Кіріспе

Орегон штатындағы американдықтар тайпасы – Клакамас тайпасы тарихи тұрғыдан Орегон штатының Уилламет аңғарындағы Клакамас өзені бойында өмір сүрген. Бүгінде Клакамас халқы Орегон штатының Гранд-Ронде қауымдастығының Біріккен тайпаларына кіреді. 1806 жылы Льюис пен Кларк олардың санын 1800 адамға бағалаған. Сол кезде тайпа Колумбия өзенінің төменгі ағысынан қазіргі Орегон қаласы орналасқан аймаққа дейінгі 12 ауылда тұрған. Олар Уилламет өзенінің шығыс жағында мекендеген. 1841 жылдың ақпан айында Франсуа Норберт Бланше және Альвин Ф. Уоллер дін қызметкерлері Клакамас басшысы Попохты дінге өткізген. Клакамас тайпасы 1851 жылдың күзінде келісімге қол қойған, бірақ Орегон штаттық басқарушысы Ансон Дарт оны ратификацияламаған. Олар 1855 жылдың 10 қаңтарында тағы бір келісімге қол қойды, ол 1855 жылдың 3 наурызында ратификацияланды. Клакамас тайпасына 2500 долларлық көмек көрсетуге уәде берілген, бірақ АҚШ тек қарыздың бес бөлігін ғана төледі.

Өмір салты

Бұл тайпа балық және тамырлы көкөністермен күштенді. Олар Уилламет сарсуының үстінде торларын салу үшін үлкен самырсын платформаларын жасады, осылайша лосось аулады. Класкамас әйелдері лососьті кептіріп, түтіндейтін. Олар кептірілген, түтінделген лососьті жидектер мен жаңғақтардың қоспасымен араластыратын. Азық-түлікті тоқылған себеттерге салып, қысқа сақтауға дайындап қоятын. Клакамас тайпасы басқа тайпалармен лосось саудасын жүргізді. Олар сондай-ақ вапато, кең жапырақты жебе басы немесе "үнді картопын" (Sagittaria latifolia және Sagittaria cuneata) жинап, саудаласатын. Ересек Клакамас тайпасының мүшелері дәстүрлі түрде былғары шалбар мен туника киетін. Олар самырсын қабығынан етектер мен төсек жабдықтарын жасады. Тайпадағы жоғары мәртебелі екендігінің белгісі – күрделі моншақтармен, қауырсынмен, қауырсынмен және қабықпен жасалған әшекейлер болатын. Кейбір қабықшалар валюта ретінде қолданылды. Басқа Чинукан тайпалары сияқты, Клакамас та басын жастыруды қабылдады. Бала кезінен бастап, басын тақтайлардың арасына қысып, маңдайын артқа қарай иілтетін. Бұл адамның құл емес, еркін екенін көрсететін белгі еді. Клакамас тайпасы шебер ағаш шеберлері болды, олар қайықтар мен тақтай үйлер жасады. Олар өзендермен қайықтарда саяхаттап, сауда тауарын және адамдарды тасыды. Әдеттегі қайықтың ұзындығы 20-30 фут болатын. Клакамас өзен жүйелерін жақсы білгендіктен, Клакамас халқы пионерлермен өзен жүйелерінде бағыт көрсету үшін жалданатын.

Томанұс

Уиламет метеориті Клаккамас халқы үшін мәдени маңызы зор. Метеорит "Томановос" деп аталады, бұл "көкіден келген қонақ" дегенді білдіреді. Метеориттің Көк Халықтан сыйлық ретінде берілгеніне сендіріледі, ол аспан, жер және судың бірлігін бейнелейді. Аймақтағы басқа тайпалар метеориттің құдіретті күші бар деп есептеген.

19 ғасыр

1855 жылға қарай тайпаның 88 аман қалған мүшесі Орегон штатының Гранд-Ронде қаласына, бастапқыда Гранд-Ронде үнді резервациясына көшірілді. Олар ақырында Гранд-Ронде халқының құрамына сіңіп кетті. Шамамен 1841 жылы туған Сосоп тайпаның соңғы таза қанды мүшесі деп есептеледі. Оның анасы толыққанды Клаккамас тайпасынан, әкесі – Кликкитат тайпасынан шыққан. Сосоп Орегон қаласында Гранд-Ронде резервациясынан тыс жерде, күндізгі жұмысшы болып жұмыс істеді. Жергілікті емес адамдар оның туған атын дұрыс айта алмағандықтан, оның ағылшынша аты Джозеф Эндрюс болды. Ол сонымен қатар Тынық мұхитының солтүстік-батыс аймағында бейсболмен аты шыққан ойыншы болды.

Белгілі клакмастар

Виктория Вишикин Говард (шамамен 1865-1930), әңгімеші.