Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
жоқ. Тізімде қазіргі кезде қолданылмайтын әртүрлі елдердің тарихи әскери тулары, стандарттары және гидондары келтірілген.
none
The following is a list of historical military colours, standards and guidons in different countries that do not exist today.
Орта ғасырлар
Орта ғасырларда әскер бөлімдерінің нақты түстері болмаған, олар көбінесе өздерінің феодалының гербін таққан. Франция әскерлері Капетия әулетінің символы – лилия гүлін жиі пайдаланған. Франция королінің ресми шайқас туы да болған, Орифламме: қызыл түсті, алтынмен безендірілген ерекше ту және "Монжуа Сент-Дени" деген ұран. Орифламме шайқасқа әкелгенде, жауға жеңілдік болмайтынын білдірген. Осы кезеңдегі ағылшын сарбаздары кейде өзін тану белгісі ретінде Киелі Георгийдің кресін таққан.
During the Middle Ages, units did not have specific colours attached to them; rather, they often wore the heraldry of their lord. The armies of France often used the fleur de lis, a symbol of the Capetian dynasty. The King of France also had an official battle standard, the Oriflamme: a special flag, red with gold, and the motto "Montjoie Saint Denis". When the Oriflamme was taken into battle, it signified that there would be no quarter given to the enemy. English soldiers during the same time period sometimes wore Saint George's Cross as a symbol of identification.
Ансиан Режим (15-18 ғасырлар)
Ансиан Режимінің француз түстері бірдей дизайнға ие болды: ақ крест, Франция кресті (тік крест, бірақ кейде "Royal Deux Ponts" полкінің туы сияқты Сент-Эндрю кресі болды). Стандарттың қалған бөлігі полкке байланысты болатын. Көбінесе Франция кресі туды төрт тең бөлікке бөлетін. Бөліктердің түсі бірдей болуы мүмкін (әсіресе теңіз әскерлерінің туларында). Кейде екі түс қолданылатын: жоғарғы сол және төменгі оң төртбұрыштар бір түсті, ал жоғарғы оң және төменгі сол төртбұрыштар басқа түсті болар еді. Көп жағдайда Франция кресінде лилия гүлдері және жазу немесе ұран орналастырылған. Полктер көбінесе өз провинцияларының атын алды: Пикардия (Еуропаның ең көне полкі), Нормандия, Пьемонт, Прованс, бірақ "Регимент де ла Рейн" (Патшайым полкі) сияқты ерекше атаулармен де танылатын. Әр полктің өз туы болды. Полковник, полк басшысы ретінде, арнайы туға ие болды: ол да Францияның ақ кресін алып, төрт бөлігі де ақ түсті болды (ақ түс француз монархиясының түсі еді). Қазіргі Квебек туы осы кезеңдегі француз түстерінің дизайнымен дәлме-дәл келеді. Корольдік армияның жаяу әскерінде қызмет еткен шетелдік азаматтардан құралған полктер де осы үлгіні қолданды.
The French colours of the Ancien Régime got the same design: a white cross, the Cross of France (vertical cross, but sometimes it was a St Andrew's cross, like the "Royal Deux Ponts" Régiment's flag). The rest of the standard was depending on the regiment. Often, the Cross of France divided the flag in four equal quarters. The quarters could have the same colour (specially for the Marine troops's flags). Sometimes, there were two colours: the top left and the bottom right quarters of one colour, the top right and the bottom left of another. In the most part of the time, lys flowers were on the Cross of France, with an inscription or a motto. The regiment often got the name of their province: Picardie (the oldest regiment of Europe), Normandie, Piemont, Provence but were also called with special names, like "Régiment de la Reine" (Queen's regiment), which had a dark green and black quartered flag, with the cross of France. Each regiment had its flag. The colonel, at the head of the regiment, had a special flag: it also had the white Cross of France, but the four quarters were white too (white was the colour of the French monarchy). The actual flag of Quebec has exactly the design of the French colours of this time. The same pattern was used by regiments made up of foreign nationals who served with the Royal Army infantry.
