АҚШ-тың Кубаға қатысты сауда эмбаргосының тарихы мен салдары

Кіріспе

АҚШ-тың Кубамен сауда-саттыққа қатысты шектеулері АҚШ-тың Кубаға қарсы эмбаргосы АҚШ бизнесіне, сондай-ақ АҚШ заңдары бойынша құрылған немесе АҚШ азаматтарының көпшілік үлесіне тиесілі бизнеске Куба тарапымен сауда жасауға тыйым салады. Бұл – қазіргі заманғы тарихтағы ең ұзақ сақталған сауда эмбаргосы. АҚШ алғаш рет 1958 жылдың 14 наурызында Фульхенсио Батиста режимі кезінде Кубаға қару-жарақ сатуға эмбарго енгізді. 1960 жылдың 19 қазанында, Куба революциясы Батиста режимін құлатып, шамамен екі жыл өткен соң, АҚШ Кубаға азық-түлік пен дәрі-дәрмектен басқа экспортты тоқтатып, эмбарго салды. Бұл Кубаның АҚШ-қа тиесілі мұнай өңдеу зауыттарын компенсациясыз мемлекеттік меншікке алғаннан кейін болды. 1962 жылдың 7 ақпанында эмбаргоның ауқымы дерлік барлық экспорттық тауарларға тарады. Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас Ассамблеясы 1992 жылдан бері жыл сайын АҚШ-тың Кубаға қатысты экономикалық эмбаргосын тоқтату туралы резолюция қабылдап келеді, АҚШ және Израиль ғана осы резолюцияларға қарсы дауыс береді. 2024 жылғы мәліметтер бойынша, эмбаргоның күші негізінен 1917 жылғы «Дұшпанмен сауда» заңы, 1961 жылғы «Шетелдік көмек» заңы, 1963 жылғы «Куба активтерін бақылау ережелері», 1992 жылғы «Куба демократиясы» заңы, 1996 жылғы «Хелмс-Буртон» заңы және 2000 жылғы «Сауда санкцияларын реформалау және экспортты жандандыру» заңы арқылы қамтамасыз етіледі. 1992 жылғы «Куба демократиясы» заңының мақсаты – Куба үкіметі «демократияны нығайтуға және адам құқықтарын құрметтеуге» бағытталған қадамдар жасамайынша, Кубаға қатысты санкцияларды сақтау болып табылады. «Хелмс-Бёртон» заңы АҚШ азаматтарының Кубамен немесе Кубада сауда жасауына шектеу қойды және Куба үкіметіне қатысты белгілі бір талаптар орындалмаса, Гаванадағы кез келген келесі үкіметке мемлекеттік немесе жеке көмек көрсетуге тыйым салды. 1999 жылы президент Билл Клинтон АҚШ компанияларының шетелдегі еншілес фирмаларының Кубамен сауда жасауына да тыйым салып, эмбаргоны кеңейтті. 2000 жылы Клинтон Кубаға азық-түлік пен гуманитарлық көмек тауарларын сатуға рұқсат берді. Уильям М. ЛеоГранде Кубаға қатысты эмбаргоны «жарты ғасырдан астам уақыттан бері әлемдегі кез келген елге қарсы АҚШ-тың ең толық және ең ұзақ сақталған экономикалық санкциялар режимі» деп сипаттады. ЛеоГранде пікірінше, «эмбарго өзінің басты мақсатына – Кубаның революциялық режимін биліктен құлатуға немесе оны Вашингтонның ықпалына бағынуға мәжбүрлеуге ешқашан қол жеткізе алмады».

Ongoing restriction on trade with Cuba by the United States

The United States embargo against Cuba prevents US businesses, and businesses organized under US law or majority owned by US citizens, from conducting trade with Cuban interests. It is the most enduring trade embargo in modern history. The US first imposed an embargo on the sale of arms to Cuba on March 14, 1958, during the Fulgencio Batista regime. Again on October 19, 1960, almost two years after the Cuban Revolution had led to the deposition of the Batista regime, the U. S. placed an embargo on exports to Cuba except for food and medicine after Cuba nationalized the US owned Cuban oil refineries without compensation. On February 7, 1962, the embargo was extended to include almost all exports. The United Nations General Assembly has passed a resolution every year since 1992 demanding the end of the US economic embargo on Cuba, with the US and Israel being the only nations to consistently vote against the resolutions. as of 2024, the embargo is enforced mainly through the Trading with the Enemy Act of 1917, the Foreign Assistance Act of 1961, the Cuban Assets Control Regulations of 1963, the Cuban Democracy Act of 1992, the Helms–Burton Act of 1996, and the Trade Sanction Reform and Export Enhancement Act of 2000. The stated purpose of the Cuban Democracy Act of 1992 is to maintain sanctions on Cuba as long as the Cuban government refuses to move toward "democratization and greater respect for human rights." The Helms Burton Act further restricted United States citizens from doing commerce in or with Cuba, and mandated restrictions on giving public or private assistance to any successor government in Havana unless and until certain claims against the Cuban government were met. In 1999, President Bill Clinton expanded the trade embargo by also disallowing foreign subsidiaries of US companies to trade with Cuba. In 2000, Clinton authorized the sale of food and humanitarian products to Cuba. William M. LeoGrande summarized that the embargo against Cuba is "the oldest and most comprehensive US economic sanctions regime against any country in the world" imposed over half a century ago. According to LeoGrande, "The embargo has never been effective at achieving its principal purpose: forcing Cuba's revolutionary regime out of power or bending it to Washington's will."

Кубамен жақындасу

АҚШ азаматтарының Кубаға саяхаттауына қойылған шектеулер 1977 жылдың 19 наурызында күшін жойды; бұл ереже әр алты ай сайын жаңаруға тиіс болған, бірақ президент Джимми Картер оны жаңартпады, ал АҚШ долларын Кубада жұмсау ережесі көп ұзамай алынып тасталды. Президент Рональд Рейган 1982 жылдың 19 сәуірінде сауда эмбаргосын қайта орнатты, бірақ ол енді тек бизнес және туристік сапарларға ғана қатысты, ал АҚШ үкіметінің өкілдерінің, жаңалықтар немесе кино түсіру ұйымдарының қызметкерлерінің, кәсіби зерттеулер жүргізетін адамдардың немесе жақын туыстарын зиярат ететін адамдардың саяхаттарына қолданылмады. Бұл – Куба активтерін бақылау ережелері, 31 C. F. R. 515 бөлімі. Қазіргі ереже АҚШ азаматтарының Кубаға саяхаттауына тікелей тыйым салмайды, бірақ көптеген жағдайларда АҚШ үкіметінің Шетел активтерін бақылау бюросынан лицензия алмай Кубада транзакциялар (ақша жұмсау немесе сыйлық алу) жасауды заңсыз деп санайды. Тіпті Куба әуежайына төленетін билет салығы да осы транзакция заңын бұзу болып саналады, сондықтан қарапайым туристердің ақша транзакциялары ережесін бұзбай Кубаға баруы іс жүзінде мүмкін емес.

