Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хирургиялық дренаж түрі
Type of surgical drain
Кеуде түтігі (сондай-ақ кеуде дренажы, кеуде катетері, түтікшелік торакстомия немесе қабырғааралық дренаж) – кеуде қабырғасы арқылы және плевралық кеңістікке немесе медиастинумға енгізілетін хирургиялық дренаж. Түтікті енгізу кейде өмірді құтқаратын процедура болып табылады. Түтік клиникалық тұрғыдан қажет емес заттарды, мысалы, ауаны (пневмоторакс), артық сұйықтықты (плевралық төгілу немесе гидроторакс), қанды (гемоторакс), хилозды (хилоторакс) немесе іріңді (эмпиема) интраторакалық кеңістіктен алу үшін қолданылады. Интраплевральді кеуде түтігі Бюлау дренажы немесе қабырғааралық катетер (ICC) деп те аталады, ол жұқа, иілгіш силикон түтік (пигтейл дренажы деп аталады) немесе үлкен, жартылай қатты, терезелі пластикалық түтік болуы мүмкін, көбінесе клапан немесе су астындағы тығыздықпен бірге қолданылады. Кеуде дренажының тұжырымдамасын алғаш рет Гиппократ емпиеманы кесу, каутеризация және металл түтіктерді енгізу арқылы емдеуді сипаттағанда ұсынған. Алайда, бұл техника 1918 жылғы тұмау эпидемиясына дейін пневмониялық эмпиеманы эвакуациялау үшін кеңінен қолданылмады, оны алғаш рет 22 айлық балаға қатысты доктор К. Поуп құжаттаған. Операциядан кейінгі кеуде күтімінде кеуде түтіктерін пайдалану 1922 жылы хабарланды, және олар Екінші дүниежүзілік соғыста торактомиядан кейін үнемі қолданылды, бірақ корей соғысына дейін жедел жарақаттан кейін шұғыл түтікшелік торакстомия үшін жүйелі түрде қолданылмады.
A chest tube (also chest drain, thoracic catheter, tube thoracostomy or intercostal drain) is a surgical drain that is inserted through the chest wall and into the pleural space or the mediastinum. The insertion of the tube is sometimes a lifesaving procedure. The tube can be used to remove clinically undesired substances such as air (pneumothorax), excess fluid (pleural effusion or hydrothorax), blood (hemothorax), chyle (chylothorax) or pus (empyema) from the intrathoracic space. An intrapleural chest tube is also known as a Bülau drain or an intercostal catheter (ICC), and can either be a thin, flexible silicone tube (known as a "pigtail" drain), or a larger, semi rigid, fenestrated plastic tube, which often involves a flutter valve or underwater seal. The concept of chest drainage was first advocated by Hippocrates when he described the treatment of empyema by means of incision, cautery and insertion of metal tubes. However, the technique was not widely used until the influenza epidemic of 1918 to evacuate post pneumonic empyema, which was first documented by Dr. C. Pope, on a 22 month old infant. The use of chest tubes in postoperative thoracic care was reported in 1922, and they were regularly used post thoracotomy in World War II, though they were not routinely used for emergency tube thoracostomy following acute trauma until the Korean War.
Қарсы көрсетілімдер
Кеуде түтігін орнатуға қарсы көрсетілімдер рефракторлық коагулопатия және диафрагмалық ішек, сондай-ақ бауыр гидротораксы кіреді. Қосымша қарсы көрсетілімдер плевралық кеңістіктегі жаралар (біріккендер).
Contraindications to chest tube placement include refractory coagulopathy and presence of a diaphragmatic hernia, as well as hepatic hydrothorax. Additional contraindications include scarring in the pleural space (adhesions).
Асқынулар
Кейде кеуде түтіктерімен байланысты болатын асқынулар: бітелу, ауаның шығуы, инфекция, қан кету, қайта кеңеюге байланысты өкпе ісігі. Түтік плевра қуысының артына (төменгі жағына) орналасса немесе қате орналасса, бауыр, көкбауыр немесе диафрагмаға зақым келтіру де мүмкін. Көкірек аортасы мен жүрекке де зақым келуі мүмкін. Травмаға байланысты емдеуге қатысты енгізілген кеуде түтіктерінің асқыну деңгейі шамамен 19% деп есептеледі. Асқыну деңгейі өзгеріп отырады, басқа да есептеулер бойынша бұл көрсеткіш 40%-ға жақын.