Революциялық армия
1794 жылы Француз армиясы Революциядан кейін қайта ұйымдастырылды. Полктар әрқайсысында үш батальоннан тұратын деми-бригадалар деп аталды. Әр деми-бригаданың 1-ші батальоны еріктілерден, ал 3-ші батальоны әскери міндеттілерден құралды. Бұл екі батальон да бірдей түс алды. Ал 2-ші батальон ескі Корольдік армияның полкінен құрылып, 1-ші батальоннан өзгеше түс алды. Барлық 2-ші батальондардың түстері бір-бірімен ұқсас болды (деми-бригаданың нөмірінен басқа), ал 1-ші батальондардың түстері әртүрлі болды.
In 1794, the French Army was reorganised following the Revolution. Regiments were renamed demi brigades, with three battalions in each. The 1st Battalion of each was raised from the volunteers, while the 3rd Battalion were conscripts. These two received identical colours. The 2nd Battalion meanwhile was formed from a regiment of the old Royal Army, and received a different colour from the 1st Battalion. The colours of all of the 2nd Battalions were identical to each other (except for the demi brigade's number), while the 1st Battalions all received different colours.
Ұлы император әскері
Наполеон I-нің Император армиясында полктер жаңа туларды алды, олар бағананың үстіне орнатылған бүркіттен алынған «бүркіттер» деп аталды. Тудың дизайны әр әскер түріне қарай өзгерді.
In the Imperial Army under Napoleon I, regiments received new colours, which were called aigles (eagles), from the eagle that was mounted atop the pole. The designs differed per speciality.
Пруссия патшалығы
1740 жылы Фредерик II, тарихқа Ұлы Фредерик ретінде енген, Пруссия тағына отырды. Содан аз уақыт өткен соң ол Пруссия армиясының жаяу әскер полктеріне жаңа үлгідегі түстерді беруді бастады. Жаңа ереже бойынша, әр полк әр батальонға екі ту алды. Бірінші батальон патшаның туын (лейбфахне) және бір полк туын (региментсфахне) алып жүрді, ал екінші батальон екі региментсфахнені алып жүрді. Лейбфахне ақ түсті матадан жасалған, ал региментсфахне полктің ерекше түсіне сәйкес түсті матадан жасалған. Екі тудың ортасында «Pro Gloria et Patria» (Даңқ пен Отан үшін) деген жазуы бар шиыршықтың астында тақ киген Пруссиялық бүркіт бейнеленген дөңгелек тақташа орналасқан. Тудың төрт бұрышында тәж киген патшалық моноклдар (FR – Fredericus Rex) бейнеленген. Гүлдесте, тәж және моноклдар алтын немесе күміс түсті болуы мүмкін. Ерекшелігі, пруссиялық жаяу әскер туларының ені, ұзындығынан кем болды, өлшемдері 140х120 сантиметрді құрады. Тудың арқандары мен мақтаныштары күміс және қара түсті болды. Тулар жібектен тігілген, ал оларға белгілер салынған. Жаяу әскер полкінің тулары 1742 жылдан 1806 жылға дейін, Наполеоннан күйреушілік жеңіліс тарихы бар, бір кездегі мақтан тұтқан Пруссия армиясын жойғанша, өзгеріссіз қалды. 1811-12 жылдардан бастап жаңадан құрылған армияға жаңа тулар берілгенде, олардың дизайны бастапқы үлгіге негізделген, бірақ бірқатар өзгерістер енгізілді. Кавалерия құралымдарында да осы үлгі сақталды, 1-ші эскадрилья немесе кавалерия батальоны (1744 жылдан бастап кирасиерлер және гусарлар) полктері патшаның стандартын (лейбстандарт) және эскадрилья стандартын (эскадронстандарт) алып жүрді. Драгун полктері бөлім түстеріндегі жайылған құйрықты стандарттарға (лейбфахне және эскадронсфахне) ие болды. Гарде дю Кор полкінің 1-ші эскадрильясында ғана рим стиліндегі vellixum стандарты болды, ал қалған эскадрильялар бүркітпен әрленген найзаларды ұстады.
