Бірінші дүниежүзілік соғысындағы Базентин төбесі шайқасы

Кіріспе

Сомма шайқасының бөлігі, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде.

Базентин қырқасы шайқасы (14–17 шілде 1916 ж.) Франциядағы Батыс майданында Сомма шайқасының (1 шілде – 18 қараша) бөлігі болды. 14 шілдеде британдық Төртінші армия (генерал Генри Роулинсон) таңертеңгі шабуыл жасады, Германияның 2-ші армиясына (генерал Фриц фон Белоу) қарсы Браун позициясында (Braune Stellung), Дельвилл Вудтан батысқа қарай Базентин-ле-Петит Вудқа дейін. Француз командирі бұрыннан "әуесқойлар үшін әуесқойлар ұйымдастырған шабуыл" деп есептеген британдықтар сәттілікке жетті. Жоғары Орманды басып алу мүмкіндігін пайдалану әрекеті сәтсіз аяқталды, себебі немістер Лонгвельдің солтүстік жағын және Дельвилл Орманның бөліктерін ұстап тұрып, Жоғары Орманға қанаттан шабуыл жасауға мүмкіндік алды. Жылдам қимылдайтын күш ретінде көзделген британдық ат әскері қираған жер, оқтан жарылған шұңқырлар мен тастап кетілген траншеялар салдарынан үлкен кешігуге ұшырады. Түстен кейін британдық 7-дивизияның жаяу әскері Жоғары Орманға шабуыл жасады, бұл алдыңғы шабуыл орманды қарсылықсыз басып алуға мүмкіндік берген еді. Британдықтар орманның бір бөлігінде және орманның солтүстік-шығыс бөлігінен өтетін Switch Line бойында неміс әскерлерін тапты. Соңында британдық ат әскері орманның шығысына шабуыл жасап, егістікте жасырынып отырған неміс жаяу әскерін талқандады, сегіз сарбаздың қаза болуымен шамамен 100 адамды жойды. Кавалерия шабуылын артиллерия бақылау ұшағы қолдады, оның экипажы егістіктегі немістерді көріп, Льюис мылтықтарымен оларға оқ атты. Британдықтар жетістікті пайдалануға тырысты, бірақ 2-армия қалпына келді, бұл британдықтар мен француздар қыркүйектің ортасында жалпы шабуылдарды қайта бастамас бұрын, тағы бір кезеңге соққы беру арқылы шекараны түзеу шабуылдары мен неміс қарсы шабуылдарына әкелді.

Стратегиялық даму

Маусымның ортасына қарай, 2-ші армияға қарсы Соммаға ағылшын-француз шабуылының болуына сенімділік, Großer Generalstab (Германияның Бас штабы) бастығы генерал Эрих фон Фалькенхайнды, британдық шабуылды тоқтатуға жеткілікті төрт дивизияны және Oberste Heeresleitung (OHL, Жоғарғы Армия Басқаруы) резервінен артиллерияны жіберуге мәжбүр етті. 2-ші армияда қорғанысты тереңдеу құруға жеткілікті уақыт болды және ол ағылшындар мен француздардың шабуылына қарсы шұңқыр соғысы басталғаннан бері кез келген уақыттағыдан жақсы дайындалды. 15 маусымда Фалькенхайн 6-шы армияға (генерал-оберст Руппрехт, Баварияның Мұрагерлік ханзадасы) негізгі Антанта шабуылы 2-ші армияға қарсы болады деп хабарлады, сондай-ақ 6-шы армияға қарсы Ленс маңында шектеулі шабуыл жасалады. 