Complications that are sometimes associated with chest tubes include the potential for clogging, air leaks, infection, hemorrhage, re expansion pulmonary edema. Injury to the liver, spleen or diaphragm is also possible if the tube is placed behind (inferior) to the pleural cavity or is mispositioned. Injuries to the thoracic aorta and heart can also occur. The rate of complications of chest tubes inserted for trauma related treatment needs has been estimated at approximately 19%. The rate of complications is variable and other estimations have been made that share a rate of closer to 40%.
Орындықтық асқынулар
Түтікті бір күн немесе одан ұзақ уақытқа енгізгеннен кейін туындайтын асқынуларға түтіктің бітелуі (жабылуы), ауаның сығуы, өкпе кеңейгеннен кейін өкпе жарығында тұтқындалуы немесе өкпеге еніп қалуы жатады. Кеуде түтігінің бітелуі жүрек пен өкпе маңында қан жиналуына алып келуі мүмкін, бұл асқынуларға және өлім-жітімнің жоғарылауына ықпал етеді. Кеуде хирургиясынан кейін пациенттердің 30-50% -ында ауаның сығуы жиі кездесетін асқыну болып табылады. Егер ауа сығып тұрғанда кеуде түтігі бітелсе, пациентте пневмоторакс дамиды. Бұл өмірге қауіпті жағдай. Осындай жағдайда, сандық кеуде дренаж жүйелері плевралық қысымды және ауа ағынын үнемі бақылап, нақты уақыт ақпаратын ұсынуы мүмкін. Операциядан кейінгі алғашқы кезеңде пациентке күтім жасайтын команда үшін кеуде түтігінің бітелуіне баса назар аудару өте маңызды. Шағын асқынуларға тері асты гематомасы немесе серома, алаңдаушылық, тынысқырудың қиындауы және көп көлемде сұйықтық алынғаннан кейін жөтел пайда болуы жатады. Көп жағдайларда, кеуде түтігі алынғаннан кейін оған байланысты ауырсыну басылады, бірақ кеуде түтігі салдарынан қабырға аралық кеңістіктегі тыртысқа байланысты созылмалы ауырсыну да кездеседі. Тері асты эмфиземасы – бұл дренажланбаған ауаның кері қысымы, көбінесе бітелген кеуде түтігінен немесе жеткіліксіз теріс қысымнан туындайды. Егер адамда тері асты эмфиземасы болса, кеуде түтігі дренаж жасамайтын болуы мүмкін, сондықтан оны ашу керек пе, әлде өкпеден сығып жатқан ауаны жеткілікті түрде дренаждау үшін басқа түтік орнату керек пе, деген мәселені қарастыру қажет.
Complications that arise after the tube has been inserted for one day or longer include the potential for tube blockages (obstruction), air leaks, kinking, or entrapment in the lung fissure once the lung has been expanded. Chest tube clogging can lead to retained blood around the heart and lungs that can contribute to complications and increase mortality. A common complication after thoracic surgery that arises within 30–50% of patients are air leaks. If a chest tube clogs when there is an air leak the patient will develop a pneumothorax. This can be life threatening. Here, digital chest drainage systems can provide real time information as they monitor intra pleural pressure and air leak flow, constantly. Keeping vigilant about chest tube clogging is imperative for the team taking care of the patient in the early postoperative period. Minor complications include a subcutaneous hematoma or seroma, anxiety, shortness of breath, and cough (after removing large volume of fluid). In most cases, the chest tube related pain goes away after the chest tube is removed, however, chronic pain related to chest tube induced scarring of the intercostal space is not uncommon. Subcutaneous emphysema indicates backpressure created by undrained air, often caused by a clogged chest tube or insufficient negative pressure. If a person has subcutaneous emphysema, it is likely their chest tube is not draining and consideration should be given if it should be unclogged or another tube should be placed so that the air leaking from the lung can be adequately drained.
Инфекциялар
Жайды таза ұстамауда немесе құралдарды зарасыздандырудағы қиындықтар инфекцияға алып келуі мүмкін.
Problems keeping the site clean or with sterilizing instruments can lead to infections.
