Кіріспе
жеке жұмыс берушілер ұсынған зейнетақы жоспарлары – зейнетке шыққандағы еңбек табысын алмастыруға арналған қаржылық құрал. Мұндай жоспарларды жұмыс берушілер, сақтандыру компаниялары, кәсіподақтар, үкімет және басқа да ұйымдар құруы мүмкін. Конгресс түрлі жоспарларға артықшылықты салық салу режимін беру арқылы жауапты зейнетақы жоспарлауға қолдау көрсету ниетін білдірді. АҚШ-тағы зейнетақы жоспарларының федералдық салықтық аспектілері Ішкі кіріс кодексінің қағидаларына негізделген, ал жоспарларды Еңбек департаменті Қызметкерлердің зейнетақы кірісін қамтамасыз ету туралы заңға (ERISA) сәйкес реттейді.
A retirement plan is a financial arrangement designed to replace employment income upon retirement. These plans may be set up by employers, insurance companies, trade unions, the government, or other institutions. Congress has expressed a desire to encourage responsible retirement planning by granting favorable tax treatment to a wide variety of plans. Federal tax aspects of retirement plans in the United States are based on provisions of the Internal Revenue Code and the plans are regulated by the Department of Labor under the provisions of the Employee Retirement Income Security Act (ERISA).
Зейнетақы жоспарларының түрлері
Зейнетақы жоспарлары, жәрдемақы мөлшері қалай есептелетініне қарай, белгіленген жәрдемақы жоспарлары немесе белгіленген жарна жоспарлары болып жіктеледі. Белгіленген жәрдемақы (немесе зейнетақы) жоспарында жәрдемақылар, әдетте, соңғы жалақы мен жұмыс берушімен қызмет ету мерзімін ескеретін белгілі бір формула бойынша есептеледі және төлемдер осы жоспарға арналған сенім қордан жасалады. Әр қатысушы үшін жеке шоттар ашылмайды. Керісінше, белгіленген жарна жоспарында әр қатысушының жеке шоты болады, ал қатысушының жәрдемақысы шотқа түскен ақша сомасымен және осы ақшаға сатып алынған инвестициялардың табыстылығымен анықталады. Зейнетақы жоспарларының кейбір түрлері, мысалы, қолма-қол ақшалай баланс жоспарлары, белгіленген жәрдемақы және белгіленген жарна жүйелерінің ерекшеліктерін біріктіреді.
Белгіленген жарналар бойынша жоспарлар
Ішкі кіріс кодексінің 414-бабына сәйкес, белгілі жарналық жоспар – бұл әрбір қатысушы үшін жеке шот ашылатын, жұмыс беруші ұйымдастыратын жоспар. Мұндай жоспар бойынша жинақталған пайда тек жеке шотқа түскен жарналарға және сол қаражаттан алынған инвестициялық табысқа, шығындар мен алымдарды ескергеннен кейін ғана байланысты болады. Жарналар инвестицияланады (мысалы, қор нарығында), ал инвестициядан түскен кіріс жеке тұлғаның шотына түсіріледі немесе одан алынады. Зейнеткерлікке шыққан кезде қатысушының шоты зейнеткерлік төлемдерін қамтамасыз ету үшін пайдаланылады, көбінесе аннуитет сатып алу арқылы. Белгілі жарналық жоспарлар соңғы жылдары кеңінен таралды және қазір жеке сектордағы жоспарлардың басым түріне айналды. АҚШ-та белгілі жәрдемақылық жоспарлардың саны үздіксіз төмендеп келеді, себебі көптеген жұмыс берушілер зейнетақы қорын қаржылық тәуекел деп санайды және жоспарды тоқтатып, оның орнына белгілі жарналық жоспар ұсынады. Белгілі жарналық жоспарларға жеке зейнетақы шоты (ЖЗШ), 401(k) және үлестік жоспарлар жатады. Мұндай жоспарларда қатысушы зейнетақы шотындағы қаражатты инвестициялаудың қандай түрлерін таңдауға жауапты. Бұл алдын ала белгіленген бірнеше өзара қорлардың ішінде таңдау жасаудан бастап, жеке акцияларды немесе басқа да инвестицияларды (мысалы, облигацияларды) таңдауға дейін жетеді. Көптеген өздігінен басқарылатын зейнетақы жоспарлары белгілі бір салық жеңілдіктерімен сипатталады. Мұндай жоспарлардағы қаражатты инвестор зейнеткерлік жасына жеткенше айыппұлсыз алуға болмайды, әдетте салық төлеуші 59,5 жасқа толған жылы. Жарналар қызметкерлердің жалақысынан жасалған үлестер, жұмыс берушінің жарналары немесе жұмыс берушінің сәйкес жарналарынан түсуі мүмкін. Белгілі жарналық жоспарлар Ішкі кіріс кодексінің 415-бабында белгіленген жарна мөлшерінің шектеулеріне бағынады. 2015 жылғы мәліметтер бойынша, жұмыскер мен жұмыс берушінің жарналарын қоса алғанда, жалпы үлестірілген сома 53 000 АҚШ долларына дейін шектелген. 2015 жылы жұмыскердің жарнасы 18 000 АҚШ долларын құрады, бірақ жоспар 50 жастан асқан қатысушыларға қосымша 6 000 АҚШ долларына дейін «құйма» жарналар жасауға мүмкіндік береді.
