Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Осман әкімшісі және мемлекет қайраткері (1814–1869)
Ottoman administrator and statesman (1814–1869)
Мехмед Фуад-паша (1814 – 12 ақпан 1869), кейде Кечечизаде Мехмед Фуад-паша деп те аталады және көбінесе Фуад-паша деп танылады, Осман әкімшісі және мемлекет қайраткері. Ол 19 ғасырдың ортасындағы Осман империясының Танзимат реформаларындағы көрнекті рөлімен, сондай-ақ 1860 жылғы Ливан тауындағы Сирия азаматтық соғысы кезіндегі басшылығымен белгілі. Ол еуропалық үлгідегі жаңартуға және ол көмектескен реформаларға ашық болғандықтан, қазіргі Осман дәуірін ұсынып тұрды. Басқа да лауазымдардың ішінде ол 1861 және 1866 жылдар аралығында екі рет премьер-министр теңесетін ұлы визир қызметін атқарды. Ол көбінесе Мехмед Эмин Әли-пашамен бірге 1868 жылы құрылған жаңа азаматтық соттар үшін француздық үлгідегі азаматтық кодексті қолдаған ең ықпалды Осман мемлекет қайраткерлерінің бірі саналады. Фуад-паша империяны абсолюттік монархия ретінде сақтап қалуды жақтады және конституция немесе заң шығарушы органмен заңды түрде шектелу идеяларын қабылдамады. Ол Намық Кемал, Зия Паша және Ибрагим Шинаси сияқты либералдық зиялылармен жиі қақтығысқа түсті.
Mehmed Fuad Pasha (1814 – February 12, 1869), sometimes known as Keçecizade Mehmed Fuad Pasha and commonly known as Fuad Pasha, was an Ottoman administrator and statesman, who is known for his prominent role in the Tanzimat reforms of the mid 19th century Ottoman Empire, as well as his leadership during the 1860 Mount Lebanon civil war in Syria. He represented a modern Ottoman era, given his openness to European style modernization as well as the reforms he helped to enact. Among other posts, he served as Grand Vizier, the equivalent of Prime Minister, on two occasions between 1861 and 1866. He is often regarded, along with Mehmed Emin Âli Pasha, as one of the most influential Ottoman statesmen, who favoured a French inspired civil code for the newly established civil courts in 1868. Fuad Pasha was a fervent supporter of keeping the empire an absolute monarchy, rejecting the ideas of being legally bounded or restricted by a constitution or legislature. He often clashed with liberal intellectuals like Namık Kemal, Ziya Pasha and İbrahim Şinasi.
Ерте өмір
Фуад-паша 1814 жылы белгілі улема отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Кечечизаде Иззет Молла танымал ақын болған, ал Фуад осы дәстүрді әдебиетші және ақын ретінде жалғастырды. Ол медреседе білім алған, бірақ әкесі қызметтен алынып, облыстарға жер аударылғанда білімін тоқтатуға мәжбүр болды. Оның анасы 17 ғасырдың бас уәзірі Мерзифонлы Қара Мұстафа-пашаның ұрпағы еді. Ол төрт жыл бойы Тибане-и Амире медицина мектебінде отбасылық көмексіз оқыды, сосын Әскери-теңіз министрлігінде дәрігер болып қызмет етті.
Fuad Pasha was born in 1814 to a prominent ulema family. His father, Keçecizade Izzet Molla, was a famous poet, and Fuad continued this trend as both a littérateur and a poet. He received a medrese education but had to leave his education when his father was dismissed and banished to the provinces. His mother was a descendant of Merzifonlu Kara Mustafa Pasha a 17th century grand vizier. He studied in the medical school Tibhane i Amire for four years with no family support and then proceeded to serve as a doctor for the Admiralty.
Еңбек жолын бастауы
Фуад-паша француз тілін жетік білгендіктен, 1832-1836 жылдары Тунис губернаторы Тахир-пашаның хатшысы болып жұмыс істеді. Губернатордың қайтысынан кейін Фуад-паша Ұлы везир Мұстафа Решид-пашаның қызметіне кіріп, Мехмед Эмин Али-пашамен бірге жұмыс істей бастады. "Паша" атағы Осман үкіметінің жоғары лауазымды тұлғасына берілетін құрметті атақ еді және оны тек сұлтан ғана тағайындауға құқылы болды. Мехмед Эмин Али Ұлы везирдің қызметінде ұзақ уақыт болды. Мұстафа Решид пен Мехмед Эмин Али Лондонға дипломатиялық сапарға кеткен кезде Фуад Портаның бірінші аудармашысы лауазымын иеленді және 1838 жылдан 1852 жылға дейін осы қызметте болды. Фуад дипломатиялық мансапқа жол ашу ниетімен тарих, заманауи тілдер, халықаралық құқық және саяси экономиканы оқуын жалғастырды. Танзимат Кеңесі Танзимат реформаларының нәтижесінде қабылданған шараларды заңдастыру үшін құрылды. Бұл реформалардың мақсаты "жаңғырту және орталықтандыру" арқылы билікті нығайту, "кірістерді арттыру және ыдыраудың алдын алу" болды. Ол 1839 жылдың 3 қарашасында Мұстафа Решид Паша шығарған "Гүл палатасы жарлығы" арқылы күшіне енді. Бұл кезең империяның батыстық үлгіде дамуға және Еуропа елдерінің арасында мойын соғуға ұмтылысын көрсетті. Сонымен қатар, болашақ мемлекеттік қызметкерлерді даярлау үшін батыстық мектептер ашылды. Мемлекеттік, Әділет және Білім кеңестері, сондай-ақ империяда тұратын барлық діни және әлеуметтік топтарды өкілдік ететін провинциялық кеңестер құрылды. Фуад Танзимат реформаларының "Осман ұлтына негізделген тең құқықты азаматтық байланыс құру арқылы империяны құтқаруға көмектесетініне" үміттенді. Сұлтан Абдулмеджид оны жаңа құрылған Халықаралық комиссиямен (Ұлыбритания, Франция, Австрия, Ресей және Пруссия) аймақтағы жағдайды тұрақтандыру үшін, сондай-ақ жаңа батыстық армиямен бірге жіберді. Фуад кейбір тарихшылардың айтуынша, "үркіт режимін" бастады. Фуад аталған Халықаралық комиссияның, яғни Бейрут комитетінің төрағасы болды және 1861 жылдың наурыз айында Ливан тауының қайта ұйымдастырылуын жүзеге асырды. Осы шешімге сәйкес Ливан тауы Ұлы Портаның бағынысында қала беретін болды және "Бейрут және Дамаск губернаторларынан тәуелсіз, жергілікті емес христиан губернаторы басқаратын" болады.