6-шы армияда қорғауға қысқарақ шеп болды, 17 1/2 дивизиясы, көптеген ауыр артиллериясы және OHL резервінен үш дивизиясы жақын маңда орналасқан. Соммадағы 2-ші армия есебінен 6-шы армияның күшін сақтау, британдық шабуылды 2-ші армия талқандағаннан кейін Сомма майданының солтүстігіндегі қарсы шабуылға қажетті күштерді сақтау мақсатын көздеді. 22-23 маусымда Верденде Флюриге жасалған неміс шабуылы сәтті аяқталды, ал 24 маусымда Верден шабуылы, алдағы Антанта шабуылына адам күші мен оқ-дәріні сақтау үшін, шілде айында Форт-Сувильге шабуыл жасауға дайындық жасауды қоспағанда, шектелді. Форт Мез өзенінің шығыс жағалауындағы соңғы маңызды француз бекінісі болды, 1916 жылдың ақпан айында басталған шабуылдың соңғы мақсаты, бастапқыда бірнеше аптаға ғана жоспарланған. Соммадағы ағылшын-француз шабуылының күші, 1 шілдедегі британдықтардың Альберт-Бапум тас жолының солтүстігіне жасаған құнсыз шабуылына қарамастан, немістерді таң қалдырды. Антанта артиллериясының күші көптеген жарақаттарға және қорғаныс жүйесі үшін маңызды 2-ші армияның көп бөлігінің жоғалуына әкелді. Кез келген ағылшын-француз табысына қарсы шабуыл жасау саясаты да қымбатқа түсті, ал алғашқы он күнде немістер 40 187 адамнан, ал Вердендегі алғашқы он күнде 25 989 адамнан зардап шекті. Шығыс майдандағы тыныштықтан кейін, ресейліктер маусым айында Брусилов шабуылын қайта бастады және Фалькенхайнды Шығыс майданын қайта ұйымдастыруға, австро-венгрлерді нығайту үшін неміс дивизияларын жіберуге және тиімсіз шектеулі қарсы шабуылдар жасауға мәжбүр етті. Маусымның соңы мен шілде айының басында ресейліктер тағы да жеңіліске ұшырады және 2 шілдеде Барановичидегі Шығыс майданының неміс бөлігіне шабуыл жасады. 2 шілдеде OHL резервінен және 6-шы армиядан 2-ші армияға жеті дивизия жіберілді, ал тағы жеті дивизия 9 шілдеде жолға шықты. 7 шілдеде Фалькенхайн адам күші жетіспегендіктен 6-шы армияның қарсы шабуыл жасау жоспарын тоқтатты. 12 шілдеде Вердендегі Форт-Сувильге жасалған шабуыл сәтсіз аяқталғаннан кейін Фалькенхайн "қатаң қорғаныс" режимін енгізіп, Соммаға көбірек әскерлер мен артиллерияны ауыстыруға бұйрық берді, бұл ағылшын-француз шабуылының алғашқы көрінетін стратегиялық салдары болды. Фалькенхайн француздарға неміс армиясын жеңу мүмкін емес екенін және келіссөздер арқылы бейбітшілікке қол жеткізудің жалғыз жолы екенін көрсету үшін Соммадағы шабуылды жеңу стратегиясын қабылдады. Неміс әскерлерінің жоғары шығындарына байланысты шілде айының ортасына дейін Фалькенхайн 6-шы армиядағы қалған ең жақсы дивизияларды Соммаға жіберді, OHL резервін бір дивизияға дейін қысқартты және Вестхердегі (Батыс армия) дивизиялардың мөлшерін азайта бастады, Соммаға толық дивизияларды ауыстыруға мүмкіндік беру үшін. Антанта Батыс майданында басымдыққа ие болды.