Белгіленген жәрдемақылар жоспарлары
АҚШ-та зейнетақы деп аталатын, белгілі бір пайданы қамтамасыз ететін жоспар, жоспардың демеушісі белгілеген нақты формула бойынша сенім қордан төлемдер жасайды. Яғни, жоспар зейнетке шыққанда төленетін пайданы анықтайды. Заңмен белгіленген анықтама бойынша, белгілі бір пайданы қамтамасыз ететін жоспарларға зейнетақы жарналары анықталмаған және жеке шоттары жоқ барлық зейнетақы жоспарлары кіреді. Бұл жалпылама анықтама соттар тарапынан кейбір гибридтік зейнетақы жоспарларын, мысалы, қолма-қол ақша балансы (CB) жоспарларын және зейнетақылық үлестік жоспарларын (PEP) қамту үшін түсіндірілгенімен, ірі кәсіпорындар мен мемлекеттік органдар ұсынатын зейнетақы жоспарларының көпшілігі соңғы орташа жалақы (FAP) жоспарлары болып табылады. Мұнда айлық төлем мүше зейнеткерлікке шыққан кездегі жалақысымен көбейтілген жұмыс істеген жылдар санына тең болады және ол жинақтау үлесі деп аталатын коэффициентпен көбейтіледі. Міндетті түрде, төлемдер жеке зейнеткерлер үшін «Жалғыз өмірлік аннуитет» (SLA) немесе үйленген зейнеткерлер үшін «Бірлескен және асыраушысынан айрылғандарға арналған квалификациялық аннуитет» (QJSA) нысанында жүзеге асырылады. Екі нысан да әдетте 65 жасқа толғанда төленеді және ерте немесе кеш басталуына байланысты актуариялық түзетулер енгізілуі мүмкін. Біржолғы төлемдер сияқты басқа да қосымша төлем нысандары қолжетімді болуы мүмкін, бірақ міндетті емес. Ақша балансы жоспары әдетте зейнеткерлік жасына дейін және кейде одан бұрын біржолғы төлем ұсынады. Дегенмен, барлық белгілі бір пайданы қамтамасыз ететін жоспарлардағыдай, ақша балансы жоспары да пайданы өмірлік аннуитет ретінде алу мүмкіндігін ұсынуы керек. Аннуитеттік төлемнің сомасы IRS 1.412 ережесіне сәйкес нақты анықталуы тиіс. Белгілі бір пайданы қамтамасыз ететін жоспарлар қаржыландырылуы немесе қаржыландырылмауы мүмкін. Қаржыландырылған жоспарда жұмыс беруші мен қатысушылардың жарналары тек белгілі бір жоспар бойынша зейнеткерлерге төлемдер жасауға арналған сенім қорға салынды. Инвестициялардың болашақ кірісі мен төленетін болашақ төлемдер алдын ала белгісіз болғандықтан, белгілі бір деңгейдегі жарналар болашақ міндеттемелерді орындауын қамтамасыз етуге кепілдік жоқ. Сондықтан, қордың активтері мен міндеттемелері актуарийлік бағалау процесінде жүйелі түрде қарастырылады. Белгілі бір пайданы қамтамасыз ететін жоспар біліктілігін сақтау үшін жеткілікті қаржыландыруды сақтауы керек. Қаржыландырылмаған жоспарда төлемдер жасау үшін арнайы қаражат жиналмайды. Төлемдер жоспарға жасалған жарналар немесе жалпы активтер есебінен бірден жүзеге асырылады. Көптеген мемлекеттік зейнетақы жоспарлары, соның ішінде Әлеуметтік қамсыздандыру, қаржыландырылмаған, төлемдер тікелей ағымдағы салықтар мен Әлеуметтік қамсыздандыру жарналарынан төленеді. Көптеген біліктіліксіз жоспарлар да қаржыландырылмаған.