King Frederick II known to history as Frederick the Great ascended the throne of Prussia in 1740. Shortly thereafter he began to issue colours of a new pattern to the infantry regiments of the Prussian Army. Under the new regulations, each regiment received two flags per battalion. The first battalion carried the King's Colour (leibfahne) and one Regimental Colour (regimentsfahne), while the second battalion carried two regimentsfahnen. The Leibfahne had a white field and the Regimentsfahne had a field in the distinguishing colour of the regiment. In the center of both colours was a circular tablet bearing the crowned Prussian eagle under a scroll inscribed Pro Gloria et Patria (For Glory and Fatherland), all within a wreath surmounted by the royal crown. The corners were decorated with crowned royal cyphers (FR for Fredericus Rex) The colours of the wreath, crown and cyphers could be either gold or silver. Unusually, Prussian infantry colours were longer at the hoist than on the fly, measuring 140 by 120 centimetres. Cords and tassels were silver and black. The colours were made of silk, with insignia painted on. The colours of the regular infantry regiments remained virtually unchanged from 1742 until 1806, when catastrophic defeat at the hands of Napoleon all but destroyed the once proud Prussian Army. When new flags were issued to the reconstituted army beginning in 1811 12, their design was based on the original pattern, but with a number of modifications. In cavalry formations, the same pattern prevailed, with the 1st Squadron or Battalion of cavalry (Cuirassier and Hussar since 1744) regiments carrying the King's Standard (Leibstandarte) and a Squadron Standard (Eskadronsstandarte). Dragoon regiments had swallowtailed standards (Leibfahne and Eskadronsfahne) in unit colours. The Garde du Corps had a Roman styled vellixum standard carried solely by the 1st squadron, while the other squadrons carried lances with the eagle finial.
Үшінші рейх
Әскери: Үшінші рейхтің неміс армиясының түстерінің үлгісі 1936 жылы бекітілді. Оған тортбұрышты ақ жалау кіреді, шеттеріне дейін созылған қара темір крест орналасқан. Крест күміс жиекпен, одан кейін жіңішке қара жиекпен және ақ фимбриациямен шектелген, әр бұрышында қара свастика бар. Жалаудың ортасында күміс гүл шоғырымен оралып, қара ("Армия үлгісіндегі") бүркіт қара свастиканы ұстап тұрған ақ диск бейнеленген. Түстің фоны әскер түріне қарай өзгерді. Кавалерия мен артиллерияда бірдей үлгі болды, бірақ олар қарапайым жалау емес, қарлығаш құйрықты стандарт (стандарт) ретінде жасалған. Кейін механикалық құрамалар үшін де осыған ұқсас үлгілер пайда болды. Люфтваффе: Люфтваффе жер әскерлеріне армиядан өзгеше түстер берілді. Олар қызыл (ұшаққа қарсы әскерлер үшін), сары (ұшқыштар үшін) немесе жасыл (дала әскерлері үшін) болды, және олардың үстінен қара сызылған ақ диагональды крест өтті. Жалаудың алдыңғы бетінде күміс гүл шоғырымен бірге темір крест бейнеленген. Әр бұрышында қара свастика болды, ал жалаудың шеті күміспен әшекейленген. Артындағы беті темір крестің орнына күміс (Люфтваффе үлгісіндегі) бүркітпен бірдей болды. Әскери-теңіз күштері: Кригсмарине түстері Люфтваффе түстеріне ұқсас болды. Жалау көк түсті, ал бүркіт орнына қара свастика бейнеленген. Алқасы және диагональ сызықтары да қара емес, алтын болды. Бұрыштарында алтын якорьлер (жоғарғы сол жақта, төменгі оң жақта) және темір кресттер (жоғарғы оң жақта, төменгі сол жақта) орналасқан. Екінші жағында ортасында темір крест, ал бұрыштарындағы екі темір крестің орнына алтын бүркіттер бейнеленген. Жалаудың шеті алтынмен қапталған. Теңіз күштерінің барлық жердегі құрамалары, соның ішінде теңіз жаяу әскері мен артиллериясы да осыған ұқсас түстерді қолданды. Waffen SS: Waffen SS жаяу әскеріне берілген түстер басқа қарулы күштерден мүлдем өзгеше болды. Бұл негізінен алтынмен қапталған ұлттық жалау еді, сол жақ жоғарғы бұрышында батальон мен полк нөмірлері көрсетілген. Кавалерия мен моторизацияланған құрамалар құйрықты жалау нұсқасын қолданды. СС дивизиялары, мысалы, 1-ші СС танк дивизиясы «Лейбштандарте СС Адольф Гитлер», өз жалауларын бұрынғы үлгілерге, әсіресе SA-ның «ГЕРМАНИЯ ОЯН!» (DEUTSCHLAND ERWACHE) жалауына негіздеді; кейін LSSAH бұл жалауды Гитлердің жеке стандартының нұсқасымен ауыстырды. СС дивизияларының барлық жалаулары римдік вексилль стилінде жасалған, бұл 1945 жылғы Мәскеу Жеңіс шеруінде НКВД-нің Ленин мавзолесіне жалау лақтырғанынан көрінеді.
