Carringtons Lock, immediately above the weir, was still largely intact, although buried, and found a wharf originally built by Lord Shrewsbury in the early 1800s to enable construction materials for Alton Towers House to be unloaded. Divers have investigated Crumpwood Weir, and although it is heavily silted at one end, it is in good condition. It was built by John Rennie so that the canal could cross the river on the level, rather than needing an aqueduct. The weir itself, which is grade II listed, is around long, with abutments at both ends. Water drops 5 feet (2 m) vertically, and then down an inclined slope. Just to the south of the weir, the lock keepers cottage, which had been derelict for many years, was sold in August 2018 and was undergoing renovation in early 2019. There was a water pumping station to the north of the weir, which was no longer in use, and the Environment Agency announced their intention to construct a fish ladder there in 2019, to enable trout and salmon to migrate up the river more easily. The pumping station contains water turbines, which were used to pump drinking water to the local community, and the Larinier fish pass consists of a resting pool within the pump house, with the fish using the inlet and outlet pipes from the turbines to reach it. It is expected that it will be possible to operate the turbines from time to time to demonstrate how the heritage asset worked. As part of the work, one of the turbines was removed, so that it can be displayed, and the project was carried out by the Environment Agency, helped by JCB who loaned heavy equipment, and the Staffordshire Wildlife Trust. The fish pass enables fish to negotiate the 9 feet (3 m) difference in height, and will enable salmon, trout, grayling and chub to colonise 4.3 mile (7 km) of river above the weir. The structure was operational by September 2019.