Гибридті және қолма-қол ақша балансы жоспарлары
Гибридтік жоспарлар анықталған пайда мен анықталған жарна жоспарларының мүмкіндіктерін біріктіреді. Жалпы алғанда, олар салық, есеп және нормативтік мақсаттар үшін анықталған пайда жоспарлары ретінде қарастырылады. Анықталған пайда жоспарларындағыдай, инвестициялық тәуекел негізінен жоспарды ұйымдастырушыға жүктеледі. Анықталған жарна жоспарларындағыдай, жоспарлық жәрдемақылар номиналды шот қалдығы түрінде көрсетіледі және әдетте еңбек қызметін тоқтату кезінде қолма-қол ақшалай төлемдер түрінде төленеді. Бұл мүмкіндіктер оларды дәстүрлі анықталған пайда жоспарларына қарағанда көшпелі етеді және жоғары мобильді жұмыс күші үшін тартымды болуы мүмкін. Типтік гибридтік жоспар – қолма-қол ақша қалдығы жоспары, онда қызметкердің номиналды шот қалдығы белгілі бір пайыздық мөлшерлемемен және жылдық жұмыс берушінің жарнасымен өседі. АҚШ-та дәстүрлі жоспардан гибридтік жоспарға өту мәселесі даулы болды. Өту кезінде жоспарды ұйымдастырушылар қызметкерлердің шот қалдықтарын ретроспективті түрде есептеуге міндетті, және егер қызметкердің ескі үлгі бойынша алған нақты пайдасы шот қалдығынан көп болса, қызметкер тозу кезеңіне енеді. Осы кезеңде қызметкер ескі үлгі бойынша жинақталған жәрдемақыны алуға құқылы болады, бірақ болашақ жәрдемақылар жаңа жоспар бойынша жинақталады. Соңында, жаңа үлгі бойынша жинақталған пайда ескі үлгі бойынша кепілденген сомадан асып түседі. Бірақ қатысушыға жаңа пайда жинақталмайтын кезең бар сияқты көрінеді. Гибридтік жоспарлар дәстүрлі зейнетақылардың кеңпейілді ерте зейнетке шығу ережелерін де жояды. Жастардың зейнеткерлік жасқа жақындағандарға қарағанда пайыздарды жинап, жарна төлеуге көбірек жылдары бар екенін ескеретін болсақ, қолма-қол ақша қалдығы жоспарларын сынға салғандар жаңа үлгіні кемсітушілік деп атады. Екінші жағынан, жаңа жоспарлар қазіргі заманғы жұмыс күшінің қажеттіліктерін жақсырақ қанағаттандыруы мүмкін және ескі жұмысшыларды жұмыста ұстауға ынталандыруы мүмкін, себебі жұмысшы жұмыста болғанша жәрдемақылар тұрақты қарқынмен жинақталады. 2008 жылға дейін соттар қолма-қол ақша қалдығы жоспарлары жасқа байланысты кемсітушілікке ұшырайды деген пікірді көбінесе қабылдамады, ал 2006 жылғы Зейнетақыны қорғау туралы заң көптеген гибридтік жоспарлар үшін болашаққа бағытталған жеңілдету шараларын ұсынады. Қолма-қол ақша қалдығы жоспары техникалық тұрғыдан алғанда, жұмыскерлерге зейнетақының экономикалық құнын анықталған жарна жоспары сияқты (яғни шот қалдығы ретінде) бағалауға мүмкіндік беретін анықталған пайда жоспары болса да, мақсатты жәрдемақы жоспары – зейнеткерлікке шыққан кездегі соңғы жалақының пайызы ретінде (яғни аннуитет сомасы ретінде) өмір бойына күтілетін табыстың әсерін көрсетуге арналған анықталған жарна жоспары. Мысалы, мақсатты жәрдемақы жоспары, қызмет