Army: The pattern of the colours for the German Army of the Third Reich was instituted in 1936. It encompasses a square white flag with a black Iron Cross extending nearly to the edges; the cross has a silver border followed by a thinner black edge and a white fimbriation; in each corner is a black swastika. At the center of the flag is a white disk surrounded by a silver wreath and containing a black ("Army type") eagle grasping a black swastika. The colour of the background varied depending on the branch of the service. Cavalry and artillery had the same pattern, but as a swallow tailed standarte (standard) rather than an ordinary fahne. Later, similar designs debuted for mechanized formations. Luftwaffe: The ground troops of the Luftwaffe were given different colours to those of the army. It was either red (for anti aircraft troops), yellow (for flying units) or green (for field troops), with a black lined white diagonal cross. On the obverse in the centre was an Iron Cross on top of a silver wreath. In each corner was a black swastika, with the whole flag trimmed in silver. The reverse was identical except for a silver (Luftwaffe type) eagle replacing the Iron Cross. Navy: The colours of the Kriegsmarine were similar in design to those of the Luftwaffe. The flag itself was blue, with a black swastika replacing the eagle. The wreath was gold instead of black, as were the diagonal lines. In the corners were gold anchors (top left, bottom right) and Iron Crosses (top right, bottom left). On the other side was an Iron Cross in the centre, with gold eagles replacing the two Iron Crosses in the corners. The flag was fringed in gold. Similar colours were used by all ground formations of the service, including the naval infantry and artillery. Waffen SS: The colours awarded to the Waffen SS infantry were completely different from those of the rest of the armed forces. It was essentially the national flag, fringed with gold, with the battalion and regiment numbers in the top left hand corner. Cavalry and motorized formations carried a swallowtailed variant. SS divisions, like the 1st SS Panzer Division Leibstandarte SS Adolf Hitler, based their banners from the earlier models, notably the SA "GERMANY AWAKE" (DEUTSCHLAND ERWACHE) banner; later the LSSAH replaced the early banner with a variant of Hitler's Personal Standard. All of the SS divisional banner poles are of the Roman vexillum style, as evident of the Moscow Victory Parade of 1945 flag throwing at Lenin's Mausoleum by the NKVD.
Моңғолия
Моңғолияда Tug әскери түске балама тарихи әскери символ ретінде қарастырылады. Ол - жонында жылқы немесе яқтың қылшықтары бекітілген дөңгелек қалпы. Ол Моңғол империясы кезінде енгізіліп, содан кейін Түрік-Моңғол, түрік хандықтары және Осман империясы қолданған.
In Mongolia, the Tug is generally regarded as a type of historical military symbol that is the equivalent to a military colour. It is a circular pole with attached horse or yak tail hairs arranged at the top. It was introduced and was flown during the period of the Mongol Empire, and was later adopted by Turco Mongol, Turkic khanates and the Ottoman Empire.
Конституциялық монархия
Конституциялық монархия (1834-1910) кезеңінде португал армиясының әр полкі мен басқа да тәуелсіз бөлімшелері полк туына ие болды, ол сол кездегі Португалия туының нұсқасы болды. Тудың алқабы көк және ақ түстерге тік бөлінген, ортасында патша гербі орналасқан, алтын зәйтүн бұтақтарымен қоршалған, олар қызыл лентамен байланған және Христиан орденінің кресі бейнеленген. Гербтің төменінен бөлімшенің нөмірі ал жағында, ал полк атауы арт жағында жазылған ақ лента өткен. Тудың қабырғалары 130 см-ге тең шаршы болған. Атты бөлімшелердің тулары да осыған ұқсас болған, бірақ олар "стандарттар" деп аталған және әр қабырғасы 80 см-ге кішірек болған.
