Кіріспе

Үндістанның Химачал Прадеш штатындағы аудан.

Үндістанның Химачал Прадеш штатындағы Лахаул және Спити ауданы бұрынғы екі жеке аудан – Лахаул және Спитиден (; немесе ) тұрады. Қазіргі әкімшілік орталығы Лахаулдағы Кайланг қаласы. Екі аудан біріктірілмес бұрын Карданг Лахаулдың астанасы, ал Дханкар Спитидің астанасы болған. Аудан 1960 жылы құрылған және Үндістандағы 640 ауданның ішінде халық саны бойынша төртінші ең кіші аудан. 2011 жылғы халық санағы мәліметтері бойынша, бұл Үндістандағы халық тығыздығы ең төмен аудан.

География

Геологиялық тұрғыдан Гималай және Тибет жоталарында орналасқан Лахаул және Спити ауданы Рохтанг асуы арқылы Маналимен байланысты. Кунзум ла немесе Кунзум асуы (биіктігі) – Лахаулдан Спити алқабына кіретін асу. Ол Чандра Талдан басталады. Оңтүстікке қарай Спити Табодан аяқталып, Сумдода бітеді, онда жол Киннаурға кіріп, Ұлттық 5-ші тас жолымен қосылады. Спити шөлді және қиын өткелді, ал аңғардың орташа биіктігі – 3660 метр. Ол биік таулармен қоршалған, Спити өзені оңтүстік-шығыстағы шатқалдан ағып шығып, Сатледж өзенімен қосылады. Бұл – әдеттегі таулық шөлді аймақ, орташа жылдық жауын-шашын мөлшері – 200 мм. Ауданның Тибет автономиялық аймағының Нгари префектурасымен тығыз мәдени байланысы бар.

Флора мен фауна

Лахаулдың қатал жағдайларында тек сирек кездесетін, төзімді шөптер мен бұталар өседі, тіпті мұздықтардың төменгі жағында да. Климаттың өзгеруіне байланысты Лахаул аңғарындағы адамдар капуста, картоп, жасыл бұршақ, түймедақ, помидор, сәбіз және жапырақты көкөністер сияқты кейбір көкөністерді өсіре алады. Басты ақшалай дақылдар – картоп, капуста және жасыл бұршақ. Спити алқабында кездесетін өсімдіктердің ең көп таралған түрлері: Cousinia thomsonii, Seseli trilobum, Crepis flexuosa, Caragana brevifolia және Krascheninnikovia ceratoides. Сонымен қатар, онда 62-ден астам дәрілік өсімдік түрлері де табылады. Аңғарда бірнеше арша түрлері өседі, олар суық шөлді климат жағдайларына бейімделгендігімен ерекшеленеді. Жергілікті халық оларды діни мақсаттарда және күнкөріс үшін пайдаланады. Арша ормандарына шамадан тыс пайдалану және ортаның нашарлауы қауіп төндіреді. Аңғарда қар барысы, түлкі, альпілік елік, Гималай қоңыр аюы, шаян бұғысы және Гималай көк қойы мекендейді. Қар барыстары Пин Долы Ұлттық паркі мен Киббер жабайы табиғат қорығында қорғалады. Лингти жазығында яктар мен дзолар қоныстанған. Аңшылықтың күшеюі және тамақ қорларының азаюы Тибет антилопасының, аргали, кианг, шаян бұғысы және қар барысының осы аймақтардағы санының қысқаруына әкеліп соқты, оларды жойылуға жақын түрлер санатына енгізді. Спити жергілікті тұрғындары діни сенімдеріне орай осы жабайы жануарларды ауламайды.

Кибер жануарлар қорығы

Кибер жабайы табиғат қорығы – Химачал-Прадеш штатындағы ең ірі жабайы табиғат қорығы. Ол 3600 метрден 6700 метрге дейінгі биіктікте, Спити өзенінің сол жағасында, Лахаул және Спити ауданында орналасқан. Оның аумағы 2220,12 шаршы километрді құрайды. Бұл суық шөл аймағы 1992 жылы жабайы табиғат қорығы деп жарияланды. Кибер жабайы табиғат қорығында альпілік елік, қар барысы, көк қой, қарлы әтеш, грифон және сақалды бүркіт сияқты жануарлар мен құстар кездеседі. Өсімдіктер құрамында монахтың қапшығы, сомлата, қызғылт арнебия, орхидея және джентиан түрлері бар.