еткен жылдар санына жалақының 1,5% мөлшерінде соңғы 3 жылдық орташа жалақыны көбейтуді ұсынатын стандартты анықталған пайда жоспарын имитациялауы мүмкін. Актуарлық болжамдар, мысалы 5% мөлшеріндегі пайыздық үстеме, 3% жалақының өсімі және өлім-жітім көрсеткіштері үшін UP84 өмір кестесі зейнеткерлік жасында қажетті біржолғы соманы құрайтын тұрақты жарна мөлшерлемесін есептеу үшін қолданылады. Мұндай жоспарлардың мәселесі – жас қатысушылар үшін мөлшерлеме төмен болуы мүмкін, ал ескі қатысушылар үшін жоғары. Бұл әділ емес көрінуі мүмкін, бірақ жәрдемақыларды ескі жұмысшыға бағыттау – көптеген дәстүрлі анықталған пайда жоспарларының ерекшелігі, және оны сәйкестендіруге тырысу осы артқа жүктелуді көрсетеді.
Тұрақтылық талаптары
АҚШ-та салық салудың теріс пайдаланылуына жол бермеу үшін, Ішкі кірістер қызметі (IRS) зейнетақы жоспарларының салық жеңілдіктерін алуға бағытталған уақытша шарттарға қарағанда тұрақты болуын талап ететін ережелерді қабылдады. 1.401 1(b)(2) регламенті былай демелі: «Осылайша, жұмыс беруші жоспарды өзгерту немесе тоқтату, сондай-ақ оған жарналар төлеуді тоқтату құқығын өзінде сақтап қалуы мүмкін. Алайда, жоспар іске қосылғаннан кейін бірнеше жыл ішінде, бизнес қажеттілігінен өзге себептермен тоқтатылса, бұл жоспар бастапқыда жалпы қызметкерлердің мүддесі үшін жасалған адал бағдарлама болмағанын көрсетеді. Егер, мысалы, зейнетақы жоспары кемсітуге тыйым салынған тұлғаларға зейнетақы толығымен төленгеннен кейін дереу тоқтатылса, бұл жағдайға қатысты IRS жоспарды кері күшімен жоюға құқылы болады, тіпті жоспардың ұйымдастырушысы бастапқыда оң шешім хаты алған болса да».
Білікті зейнетақы жоспарлары
Білікті жоспарлар салық салуда жеңілдіктерге ие және ERISA ережелерімен реттеледі. "Білікті" терминінің техникалық анықтамасы, көбінесе қолданылатын түсінікпен сәйкес келмейді. Мысалы, 403(b) жоспарлары білікті жоспарлар деп есептелмейді, бірақ оларға шамамен бірдей қарастырылады және сондай-ақ салық салынады. "Білікті" термині, белгілі бір зейнетақы жоспарларына қатысты ерекше мағынаға ие. IRS, жоспардың салық салуда жеңілдіктер алуы үшін орындалуы тиіс қатаң талаптарды белгілейді, олардың ішінде: Жоспар, жеке өмірлік аннуитет (SLA) және білікті бірлескен және аман қалғандар аннуитеті (QJSA) түрінде өмірлік аннуитеттер ұсынуы керек. Жоспарда қаржыландырудың жеткілікті деңгейі сақталуы тиіс. Жоспар, жоспарлық құжаттарға сәйкес басқарылуы керек. Зейнетақы төлемдері зейнеткерлік жасқа жеткеннен басталады (әдетте, егер жұмыс істемесе 65 жас, ал егер жұмыс істесе 70 жас 1/2). Жиналған зейнетақы жоғалтылмайды. Жоспар, жоғары жалақы алатын қызметкерлерге қатысты кемсітушілікке жол бермеуі керек. Жоспар PBGC-мен сақтандырылуы тиіс. IRS талаптарын орындамау жоспардың құзырсыздығына алып келуі мүмкін, бұл зор салықтық салдарларға әкеледі.