By mid June, the certainty of an Anglo French attack on the Somme against the 2nd Army ([[General of the Infantry (Germany) Fritz von Below), had led General Erich von Falkenhayn, the Chief of the Großer Generalstab (German General Staff), to send four divisions and artillery reinforcements from the Oberste Heeresleitung (OHL, Supreme Army Command) reserve, enough to contain the British offensive. The 2nd Army had plenty of time to construct a defence in depth and was better prepared than at any time since trench warfare had begun to receive an attack by the British and the French. On 15 June, Falkenhayn had informed the 6th Army (Generaloberst Rupprecht, Crown Prince of Bavaria) that the main Entente attack would be against the 2nd Army, with a limited attack near Lens on the 6th Army, which had a shorter line to hold, with 17 1/2 divisions, plenty of heavy artillery and with three divisions of the OHL reserve close by. Maintaining the strength of the 6th Army at the expense of the 2nd Army on the Somme was to conserve the means for a counter offensive north of the Somme front, once the British offensive had been shattered by the 2nd Army. A German attack on Fleury at Verdun from 22 to 23 June succeeded and on 24 June, the Verdun offensive was limited, to conserve manpower and ammunition for the coming Entente offensive, except for preparations to attack on Fort Souville in July, to gain control of the heights overlooking Verdun. The fort was the last significant French position on the east bank of the Meuse, the final objective of the offensive that had begun in February 1916, which had been intended to last only a few weeks. The power of the Anglo French offensive on the Somme surprised the Germans, despite the costly failure of the British attack on 1 July, north of the Albert–Bapaume road. The extent of Entente artillery fire caused many casualties and much of the 2nd Army artillery, vital to the defensive system, had been lost. The policy of meeting any Anglo French success with an immediate counter attack was also costly and in the first ten days, the Germans suffered 40,187 casualties, against 25,989 in the first ten days at Verdun. After a lull on the Eastern Front, the Russians had resumed the Brusilov Offensive in June and forced Falkenhayn to reorganise the Eastern front, send German divisions to bolster the Austro Hungarians and make limited counter attacks which had little effect. In late June and early July the Russians inflicted more defeats and on 2 July attacked the German sector of the Eastern Front at Baranovitchi on 2 July. On 2 July, seven divisions had been sent from OHL reserve and the 6th Army to the 2nd Army; another seven were en route by 9 July. On 7 July, Falkenhayn abandoned the plan for a counter offensive by the 6th Army for lack of manpower. After the failure of the attack on Fort Souville at Verdun on 12 July, Falkenhayn ordered a "strict defensive" and the transfer of more troops and artillery to the Somme, the first visible strategic effect of the Anglo French offensive. Falkenhayn adopted a strategy of defeating the offensive on the Somme to show the French that the German army could not be beaten and that a negotiated peace was inevitable. German casualties were so high that by mid July Falkenhayn had sent the best divisions remaining in the 6th Army to the Somme, reduced the OHL reserve to one division and begun reducing the size of the divisions in the Westheer (Western Army), to allow complete divisions to be transferred to the Somme; the Entente had seized the initiative on the Western Front.

Неміс препараттары

Неміс жауынгерлері 7 шілдеде терең бекіністері аз болған Браун позициясы (екінші позицияны) қорғағанда көптеген қаза тапты. Британдық артиллерияны артиллериялық бақылау ұшақтары басқарды, ал 122-резервтік жаяу әскер полкінің (RIR 122) батальоны 243 адамдық шығынға ұшырады. Британдық артиллерия атысы байланысты үзіп, XIV резервтік корпус (генерал-лейтенант Герман фон Штайн) Контальмайзоннан Позиерге дейінгі алдыңғы шеппен байланыс жоғалтты, ол әлі де бар екенін білмеді. RIR 122 және 183 (IR 183) жаяу әскер полкінің қарсы шабуылы кейінге қалдырылды, ал ақпараттың жетіспеуі келесі күні шабуылды тоқтатуға әкелді. Төрт дивизиядан құралған 185-ші дивизияның командирі 9 шілде күні таңертең Контальмайзоннан Позиерге дейінгі аралықты толтыру үшін Маметс Вудтың оңтүстігінен Овиллерге дейінгі желіге жауапкершілікті алды. I батальон, RIR 122, Контальмайзонда британдық артиллерияның үздіксіз атысынан 618 адам қаза тапқан I батальон, Лер полкін ауыстырды, олардың әскерлері аурулар, жарақаттанғандар мен қаза болғандардың арасында лайда жатқан. Аймақтағы батальондар әрқайсысы 100-ге жуық жаңа сарбазбен күшейтілді, ал RIR 77 2-ші гвардиялық резервтік дивизиядан келді. IV корпус (генерал Фридрих Сист фон Армин) 7-ші дивизиямен (генерал-майор Фридрих фон Бернхарди) және 8-ші дивизиямен (Эрнст II, Саксония герцогы Альтенбург) Соммаға бет алды. 6-13 шілде аралығында 63 ауыр артиллерия батареясы, үш артиллериялық эскадрилья, екі барлау эскадрильясы және Luftstreitkräfte (Императорлық неміс әуе күштері) бомбалау эскадрильясы келді, сондай-ақ Белоу қорғаныстың негізі болған қосымша пулемет бөлімдерін сұрады. 