Заңнаманы кеңейту

1992 жылы қазанда Куба демократиясы заңымен, ал 1996 жылы Кубаның бостандық және демократиялық ынтымақтастық заңымен (Хелмс-Буртон заңы деп аталады) эмбарго күшейтілді. Бұл заң Кубада бизнес жүргізетін шетелдік компанияларды АҚШ-та бизнес жүргізуден тыйып, жазалайды. Бұл шектеулердің негіздемесі осы компаниялардың ұрланған АҚШ мүлігімен айналысқаны және оларды АҚШ-тан шығарып тастау қажеттігі болды. Президент Барак Обама эмбаргоны алып тастауға тырысты, бірақ Конгресс рұқсат бермеді. Еуропалық Одақ Хелмс-Буртон заңына наразылық білдірді, себебі АҚШ басқа елдердің саудасын қалай жүргізу керектігін белгілеп отыр деп санайды және осы негізде оған қарсы шықты. ЕС соңында мәселені келіссөздер арқылы шешуге ұмтылды. 1996 жылы Куба Hermanos al Rescate (Құтқарушы бауырлар) ұшақтарын атып түсіргеннен кейін үш америкалық және АҚШ тұрғыны қаза тапқаннан кейін, АҚШ Конгресіндегі екіпартиялық коалиция Хелмс-Буртон заңын бекітті. Осы заңның III тармағында сондай-ақ, "АҚШ азаматынан өтемақысыз тартып алынған Кубадағы мүлікті кез келген АҚШ емес компания заңға қарсы іс-қимылға тартылуы мүмкін және компания басшылығына АҚШ-қа кіруіне тыйым салынуы мүмкін" делінген. Кубамен сауда жасайтын АҚШ емес компанияларға да санкциялар қолданылуы мүмкін. Бұл шектеу теңіз тасымалына да қатысты, Куба порттарына тоқтаған кемелерге алты ай бойы АҚШ порттарына тоқтауға рұқсат берілмейді. Бұл тармаққа президенттің оның қолданылуын тоқтата тұруға құқығы бар бас тарту өкілеттігі де кіреді. Бұл рұқсат әр алты ай сайын жаңаруы керек және дәстүрлі түрде 2019 жылға дейін АҚШ президенті Дональд Трамп осылай істеді. Кейбір американдық фермерлер мен агробизнес өкілдерінің қысымына жауап ретінде, 2000 жылдың қазан айында Конгресс қабылдаған және президент Билл Клинтон қол қойған Сауда санкцияларын реформалау және экспортты жандандыру заңы арқылы эмбарго жеңілдетілді. Бұл жеңілдету гуманитарлық мақсаттармен Кубаға ауыл шаруашылығы өнімдерін және дәрі-дәрмектерді сатуға мүмкіндік берді. Куба бастапқыда мұндай саудаға қатысудан бас тартса да (бұрын АҚШ-тың азық-түлік көмегін қабылдамады, оны АҚШ мүддесіне қызмет ететін жартылай шара деп қарады), 2001 жылдың қараша айында "Мишель" дауылынан кейін Куба үкіметі АҚШ-тан азық-түлік сатып алуға рұқсат берді. Осыдан бері сатып алу көлемі артты, тіпті барлық сауда ақшамен жүзеге асырылса да. 2007 жылы АҚШ Кубаға ең көп азық-түлік жеткізген ел және оның бесінші ірі сауда серігі болды. Аралдағы кейбір туристік орындарда Coca-Cola сияқты американдық брендтерді сатып алуға болады. Ford танкерлері әуежайларда ұшақтарға жанармай құяды және кейбір компьютерлер Microsoft бағдарламалық қамтамасын пайдаланады. Мұндай тауарлардың қаржыландырылу көзі әрқашан да анық болмайды. Тауарлар көбінесе АҚШ-тан тыс елдерде орналасқан үшінші тараптар арқылы келеді, тіпті егер сауда жасалатын өнімнің бастапқыда АҚШ акционерлері немесе инвесторлары болса да. Мысалы, Кубада конвертируемый песомен (CUC) сатып алуға болатын Nestlé өнімдерін қарастыруға болады (олардың 10% АҚШ меншігінде). Бұл CUC песолары АҚШ доллары, евро және басқа валюталарға қарсы айырбасталатын қатты валюта болып табылады.

The embargo was reinforced in October 1992 by the Cuban Democracy Act and in 1996 by the Cuban Liberty and Democracy Solidarity Act (known as the Helms–Burton Act) which penalizes foreign companies that do business in Cuba by preventing them from doing business in the US. Justification provided for these restrictions was that these companies were trafficking in stolen US properties, and should, thus, be excluded from the United States. President Barack Obama tried to lift the embargo, but Congress did not allow it. The European Union resented the Helms Burton Act because it felt that the US was dictating how other nations ought to conduct their trade and challenged it on that basis. The EU eventually dropped its challenge in favor of negotiating a solution. After Cuba shot down two Hermanos al Rescate (Brothers to the Rescue) planes in 1996, killing three Americans and a US resident, a bi partisan coalition in the United States Congress approved the Helms Burton Act. The Title III of this law also states that any non US company that "knowingly trafficks in property in Cuba confiscated without compensation from a U. S. person" can be subjected to litigation and that company's leadership can be barred from entry into the United States. Sanctions may also be applied to non US companies trading with Cuba. This restriction also applies to maritime shipping, as ships docking at Cuban ports are not allowed to dock at US ports for six months. This title includes waiver authority, so that the President might suspend its application. The waiver must be renewed every six months and traditionally was until US President Donald Trump in 2019. In response to pressure from some American farmers and agribusiness, the embargo was relaxed by the Trade Sanctions Reform and Export Enhancement Act, which was passed by Congress in October 2000 and signed by President Bill Clinton. The relaxation allowed the sale of agricultural goods and medicine to Cuba for humanitarian reasons. Although Cuba initially declined to engage in such trade (having even refused US food aid in the past, seeing it as a half measure serving US interests), the Cuban government began to allow the purchase of food from the US as a result of Hurricane Michelle in November 2001. These purchases have grown since then, even though all sales are made in cash. In 2007, the US was the largest food supplier of Cuba, and its fifth largest trading partner. In some tourist spots across the island, American brands such as Coca Cola can be purchased. Ford tankers refuel planes in airports and some computers use Microsoft software. The origin of the financing behind such goods is not always clear. The goods often come from third parties based in countries outside the US, even if the product being dealt originally has US shareholders or investors. This can be seen, for example, with Nestlé products (which have a 10% US ownership) that can be bought in Cuba with Cuban convertible pesos (CUCs). These CUC pesos are hard currency that are traded in foreign exchange against the US dollar, the Euro, and other currencies.

