Албатрос C.III: Бірінші дүниежүзілік соғыстағы неміс бипланы
Albatros C.III
Albatros C.III ұшағы: неміс жасаған, ең көп салынған, екі орынды биплан. C.I үлгісінен жақсартылған, маневрлілігі жоғары, әскери қақтығыстарға арналған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Albatros C. III – Albatros Flugzeugwerke компаниясы құрастырған және шығарған екі орындық, көп мақсатты екіұшақ. Albatros компаниясының C типіндегі ұшақтарының барлығынан көптеп өндірілген, сондай-ақ компанияның ең көп өндірілген екі орындық ұшағы болды. C. III ұшағы 1915 жылы сәтті Albatros C. I ұшағының жетілдірілген және сәл кішірек нұсқасы ретінде жасалды. Екі ұшақ ұқсас конструкция мен көптеген ерекшеліктерге ие болды, ең айқын визуалды айырмашылығы – оның қайта жобаланған құйрық бөлігі (эпеннажы), ол C. I-ге қарағанда дөңгелектеу және төмен орналасқан. Нәтижесінде C. III әуе шайқасында тиімді болу үшін қажетті, жауапкершілігі жоғары және маневрлі болды. Әдетте, бақылаушы мен ұшқыш пулеметтермен жабдықталған, алайда ұшқыштың алға қаратылған пулеметінің синхронизаторы жиі істен шығып, винтке зақым келтіретін. 90 кг (200 фунт) дейін бомба тасымалдауға болатын, бірақ бомба тастау құрылымының болмауы майданда тиімді қолдануға кедергі келтірді. Жердегі күштермен байланыс үшін радио орнатылатын болды. Luftstreitkräfte C. III ұшағын алғаш рет 1915 жылдың желтоқсанында Батыс майданында қолданды; ол тез арада әуе барлаудан басқа, жеңіл бомбалаушы және бомба тасымалдаушы эскорты сияқты түрлі міндеттерде пайдаланылды. Ұшақты көптеген өндірушілер шығарғандықтан, ол көптеп және жылдам қолжетімді болды. 1917 жылдың ортасына қарай C. III негізінен оқу-жаттығу ұшағы ретінде қолданылды, себебі оның жақсы ұшу қасиеттері, тұрақтылығы және қолжетімділігі осы мақсатқа өте қолайлы болды. Ол 1918 жылғы 11 қарашадағы қарулы келісімге дейін Luftstreitkräfte қызметінде болды. Басқа да көптеген елдер C. III ұшақтарын сатып алып, Польша, Болгария және Осман әскерлерінің әуе күштерінің арасында пайдаланды. 1920 жылдары шағын партиялар өндірілді.
The Albatros C. III was a twin seat general purpose biplane designed and produced by the German aircraft manufacturer Albatros Flugzeugwerke. It was produced in greater numbers than any other C type aircraft by Albatros as well as being the company's most produced twin seat aircraft. The C. III was developed during 1915 as a refined and slightly smaller derivative of the successful Albatros C. I. The two aircraft shared similar construction and numerous features, the most distinct visual difference being its redesigned empennage, being both more rounded and lower than that of the C. I. As a result, the C. III was more responsive and agile, both being beneficial traits in aerial combat. Typically, both the observer and pilot were provisioned with machine guns, although the gun synchronizer for the pilot's forward firing guns often malfunctioned and resulted in propeller damage. Up to 90 kg (200 lb) of bombs could also be carried, although the lack of a bombsight greatly hindered their effective use on the battlefield. For coordination with ground forces, a radio set could optionally be installed. The Luftstreitkräfte first deployed the C. III on the Western Front during December 1915; it quickly deployed the type in a variety of roles beyond aerial reconnaissance, including as a light bomber and a bomber escort. The aircraft was produced by numerous manufacturers, enabling it to become available in quantity rather quickly. By mid 1917, the C. III was mainly being used a trainer aircraft, a task which it was well suited to on account of its favourable flying characteristics, natural stability, and availability. It remained in Luftstreitkräfte service through to the Armistice of 11 November 1918. Various other nations acquired their own C. IIIs, leading to its use by the Polish Air Force, Bulgarian Air Force, and Ottoman Air Force amongst others. Small batches were also produced during the 1920s.