Алып тастаудың асқынулары
Сондай-ақ, кеуде түтігі алынғаннан кейін асқынулар туындау қаупі бар. Кеуде түтіктері көбінесе ПВХ және жұмсақ силикон сияқты мөлдір пластиктен жасалады. Кеуде түтіктерінің өлшемдері сыртқы диаметрі бойынша 6 Fr-ден 40 Fr-ға дейін болады. Кеуде түтіктері, көптеген катетерлер сияқты, француз катетерлік шкаласымен өлшенеді. Ересектерге 20 Fr-ден 40 Fr-ға дейін (сыртқы диаметрі 6,7-ден 13,3 мм-ге дейін), ал балаларға 6 Fr-ден 26 Fr-ға дейін қолданылады. Дәстүрлі кеуде түтіктерінде түтіктің науқастың ішінде орналасқан бөлігінде бірнеше дренаждық тесіктер, түтіктің ұзындығы бойынша қашықтық белгілері және бірінші дренаждық тесікті көрсететін рентгенге көрінетін жолақ болады. Кеуде түтігінде ұшындағы тесік (проксимальді, науқасқа қарай) және бірнеше бүйірлік тесіктер болады. Көбінесе кеуде түтіктерінде 6 бүйірлік тесік кездеседі. Бүйірлік тесіктері бар түтіктің ұзындығы тиімді дренаж ұзындығын (EDL) құрайды. Перикард хирургиясына арналған кеуде түтіктерінде EDL қысқарақ болады, әдетте тек 4 бүйірлік тесігі бар. Каналды типтегі кеуде дренаждары, сондай-ақ Блейк дренаждары деп те аталады, силиконнан жасалған силастик дренаждар болып табылады және науқастың ішінде орналасқан ашық жоғарылаулардан тұрады. Дренаж капиллярлық әрекет арқылы жүзеге асырылады деп саналады, бұл сұйықтықтардың ашық ойыстар арқылы жабық қимаға өтуіне мүмкіндік береді, онда сұйықтық жиналады және түтік арқылы соруға болады. Бұл кеуде түтіктері дәстүрлі түтіктерге қарағанда қымбатқа түссе де, теориялық тұрғыдан алғанда, аз ауыртпалық тудырады.
There is also a risk of complications after the chest tube has been removed.]] Chest tubes are commonly made from clear plastics like PVC and soft silicone. Chest tubes are made in a range of sizes measured by their external diameter from 6 Fr to 40 Fr. Chest tubes, like most catheters, are measured in French catheter scale. For adults, 20 Fr to 40 Fr (6.7 to 13.3mm external diameter) are commonly used, and 6 Fr to 26 Fr for children. Conventional chest tubes feature multiple drainage fenestrations in the section of the tube which resides inside the patient, as well as distance markers along the length of the tube, and a radiopaque stripe which outlines the first drainage hole. Chest tube have an end hole (proximal, toward the patient) and a series of side holes. The number of side holes is generally 6 on most chest tubes. The length of tube that has side holes is the effective drainage length (EDL). In chest tubes designed for pediatric heart surgery, the EDL is shorter, generally by only having 4 side holes. Channel style chest drains, also called Blake drains, are so called silastic drains made of silicone and feature open flutes that reside inside the patient. Drainage is thought to be achieved by capillary action, allowing the fluids to travel through the open grooves into a closed cross section, which contains the fluid and allows it to be suctioned through the tube. Though these chest tubes are more expensive than conventional ones, they are theoretically less painful.