Кубалық еріту

2009 жылдың 13 сәуірінде президент Барак Обама Кубаға саяхаттауға рұқсат беретін шектеулерді жеңілдетті; ал 2011 жылдың 14 қаңтарында ол студенттер мен діни миссионерлерге белгілі бір талаптар орындалған жағдайда Кубаға саяхаттауға мүмкіндік беріп, тыйымды одан әрі жеңілдетті. 2012 жылдың 16 шілдесінде "Ана Сесилия" Майамиден Кубаға жүзуге ресми түрде рұқсат алған алғашқы тікелей кеме болды. Ол Кубалық американдықтар отбасыларына жіберген азық-түлік, дәрі-дәрмек және жеке гигиена заттарын тасыды. 2014 жылы Обама әкімшілігі Кубамен қарым-қатынасты жаңартпақ ниетін жариялады. 2015 жылдың қаңтарында әкімшілік АҚШ азаматтарының Кубаға саяхаттауына қатысты шектеулерді жеңілдетті. Миссионерлік қызмет пен білім беру мақсатындағы сапарларға қойылған шектеулер азайтылса да, туристік сапарларға тыйым салынды. 2015 жылдың 11 сәуірінде Обама мен Куба президенті Рауль Кастро кездесті, бұл екі елдің басшыларының 50 жылдан астам уақыттан бергі алғашқы ресми кездесуі болды. АҚШ Қаржы министрлігінің өкілі лицензиялар беруді бастағанын растады. Қазірге дейін Кубаға саяхатқа қойылған жалпы тыйым күшінде, сондықтан Кубаға саяхаттау үшін арнайы рұқсат алмаған американдықтар паром қызметін пайдалана алмайды. 2015 жылдың 21 қыркүйегінде Сауда және Қаржы департаменттері президенттің Куба саясатын қолдау мақсатында бірлескен шаралар қабылдады. Бұл шараларға Сауда департаментінің Индустрия және қауіпсіздік бюросы (BIS) жариялаған ереже кірді, ол Куба үшін қолданыстағы лицензиялық ерекшеліктердің шарттарын өзгертті, Куба үшін қолданыстағы лицензиялық ерекшеліктердің санын арттырды, азаматтық авиацияның және коммерциялық жолаушылар ұшақтарының қауіпсіз жұмысын қамтамасыз етуге бағытталған жаңа Куба лицензиялау саясатын жасады, сондай-ақ Кубаға экспорт және қайта экспорт лицензия талаптарын басқа санкцияланған елдермен үйлестірді. 2016 жылдың ақпан айында АҚШ үкіметі Алабамадан келген екі американдыққа Кубада жеке фермерлерге сату үшін жылына 1000-ға дейін шағын трактор құрастыратын зауыт салуға рұқсат берді. 5 миллионнан 10 миллион долларға дейін құны бар бұл зауыт 1959 жылдан бері Куба аумағындағы алғашқы маңызды американдық бизнес-инвестициясы болды. Бірақ сол жылы Куба билігі келісімді бекітпеді, себебі меншік иелерінің бірі жақында Куба азаматтығын алған еді. Кубада зауытқа иелік ету әлі де заңсыз. 2014 жылдың 17 желтоқсанында президенттер Обама мен Кастро тұтқын алмасумен бірге дипломатиялық қарым-қатынастарды жаңартпақ және саяхат және экономикалық саясатты жеңілдетпек ниетте екенін жариялады. Куба Алан Гросс атты американдық тұтқынды гуманитарлық негізде босатып, оның орнына Куба бесінің қалған үш мүшесін аты-жөні белгісіз американдық тыңшыға алмастырды. Обама сондай-ақ Кубаның террористік мемлекет мәртебесін қарауға және Конгрестен эмбаргоны толық жоюды сұрауға ниеттенгенін мәлімдеді. Куба 53 саяси тұтқынды босатуға және Қызыл Крест пен БҰҰ адам құқықтары жөніндегі тергеушілерге кіруге келісті. 2015 жылдың 29 мамырында АҚШ Мемлекеттік департаментінің мәлімдемесіне сәйкес, "Кубаның терроризмді қолдайтын мемлекет ретінде тағайындалуы күшін жойды". Президент Обаманың жариялаған өзгерістеріне сәйкес, Куба азаматтарымен және бизнеспен, соның ішінде Кубаның қаржы институттарымен сауда жасау мүмкіндігі артады. Бұдан бөлек, АҚШ банктері Куба банктерінде аккредитивтік шоттар аша алады. 2017 жылдың 12 қаңтарында Обама өкілеттігінің соңғы күніне жеті күн қалғанда "ылғалды аяқ, құрғақ аяқ" саясатын тоқтатуды жариялады. Куба үкіметі Куба азаматтарын қайтарып алуға келісті. 2014 жылдан бастап, саясаттың аяқталуына байланысты күткендіктен Кубадан көшіп келушілердің саны артты.

On April 13, 2009, President Barack Obama eased the travel ban, allowing Cuban Americans to travel freely to Cuba; and on January 14, 2011, he further eased the ban, by allowing students and religious missionaries to travel to Cuba if they meet certain restrictions. On July 16, 2012, the Ana Cecilia became the first officially sanctioned direct ship to sail from Miami to Cuba. It carried food, medicine and personal hygiene goods sent by Cuban Americans to family members. In 2014, the Obama administration announced its intention to re establish relations with Cuba. In January 2015, the administration lightened restrictions on US citizen travel to Cuba. While restrictions on travel for missionary work and education have been loosened, visits for tourism remain banned. Obama and Cuban President Raúl Castro met on April 11, 2015, which was the first meeting between distinct leaders of the two countries in over fifty years. with a US Department of Treasury spokeswoman confirming they had begun issuing licenses. So far the general ban on travel to Cuba remains in effect for Americans, so the ferry service will not be accessible to Americans who have not received special approval for travel to Cuba. On September 21, 2015, the Commerce and Treasury Departments took additional coordinated actions in support of the President's Cuba policy. These actions included a rule published by the Commerce Department's Bureau of Industry and Security (BIS) that amended the terms of existing license exceptions that are available for Cuba, increased the number of license exception provisions that are available for Cuba, created a new Cuba licensing policy to help ensure the safety of civil aviation and the safe operation of commercial passenger aircraft, and made the deemed export and deemed reexport license requirements for Cuba consistent with other sanctioned destinations. In February 2016, the US government allowed two American men from Alabama to build a factory that will assemble as many as 1,000 small tractors a year for sale to private farmers in Cuba. The $5 million to $10 million plant would be the first significant US business investment on Cuban soil since 1959. The deal was not authorized by Cuban authorities later that year because one of the owners had recently obtained Cuban citizenship. Factory ownership is still illegal in Cuba. In concert with a prisoner exchange with Cuba, Presidents Obama and Castro announced moves on December 17, 2014, to reestablish diplomatic relations and to loosen travel and economic policies. Cuba released Alan Gross, an American prisoner, on humanitarian grounds and exchanged an unnamed American spy for the three remaining members of the Cuban Five. Obama also announced a review of Cuba's status as a terrorist state and an intention to ask Congress to remove the embargo entirely. Cuba agreed to release 53 political prisoners and to allow Red Cross and UN human rights investigators access. On May 29, 2015, according to the US State Department, "Cuba's designation as a state sponsor of terrorism was rescinded". Under the announced changes by President Obama, there will be an increased ability to transact with Cuban nationals and businesses, including Cuban financial institutions. Additionally, permitted US banks will now be able to open accredited accounts in Cuban banks. On January 12, 2017, Obama announced the immediate cessation of the wet feet, dry feet policy, eight days before his term ended. The Cuban government agreed to accept the return of Cuban nationals. Beginning in 2014, anticipation of the end of the policy had led to increased numbers of Cuban immigrants.

Шектеулерді күшейту және жаңа санкциялар

2017 жылдың 8 қарашасында президент Трамп әкімшілігі Обама әкімшілігі жеңілдеткен бизнес және саяхат шектеулерін қайта күшіне енгізетін жаңа ережелерді қабылдағаны жарияланды. Бұл ережелер 9 қарашадан бастап күшіне енді. 2021 жылдың шілдесінде президент Джо Байден басшылығымен АҚШ 2021 жылғы Кубалық наразылықтарға жауап ретінде Куба полициясына және Кубаның екі жетекшісіне санкциялар салды.