A plan must offer life annuities in the form of a Single Life Annuity (SLA) and a Qualified Joint & Survivor Annuity (QJSA). A plan must maintain sufficient funding levels. A plan must be administered according to the plan document. Benefits are required to commence at retirement age (usually age 65 if no longer working, or age 70 1/2 if still employed). Once earned, benefits may not be forfeited. A plan may not discriminate in favor of highly compensated employees. A plan must be insured by the PBGC. Failure to meet IRS requirements can lead to plan disqualification, which carries with it enormous tax consequences.
ЖАҢАЛЫ ЖАМЫСТАР
КАРПЫЗ ИРА – жұмыс беруші ұсынатын жеке зейнетақы шотының (IRA) бір түрі. Ол 401(k)-қа ұқсас, бірақ басқару ережелері оңай және аз шығынды. 401(k) жоспары сияқты, КАРПЫЗ ИРА салық төлеуге дейін жалақыдан шегіп алу арқылы қаржыландырылады. Дегенмен, КАРПЫЗ жоспарларының салымының лимиті басқа жұмыс берушілер ұсынатын зейнетақы жоспарларына қарағанда төмен.
SEP IRA-лар
Қарапайым қызметкер зейнетақы жеке зейнетақы шоты, немесе SEP IRA, – жеке зейнетақы шотының бір түрі. Кәсіп иелері SEP IRA-ны өздерінің және қызметкерлерінің зейнеткерлік қамтамасыздандыруын ұсыну үшін пайдаланады. Өздігінен жұмыс істейтін және қызметкерлері жоқ адам үшін айтарлықтай басқару шығындары болмайды. Егер өздігінен жұмыс істейтін адамның қызметкерлері болса, барлық қызметкерлер SEP жоспары бойынша бірдей мөлшерде қамтамасыздандыру алуы керек. SEP шоттары IRA ретінде қарастырылатындықтан, қаражатты кез келген басқа IRA сияқты инвестициялауға болады.
Кеог немесе HR10 жоспарлары
Кеог жоспарлары – өзін-өзі жұмыспен қамтыған азаматтар үшін толыққанды зейнетақы жоспарлары. АҚШ Конгресінің Нью-Йорк штатынан сайланған өкілі Юджин Джеймс Киогтың атымен аталып, кейде HR10 жоспарлары деп те аталады.
Білікті емес жоспарлар
Қолайлы салықтық жеңілдіктер алуға қажетті талаптарға сай келмейтін жоспарлар жарамсыз деп есептеледі және жарамды жоспарларға қойылған шектеулерден босатылады. Олар көбінесе атқарушы директорлар мен басшылар сияқты маңызды немесе жоғары жалақы алатын қызметкерлерге қосымша үстеме пайда беру үшін қолданылады. Мысалы, SERP (Supplemental Executive Retirement Plans) және 457(f) жоспарларын атауға болады.
Зейнетақы жоспарларының қарама-қарсы түрлері
Белгіленген жарналар жоспарының жақтастары әрбір қызметкердің инвестициялық портфелін жеке қажеттіліктері мен қаржылық жағдайына қарай өзгертуге мүмкіндігі бар екенін, соның ішінде қанша сомада үлес қосуды таңдау мүмкіндігін, тіпті үлес қоспау мүмкіндігін де айтады. Дегенмен, басқалары осы көрінетін артықшылықтар кейбір жұмысшыларға, дұрыс инвестициялық құралдарды таңдауға жеткілікті қаржылық білімі немесе зейнеткерлік шоттарына өз еркімен ақша жинауға қажетті тәртіптілігі болмаған жағдайда, кері әсер ететінін мәлімдейді.