Кеуде дренажы жүйесі
Кеуде дренажы жүйесі әдетте кеудеден шығарылатын сұйықтықты (ауа, қан, экссудат) жинау үшін қолданылады. Көбінесе дренаж жүйелері үш камерадан тұрады, олар үш бөтелкелі жүйе принципіне негізделген. Бірінші камера кеудеден ағып шыққан сұйықтықты жинауға арналған. Екінші камера "су бағанасы" ретінде жұмыс істейді, ол бір бағытты клапан қызметін атқарады – газдың шығуына жол береді, бірақ кеудеге кері өтуіне кедергі келтіреді. Пациент жөтелгенде немесе дем шығарғанда су бағанасында ауаның көпіршік пайда болуы қалыпты жағдай, бірақ егер ол тоқтамаса, плевралық немесе жүйелік ақау болуы мүмкін, мұндай жағдайда мұқият бағалау қажет. Бұл өкпеден ауаның шығуының белгісі де болуы мүмкін. Үшінші камера – соруды басқару камерасы. Бұл камерадағы судың деңгейі жүйеге қолданылатын теріс қысымды реттейді. Су бағанасы арқылы байқалатын жұмсақ көпіршіктер сұйықтықтың булануын азайтады және сорудың су бағанасы деңгейіне сәйкес реттелгенін көрсетеді. Осылайша, қабырғалық сорудың күшеюі жүйенің теріс қысымын арттырмайды. Жаңа дренаж жүйелері механикалық клапанды пайдаланып су бағанасын жояды, ал кейбіреулері сору қысымын реттеу үшін механикалық реттегішті қолданады. Екі құрылғыны да қолданатын жүйелер "құрғақ" жүйелер деп аталады, ал су бағанасын сақтап, механикалық реттегішті қолданатын жүйелер "жартылай құрғақ" жүйелер деп аталады. Су бағанасы мен су деңгейін реттегішті пайдаланатын жүйелер "ылғал" жүйелер деп аталады. Құрғақ жүйелердің артықшылығы – ылғал жүйелердің аударылып кетуі нәтижесінде сұйық төгіліп, қанмен араласуы мүмкін, бұл жүйені ауыстыруды талап етеді. Тағы да жаңа жүйелер кішкентай және мобильді, сондықтан көрсетілген жағдайда пациентті үйге дренажға жіберуге болады. Соңғы уақыттарда сандық немесе электрондық кеуде дренажы жүйелері енгізілді. Вакуумды жасау үшін кіріктірілген мотор, соруды басқаруға арналған канистра және су бағанасы қолданылады. Бұл жүйелер пациенттің жағдайын қадағалайды және өлшенген деректер қалыпты шектен шыққан жағдайда ескертеді. Теріс қысымды цифрлық басқарудың арқасында жүйе плевралық немесе жүйелік ақау бар-жоқ екенін объективті түрде анықтай алады. Цифрлық дренаж жүйелері дәрігерлерге пациенттерді ертерек қозғалысқа жіберуге мүмкіндік береді, тіпті үздіксіз сору қолданылған жағдайларда да, бұл дәстүрлі су бағанасы жүйесімен сору кезінде орындау қиын. Мұндай жүйелерді қолдану асқынуларды азайтуға да көмектеседі.
A chest drainage system is typically used to collect chest drainage (air, blood, effusions). Most commonly, drainage systems use three chambers which are based on the three bottle system. The first chamber allows fluid that is drained from the chest to be collected. The second chamber functions as a "water seal", which acts as a one way valve allowing gas to escape, but not reenter the chest. Air bubbling through the water seal chamber is usual when the patient coughs or exhales but may indicate, if continual, a pleural or system leak that should be evaluated critically. It can also indicate a leak of air from the lung. The third chamber is the suction control chamber. The height of the water in this chamber regulates the negative pressure applied to the system. A gentle bubbling through the water column minimizes evaporation of the fluid and indicates that the suction is being regulated to the height of the water column. In this way, increased wall suction does not increase the negative pressure of the system. Newer drainage systems eliminate the water seal using a mechanical check valve, and some also use a mechanical regulator to regulate the suction pressure. Systems which employ both these are dubbed "dry" systems, whereas systems that retain the water seal but use a mechanical regulator are called "wet dry" systems. Systems which use a water seal and water column regulator are called "wet" systems. Dry systems are advantageous as tip overs of wet systems can spill and mix with blood, mandating the replacement of the system. Even newer systems are smaller and more ambulatory so the patient can be sent home for drainage if indicated. More recently digital or electronic chest drainage systems have been introduced. An onboard motor is used as vacuum source along with an integrated suction control canister and water seal. These systems monitor the patient and will alert if the measured data are out of range. Due to the digital control of the negative pressure, the system is able to objectively quantify the presence of a pleural or system leak. Digital drainage systems allow clinicians to mobilize patients early, even for those on continuous suction, which is difficult to accomplish with the traditional water seal system under suction. Application of such systems can also lead to a reduction in complications.