Гуманитарлық және денсаулыққа әсері

Эмбарго Куба халқының азық-түлік, таза су, дәрі-дәрмек және басқа да экономикалық қажеттіліктеріне тигізген әсері үшін сынға ұшырады. Фидель Кастро мен Рауль Кастро, Куба азаматтары мен топтары, халықаралық ұйымдар мен көшбасшылар бұл мәселеге сын айтты. АҚШ дипломаты Лестер Д. Мэллори 1960 жылғы 6 сәуірде жазған құпия хаттамасында, эмбаргоны қолдау себебін "Кубаға қаржы мен жабдықтау ағынын тоқтату, номиналды және нақты жалақыны төмендету, аштық пен отчаяние тудырып, үкіметті құлату" екендігімен түсіндірді. Кубадан тыс медицина ғалымдары эмбаргоны медициналық құралдар мен қарапайым гигиеналық заттардың, мысалы, сабынның жетіспеушілігімен байланыстырып, оның нәтижесінде бірнеше медициналық дағдарыстар мен жұқпалы аурулардың өршуіне себеп болғанын айтады. Медицина ғалымдары эмбаргоны неврологиялық аурулар және нашар тамақтанудан туындаған соқырлық сияқты нақты аурулардың эпидемияларымен де байланыстырды. 1997 жылы жарық көрген мақалада тамақ пен дәрі-дәрмек бағасының өсуінен туындаған дұрыс тамақтанбау мен аурулар, әсіресе, Кубаның рациондау жүйесіне байланысты ерлер мен қарт адамдарға қатты әсер еткені жазылған, себебі бұл жүйе әйелдер мен балаларға басымдық береді.

Саяси әсері

2021 жылы Кубадағы наразылықтар аясында жазған, Колумбиядағы Хавериана университетінде сабақ беретін Кубаның бұрынғы Орталық банкі экономисі Павел Видальдың пікірінше, Кубадағы экономикалық реформалар "эмбаргоға тәуелді емес, ал эмбарго Кубадағы реформалардан тәуелсіз түрде біржақты жойылуы керек. Екеуі де мәселе туғызады". Amnesty International ұйымының 2009 жылғы баяндамасында Кубаға қатысты эмбарго Кубадағы адам құқықтарына кері әсер еткені және "мемлекеттер салған санкциялардың әсерін, экономикалық, әлеуметтік және мәдени құқықтарды қамтамасыз етуге тигізетін әсерін ескеруі керек" делінген.

Экономикалық әсерлері

АҚШ-тың Кубаға қатысты санкциялары және олардың экономикалық салдары 1960 жылдары алғаш қолданылған кезден бастау алады. Куба 2020 жылғы Біріккен Ұлттар Ұйымына ұсынған баяндамасында, АҚШ-тың эмбаргосынан Кубаның алғашқы күндерінен бергі жалпы шығыны 144 миллиард долларға бағаланатынын мәлімдеді. Тереза Лозано Лонг Латын Америкасы зерттеулер институтына ұсынған бакалавр диссертациясына сәйкес, 1954 және 1959 жылдар аралығында Куба мен АҚШ арасындағы сауда көлемі 2003 жылғы көрсеткіштен жоғары болды. Кубаның жалпы экспортының 65% АҚШ-қа жіберілсе, американдық импорт Кубаның халықаралық сатып алуларының 74% құрады. Эмбаргоның ресми түрде енгізілуімен және 3355 нөміріндегі жарлықтың қабылдануымен Кубаның қант квотасы 95% төмендеді, бұл бұрын АҚШ-қа бөлінген 3 119 655 тоннаның шамамен 700 000 тоннасын жойды. Бір жыл өткен соң, президент Эйзенхауэр 3383 нөміріндегі жарлықты шығарғанда Кубаның қант квотасы нөлге дейін төмендетілді. Бұл Кубаның жалпы экспортына айтарлықтай әсер етті, өйткені Куба сол кезде әлемдегі ірі қант экспорттаушыларының бірі болды. Эмбаргоны қолдаушылар мен көптеген халықаралық экономистер Кеңес Одағының ыдырауы және одан туындаған экономикалық дағдарыстың Фидель Кастро үкіметінің құлауына әкеледі деп сенді. Алайда Куба үкіметі макроэкономикалық түзетулер мен либерализация саясатын жүргізіп, экономикалық жағдайды жақсартуға қол жеткізді. 1998 жылғы АҚШ Мемлекеттік департаментінің "Зенит және Күлтегін: Кастроға дейінгі және қазіргі Кубадағы әлеуметтік-экономикалық жағдайлардың салыстырмалы шолуы" атты баяндамасында Кубаның экономикалық қиындықтарының себебі эмбарго емес, кеңестік кезеңдегі мол көмектің тоқтатылуына байланысты шетел валютасының жетіспеушілігі екені айтылды. Сондай-ақ, Куба кеңестік кезеңде жапондық, еуропалық және латын американдық сауда серіктестеріне қарызы бар еді. 2001 жылғы АҚШ Халықаралық сауда комиссиясының АҚШ Өкілдер палатасының сұрауы бойынша дайындалған баяндамасына сәйкес, АҚШ санкциялары болмаған жағдайда АҚШ-тың Кубаға таңдалған ауыл шаруашылығы өнімдерін, жартылай дайын және дайын өнімдерін экспорттау құны 1996 және 1998 жылдар аралығында 146 және 658 миллион долларға бағаланды, ал АҚШ-тың Кубадан импорттау құны осы көрсеткіштерге жуық болды. 2000 жылғы саяси экономика профессоры Хорхе Антонионың зерттеу жұмысы бойынша, эмбаргоның Кубаның экономикалық дамуына тигізетін әсері мардымсыз. Зерттеуде былай делінген: "Шын мәніндегі кастроизмнің жағдайында жауап қысқа болады: ешқандай әсер жоқ. Эмбарго Куба экономикасына зиян келтірген жоқ. АҚШ пен Куба арасындағы ынтымақтастық Революцияның басынан бастап заңдық, саяси, идеологиялық, стратегиялық және экономикалық себептермен мүмкін болмас еді, тіпті философиялық немесе моральдық факторларды ескермесек". АҚШ-тың эмбаргосы және Куба экономикасының сәтсіздігі.

The US sanctions on Cuba and their economic impacts can be traced back to when they were first implemented in the 1960s. In its 2020 report to the United Nations, Cuba stated that the total cost to Cuba from the United States embargo is $144 billion since its inception. Between 1954 and 1959, trade between Cuba and the United States was at a higher level than what it was in 2003, according to a BA dissertation submitted to the Teresa Lozano Long Institute of Latin American Studies, with 65% of Cuba's total exports sent to the United States while American imports totaled 74% percent of Cuba's international purchases. After the formal implementation of the embargo and the passage of Proclamation 3355, there was a 95% decrease in Cuba's sugar quota, which canceled roughly 700,000 tons of the 3,119,655 tons previously allotted to the United States. A year later, Cuba's sugar quota was reduced to zero when President Eisenhower issued Proclamation 3383. This substantially affected Cuba's total exports, as Cuba was one of the world's leading sugar exporters at the time. Supporters of the embargo and many international economists believed that the dissolution of the Soviet Union and the resultant economic crisis would lead to the downfall of Fidel Castro's government. However, Cuba's government instituted a campaign of macroeconomic adjustment and liberalization, which provided significant economic recovery. The 1998 US State Department report Zenith and Eclipse: A Comparative Look at Socio Economic Conditions in Pre Castro and Present Day Cuba attributed Cuba's economic penury not as a result of the embargo, but instead the lack of foreign currency due to the unwillingness of Cuba to liberalize its economy and diversify its export base during the years of abundant Soviet aid. Cuba also amassed substantial debts owed to its Japanese, European, and Latin American trading partners during the years of abundant Soviet aid. According to a 2001 US International Trade Commission report in response to a request made by the US House of Representatives, the total value of U. S. exports of selected agricultural products, intermediate goods, and manufactured goods to Cuba in the absence of US sanctions was estimated to be at $146 and $658 million for US imports from Cuba between 1996 and 1998. According to a 2000 research paper by Jorge Antonio, a professor of political economy, the economic effects of the embargo on the economic development of Cuba are likely negligible. The paper states that: "Under the real world of Castroism, however, the answer must be a terse one: none. The embargo has not harmed the Cuban economy. Cooperation between the United States and Cuba would have been impossible from the very beginning of the Revolution for legal, political, ideological, strategic, and economic reasons, not to mention others of a philosophical or moral character." The U. S. Embargo and the Failure of the Cuban Economy