Көшірілуі және бағалау
Белгіленген жарналық жоспарларда нақты қалдықтар болады, олардың құнын жұмыскерлер жазбадағы қалдықты тексеру арқылы нақты біле алады. Жұмыс беруші бұрынғы жұмыскерге өз ақшасын IRA-ға аудартуға рұқсат беруге заңдық міндеттемесі жоқ, бірақ АҚШ-та бұған рұқсат бермеу сирек кездеседі (және Fidelity сияқты көптеген компаниялар адамдарды бұрынғы жоспарларын қазіргі жоспарларға ауыстыруға шақыратын көптеген телеарна жарнамаларын жасайды). Бұрынғы жұмыскердің жинақталған пайдасының біржолғы актуариялық қазіргі құны белгісіз болғандықтан, IRS Ішкі кірістер кодексінің 417(e) бөліміне сәйкес қолданылуға тиіс пайыздық мөлшерлемелер мен өлім-жітім көрсеткіштерін белгілейді. Бұл, 7-ші округтегі Бергерге қарсы Xerox ісі сияқты (пікірін Ричард А. Познер жазған судья болды), қолма-қол ақша балансы жоспарлары бар кейбір жұмыс берушілерге қызметкердің "тұжырымдамалық" немесе "гипотетикалық" есептік қалдығына қарағанда біржолғы төлемге байланысты жоғары жауапкершілікке ие болуына әкелді. Егер пайыздық несие мөлшерлемесі 417(e) тармақшасында белгіленген есептеу мөлшерлемесінен жоғары болса, жоспар демеушісі зейнетке дейінгі біржолғы төлемдерге рұқсат берген жағдайда, қызметкерге төленетін заңмен белгіленген біржолғы сома қызметкердің қолма-қол ақша балансындағы есептік қалдықтан асып түседі. Актуарийлердің терминологиясында бұл "Whipsaw" деп аталады. 2006 жылғы 17 тамызда қол қойылған Зейнетақыны қорғау туралы заңда осы типтегі жоспарлар үшін қосымша ережелер бар, олар қолма-қол ақша қалдығын біржолғы сома ретінде таратуға мүмкіндік береді.
Көшірілу мүмкіндігі: құқықтық емес, іс жүзіндегі айырмашылық
Нақты айырмашылық – белгілі бір жарна салынған жоспардың активтері әдетте қызметкерде қалады (әдетте, қызметкердің жарнасы және одан түскен табыс қызметкерде қалады, бірақ жұмыс берушінің жарналары мен одан түскен табыс қызметкерге белгілі бір мерзім өткенге дейін толық құқығына ие болмайды), тіпті ол жаңа жұмысқа ауысса немесе ерте зейнетке шығуға шешім қабылдаса да. Керісінше, көптеген елдерде белгілі бір зейнетақы төлемдері жұмысшы сол компанияда қажетті жылдар ішінде жұмыс істемесе, жоғалады. Бір жұмыс берушінің жеке басқаратын шоттары мұндай жағдайларда әдетте басқа жұмыс берушінің шотына "көшіріледі" немесе бір шот түрінен екіншісіне айналдырылуы мүмкін. Белгілі бір жарна салынған жоспарларда нақты қалдықтар болғандықтан, жұмыс берушілер жай ғана чек жаза алады, себебі олардың жұмыстан шығу кезіндегі міндеттемелерінің сомасы белгілі болады, бұл жоспардың қалыпты (65) зейнетке шығу күнінен ондаған жыл бұрын болуы мүмкін. Жұмыс беруші бұрынғы қызметкерге ақшасын IRA-ға аударуға рұқсат беруге заңдық міндеттемесі жоқ, бірақ АҚШ-та мұндай рұқсат бермеу сирек кездеседі. Белгілі бір жарна салынған жоспарларға көшіруді қамтамасыз ету үшін заңдық талап жоқ болғандай, белгілі бір пайда әкелетін жоспарларға көшіруге тыйым салуға да міндеттілік жоқ. Алайда, бұрынғы қызметкердің жинақталған пайдасының біржолғы актуариялық қазіргі құны белгісіз болғандықтан, Ішкі кірістер кодексінің 417(e) бабындағы талап пайдаланылатын пайыздық мөлшерлемелер мен өлім-жітім көрсеткіштерін анықтайды. Бұл белгісіздік белгілі бір зейнетақы жоспарларының практикалық көшірілуін шектеді.