Торакостомия
Оны "қауіпсіз аймақ" деп аталатын аймаққа енгізуге болады, бұл үлкен кеуде бұлшығының бүйірлік шегімен, қолтықтан төменгі көлденең сызықпен, кең жарық бұлшығының алдыңғы шегімен және сосақтан жоғары көлденең сызықпен шектелген аймақ. Бұл түтікшенің бесінші қабырғааралық кеңістікке, ортаңғы қолтық сызығынан сәл алдында енгізілуі тиіс. Көкірек түтіктері көбінесе жергілікті анестезия астында салынады. Енгізілетін жердің терісі алдымен иод сияқты антисептикалық ерітіндімен тазартылады, содан кейін аймақтың айналасына стерильді жабындар салынады. Жергілікті анестетик теріге және бұлшыққа дейін инъекцияланады, ал аймақ сезімсізденгеннен кейін теріге кішкентай тіліс жасалады және тері мен бұлшық арқылы көкірек қуысына жол ашылады. Түтік осы жол арқылы орналастырылады. Қажет болған жағдайда науқасқа процедура үшін қосымша анальгетиктер берілуі мүмкін. Түтік орнына қойылғаннан кейін, оның түсіп кетпеуі үшін теріге тігіледі және аймаққа таңғыш салынады. Дренаж орнатылғаннан кейін, дренаждың орналасуын тексеру үшін кеуде рентгенограммасы түсіріледі. Түтік ауа немесе сұйықтық толығымен шығарылғанға дейін немесе ауа жиналу қаупі болғанға дейін орналасады. Көкірек түтіктерін кеуде қабырғасы арқылы түтікті бағыттау үшін қолданылатын сүйір металл таяқ – трокарды пайдалану арқылы да орналастыруға болады. Бұл әдіс иатрогендік өкпе зақымдануының жоғары қаупіне байланысты жиі қолданылмайды. Сельдингер техникасын қолдану, онда икемді жіпше (содан кейін оның үстінен көкірек түтігі енгізіледі) арқылы ине енгізіледі, туралы да сипаттамалар бар. Көкірек түтігінің бітелмеуін қамтамасыз ету үшін, көкірек түтігінің бітелуін болдырмауға бағытталған протоколдар қажет.
It can be inserted in an area described as the "safe zone", which is a region bordered by the lateral border of pectoralis major, a horizontal line inferior to the axilla, the anterior border of latissimus dorsi and a horizontal line superior to the nipple. This should translate to the tube being inserted into the fifth intercostal space slightly anterior to the mid axillary line. Chest tubes are usually inserted under local anesthesia. The skin over the area of insertion is first cleansed with antiseptic solution, such as iodine, before sterile drapes are placed around the area. The local anesthetic is injected into the skin and down to the muscle, and after the area is numb a small incision is made in the skin and a passage made through the skin and muscle into the chest. The tube is placed through this passage. If necessary, patients may be given additional analgesics for the procedure. Once the tube is in place it is sutured to the skin to prevent it falling out and a dressing applied to the area. Once the drain is in place, a chest radiograph will be taken to check the location of the drain. The tube stays in for as long as there is air or fluid to be removed, or risk of air gathering. Chest tubes can also be placed using a trocar, which is a pointed metallic bar used to guide the tube through the chest wall. This method is less popular due to an increased risk of iatrogenic lung injury. Placement using the Seldinger technique, in which a blunt guidewire is passed through a needle (over which the chest tube is then inserted) has been described. Protocols to maintain chest tube patency by preventing chest tube clogging are necessary.
Операциядан кейінгі дренаж
Операциядан кейінгі дренаж орналастыру техникасы (мысалы, жүрек хирургиясы) шұғыл жағдайларда қолданылатын техникадан өзгеше. Ашық жүрек операциясын аяқтағаннан кейін кеуде дренаждары жеке шақпа кесіктері арқылы, әдетте стернотомия кесігінің төменгі бөлігіне жақын орналастырылады. Кейде медиастиналық, перикардтық және плевралық кеңістіктерден сұйықтықты шығару үшін бірнеше дренаж қолданылуы мүмкін. Дренаждық тесіктер пациенттің ішіне енгізіледі, ал кеуде дренажы кесік арқылы сыртқа шығарылады. Дренаж орнына қойылғаннан кейін, оны қозғалмауы үшін теріге тігіп бекітеді. Содан кейін кеуде дренажы қосымша түтіктер мен жалғауыштар арқылы дренаж жинағышына қосылады және әдетте 20 см су бағанымен реттелетін вакуумдық сорғыға жалғанады.
The placement technique for postoperative drainage (e. g. cardiac surgery) differs from the technique used for emergency situations. At the completion of open cardiac procedures, chest tubes are placed through separate stab incisions, typically near the inferior aspect of the sternotomy incision. In some instances multiple drains may be used to evacuate the mediastinal, pericardial, and pleural spaces. The drainage holes are placed inside the patient and the chest tube is passed out through the incision. Once the tube is in place, it is sutured to the skin to prevent movement. The chest tube is then connected to the drainage canister using additional tubing and connectors and connected to a suction source, typically regulated to 20 cm of water.