Демография

2011 жылғы санақ бойынша Лахаул және Спити ауданының халқы 31 564 адамды құрайды. Бұл көрсеткіш бойынша ол Үндістанда 638-ші орында тұр (барлығы 640-тың ішінде). Лахаул және Спитидің тілдері, мәдениеті және халқы тығыз байланысты. Жалпы, лахаулилер тибет және индо-арий тегінен шыққан, ал спити боттары Тибетке жақындығына байланысты тибеттерге жақын. Бұрынғы оқиғаларды ескере отырып, саяхатшылардың көне заттарды тонауын болдырмау үшін ауданда Химачал-Прадеш штатының заңнамалық актісі қолданылады. Тәуелсіздік алғанға дейінгі кезеңде этникалық тайпалық аймақ Британдық Лахаул және Чамба Лахаулға бөлінген, ол 1947 жылдан кейін Пәнджабқа қосылды. Бұл Үндістанның екінші ірі ауданы. Лахаули және Спити боттарының тілі – боти, ол Батыс инновациялық топшасының тибет тіліне жатады. Олар мәдени тұрғыдан Ладак және Тибет халқына өте ұқсас, себебі олар Гуге және Ладак патшалықтарының билігінде белгілі бір уақыт аралығында болған. Лахаулилер арасында отбасы туыстық қарым-қатынастың негізгі бірлігі болып табылады. Көп отбасылық жүйе кең таралған және бұрынғы полиандриялық жүйеден қалыптасқан. Отбасының басшысы – Юнда, ал оның әйелі – Юндамо, ол ұрпақтың ең үлкен мүшесі ретінде билікке ие болады. Лахаули қоғамында кландық жүйе, сондай-ақ Рхус деп аталатын жүйе де маңызды рөл атқарады. Спити бот қауымдастығының мұрагерлік жүйесі Тибеттерге тән ерекшелікке ие. Әкесі мен анасы қайтыс болған жағдайда, отбасылық мүлікті тек үлкен ұлы мұраға алады, ал үлкен қызы анасының әшекейлерін мұраға алады, ал кіші бауырлары ештеңе мұраға алмайды. Ерлер көбінесе Трансгималайлық Гомпалардың әлеуметтік қамсыздандыру жүйесіне сүйенеді.

Өмір салты

Лахаули және Спити Боттардың өмір салты жақындығына байланысты ұқсас. Бұрын Лахаулилер арасында полиандрия кеңінен таралған, бірақ бұл әдет азайып барады. Спити Боттар қазір полиандрияны көбінесе қолданбайды, алайда кейбір шалғай аймақтарда ол қабылданған. Ажырасу ауыл ақсақалдарының куәлігінде қарапайым рәсім арқылы жүзеге асырылады. Ажырасуға кез келген тарап бастама көтере алады. Егер әйелі қайтадан тұрмысқа шықпаса, күйеуі оған өтемақы төлеуге міндетті. Дегенмен, мұндай жағдай Лахаулилер арасында сирек кездеседі. Ауыл шаруашылығы – негізгі күнкөріс көзі. Картоп егу жиі кездеседі. Кәсіптердің қатарында мал шаруашылығы, мемлекеттік бағдарламалар мен қызметтерде жұмыс істеу, сондай-ақ тоқыманы қоса алғанда, түрлі кәсіптер мен қолөнер бар. Лахул мен Спитидің жері таулы және жер сілкіністеріне бейім болғандықтан, үйлер тибеттік сәулет стилінде салынған.

Дін

Лахаулилердің көпшілігі индуизм мен тибет буддизмін Друкпа Кагью тәртібімен ұстанып, ал Спити Бхотия Гелугпа тәртібімен тибет буддизмін ұстанады. Лахаулдың ішінде Тодх Гахр (Ладакқа қарайтын Лахаулдың жоғарғы аймағы) аймағы Спитиге жақындығының арқасында буддалық ықпалдың ең күшті болған жері. Тибет буддизмі мен индуизмнің таралуына дейін, халық "Лунг Пе Чхой" дінін ұстанған, бұл дін Тибеттің Бөн дінімен ұқсастықтары бар анимистік дін болды. Дін гүлденген кезде, жануарлар мен адамдар "Ихаға" – табиғатта, әсіресе ескі қарындаш кедр ағаштарында, тастарда және үңгірлерде мекендейтін зұлым рухтарға үнемі құрбандық шалған. Лунг Пе Чхой дінінің іздері ламалардың мінез-құлқында көрінеді, олардың белгілі бір табиғаттан тыс күштерге ие деп саналады. Лосар мерекесі (Лахаулиде Хальда деп те аталады) қаңтар және ақпан айлары аралығында тойланады. Мереке күнін ламалар анықтайды. Бұл мереке индуизмнің Дивали мерекесімен бірдей маңызға ие, бірақ тибеттік дәстүрде тойланады. Мереке басталғанда, әр үйден екі-үш адам тұтатқыштарды ұстап процессияға қатысады. Содан кейін тұтатқыштардан от жағылады. Одан кейін халық будда дініндегі байлықтың қасиетті құдайы (басқа аты Васудара) Шішкар Апаға дұға етеді.

Туризм

Табиғи көріністер мен көптеген буддалық монастырлар аймақтың негізгі туристік тартымдылықтары болып табылады. Лахаул және Спитидегі ауа райының қауіпті болуы келушілерге маусымнан қазанға дейінгі аралықта ғана сапар шегуге мүмкіндік береді, осы уақытта жолдар мен ауылдар қардан босатылып, биік өткелдер (Ротханг Ла және Кунзум Ла) ашылады. Спитиге Киннаурдан (Сатледж өзені бойымен) жыл бойы баруға болады, бірақ кейде құлдыраулар немесе қар көшкіндері салдарынан жол уақытша жабылуы мүмкін.

Бхага аңғары

Баралача-Ладан Тандидегі Лахаулға қосылған жерге дейін.

Спитай алқабы

Кунзум-Ладан Сумдодағы Киннаур ауданымен шекараға дейін, Спитиге дейін.