2002 жылы Куба саясаты қоры (CPF) эмбаргоның АҚШ экономикасына жыл сайын 3,6 миллиард долларға шығын келтіретінін есептеді. 2007 жылы АҚШ Сауда министрлігінің Индустрия және қауіпсіздік бюросы (BIS) Кубаға қатысты санкцияларды жеңілдетіп, ауыл шаруашылығы тауарларын экспорттауға лицензия алу процедурасын жеңілдетті. Нәтижесінде, 2000 жылдан 2006 жылға дейін АҚШ-тың Кубаға экспорттауы 6 миллион доллардан 350 миллион долларға дейін өсті. Осы кезеңде АҚШ-тың Кубаға экспорттаған тауарларының құны 1,5 миллиард доллардан асты. 2006 жылғы мәліметтерге сәйкес, АҚШ-тың Кубаға экспорттаған тауарларының 98% ауыл шаруашылығы өнімдерінен тұрды. 2009 жылы АҚШ Сауда палатасы эмбаргоның АҚШ экономикасына жыл сайын 1,2 миллиард долларға сатылым мен экспорттан айырылуға себеп болатынын есептеді, ал Куба үкіметі эмбаргоның аралға 753,69 миллиард долларға шығын келтіргенін мәлімдеді. Куба саясаты қоры (CPF) одан да жоғары көрсеткіштерді ұсынды: олардың бағалауынша, эмбаргоның құны жылына 4,84 миллиард долларды құрайды, ал Кубаға жылына 685 миллион доллар шығын тиеді. Эмбаргоны сынға алатындардың пікірінше, эмбаргоның басты мәселесі – АҚШ-тың Кубаға қатысты осындай санкция салмаққа ие жалғыз ірі мемлекет екендігі. Куба басқа елдерден туристер мен сауда-саттық қабылдауын жалғастыруда, бұл эмбаргоның заңдылығына күмән тудырады. 2015 жылғы Al Jazeera баяндамасында эмбаргоның инфляцияны ескергенде, 55 жыл ішінде Куба экономикасына 1,1 триллион долларға шығын келтіргені айтылды.

Туристік шектеулер

Кубаның активтерді бақылау ережелеріне сәйкес, АҚШ юрисдикциясына бағынатын тұлғалар Кубаға, одан және Куба ішіндегі саяхаттармен байланысты кез келген операциялар жасау үшін лицензия алуы тиіс. Тек туристік саяхаттарға қатысты операциялар лицензиялауға жатпайды. Кубадағы пайдаланылмаған өнімге деген сұраныстың күшеюіне байланысты, Конгресте еркін нарық жақтастарының саны артып, оларды Батыс және Ұлы жазықтардың агробизнес өкілдері қолдап, 2000 жылдан бері жыл сайын американдықтардың Кубаға саяхаттауына қатысты шектеулерді жеңілдетуге немесе жоюға тырысып келеді. Осы кезеңде АҚШ Өкілдер палатасы төрт рет саяхатқа тыйым салуды жою туралы заңды қабылдады, ал 2003 жылы АҚШ Сенаты да осы қадамды жасады. Әр жолы президент Джордж Буш бұл заң жобасына вето қоюы мүмкін екенін ескертті. Вето қаупіне тап болған Конгресс жыл сайын президентке заңды жібермей, саяхатқа тыйым салуды жою әрекетінен бас тартты. Кейбір АҚШ азаматтары Мексика, Багам аралдары, Канада немесе Коста-Рика сияқты басқа елдер арқылы Кубаға саяхат жасап, тыйымды айналып өтеді. Кубалық иммиграциялық органдар әдеттегідей паспортқа мөр баспайды, оның орнына тұрақты тіркелмейтін кубалық виза бетіне мөр қояды. Дегенмен, бұл практика АҚШ азаматтарын АҚШ үкіметі тарапынан қудалау және айыппұл салу қаупіне әлі де ұшыратады. 2015 жылдың 20 шілдесіне дейін Кубада АҚШ елшілігі немесе консулдығы болған жоқ, ал АҚШ өкілдігі АҚШ мүдделері бөлімімен шектелді. АҚШ Қаржы министрлігінің Шетелдік активтерді бақылау кеңсесі (OFAC) бір күннен астам сапарды заң бұзудың куәлігі деп санайды. OFAC сондай-ақ АҚШ азаматтарының Кубалық азаматтардан тегін тауар немесе қызмет алуына жол бермейді, бұл осы ережеге негізделген ережелерді айналып өту әрекеттерін болдырмайды. 2011 жылдың 25 шілдесінде OFAC Обама әкімшілігінің саяхатқа қатысты шектеулерді жеңілдетуі туризмді қолдау мақсатында емес екенін мәлімдеді. 2006 жылдың 10 қазанында АҚШ Кубаға қарсы сауда эмбаргосын бұзушылықтарды күшпен тергеу үшін арнайы топ құрылғанын жариялады, бұл қатаң жазалармен қамтылған. Бұл ережелер әлі де күшінде және оларды OFAC басқарады. Эмбаргоны бұзу үшін қылмыстық жаза он жылға дейін бас бостандығынан айыру, корпорацияларға 1 миллион доллар айыппұл, ал жеке тұлғаларға 250 000 доллар айыппұл салуды көздейді; азаматтық жазалар әрбір бұзушылық үшін 55 000 долларға дейін жетеді. 2016 жылдың қыркүйегінде Newsweek журналы болашақ президент Дональд Трамптың қонақ үй компаниясының 1998 жылы Кубаға жасаған сапасы үшін АҚШ үкіметінің келісімінсіз кемінде 68 000 доллар жұмсағандығын хабарлады, бұл эмбаргоны бұзу құрады. Трамптың білуімен, басшылар Куба сапарына арналған қаражатты Seven Arrows Investment and Development Corp. деп аталатын американдық консалтингтік фирма арқылы жіберді. Бизнес-консультанттар Кубаға барып, жобаға қатысты шығындарды төлегеннен кейін, Seven Arrows Трамптың компаниясының жоғары лауазымды қызметкерлеріне – сол кезде Trump Hotels & Casino Resorts деп аталған – бұл операцияны кейіннен қайырымдылық шарасымен байланыстырып, заңды көрсетуге нұсқау берді.

