Меккелік суралар – Құранның ерте кезеңдегі, Хижрадан бұрын аяталған 86 тарауы. Тарихы, мағынасы, Ibn Abbas пікірі және египеттік басылым туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құран сүрелері Меккеде аяталған.
Quran surahs composed in Mecca
Меккелік сүрелер, ислам дәстүрінде аяту уақыты мен мәтіндік контекстіне (асбаб әл-нузул) сәйкес, Құранның хронологиялық тұрғыдан алғашқы тараулары (суар, жекеше сүре) болып саналады. Ибн Аббасқа тиесілі дәстүрлі хронологиялық рет 1924 жылғы египеттік стандартты басылым қабылдағаннан кейін кеңінен қабылданды. Меккелік тараулардың ислам пайғамбары Мұхаммед пен оның ізбасарлары Меккеден Мединеге (Хижра) көшкенге дейін аяталғанына сеніледі. Мединелік сүрелер көшкеннен кейін аяталған уахилар болып табылады. 86 маққан сүресі бар. Меккелік сүрелер әдетте Мединелік сүрелерге қарағанда қысқа, аяттары (аят) салыстырмалы түрде қысқа және көбінесе Құранның соңына жақын орналасады. (Жалпы ереже бойынша, Құран тараулары ең ұзынынан ең қысқасына қарай реттелген.) Мұқаттааттарды қамтитын тараулардың көпшілігі Меккелік болып табылады. Тараулар стильдік және тақырыптық ерекшеліктеріне байланысты "Меккелік" және "Мединелік" бөлімдерге бөлінеді. Тарауларды осы кезеңдерге жіктеу аяттың ұзындығы және нақты негізгі түсініктердің немесе сөздердің болуы немесе болмауы сияқты факторларға негізделген (мысалы, Алланың есімі ретінде әл-Рахман).
The Meccan surat are, according to the timing and contextual background of their revelation (asbāb al nuzūl) within Islamic tradition, the chronologically earlier chapters (suwar, singular sūrah) of the Qur'an. The traditional chronological order attributed to Ibn Abbas became widely accepted following its adoption by the 1924 Egyptian standard edition. The Meccan chapters are believed to have been revealed anytime before the migration of the Islamic prophet Muhammad and his followers from Mecca to Medina (Hijra). The Medinan surahs are those revelations which occurred after the move. There are 86 makkan surahs. Meccan surahs are typically shorter than Medinan surahs, with relatively short verses (āyāt), and mostly come near the end of the Qur'an. (As a general rule, the chapters of the Qur'an are ordered from longest to shortest.) Most of the chapters containing Muqatta'at are Meccan. The chapters are divided into "Meccan" and "Medinan" sections mostly due to stylistic and thematic factors. Classification of the chapters into these periods is based upon factors such as the length of the verse and the presence or absence of certain key concepts or words (e. g., al Rahman as the name of God).
Бірінші Меккелік сүрәләр
Бірінші Меккелік кезең – Мұхаммед пайғамбардың уахи ала бастаған алғашқы кезеңін көрсетеді. Бірінші Мекке сүрелері – сол кезеңде түскен тараулар. Олар көпшілыққа арналған сипатта белгілі және құрылымы мен ұзындығына байланысты, жаттап алуға және ауызша таратуға ыңғайлы форматта келген. Көптеген сүрелер ертедегі діни рәсімдерде қолданылғанға ұқсайды. Олар Құранның басқа тарауларына қарағанда салыстырмалы түрде қысқа, бірақ құрылымы жағынан алуан түрлі. Кейінгі сүрелермен салыстырғанда, Бірінші Мекке кезеңінің сүрелері қысқа болса да, көбірек ризаларды қолданады. Олар өте қысқа – бес аяттан аз (мысалы, 97, 103, 105, 108 және 111 сүрелер), екі (81, 91 сүрелер), үш (82, 84, 86, 90, 92 сүрелер) немесе төрт аяттан (85, 89 сүрелер) тұрады. Әсіресе, бұл сүрелер құлаған өркениеттерге сілтеме жасайды және олардың жойылуын Алланың құдіретімен байланыстырады. Алланың Жер мен Көк және олардың арасындағы барлық нәрсені жаратқандығы, сондай-ақ Оның шексіз кеңшілігіне ерекше назар аударылады. Сонымен қатар, кейбір сүрелер адамдардың этикасы мен құндылықтары туралы, әсіресе Алланың құдіретіне мойынсұну, ысырапшылдықтан аулақ болу, махаббат пен мейірімділік таныту, әсіресе мұқтаждарға көмектесу туралы айтады. Соңғысы ретінде, бұл сүрелер соңғы заманға қатысты болжамдарды қамтиды. Бұл болжамдар кейінгі сүрелердегідей толыққанды түсіндірілмегенмен, Қиямет күнінің жақындастығын ескерту үшін қорқынышпен айтылады (103, 68 сүрелер және т.б.), сонымен қатар, Жұмақтың көрнекі суреттемелерін де қамтиды.