Менеджмент
Кеуде түтіктері дренаждың бұзылуына алып келуі мүмкін, тәуелді тізбектер, бүгілулер және кедергілер болмауы керек. Жалпы, кеуде түтіктері енгізу, алу немесе ауаның шығуының диагностикасы кезінде ғана қысылады. Көкпе түтігінің қанның фибриндік тромбтарымен бітелуі жиі кездеседі. Бұл жүрек немесе өкпеде қанның қалуына әкелуі мүмкін, бұл гематомаға, эффузияға, эмпиемаға немесе ұзақ мерзімде фибротораксқа алып келуі мүмкін, оларды дренаждау қажет болады. Сондықтан кеуде түтігінің ашықтығын сақтау өте маңызды. Көкпе түтігінің кедергілерін жою үшін қолмен манипуляциялар, көбінесе "сүту", "сығу", "желдеткіштей бүктеу" немесе "соғу" деп аталады, жиі қолданылады. Алайда, бұл тәсілдерге қатысты пікірлер қарама-қайшы. Бұл техникалардың қайсысы басқаларынан тиімдірек екенін көрсететін нақты дәлелдер жоқ, және ешбір әдіс кеуде түтігінің дренажын жақсартатыны дәлелденбеген. Сонымен қатар, кеуде түтігіне қолдану теріс қысымды арттыруы мүмкін, бұл пациент үшін зиянды және ауырулы болуы мүмкін. Бір мүмкіндік – стерильдік ережесін бұзбайтын белсенді кеуде түтігін тазалау. 2019 жылы жүрек хирургиясы, анестезия және жансақтану саласындағы бірнеше сарапшылардың консенсусы бойынша, ERAS (Enhanced Recovery After Surgery) периоперативтік күтім нұсқаулары қанның қалуын және басқа да асқынуларды болдырмау үшін кеуде түтіктерін белсенді түрде тазалауды ұсынады. Көкпе түтігі мен дренаждық канистра түтігін бөліп тұратын стерильді ортаны бұзып, оны сорып алуға тырысатын, уақытша шешімдер сияқты кеуде түтігін ашық тазалау жасаудан аулақ болу керек. Кеуде түтігін тек пациенттің жағдайы тұрақты болғанда, өкпелер рентгендік суретте толыққандай ауа толтырылғанда, кеуде түтігінен күніне 200 мл-ден аз сұйықтық шыққанда және өкпе қабығына ауаның енуі болмағанда ғана алуға болады.
Chest tubes should be kept free of dependent loops, kinks, and obstructions which may prevent drainage. In general, chest tubes are not clamped except during insertion, removal, or when diagnosing air leaks. Chest tube clogging with blood clots of fibrinous material is common. When this occurs, it can result in retained blood around the heart or lungs that can lead to complications such as hematoma that needs to be drained, effusions, empyema, or, in the long term, fibrothorax. Thus its critical to maintain chest tube patency. Manual manipulation, often called milking, stripping, fan folding, or tapping, of chest tubes is commonly performed to clear chest tube obstructions. However these approaches are controversial. No conclusive evidence has demonstrated that any of these techniques are more effective than the others, and no method has shown to improve chest tube drainage. Furthermore, chest tube manipulation has proved to increase negative pressure, which may be detrimental, and painful to the patient. One option is active chest tube clearance without breaking the sterile field. According to a consensus of multiple experts in cardiac surgery, anesthesia and critical care in 2019 the ERAS Guidelines for Perioperative Care recommends active clearance of chest tubes to prevent retained blood and other complications. Makeshift efforts such as open chest tube clearing that involves breaking the sterile environment separating the chest tube from the drainage canister tubing to suction it out should not be performed. The chest tube can only be removed when the subject clinical condition is stable, the lungs are fully aerated as seen on chest X ray, chest tube drainage is less than 200 cc per day, and there is no air leak into the lungs pleura.
Орналастыру орны
2018 жылдың желтоқсан айында European Respiratory Journal журналында кеуде құбырын тиімдірек орналастыру арқылы пациенттердің қозғалысын және емделу нәтижелерін жақсарту мүмкіндігі туралы хабарламалар жарияланды.
In December 2018 the European Respiratory Journal published correspondences that raise the possibility of improving mobility as well as patient outcomes by placing a chest tube more optimally.