Under the Cuban Assets Control Regulations persons subject to US jurisdiction must obtain a license to engage in any travel related transactions pursuant to travel to, from, and within Cuba. Transactions related solely to tourist travel are not licensable. Spurred by a burgeoning interest in the assumed untapped product demand in Cuba, a growing number of free marketers in Congress, backed by Western and Great Plains lawmakers who represent agribusiness, have tried each year since 2000 to water down or lift regulations preventing Americans from traveling to Cuba. Four times over that time period the US House of Representatives has adopted language lifting the travel ban, and in 2003 the US Senate followed suit for the first time. Each time President George W. Bush threatened to veto the bill. Faced with a veto threat, each year Congress dropped its attempt to lift the travel ban before sending legislation to the president. Some US nationals circumvent the ban by traveling to Cuba from a different country, such as Mexico, The Bahamas, Canada, or Costa Rica. Cuban immigration authorities do not routinely stamp passports, instead stamping a Cuban visa page which is provided, and not permanently affixed to the passport. However, the practice still opens U. S. citizens to a risk of prosecution and fines by the US government if discovered. Until July 20, 2015, there was no US Embassy or consulate in Cuba and United States representation was limited to a United States Interests Section. The US Treasury Department's Office of Foreign Assets Control (OFAC) considers any visit of more than one day to be prima facie proof of violation. OFAC also holds that US citizens may not receive goods or services for free from any Cuban national, eliminating any attempts to circumvent the regulation based on that premise. On July 25, 2011, OFAC declared that the "people to people" relaxation of restrictions on travel conceded by the Obama administration should not be mistakenly interpreted as promoting tourism. On October 10, 2006, the United States announced the creation of a task force that will more aggressively pursue violations of the U. S. trade embargo against Cuba, with severe penalties. The regulations are still in force and are administered by OFAC. Criminal penalties for violating the embargo range up to ten years in prison, $1 million in corporate fines, and $250,000 in individual fines; civil penalties up to $55,000 per violation. In September 2016, Newsweek reported that then future President Donald Trump's hotel company violated the embargo, spending a minimum of $68,000 for its 1998 foray into Cuba without US government approval. With Trump's knowledge, executives funneled the cash for the Cuba trip through an American consulting firm called Seven Arrows Investment and Development Corp. Once the business consultants traveled to Cuba and incurred the expenses for the venture, Seven Arrows instructed senior officers with Trump's company—then called Trump Hotels & Casino Resorts—how to make it appear legal by linking it after the fact to a charitable effort.

Америка Құрама Штаттары

2000 жылы Сауда санкцияларын реформалау және экспортты жандандыру туралы заң қабылданғаннан бері азық-түлік пен дәрі-дәрмек тауарларының саудасы эмбаргодан босатылған. Дегенмен, күрделі лицензиялау және нормативтік талаптар АҚШ-та өндірілген немесе патенттелген қандай да бір затты қамтитын дәрі-дәрмектердің, медициналық жабдықтар мен құрал-жабдықтардың Кубаға экспортталуын күрт шектейді. 2020 жылы АҚШ Кубаға 176,8 миллион долларлық тауар экспорттады, ал Кубадан АҚШ-қа 14,9 миллион долларлық тауар импортталды.

Біріккен Ұлттар Ұйымы

1992 жылдан бері БҰҰ Бас Ассамблеясы 2020 жылды қоспағанда, әр жыл сайын эмбаргоның жалғасып жатқан әсерін айыптап, оны Біріккен Ұлттар Ұйымының Жарғысы мен халықаралық құқықты бұзады деп жариялаған міндетті емес резолюцияны қабылдады. 2020 жылы COVID-19 пандемиясына байланысты бұл мәселе бойынша дауыс беру өткізілген жоқ. Израиль – бұл резолюцияға қарсы дауыс берген АҚШ-қа қосылған жалғыз ел. Бұрын қарарға қарсы дауыс берген басқа елдер: 1992 жылы Румыния, 1993 жылы Албания және Парагвай, 1995 жылдан 1997 жылға дейін Өзбекстан, 2000 жылдан 2007 жылға дейін Маршалл аралдары, 2004 жылдан 2009 жылға дейін Палау, 2012 жылы бір рет және 2019 жылы Бразилия. 2023 жылы резолюцияны 187 ел қолдады, тек АҚШ пен Израиль оған қарсы дауыс берді, Украина дауыс беруден бас тартты.

Since 1992, the UN General Assembly has passed a non binding resolution every year, except for 2020, condemning the ongoing impact of the embargo and declaring it in violation of the Charter of the United Nations and of international law. There was no voting on this issue in 2020 due to the COVID 19 pandemic. Israel is the only country that routinely joins the US in voting against the resolution. Other countries that voted against the resolution in the past include Romania in 1992, Albania and Paraguay in 1993, Uzbekistan from 1995 to 1997, Marshall Islands from 2000 to 2007, Palau from 2004 to 2009 then once in 2012, and Brazil in 2019. 187 countries voted in favor of the resolution in 2023, with only the United States and Israel voting against it and Ukraine abstaining. U. N. Resolutions against the U. S. embargo on Cuba year date resolution number link for against abstention voting against 1992 November 24 47/19 https://undocs. org/A/RES/47/19
(The 19th resolution of the 47th session of the UN General Assembly) 59 3 71 U. S., Israel, Romania 1993 November 3 48/16 https://undocs. org/A/RES/48/16 88 4 57 U. S., Israel, Albania, Paraguay 1994 October 26 49/9 https://undocs. org/A/RES/49/9 101 2 48 U. S., Israel 1995 November 2 50/10 https://undocs. org/A/RES/50/10 117 3 38 U. S., Israel, Uzbekistan 1996 November 12 51/17 https://undocs. org/A/RES/51/17 138 3 25 U. S., Israel, Uzbekistan 1997 November 5 52/10 https://undocs. org/A/RES/52/10 143 3 17 U. S., Israel, Uzbekistan 1998 October 14 53/4 https://undocs. org/A/RES/53/4 157 2 12 U. S., Israel 1999 November 9 54/21 https://undocs. org/A/RES/54/21 155 2 8 U. S., Israel 2000 November 9 55/20 https://undocs. org/A/RES/55/20 167 3 4 U. S., Israel, Marshall Islands 2001 November 27 56/9 https://undocs. org/A/RES/56/9 167 3 3 U. S., Israel, Marshall Islands 2002 November 12 57/11 https://undocs. org/A/RES/57/11 173 3 4 U. S., Israel, Marshall Islands 2003 November 4 58/7 https://undocs. org/A/RES/58/7 179 3 2 U. S., Israel, Marshall Islands 2004 October 28 59/11 https://undocs. org/A/RES/59/11 179 4 1 U. S., Israel, Marshall Islands, Palau 2005 November 8 60/12 https://undocs. org/A/RES/60/12 182 4 1 U. S., Israel, Marshall Islands, Palau 2006 November 8 61/11 https://undocs. org/A/RES/61/11 183 4 1 U. S., Israel, Marshall Islands, Palau 2007 October 30 62/3 https://undocs. org/A/RES/62/3 184 4 1 U. S., Israel, Marshall Islands, Palau 2008 October 29 63/7 https://undocs. org/A/RES/63/7 185 3 2 U. S., Israel, Palau 2009 October 28 64/6 https://undocs. org/A/RES/64/6 187 3 2 U. S., Israel, Palau 2010 October 26 65/6 https://undocs. org/A/RES/65/6 187 2 3U. S., Israel 2011 October 25 66/6 https://undocs. org/A/RES/66/6 186 2 3 U. S., Israel 2012 November 13 67/4 https://undocs. org/A/RES/67/4 188 3 2 U. S., Israel, Palau2013October 2968/8https://undocs. org/A/Res/68/8 188 2 3U. S., Israel2014October 2869/5https://undocs. org/A/Res/69/5 188 2 3U. S., Israel2015October 2770/5https://undocs. org/A/Res/70/5 191 2 0U. S., Israel2016October 2671/5https://undocs. org/A/Res/71/5 191 0 22017November 172/4https://undocs. org/A/Res/72/4 191 2 0 U. S., Israel 2018 November 173/8https://undocs. org/A/Res/73/8 189 2 0 U. S., Israel2019November 774/7https://undocs. org/A/Res/74/7 187 3 2 U. S., Israel, Brazil 2021June 2375/289https://undocs. org/A/Res/75/289 184 2 3 U. S., Israel2022November 377/7https://undocs. org/A/Res/77/7 185 2 2 U. S., Israel2023November 278/38https://undocs. org/en/A/78/L.5 187 2 1 U. S., Israel