The First Meccan period refers to the first period in which Muhammad started receiving revelations. The First Meccan surahs are chapters that have been revealed throughout that period. They reflect the public setting in which they seem to have been shared and due to their structure and length, they seem to be presented in a manner that would be very easy to memorize and pass along orally, not to mention that many of the surahs seem to be used during early liturgies. They are relatively shorter than other chapters in the Quran but are more diverse in terms of structure. Compared to other later surahs, the surahs of the First Meccan Period employ more rhymes despite their shorter length. They rank from being very short, a paragraph of less than five verses (for example surah 97, 103, 105, 108 and 111) to being organized in clusters of two (surahs 81, 91), three (surahs 82, 84, 86, 90, 92) or four verses (surahs 85, 89). We especially see the surahs reference destroyed civilizations, declaring their destruction to be the will of God. A stress is put on God being the creator of Earth and Heaven and everything that lies in between and also His unreachable generosity. In addition, certain surahs generally talk about ethics and values human beings should have, especially the fact that human beings should be humbled by God's power, they should not pursue an extravagant life, be loving and sharing, most particularly with the poorer. Last but not least these surahs contain eschatological prophecies. Although not elaborated as in later surahs, these prophecies appear with a threatening tone to make people generally know about the existence of the Day of Judgement and all that it encompasses (surah 103, 68, etc. ), but also, they contain some of the more visual explanations of Heaven.
Екінші Мекке сүрелері
Екінші Мекке дәуірінде 21 сүрә бар. Бұл сүрәлердің аяттары орташа есеппен он екі мен жиырма буыннан тұрады. Кейбір сүрәлерде елуден аз аят болса, ал басқаларында, мысалы, 20-шы сүрәде, «Та Ха» атымен белгілісінде, 100-ден астам аят бар. Бұл сүрәлер бірінші және үшінші Мекке кезеңдерінің сүрәлері сияқты айқын ерекшеліктерімен көзге түспейді, керісінше, ертерек және кейінгі Мекке сүрәлерінің ерекшеліктерін үйлестіреді. Ортаңғы сүрәлер аяттың үш бөліктен тұратын құрылымын сақтап, оны одан әрі дамытады. Эрнсттің сөзіне сәйкес, осы құрылымды ұстанатын сүрәлер (ислам алдындағы араб поэзиясында кең таралған) бірінші және үшінші бөлімдерінің ауқымы мен аудиториясы жағынан ұқсас, қысқа болады. Үшінші бөлім әдетте жарқын аяқтамамен бітеді. Бұл бөлімдер орташа көлемдегі орталық бөлімді қамтиды, ол әдетте пайғамбарлық және күрес туралы баяндама болып табылады. Бұл сүрәлер ертерек Мекке сүрәлерімен салыстырғанда анттарды аз қолданады, бірақ сенбегендерге қатысты әлдеқайда тікелей және қарсыласатын көзқарас көрсетеді. Мысалы, 20-шы сүрә Алланың ұлылығын жариялап басталады, содан кейін бірден Мұса туралы хикаятқа көшеді. Ұзақ хикаят аяқталғаннан кейін, бірнеше аят хикаяттың мағынасын түсіндіруге, әсіресе сенбеушілерге қатысты мәселелерге арналады. Ертерек және кейінгі Мекке сүрәлерінің элементтерін қамтығандықтан, орта Мекке кезеңінің сүрәлері Құран аятының уақыт өте келе біртіндеп дамуын көрсетеді, Мұхаммедтің қауымы өсіп, өзгерген сайын. Бұл екінші Мекке кезеңінің сүрәлерінің өзіне-өзі сілтеме жасауға бейімділігінде көрінеді, онда Құран өзінің бар екенін көрсету үшін «Құран» (оқылатын мәтін немесе Құран) және «кітап» сөздерін қолданады (54, 37, 15, т.б. сүрәлерде), Құдайдан қасиетті хабар келгенін еске салады. Бұл аяттар айналасында Сөздің болуы туралы пікірталас тудырды. Кейбіреулер Құранның Құдаймен бірге мәңгілік болғанын/бар екенін, ал басқалары Құранның Мұхаммедтің пайғамбарлығынан бастап араб халқы үшін айтылған сөз екенін санайды.
There are 21 surahs in the second Meccan period. These surahs have, on average, ayah between twelve and twenty syllables in length. Some surahs have fewer than fifty ayah, while others, such as surah 20, "Ta Ha", have well over 100 verses. These surahs do not necessarily have distinct features, as the surahs of the first and third Meccan periods do, but instead display a blend of features from both earlier and later Meccan surahs. These middle surahs keep and expand upon the tripartite structure of the verse. According to Ernst, surahs that adhere to this structure (common in pre Islamic Arab poetry) will have shorter first and third sections that parallel each other in scope and audience. The third section will "normally conclude with a flourish." These parts bookend a somewhat larger middle section, which is "typically a narrative of prophecy and struggle". These surahs also tend to use fewer oaths than earlier Meccan surahs, but take a much more confrontational approach in regards to the disbelievers. For example, surah 20 begins with a section proclaiming the greatness of God, and then transitions immediately into a story about Moses. After the lengthy story concludes, several verses are devoted to explaining the meaning of the story, especially as it relates to the disbelievers. Due to the presence of elements from earlier and later Meccan surahs, surahs of the middle Meccan period exemplify the gradual development of the Qur'anic revelations over time, as Muhammad's community slowly grew and changed. This is manifest in the fact that surahs of the second Meccan period tend toward self referentiality, wherein the Qur'an uses "qur'an" (recitation or the Qu'ran) and "kitaab" (book) to make mention to its own existence (surahs 54, 37, 15, et al. ), noting that indeed there is a holy message coming from God. Controversy from these verses have sprung up, wherein the question of the Word's existence is debated. Some believe that the Qur'an existed/exists for all time with God, while others believe that the Qur'an was simply the Word for the Arab peoples of Muhammad from his prophecy onward.