Марсель Карне: Француз режиссерінің өмірі мен шығармашылығы
Marcel Carné
Марсель Карне (1906-1996) – француздық кинорежиссер, поэтикалық реализмнің көрнекті өкілі. «Төңкеріс порты», «Жұма күні» сияқты атақты фильмдердің авторы. Кіно тарихындағы маңызды тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1906 1996 Француз кинорежиссері
1906 1996 French film director
Марсель Альберт Карне (18 тамыз 1906 – 31 қазан 1996) – француз кинорежиссері. Поэтикалық реализм ағымының маңызды тұлғасы, Карненің ең белгілі фильмдері: «Порт көлеңкелері» (1938), «Күн шыға бастағанда» (1939), «Түн қонақтары» (1942) және «Жұмақтың балалары» (1945); соңғысы – барлық уақыттың ең ұлы фильмдерінің бірі деп есептеледі.
Marcel Albert Carné (maʁsɛl albɛʁ kaʁne; 18 August 1906 – 31 October 1996) was a French film director. A key figure in the poetic realism movement, Carné's best known films include Port of Shadows (1938), Le Jour Se Lève (1939), Les Visiteurs du Soir (1942) and Children of Paradise (1945); the latter has been cited as one of the great films of all time.
Өмірбаян
Парижде дүниеге келген, әйелі баласы бес жаста болғанда қайтыс болған шкаф жасаушының ұлы Карне, мансабын кино сыншысы ретінде бастады. «Hebdo Films» апталық басылымының редакторы болды және 1929-1933 жылдар аралығында «Cinémagazine» және «Cinémonde» журналдарында жұмыс істеді. Осы кезеңде ол үнсіз фильмдерде режиссер Жак Фейдердің камера ассистенты болып жұмыс істеді. 25 жасында Карне өзінің алғашқы қысқаметражды фильмін – «Ногент, Эльдорадо дю Димэнше» (1929) түсірді. Ол Фейдерге (және Рене Клерге) бірнеше фильмде көмектесті. Фейдер Александр Корданың Англияда жұмыс істеу шақыруын қабылдады, ол үшін «Қалқансыз салт атты» (1937) фильмін түсірді, бірақ Карнеге өзінің «Дженни» (1936) жобасын режиссер ретінде қабылдауға мүмкіндік берді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германия Францияны басып алғанда Карне Виши аймағында жұмыс істеді, онда ол режиссерлік биліктің өнерді бақылауға жасаған әрекеттерін тойтарды. Оның командасының бірнеше мүшесі еврейлер болды, олардың ішінде Джозеф Косма және суретші-қоюшы Александр Траунер бар еді. Олар қиын жағдайларда Карненің ең жоғары бағаланған фильмін – «Жәннат балалары» (1945) фильмін жасады, ол Франция азат етілгеннен кейін көрсетілді. 1990 жылдардың соңында 600 француз сыншысы мен маман қатысқан сауалнамада бұл фильм «Ғасырдың ең жақсы француз фильмі» деп танылды. Соғыстан кейін Карне мен Превер бұл жетістікке француз киносы тарихындағы ең қымбат фильмді түсіру арқылы қол жеткізді. Бірақ «Түн қақпалары» атты фильм сыншылар тарапынан сыналып, кассада сәтсіздікке ұшырады және олардың соңғы аяқталған туындысы болды. 1950 жылдары Карненің беделі төмендеді. «Жаңа толқын» кинорежиссерлеріне айналған «Cahiers du cinéma» журналының сыншылары оны жоққа шығарды және фильмдерінің артықшылықтарын тек Преверге ғана жатқызды. 1958 жылы шыққан «Жас күнәкарлар» (Les Tricheurs) фильмінен басқа, Карненің соғыстан кейінгі фильмдері біркелкі жетістікке жете алмады және көпшілігі баспасөз бен кино индустриясының өкілдерінен қатал сынға ұшырады. 1958 жылы Карне 6-шы Берлин халықаралық кинофестивалінде төрешілер алқасының төрағасы болды. 1971 жылы түсірген «Заң бұзушылар» фильмі 7-ші Мәскеу халықаралық кинофестиваліне қатысты. Карне өзінің соңғы фильмін 1976 жылы түсірді. Карне ашықтан-ашық гомосексуал болған. Оның кейінгі фильмдерінің бірнешесінде еркектердің гомосексуализмі немесе бисексуализмі туралы сілтемелер бар. Оның бір кездегі серігі Роланд Лесэфр болды, ол оның көптеген фильмдерінде ойнады. Эдвард Барон Турк Карне туралы «Жәннат баласы: Марсель Карне және француз киносының алтын ғасыры» атты өмірбаяндық кітап жариялады. Марсель Карне 1996 жылы Сейннің Аутс-де-Кламарт қаласында қайтыс болды және ол Монмартрдағы Сент-Винсент зиратында жерленді.
Born in Paris, France, the son of a cabinet maker whose wife died when their son was five, Carné began his career as a film critic, becoming editor of the weekly publication, Hebdo Films, and working for Cinémagazine and Cinémonde between 1929 and 1933. In the same period he worked in silent film as a camera assistant with director Jacques Feyder. By age 25, Carné had already directed Nogent, Eldorado du dimanche (1929), his first short film. He assisted Feyder (and René Clair) on several films through to La kermesse héroïque (1935). Feyder accepted an invitation to work in England for Alexander Korda, for whom he made Knight Without Armour (1937), but made it possible for Carné to take over his project, Jenny (1936), as its director. Under the German occupation of France during World War II, Carné worked in the Vichy zone where he subverted the regime's attempts to control art; several of his team were Jewish, including Joseph Kosma and set designer Alexandre Trauner. Under difficult conditions they made Carné's most highly regarded film [[Children of Paradise (Children of Paradise, 1945) released after the Liberation of France. In the late 1990s, the film was voted "Best French Film of the Century" in a poll of 600 French critics and professionals. Post war, he and Prévert followed this triumph with what at the time was the most expensive production ever undertaken in the history of French film. But the result, titled Les Portes de la nuit, was panned by the critics and a box office failure and was their last completed film. By the 1950s, Carné's reputation was in eclipse. The critics of Cahiers du cinéma, who became the film makers of the New Wave, dismissed him and placed his films' merits solely with Prévert. Other than his 1958 hit Young Sinners (Les Tricheurs), Carné's postwar films met with only uneven success and many were greeted by an almost unrelenting negative criticism from the press and within members of the film industry. In 1958, Carné was the Head of the Jury at the 6th Berlin International Film Festival. His 1971 film Law Breakers was entered into the 7th Moscow International Film Festival. Carné made his last film in 1976. Carné was openly homosexual. Several of his later films contain references to male homosexuality or bisexuality. His one time partner was Roland Lesaffre, who appeared in many of his films. Edward Baron Turk has published a biography of Carné titled Child of Paradise: Marcel Carné and the Golden Age of French Cinema. Marcel Carné died in 1996 in Clamart, Hauts de Seine, and he was buried in the Cimetière Saint Vincent in Montmartre.