БҰҰ Кубаға АҚШ-тың эмбаргосына қарсы резолюциялар:

| Жыл | Күні | Резолюция нөмірі | Сілтеме | Қарсы дауыс бергендер | Бас тартқандар |
|---|---|---|---|---|---|
| 1992 | 24 қараша | 47/19 | https://undocs.org/A/RES/47/19 | АҚШ, Израиль, Румыния | - |
| 1993 | 3 қараша | 48/16 | https://undocs.org/A/RES/48/16 | АҚШ, Израиль, Албания, Парагвай | - |
| 1994 | 26 қазан | 49/9 | https://undocs.org/A/RES/49/9 | АҚШ, Израиль | - |
| 1995 | 2 қараша | 50/10 | https://undocs.org/A/RES/50/10 | АҚШ, Израиль, Өзбекстан | - |
| 1996 | 12 қараша | 51/17 | https://undocs.org/A/RES/51/17 | АҚШ, Израиль, Өзбекстан | - |
| 1997 | 5 қараша | 52/10 | https://undocs.org/A/RES/52/10 | АҚШ, Израиль, Өзбекстан | - |
| 1998 | 14 қазан | 53/4 | https://undocs.org/A/RES/53/4 | АҚШ, Израиль | - |
| 1999 | 9 қараша | 54/21 | https://undocs.org/A/RES/54/21 | АҚШ, Израиль | - |
| 2000 | 9 қараша | 55/20 | https://undocs.org/A/RES/55/20 | АҚШ, Израиль, Маршалл аралдары | - |
| 2001 | 27 қараша | 56/9 | https://undocs.org/A/RES/56/9 | АҚШ, Израиль, Маршалл аралдары | - |
| 2002 | 12 қараша | 57/11 | https://undocs.org/A/RES/57/11 | АҚШ, Израиль, Маршалл аралдары | - |
| 2003 | 4 қараша | 58/7 | https://undocs.org/A/RES/58/7 | АҚШ, Израиль, Маршалл аралдары | - |
| 2004 | 28 қазан | 59/11 | https://undocs.org/A/RES/59/11 | АҚШ, Израиль, Маршалл аралдары, Палау | - |
| 2005 | 8 қараша | 60/12 | https://undocs.org/A/RES/60/12 | АҚШ, Израиль, Маршалл аралдары, Палау | - |
| 2006 | 8 қараша | 61/11 | https://undocs.org/A/RES/61/11 | АҚШ, Израиль, Маршалл аралдары, Палау | - |
| 2007 | 30 қазан | 62/3 | https://undocs.org/A/RES/62/3 | АҚШ, Израиль, Маршалл аралдары, Палау | - |
| 2008 | 29 қазан | 63/7 | https://undocs.org/A/RES/63/7 | АҚШ, Израиль, Палау | - |
| 2009 | 28 қазан | 64/6 | https://undocs.org/A/RES/64/6 | АҚШ, Израиль, Палау | - |
| 2010 | 26 қазан | 65/6 | https://undocs.org/A/RES/65/6 | АҚШ, Израиль | - |
| 2011 | 25 қазан | 66/6 | https://undocs.org/A/RES/66/6 | АҚШ, Израиль | - |
| 2012 | 13 қараша | 67/4 | https://undocs.org/A/RES/67/4 | АҚШ, Израиль, Палау | - |
| 2013 | 29 қазан | 68/8 | https://undocs.org/A/RES/68/8 | АҚШ, Израиль | - |
| 2014 | 28 қазан | 69/5 | https://undocs.org/A/RES/69/5 | АҚШ, Израиль | - |
| 2015 | 27 қазан | 70/5 | https://undocs.org/A/RES/70/5 | АҚШ, Израиль | - |
| 2016 | 26 қазан | 71/5 | https://undocs.org/A/RES/71/5 | АҚШ, Израиль | - |
| 2017 | 17 қараша | 72/4 | https://undocs.org/A/RES/72/4 | АҚШ, Израиль | - |
| 2018 | 17 қараша | 73/8 | https://undocs.org/A/RES/73/8 | АҚШ, Израиль | - |
| 2019 | 7 қараша | 74/7 | https://undocs.org/A/RES/74/7 | АҚШ, Израиль, Бразилия | - |
| 2021 | 23 маусым | 75/289 | https://undocs.org/A/RES/75/289 | АҚШ, Израиль | - |
| 2022 | 3 қараша | 77/7 | https://undocs.org/A/RES/77/7 | АҚШ, Израиль | - |
| 2023 | 27 қараша | 78/38 | https://undocs.org/en/A/78/L.5 | АҚШ, Израиль | - |