12 шілдеде Фалькенхайн Вердендегі 5-армияға «қатаң қорғаныс» режимін ұстануды бұйырды, Соммаға артиллерияны жіберді және егер ұйымдасқан қарсы шабуыл жасау мүмкін болса, Хардекурттан Тронс Вуд аймағына дейінгі аймақты ұстап тұру үшін Белоуға француз немесе британдық шабуылдарға қарсы тұруға шақырды. Белоу Сомманың оңтүстігіне шабуыл жасағысы келді, онда артиллерия отын шоғырландыруға болады, бірақ бес жаңа дивизия қажет болды, олар болған жоқ, ал келесі күні барлық қарсы шабуылдар жойылды. Соммадан тыс дивизиялардан келген бөлімдердің келуі осындай жағдайды тудырды, соның салдарынан майдан тұрақты корпус аймақтарына бөлінді, корпус штабтары, ауыр артиллерия және жабдықтау қызметтері тұрақты әкімшілік ұйым ретінде қалды. Бригадалар мен дивизиялар топтың басқару тәртібі мен саясатының сабақтастығын сақтай отырып, ауыстырылатын болды. 13 шілдеде 2-ші армия Сомадан Хардекуртқа дейінгі аймақта Gruppe Gossler (VI резервтік корпустың штабы), Gruppe Armin (IV корпус) Хардекурттан Позиерге дейін және Gruppe Stein (XIV резервтік корпус) Позиерден Анкр өзенінен Гоммекурға дейін құрды.

The Germans defending the Braune Stellung (second position), which had few deep dugouts, suffered many casualties on 7 July. British artillery was directed by artillery observation aircraft and a battalion of Reserve Infantry Regiment 122 (RIR 122) suffered 243 casualties. British artillery fire cut communications and the XIV Reserve Corps (Generalleutnant Hermann von Stein) lost touch with the front line, not knowing if it still existed from Contalmaison to Pozières. A counter attack by RIR 122 and Infantry Regiment 183 (IR 183) was postponed and lack of information led to the attack being cancelled next day. The commander of the 185th Division, which contained a motley of units from four divisions, was put in charge of the line from the south of Mametz Wood to Ovillers, to fill the gap from Contalmaison to Pozières by dawn on 9 July. I Battalion, RIR 122 relieved I Battalion, Lehr Regiment, which had suffered 618 casualties in Contalmaison from the constant British artillery fire, its troops having had to lie in mud, among the sick, wounded and dead. The battalions in the area received about 100 recruits each as reinforcements and RIR 77 arrived from the 2nd Guard Reserve Division. The IV Corps (General Friedrich Sixt von Armin) with the 7th Division (Major General Friedrich von Bernhardi) and 8th Division (Ernst II, Duke of Saxe Altenburg) was en route for the Somme. From 6 to 13 July, 63 heavy artillery batteries, three artillery flights, two reconnaissance flights and a bombing flight of [[Luftstreitkräfte (Imperial German Air Service) arrived and Below asked for more machine gun units, on which the defence was being based. On 12 July, Falkenhayn ordered the 5th Army at Verdun to assume a "strict defensive", ordered artillery to the Somme and urged Below to hold on to the area of Hardecourt to Trônes Wood, to counter French or British attacks from the flank, if it became possible to deliver an organised counter attack. Below wanted to attack south of the Somme, where artillery fire could be concentrated but needed five fresh divisions, which did not exist and next day all counter attacks were cancelled. Such confusion had been created by the arrival of units milked from divisions beyond the Somme, that the battlefield was divided into permanent corps areas, the corps headquarters, heavy artillery and supply services to remain as a permanent administrative organisation. Brigades and divisions were to be transferred in and out, with the group maintaining the command arrangements and continuity of policy. On 13 July, the 2nd Army created Gruppe Gossler (the HQ of the (VI Reserve Corps)) from the Somme to Hardecourt, Gruppe Armin (IV Corps), Hardecourt to Pozières and Gruppe Stein (XIV Reserve Corps) from Pozières across the Ancre to Gommecourt.