Қызметкер немесе жұмыс беруші көтеретін инвестициялық тәуекел
Көпте айтылады, салымдық жоспарлар бойынша инвестициялық тәуекелді қызметкер көтереді, ал белгілі сомадағы зейнетақы жоспарларында – жұмыс беруші. Бұл көбінесе дұрыс, бірақ АҚШ зейнетақы заңнамасы қызметкерлердің инвестициялық тәуекелді міндетті түрде көтеруін талап етпейді. Заң ERISA аясындағы 404(c) ережесі бойынша сенімгерлік жауапкершіліктен босатуды тек қана жұмыс беруші талап етілген инвестициялық таңдауларды ұсынса және қызметкерлерге өздерінің зейнетақы инвестициялық портфелін тәуекел деңгейіне сәйкес өзгертуге жеткілікті мүмкіндік берсе ғана қарастырады.
PBGC сақтандыру: құқықтық айырмашылық
ERISA зейнетақы жинақтарын кепілдендіру корпорациясынан (PBGC) белгілі мөлшердегі жарналармен қамтылған жоспарлар үшін сақтандыруды қамтамасыз етпейді, бірақ ақшалай баланс жоспарлары мұндай сақтандыруды алады, себебі олар, барлық ERISA белгіленген зейнетақы жоспарлары сияқты, PBGC-ге жатады. Жоспарлар жұмыс беруші ұсынған немесе жеке жоспарлар түрінде болуы мүмкін. Көптеген зейнетақы жоспарлары жұмыс берушілермен ұсынылады, алайда жеке зейнетақы шоттары (IRA) да кең таралған.
Салықтық артықшылықтар
Зейнетақы жоспарларының көпшілігі (әдеттегідей емес жоспарларды қоспағанда) маңызды салық жеңілдіктерін ұсынады. Көбінесе, шотқа аударылған ақшаға жарна төленген кезде ол қызметкердің табысы ретінде салыққа тартылмайды. Бірақ, егер жоспар жұмыс беруші тарапынан ұсынылса, жұмыс беруші төленген соманы, бұл тұрақты қызметкердің еңбекақысы сияқты, салықтан шегеруге құқылы. Бұл салық төлеуге дейінгі жарналар деп аталады, ал рұқсат етілген сомалар түрлі жоспарлар бойынша айтарлықтай өзгеше болуы мүмкін. Тағы бір маңызды артықшылығы – жоспардың активтеріне инвестиция жасау арқылы өсуге мүмкіндік бар, салық төлеуші жыл сайынғы өсімге салық төлемейді. Ақша алынған кезде, ол алынған жылғы табыс ретінде толыққанды салыққа тартылады. Жасалған жарналарға, әсіресе 401(k) және белгілі бір мөлшерде жәрдемақы жоспарларына қатысты көптеген шектеулер бар. Бұл шектеулердің мақсаты – жоғары жалақы алатын қызметкерлерге, төмен жалақы алатын қызметкерлердің есебінен тым көп салықтық жеңілдіктер берілмеуін қамтамасыз ету. Қазіргі уақытта Roth IRA және Roth 401(k) екі түрі зейнетақы жоспарларынан өзгеше салықтық артықшылықтарды ұсынады. Roth IRA және Roth 401(k) жоспарларына жасалатын жарналар табыс ретінде салық төленген ақшамен жүзеге асырылуы керек. Барлық шектеулер орындалғаннан кейін, шоттан алынған қаражат салықсыз түседі.
EGTRRA және кейінгі өзгерістер
2001 жылғы Экономикалық өсім және салық жеңілдетуді үйлестіру туралы заң (EGTRRA) зейнеткерлік жоспарларына маңызды өзгерістер енгізді, салық төлеушінің ақшаны бір түрлі шоттан екіншісіне аудару мүмкіндігіне қойылған шектеулерді көбінесе жеңілдетті және жарна салу лимиттерін арттырды. Көптеген өзгерістер 4 жылдан 10 жылға дейінгі кезеңде күшіне енгізу үшін жоспарланған.