Fuad Pasha was fluent in French, which led him to a job as scribe to the governor of Tunisia, Tahir Pasha, from 1832 to 1836. Upon the governor's death, Fuad Pasha entered the service of the Grand Vizier, Mustafa Reşid Pasha, and began working with Mehmed Emin Âli Pasha. His title, "Pasha", was given to a high ranking member of the Ottoman government and could only be given by the Sultan as an honorary title. Mehmed Emin Aali had been in the Grand Vizier's service for a considerable amount of time. While Mustafa Reşid and Mehmed Emin Aali were on a diplomatic trip to London, Fuad secured a position as the First Translator of the Porte, a position which he held from 1838 to 1852. Fuad continued to study history, modern languages, international law, and political economics with the hope of rising to a diplomatic career. The Council of the Tanzimat was established to codify the actions enacted by the Tanzimat reforms. These reforms were designed to centralize power through “modernization [and] centralization” to “increase revenue [and] prevent fragmentation”. It was enacted on November 3, 1839 through an imperial decree given by Mustafa Reşid Pasa called the “Rose Chamber Edict.” This period demonstrated the Empire's increased efforts towards Westernization and acceptance by the Concert of Europe, as well, as Western schools were opened to train bureaucrats for future governmental positions. Councils of State, Justice, and Education were all established, as well as provincial councils to represent all religious and social groups residing in the Empire. Fuad hoped that the Tanzimat reforms would, “find salvation for the empire by creating among its peoples the bond of equal citizenship based on Ottoman nationality”. He was sent by Sultan Abdulmecid along with the new Western style army to work with a newly established International Commission (Britain, France, Austria, Russia, and Prussia) to bring stability to the region. Fuad began what some have called a “reign of terror” Fuad chaired the aforementioned International Commission, called the Beirut Committee, which established the reorganization of Mount Lebanon in March 1861. In this, Mount Lebanon would remain a subject of the Sublime Porte and would be “ruled by a non local Christian governor, independent from the governors of Beirut and Damascus.”
Отбасы
Мехмед Фуад Емин Бехие ханымға үйленді, және екі ұлы болды: Ахмед Назим Бей және Казим Бей. Оның үлкен ұлы Назым Бей (1863 жылы қайтыс болды), Шевкет Бейдің қызынан туған, және екі ұлы болды: Мұстафа Хикмет Бей (2 шілде 1857 – 6 тамыз 1911) және Решад Фуад Бей (6 маусым 1861 – 12 маусым 1921). Решад Фуад Хайреддин Пашаның қызы Бехие Ханымға, және оның төртінші әйелі Камер Ханымға үйленді, және төрт ұлы болды: Мехмед Хайреддин Фуад Кечечи, Мехмед Салих Кечечи (1893 – 1954), Мехмед Фуад Кечечи (1967 жылы қайтыс болды) және Али Шевкет Фуад Кечечи. Мехмед Фуадтың кіші ұлы Казим Бей (1859 жылы қайтыс болды) және оның әйелі Ренги Гүл Ханым. Олардың бір ұлы Казим Бей болды.
Mehmed Fuad married Emine Behiye Hanım, and had two sons, Ahmed Nazım Bey and Kazım Bey. His elder son, Nazım Bey (died 1863) daughter of Şevket Bey, and had two sons, Mustafa Hikmet Bey (2 July 1857 – 6 August 1911) and Reşad Fuad Bey (6 June 1861 – 12 June 1921). Reşad Fuad married Behiye Hanım, daughter of Hayreddin Pasha and his fourth wife Kamer Hanım, and had four sons, Mehmed Hayreddin Fuad Keçeci, Mehmed Salih Keçeci (1893 – 1954), Mehmed Fuad Keçeci (died 1967), and Ali Şevket Fuad Keçeci. Mehmed Fuad's younger son, Kazım Bey (died 1859) and his wife Rengi Gul Hanim. They had one son, Kazım Bey.