Британдық жоспар

Төртінші армия Trônes Wood, Mametz Wood және Contalmaison-ды басып алмастан бұрын, Роулинсон неміс екінші позициясына шабуыл жасау туралы ескерту бұйрығын шығарды; инженерлер мен пионерлер жолдарды тазартып, қираған бекіністерді толтыра бастады. Қару-жарақ пен оқ-дәрілер алға жылжытылды, ал Корольдік әуе күштері (RFC) неміс екінші және үшінші позицияларын фотоға түсірді. Корпус командирлері мен артиллерия командирлерімен бірге Роулинсон шабуылды таңертең бастау керек деп шешті, онда неміс пулеметшілері алысқа көре алмайтын жарық жеткіліксіз болады. XIII корпус екі дивизиямен Longueval-ден Bazentin le Grand-қа дейін шабуылдайтын болды, ал XV корпус Mametz Wood-тың солтүстік жиегінен, Bazentin le Grand орманынан Bazentin le Petit ауылына және оның зиратына дейін шабуылдайтын болды, онда ешкімнің жері әлдеқайда тар еді. III корпустың 1-ші дивизиясы батысқа қарай флангтық күзет ретінде шабуылдайтын болды. Оң жақтағы XIII корпустың жаяу әскері қараңғыда ешкімнің жерінен өтіп, 1 шілдеден кейін Entente алға жылжығаннан бері алдыңғы шеп болып табылатын Braune Stellung (екінші позиция) маңына жиналуы керек еді. Егер немістер ешкімнің жері арқылы қозғалысты байқаса, шабуыл сәтсіздікке ұшырауы мүмкін, бірақ Роулинсон мен корпус командирлері тәуекелге тұрарлық деп санады. Түнгі шабуылдар бұрыннан сыналып көрген, ал 3/4 шілде түнде 12-ші (шығыс) дивизиясы жасаған шабуыл неміс пулеметшілері жаяу әскерді көргеннен кейін, олар кесілмеген сымдармен тоқтатылғандықтан сәтсіз аяқталды. Хейг британдық жаяу әскердің жеткілікті түрде даярланбағаны және тәртіпсіздігіне, сондай-ақ штаб офицерлерінің түнгі қозғалысты, жиналысты және шабуылды ұйымдастыруға жеткілікті тәжірибесі болмауына күмәнмен қарады. Хейг XV корпусының Mametz Wood-тан бірінші шабуыл жасауын қалады, себебі ондағы ешкімнің жері тар еді. Оң жақтан фланг Марлboro Wood маңындағы биіктікті басып алады, ал сол жақтан III корпус Pearl Alley арқылы Contalmaison Villa-ны басып алып, сол жақ флангты қорғайды. XV корпусы шығысқа қарай бұрылып, XIII корпустың қарсы қорғанысын жоюға тырысады, содан кейін XIII корпусы шабуылдайды. 11 шілдеде Роулинсон корпус және дивизия командирлерімен қайта кездесті, олар бастапқы жоспарды қайта жандандыруды қалады. Хейг келісімге келіп, XV корпусы күш-жігермен бірінші шабуыл жасаса, XIII корпусы Longueval-ден Bazentin-ге дейінгі жотаның оңтүстік беткейлерінде бекіністер қазып, XV корпусының шабуылына көмектесу үшін, мүмкіндігі болса, алға патрульдер жібереді. XV корпусы шығысқа қарай жүгіріп, XIII корпустың қарсы қорғанысын жояды, содан кейін XIII корпусы шабуылдайды. 