Басқа сыншылар

Кейбір сыншылар ембаргоның Кубаның барлық қиындықтары үшін айыпты табуға мүмкіндік бере отырып, оған зиян келтіргеннен гөрі көмектесетінін айтады. Хиллари Клинтон ембарго Кастроларға көмектеседі деген пікірін ашық білдірді: "Менің жеке пікірімше, Кастролар ембаргоның аяқталуын және АҚШ-пен қарым-қатынастың жақсаруын қаламайды, өйткені олар соңғы 50 жылда Кубада болмаған нәрсеге барлық сылтауларын жояды". Клинтон сол сұхбатта "біз олармен бірге өзгергенге дайынбыз" деді. 2005 жылы берген сұхбатында Рейган әкімдігінде мемлекеттік хатшы болған Джордж П. Шулц ембаргоны "ақылға сыймас" деп атады. Като институтының сауда саясатын зерттеу орталығының директоры Дэниел Грисуолд 2009 жылдың маусым айында жазған мақаласында ембаргоны сынға алды: "Бұл ембарго Куба үкіметінің бағытын да, мәнін де өзгертпеді. Ол бірде-бір кубалық азаматты азат етуге жеткізбеді. Шындығында, ембарго кубалық халқының жағдайын нашарлатты, бірақ оларды азат етуге көмектеспеді. Сонымен қатар, ол американдықтардың саяхаттау еркіндігінен айырды және АҚШ фермерлері мен басқа да өндірушілерге миллиардтаған долларлық экспорттық мүмкіндіктерден бас тартты". 2009 жылдың маусым айында "Ньюсуик" журналында Венесуэлалық комментатор Моисес Найм былай деп жазды: "Бұл ембарго – Америкаға қарсылардың барлық жердегі супердержаваның екіжүзділігін көрсету үшін пайдаланатын тамаша мысал, ол кішкентай аралды жазалап, басқа жердегі диктаторлармен жақын қарым-қатынас жасайды". Комментаторлар Сауд Арабиясы, Түркия және Қытай сияқты АҚШ-тың экономикалық байланыстары әртүрлі болатын елдерді мысалға келтіреді. Кейбір АҚШ бизнес лидерлері ембаргоны тоқтатуды ашық түрде талап етеді. Олардың пікірінше, ембарго жалғасқанша, ембаргоны бұзатын АҚШ-қа жат шетелдік компаниялар АҚШ компанияларымен бәсекелесе алмайды, сондықтан ембарго алынған жағдайда олар үстемдікке ие болады. Кейбір діни лидерлер ембаргоға түрлі себептермен қарсы шығады, соның ішінде гуманитарлық және экономикалық шектеулер кубалықтарға салған әсері. Папа Иоанн Павел II 1979 жылы Мексикаға жасаған пасторлық сапарында ембаргоны тоқтатуға шақырды. Патриарх Варфоломей I 2004 жылдың 25 қаңтарында аралға барған кезде ембаргоны "тарихи қателік" деп атады. Пастор Джесси Джексон, пастор Ал Шарптон және министр Луис Фаррахан да ембаргоға қарсылық білдірді. 2002 жылдың 15 мамырында Гаванада сөйлеген сөзінде бұрынғы президент Картер ембаргоны тоқтатуға шақырып, былай деді: "Біздің екі ел 42 жыл бойы құрылымдық қарым-қатынаста тұтқындалып отыр, енді қарым-қатынасымызды өзгертудің уақыты келді". АҚШ епископтары 2012 жылы Папа Бенедикт XVI аралға келгеннен кейін Кубаға салынған ембаргоны тоқтатуға шақырды. Фильм режиссері Майкл Мур ембаргоға қарсы шығып, денсаулық сақтауға мұқтаж болған 11 қыркүйектегі құтқарушыларды Кубаға алып келіп, субсидияланған медициналық көмек алды. 2011 жылдың маусым айында 1972 жылы президенттікке демократтардың үміткері болған Джордж Макговерн "Майамидегі наразы кубалық эмигранттарды" ембаргоны сақтап қалуға кінәлады. Кубаға барар алдында ол: "Бұл ақымақ саясат. Бізге кубалықтармен дос болуға және керісінше дос болуға ешқандай себеп жоқ. Олардың көптегенінің АҚШ-та туыстары бар, ал кейбір американдықтардың Кубада туыстары бар, сондықтан бізге саяхаттау еркіндігі болуы керек. Біз Қытайдағы миллиард коммунистерге есікті ашу қауіпсіз деп ойлаймыз, бірақ қандай да бір себептермен біз кубалықтардан қатты қорқамыз". Барак Обама 2008 жылы АҚШ президентіне үміткер болған кезде ембаргоны жеңілдету туралы мәселені көтерді, бірақ оны сақтап қалуға уәде берді. 2014 жылдың желтоқсанында ол ембаргоны сәтсіздік деп атады және Конгрестен оны толығымен алып тастау туралы заң қабылдауын сұрады.

Some critics of the embargo say that the embargo helps the Cuban government more than it hurts it, by providing it with a bogeyman for all of Cuba's misfortunes. Hillary Clinton publicly shared the view that the embargo helps the Castros, saying that "It is my personal belief that the Castros do not want to see an end to the embargo and do no want to see normalization with the United States, because they would lose all of their excuses for what hasn't happened in Cuba in the last 50 years." Clinton said in the same interview that "we're open to changing with them." In a 2005 interview, George P. Shultz, who served as Secretary of State under Reagan, called the embargo "insane". Daniel Griswold, director of the Cato Institute's Center for Trade Policy Studies, criticized the embargo in a June 2009 article:
The embargo has been a failure by every measure. It has not changed the course or nature of the Cuban government. It has not liberated a single Cuban citizen. In fact, the embargo has made the Cuban people a bit more impoverished, without making them one bit more free. At the same time, it has deprived Americans of their freedom to travel and has cost US farmers and other producers billions of dollars of potential exports. In June 2009, Venezuela commentator Moisés Naím wrote in Newsweek: "The embargo is the perfect example used by anti Americans everywhere to expose the hypocrisy of a superpower that punishes a small island while cozying to dictators elsewhere." Commentators cite examples such as Saudi Arabia, Turkey, and China, as regimes that the United States has varying economic relations with. Some US business leaders openly call for an end to the embargo. They argue, as long as the embargo continues, non US foreign businesses in Cuba that violate the embargo, do not have to compete with US businesses, and thus, will have a head start when and if the embargo is lifted. Some religious leaders oppose the embargo for a variety of reasons, including humanitarian and economic restrictions the embargo imposes on Cubans. Pope John Paul II called for the end to the embargo during his 1979 pastoral visit to Mexico. Patriarch Bartholomew I called the embargo a "historic mistake" while visiting the island on January 25, 2004. Rev. Jesse Jackson, Rev. Al Sharpton, and Minister Louis Farrakhan have also publicly opposed the embargo. On May 15, 2002, former President Carter spoke in Havana, calling for an end to the embargo, saying "Our two nations have been trapped in a destructive state of belligerence for 42 years, and it is time for us to change our relationship." The US bishops called for an end to the embargo on Cuba, after Pope Benedict XVI's 2012 visit to the island. Film director Michael Moore challenged the embargo by bringing 9/11 rescue workers in need of health care to Cuba to obtain subsidized health care. In June 2011, George McGovern, the Democratic nominee for president in 1972, blamed "embittered Cuban exiles in Miami" for keeping the embargo alive. Before visiting Cuba, he said:
It's a stupid policy. There's no reason why we can't be friends with the Cubans, and vice versa. A lot of them have relatives in the United States, and some Americans have relatives in Cuba, so we should have freedom of travel We seem to think it's safe to open the door to a billion communists in China but for some reason, we're scared to death of the Cubans. Barack Obama discussed easing the embargo during his 2008 campaign for president of the US, though he promised to maintain it. In December 2014, he called the embargo a failure, asking Congress to enact legislation to lift it entirely.

АҚШ-тағы сауалнамалар мен қоғамдық пікірлер

2008 жылы USA Today/Gallup сауалнамасы көрсеткендей, америкалықтар Кубамен дипломатиялық қарым-қатынасты қайта жаңарту керек деп ойлады, оның 61% қолдады және 31% қарсы болды. 2012 жылдың қаңтар айында Ангус Ридтің қоғамдық пікір сауалнамасы көрсеткендей, американдықтардың 57% көптеген америкалықтардың Кубаға баруына тыйым салған саяхат шектеуін жоюға шақырды, 27% келіспеді және 16% шешімді емес еді. Флорида халықаралық университетінің Куба зерттеу институты Флорида штатының Дейд округіндегі кубалық американдықтар арасында он үш сауалнама жүргізді (1991 жылдан 2020 жылға дейін). 1991 жылы, Суық соғыс аяқталғаннан кейін, эмбаргоға қолдау 67,9% (5,5% білмейді) құрады, ал 2016 жылы кубалық жағдайлардың жақсару кезеңінде 31,6% (9,4% білмейді) болды, және Трамп әкімшілігі жағдайды кері қайтарғаннан кейін 2020 жылы 54% (8% білмейді) дейін өсті. АҚШ-та Engage Cuba сияқты лоббилік топтар эмбаргоны жоюға үндеуде.