During the period of the Constitucional Monarchy (1834 1910), each of the regiments and other independent units of the Portuguese Army had a regimental colour, which was the variant of the then Flag of Portugal, the field being vertically divided in blue and white, with the Royal coat of arms in the centre, surrounded by two golden olive branches tied by a red ribbon carrying the Order of Christ Cross, and the royal cypher at each corner. Under the arms there was a white ribbon containing the number of the unit in the obverse of the colour and the regimental title in the verse. The colour was square with 130 cm each side. The flags of the mounted units were similar, but were named "standards" and were smaller, with 80 cm each side.
Ресей империясы
Ресей империясының әскерінде тулар 18 ғасырда енгізілді. Ірі полк тулары жаяу әскер бөлімдеріне арналса, шағын, көтеріп жүруге ыңғайлы тулар атты әскер мен атты артиллерияда қолданылды. 1797 жылы туларды табыстау бойынша әскерилерге басшылық ету үшін ережелер қабылданды. Қайта құрылған жаяу әскер бөлімдері үшін жаңа үлгілер жасалды, онда мемлекеттік түс – мемлекеттік нышанмен ақ түс, ал ротаның/батальонның/полктің белгіленген түстері – басқа нышанмен көрсетілді. 1812 жылы бұрынғы дәстүр, британдық үлгідегі орыс бейімделуі, барлық бөлімдер үшін жалғыз ту ретінде полк туы немесе штандарды қолданумен ауыстырылды.
Colours in the Imperial Russian Army were introduced in the 18th century. Large regimental flags were reserved for infantry units while small, easy to carry flags were used in the cavalry and horse artillery. Regulations in 1797 were introduced to give the military a guideline when awarding colours. New designs for regular infantry units were made, with the state color consisting of white with the state emblem and the assigned colors of the company/battalion/regiment using a different emblem. In 1812 the former tradition, a Russian adaptation of the British practice, was replaced with the use of the regimental colour or standard as the sole colour for all units.
Испания Корольдігі
1810 жылдың шілдесінде шыққан әскер ережесінде испан әскерінің қатарлы жаяу әскер полктері екі түс көтеретіні айтылған. Бірінші батальон коронеланы (Патшаның түсін) көтеретін, ол ақ түсті болып, ортасында корольдік герб бейнеленген, кейде бордо түстегі кресттің үстінде, түрлі полк белгілерімен оралып тұратын. Ал екінші батальон (және жеңіл жаяу әскердің тәуелсіз батальондары) сенцилланы (полк түсін) көтеретін, ол бордо түстегі крестпен және төрт бұрышында провинциялық гербтармен, ал жоғарғы жартысында полк атауымен болды. 1843 жылы ережеге полк түстерінің жаңа үлгісі енгізілді, онда сенцилла батальонамен алмастырылды. Бұл – қызыл, сары, қызыл түстерден тұратын көлденең жолақты ұлттық түстерді қабылдаған, ортасында кішкентай бордо түстес крест және оны айнала қоршаған полк атауы бар қарапайым корольдік гербтің бейнеленген туы болды.
An army regulation of July 1810 stated that line infantry regiments of the Spanish army would bear two colours. The first battalion would carry the coronela (King's Colour), which was white and bore the Royal Coat of Arms in the centre, sometimes on top of a burgundy Cross, surrounded by various regimental devices, while the second battalion (and independent battalions of light infantry) would carry the sencilla (Regimental Colour), which would have a burgundy cross with the provincial coat of arms at the four corners, and the name of the regiment in the top half. In 1843, the regulations introduced a new pattern for regimental colours, with the sencilla replaced by the batallona. This was a flag that adopted the national colours of red yellow red horizontal stripes, with a simplified royal coat of arms in the centre atop a small burgundy cross and the name of the regiment encircling it.
Франконың Испаниясы
Испания азамат соғысында генерал Франконың жеңісінен кейін испан әскері тек бір түс – "баталон" қолдану саясатын қабылдады, оның ортасында корольдік елтаңбаны алмастырған жаңа елтаңба орналастырылып, оны полктің аты айнала қоршап тұрды.
Following the victory of General Franco in the Spanish Civil War, the Spanish army adopted the policy of using only a single colour, the batallona, with the new coat of arms in its centre replacing the Royal arms, and the name of the regiment encircling it.