12 шілдеде Роулинсон Хейгпен қайта байланысып, оның генерал-майоры Арчибальд Монтгомери, соңғы шағым жасау үшін, BEF Бас штабының бастығы Ланселот Киггелмен байланысқа түсті. Хейг XIII корпус тірек нүктелерін салып, флангтарды Mametz және Trônes ормандарындағы гарнизондармен қорғаған жағдайда келісім берді. Mametz Wood-тың көп бөлігі басып алынған, ал Trônes Wood үшін күрес жалғасуда. Хейгті сондай-ақ BEF MGRA (генерал-майор Корольдік артиллериясы) генерал-майоры Ноэль Бирч бомбалаудың сәтті болғанын, екінші позициядағы неміс жер асты бекіністерінің 1 шілдеде басып алынғандардан әлдеқайда шалғы екенін, британдықтардың артиллерияда басымдыққа ие болғанын және таңертеңгі шабуылдың тиімді пайдалану үшін жеткілікті уақытты білдіретінін хабарлады. 9-шы (шотландиялық) дивизиясы (генерал-майор Уильям Фурс) және 3-ші дивизия (генерал-майор Айлмер Халдейн) XIII корпусында Bernafay Wood-тың солтүстік-батыс бұрышынан Marlboro Wood-қа дейінгі сызыққа шабуылдайтын болды және Delville Wood-тан Longueval және Bazentin le Grand-қа дейінгі сызыққа қараңғыда, неміс алдыңғы шебіне жақындау үшін ілгерілеуі керек еді. Marlboro Wood-тан Mametz Wood-тың солтүстік жағына дейін, 7-ші дивизия (генерал-майор Герберт Уоттс) және 21-ші дивизия (генерал-майор Дэвид Кэмпбелл) XV корпусының Bazentin le Grand Wood, Bazentin le Petit Wood, ауыл және зираттың шығысына қарай кең ешкімнің жерімен бетпе-бет келеді. Алға жылжу Маметс орманынан басқа жерде таулы болды, онда жер тегіс еді. 18-ші (шығыс) дивизия (генерал-майор Ивор Макс) 9-шы (шотландиялық) дивизиясы мен француздық 153-ші дивизиясының арасында Trônes Wood-тың шығыс жағында қорғаныс флангін құруға тиіс еді, қажет болған жағдайда 18-ші (шығыс) дивизиясын артиллериямен қолдауға дайын тұрады. Сол жақ флангта 1-ші дивизия Pearl Alley байланыс траншеясында тағы бір қорғаныс флангін құрып, Contalmaison Villa-ны басып алып, Bazentin le Petit Wood-та 21-ші дивизиямен байланысады. (13 шілдеде сағат 22:00-де 1-ші дивизия 1st Black Watch-пен шабуылдап, Mametz Wood-тың солтүстік-батыс бөлігіндегі Lower Wood-ты және Contalmaison Villa-ны 14 шілдеде сағат 03:45-те басып алды. Trônes Wood-тағы 18-ші (шығыс) дивизиясы немістердің назарын шығыс флангқа аударды және француздық XX корпусының Guillemont-тың оңтүстігінде шабуылға қатысатыны болжаған. 7-8 шілдедегі француздық шабуылдардың сәтсіз аяқталуы, генерал Фердинанд Фош (Groupe d'armées du Nord) Файольге британдық шабуылға дейін күтіп отыруға бұйрық берді (Pour le moment tout l'effort français va se concentrer au sud de la rivière) және тек артиллериялық қолдау ғана берілді. Сәттілікке жету үшін таңертеңгі сағат 04:00-ге дейін үш кавалерия дивизиясы дайын тұруы керек еді, 2-ші Үнді кавалерия дивизиясы (генерал-майор Генри Макандрю) Longueval-дің солтүстік-батысындағы High Wood-ты басып алу, 1-ші кавалерия дивизиясы (генерал-майор Сесил Бингем) Guillemont-тың ар жағындағы Leuze Wood-ты және 3-ші кавалерия дивизиясы (генерал-майор Джон Воган) Martinpuich-ты басып алу. 2-ші Үнді кавалерия дивизиясы XIII корпусының басқаруына берілді, ал қалған екі дивизия Rawlinson-ның корпус пен әуе барлауынан түскен хабарларға сәйкес, шабуылдағанда қашан болатынын шешу үшін Төртінші армия штабының басқаруында қалды.

