Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сыныптық күрестің күшеюі социализмнің дамуымен қатар, сталинизм теориясының құрамдас бөлігі болып табылады. Бұл теория Кеңес Одағының ішкі саясатында сталинизмнің маңызды тірегінің бірі болды. «Сыныптық күрес» терминін Карл Маркс пен Фридрих Энгельс енгізгенімен, «сыныптық күрестің күшеюі» деген сөз тіркесін Владимир Ленин 1919 жылы пролетариат диктатурасын сипаттау үшін қолданған. Алайда, теорияның өзі 1929 жылы Иосиф Сталин тарапынан ұсынылып, капиталистік элементтерді үздіксіз репрессиялау қажеттігіне теориялық негіз берді. Сталин елде буржуазиялық элементтердің қалдығы сақталатынына және Батыс елдерінің қолдауымен олар партияға ықпал етуге тырысатынына сенді. Бұл теорияның бір түрін Қытайда Мао Цзедун «Үздіксіз революция» теориясы ретінде қабылдады.
The aggravation of the class struggle along with the development of socialism is a component of the theory of Stalinism. The theory was one of the cornerstones of Stalinism in the internal politics of the Soviet Union. Although the term class struggle was introduced by Karl Marx and Friedrich Engels and the aggravation of the class struggle was an expression originally used by Vladimir Lenin in 1919 to refer to the dictatorship of the proletariat, the theory itself was put forward by Joseph Stalin in 1929 and supplied a theoretical base for the claim that ongoing repression of capitalist elements is necessary. Stalin believed that residual bourgeois elements would persist within the country and that with support from Western powers they would try to infiltrate the party. A variation of the theory was also adopted by Mao Zedong in China as the Continuous Revolution theory.
Маоизм
Мао Цзэдунның социализмдегі тап күресі теориясы уақыт өте келе өзгерді, Сталиннің теориясымен кейбір ұқсастықтары болғанмен, сонымен бірге айырмашылықтары да бар еді. 1956 жылы Мао Сталиннің теориясын сынап, Хрущевпен келісті: «Кластарды жойғаннан кейін, тап күресін одан әрі күшейтілгендей көрсетудің қажеті жоқ, Сталиннің солай істегені социалистік демократияның салауатты дамуына кедергі келтірді. Кеңес Одағы Коммунистік партиясы осы тұрғыда Сталиннің қателіктерін дұрыс түзетуде толыққанды құқылы». Алайда, Қытай 1956-1958 жылдары социализмнің бастапқы кезеңіне ресми түрде енгеннен кейін, Маоның теориясы өзінің қарсыластарымен қақтығысқа түскен соң өзгерді. Лю Шаоци мен Дэн Сяопин Қытай енді социалистік ел болғандықтан және буржуазия дерлік жоқ болғандықтан, тап күресі аяқталды деп мәлімдеді. Мао оның орнына қоғамдағы қалған шағын буржуазия мен әлі де сақталған буржуазиялық идеяларға қарсы ескертті және социализмдегі тап күресі туралы айта бастады, мысалы, «Тап күресін ешқашан ұмытпа!» деген танымал ұран Қытайдың барлық жерінде жарыса таратылды. Маоның Сталинмен ең үлкен айырмашылығы 1960 жылдардағы радикалдық кезеңінде байқалды, ол социалистік (коммунизмге дейінгі) қоғамда Коммунистік партия бюрократиясының ішінде толыққанды буржуазияның пайда болуы және капитализмді іштен қайта жаңғырту мүмкіндігі бар екенін айтты. Бұл отандық буржуазияның басшылары – «партия ішінде капиталистік жолды ұстанған биліктегі адамдар» болды, яғни Лю және Дэн сияқты Маоның қарсыластары. Мао буржуазияның отандық тегіне баса назар салды, ал Сталин батыстық тыңшыларға күдікпен қарады және қайта жаңғырту тек шетелдік империалистік шабуыл арқылы ғана мүмкін деп сенді. Мәдени революцияның радикалдық кезеңі аяқталғаннан кейін Мао партиядағы күдікті буржуазияны сынауды тоқтатты және адамдардың кластық тегін экономикалық немесе саяси билікке (өткен немесе қазіргі) қарап бағалаудан, тек олардың «кластық тұрғысына» негіздеуге ауыстырды.
Mao Zedong's theory of class struggle in socialism changed over time, having some similarities with Stalin's theory but also differences with it. In 1956, Mao criticized Stalin's theory and agreed with Khrushchev: "After the elimination of classes, the class struggle should not continue to be stressed as though it was being intensified, as was done by Stalin with the result that the healthy development of socialist democracy was hampered. The Communist Party of the Soviet Union is completely right in firmly correcting Stalin's mistakes in this respect." However, after China officially entered the primary stage of socialism in 1956–58, Mao's theory changed as he came into conflict with his rivals. Liu Shaoqi and Deng Xiaoping argued that since China was now socialist and the bourgeoisie was virtually nonexistent, class struggle was over. Mao instead warned against the small remaining bourgeoisie and lingering bourgeois ideas in society, and began speaking of class struggle in socialism, such as in the famous slogan "Never forget class struggle!" once plastered across China. Mao's greatest divergence with Stalin was during his radical phase in the 1960s when he said that there is the possibility of an entire bourgeoisie developing inside the Communist Party bureaucracy in a socialist (pre communist) society, and restoring capitalism from within. The leaders of this domestic bourgeoisie were the "people in positions of authority within the Party who take the capitalist road", i. e. Mao's rivals like Liu and Deng. Mao stressed the domestic origin of the bourgeoisie while Stalin had focused on presumed Western spies and believed restoration could only come through a foreign imperialist invasion. After the end of the radical phase of the Cultural Revolution, Mao stopped targeting the alleged bourgeoisie within the party, and changed from judging people's class based on economic or political power (past or present), to instead being based only on their "class standpoint".