Дизайн
C. III Albatros C. I-ден шыққан, тікелей одан дамытылған және сәл ықшамдау ұшақ. Бағыттайғыш қанаты C. I-ге қарағанда айқын дөңгелек пішіндес болды. C. III фюзеляжы, C. I және B. II сияқты, негізінен фанерадан құралған. Бұл конструкцияның зақымды сіңіруге қабілетті екені дәлелденді, соның салдарынан оны жауынгерлік жағдайда түсіру қиын болды. Қанаттары матамен қапталған, ағаштан жасалған, ал басқару беттерінде болат құбырлар қолданылған. C. III фюзеляждағы төрт тік құбырларда немесе сыртқы тіреулерде 90 кг-ға дейін бомба тасымалдай алатын. Неміс билігі C. III-ті ынтамен қабылдады, осы типке 2271 ұшаққа тапсырыс берілді.
The C. III has its origins in the Albatros C. I, being directly derived from it and being a slightly more compact aircraft. The rudder was noticeably more rounded than that of the C. I. The fuselage of the C. III was, akin to the C. I and B. II, was primarily composed of plywood. This construction proved to be fairly capable of absorbing damage, which made it somewhat difficult to shoot down in combat. The wings were covered with fabric and had a wooden structure, aside from the steel tubing used for the flight control surfaces. The C. III could also carry a bomb load of up to 90 kg (200 lb) across four vertical tubes in the fuselage or upon external racks. German authorities enthusiastically received the C. III; cumulative orders for 2,271 aircraft were placed for the type.
Пайдалану тарихы
Бірінші Luftstreitkräfte C. III ұшақтары 1915 жылдың желтоқсанында Батыс майданға жетті. 1917 жылдың ортасына қарай C. III көбінесе Luftstreitkräfte-дегі жедел қызметтен алынып тасталды, бірақ осы кезде осы типтегі ұшақтарды жеткізу жалғастырылды; ұшақтар екінші деңгейдегі міндеттерге, көбінесе оқу бөлімшелеріне жіберілді. Осылайша, ол 11 қараша 1918 жылы соғысты аяқтаған келісімге дейін пайдалануда болды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Польша әуе күштері бір кезде шамамен 15 C. III ұшағын пайдаланды. Олар Польша-Совет соғысы кезінде жауынгерлік қимылдарға қатысты. 1926 және 1927 жылдар аралығында Болгария мемлекеттік ұшақ шеберханасы DAR, жойылған ұшақтардың сақталған бөліктері мен құралымдарынан екі Mercedes D. III қозғалтқышы бар көшірмелерді DAR 2 деп атап, оларды оқу ұшақтары ретінде жасады. Әскери тарихшы Димитар Недиалковтың сөзіне сүйенсек, он екі DAR 2 ұшағы салынған (кем дегенде тоғызы фотосуреттермен расталған). 1927-1928 жылдары үш C. III ұшағы Каунастағы литвалық Karo Aviacijos dirbtuvės (Әскери авиация шеберханасы) компаниясында құрастырылды.
The first of the Luftstreitkräftes C. IIIs arrived at the Western Front during December 1915. By mid 1917, the C. III had mostly been withdrawn from frontline service with the Luftstreitkräfte, although deliveries of the type were still underway by this point; the aircraft having been relegated to secondary duties, mostly to training units. As such, it remained in service until the Armistice of 11 November 1918 that ended the conflict. In the aftermath of the First World War, the Polish Air Force operated around 15 C. III for a time. These saw active combat during the Polish Soviet War. Between 1926 and 1927, two Mercedes D. III engined copies were built from saved parts and components of the destroyed aircraft by Bulgarian state aircraft workshops DAR as the DAR 2 for use as trainers. According to the military historian Dimitar Nedialkov, twelve DAR 2s were built (at least nine are confirmed by a photograph). Three C. IIIs were built in 1927 1928 at Lithuanian Karo Aviacijos dirbtuvės (Military Aviation Workshop) in Kaunas.