Before the Fourth Army had captured Trônes Wood, Mametz Wood and Contalmaison, Rawlinson issued a warning order for an attack on the German second position; engineers and pioneers began to clear roads and fill in derelict trenches. Guns and ammunition were moved forward and the Royal Flying Corps (RFC) photographed the German second and third positions. With the corps commanders and artillery commanders, Rawlinson decided that the attack should begin at dawn, when there would be insufficient light for German machine gunners to see far ahead. XIII Corps was to attack with two divisions from Longueval to Bazentin le Grand, after forming up in no man's land, short of the German trenches. XV Corps was to attack from the north edge of Mametz Wood, on a front from Bazentin le Grand wood to Bazentin le Petit village and its cemetery, where no man's land was much narrower. The 1st Division of III Corps was to attack further west as a flank guard. The XIII Corps infantry on the right would have to cross up to of no man's land in the dark and assemble close to the Braune Stellung (second position), the front line since the Entente advances after 1 July. If the Germans detected the move across no man's land, the attack could be a disaster but Rawlinson and the corps commanders felt that the risk was warranted. Night attacks had already been tried and one by the 12th (Eastern) Division on the night of 3/4 July had failed, after German machine gunners saw the infantry, who were then stopped by uncut wire. Haig was dubious about the scheme, because the British infantry were not trained or disciplined enough and because staff officers were too inexperienced to organise a night move, assembly and attack. Haig wanted XV Corps to attack first from Mametz Wood, where no man's land was much narrower. The right flank would take the spur near Marlboro' Wood, with III Corps guarding the left flank, by an advance of the 1st Division up Pearl Alley, to capture Contalmaison Villa. XV Corps could then face east and XIII Corps would attack from the south at dawn, towards Waterlot Farm, Longueval and Bazentin le Grand. On 11 July, Rawlinson met again with the corps and divisional commanders, who wanted the original plan reinstated. Haig compromised with a scheme in which XV Corps, with reinforcements, would still attack first but XIII Corps would dig positions on the south slopes of the ridge from Longueval to Bazentin and send patrols forward, ready to attack, if it were feasible, to assist the XV Corps attack against both Bazentin woods and Bazentin le Petit. XV Corps would wheel east, to roll up the defences opposite XIII Corps which would then attack. Rawlinson contacted Haig again on 12 July and his Major General General Staff (MGGS) Archibald Montgomery, contacted Launcelot Kiggell the BEF Chief of the General Staff, to make a final appeal. Haig gave way, provided that the supporting points were built by XIII Corps and the flanks were protected by garrisons in Mametz and Trônes woods. Most of Mametz Wood had already been captured and the fight for Trônes Wood continued. Haig was also reassured by Major General Noel Birch the BEF MGRA (Major General Royal Artillery) that the bombardment was succeeding, that German underground shelters in the second position would be shallower than those overrun on 1 July, that the British had gained artillery superiority and that a dawn attack would mean plenty of time for exploitation. The 9th (Scottish) Division (Major General William Furse) and the 3rd Division (Major General Aylmer Haldane) in XIII Corps were to attack on a line from the north west corner of Bernafay Wood to Marlboro' Wood and needed to advance to a line from Delville Wood to Longueval and Bazentin le Grand in the dark, to close up to the German front line. From Marlboro' Wood to the north side of Mametz Wood, the 7th Division (Major General Herbert Watts) and 21st Division (Major General David Campbell) of XV Corps, faced no man's land which was wide south of Bazentin le Grand Wood, Bazentin le Petit Wood, village and the cemetery east. The advance would be uphill except beyond Mametz Wood, where the ground was flat. The 18th (Eastern) Division (Major General Ivor Maxse) was to set up a defensive flank on the east face of Trônes Wood, between the 9th (Scottish) Division and the French 153rd Division, which would support the 18th (Eastern) Division with artillery if necessary. On the left flank, the 1st Division was to form another defensive flank in the Pearl Alley communication trench and capture Contalmaison Villa, to link with the 21st Division at Bazentin le Petit Wood. (At 10:00 p. m. on 13 July, the 1st Division attacked with the 1st Black Watch and captured Lower Wood, north of the top left of Mametz Wood and Contalmaison Villa at 3:45 a. m. on 14 July. The 18th (Eastern) Division at Trônes Wood diverted German attention on the east flank and it had been assumed that the French XX Corps would participate in the attack south of Guillemont. The failure of French attacks from 7 to 8 July, led General Ferdinand Foch, (Groupe d'armées du Nord) to order Fayolle to wait on the British attack (Pour le moment tout l'effort français va se concentrer au sud de la rivière) and only artillery support was made available. Three cavalry divisions were to be ready by 4:00 a. m. to exploit success, the 2nd Indian Cavalry Division (Major General Henry Macandrew) by capturing High Wood north west of Longueval, the 1st Cavalry Division (Major General Cecil Bingham) Leuze Wood, beyond Guillemont and the 3rd Cavalry Division (Major General John Vaughan) to capture Martinpuich. The 2nd Indian Cavalry Division was placed under the command of XIII Corps and the other two divisions remained under the Fourth Army HQ, for Rawlinson to decide when they were to attack, according to reports from the corps and from air reconnaissance.

Шабуылға дайындық

11 шілдеде қарсы батареялық атыс және шабуылдық шепке оқ ату арқылы алдын ала бомбалау басталды. Үш корпустың атысы түнде ауылдар мен орманды аймақтарда жалғасты, сондай-ақ олардан майдан шебіне дейінгі жолдарға, әсіресе Уотерлот шаруашылығына, Флерге, Хай Вудқа, Мартинпуишке, Ле Сарсқа және Бапумеге бағытталды. Ауыр артиллериялық оқ-дәрілерінің жетіспеушілігі және сулы, қираған жерде көлік қиындықтары салдарынан екі күн бойы күніне 1=25 [[BL 15 дюймді гаубица]], 1=50 [[BL 9.2 дюймді гаубица]], 1=110 [[BL 8 дюймді гаубица Mk I–V]] және 1=250 [[BL 6 дюймді 26 cwt гаубица]] снарядтарына рацион белгіленді. Далалық артиллерия Монтабан қырқасының оңтүстік жағына жылжытылды және әрбір далалық зеңбірекке 2000 оқ-дәрі тасталды. Ұлыбритания-Франция әуе күштерінің басымдығы неміс әуе бөлімдеріне британдық желілердің артында барлау жүргізуге мүмкіндік бермеді, ал оқ-дәрілерді жеткізу тәулік бойы жалғасты, жаңбырдың әсерін азайтты, бұл вагонмен жүруді 1=5–6 сағатқа дейін ұзартты. 11 маусымның кешкі уақытында Хорн сымды кесуге 14 шілдеге дейін уақыт қажет екенін хабарлады, ал Роулинсон шабуыл күнін сол күнді белгілеп, қосымша бомбалау үшін қосымша оқ-дәрі бөлді. Британдық далалық артиллерия позицияларына неміс снарядтары аз түсті, олардың көпшілігі ашық жерде орналасқан, ал дүкендердің қоймалары түнде Катерпиллар аңғарында қоршау постымен қорғалды, ал күндіз қорғаныссыз қалдырылды. Неміс әуе бақылауының болмауы қоймаларды қауіпсіз етті, ал артиллерияның нашарлығы немістерді артиллериялық атудың көп бөлігін шабуылға дейін және қорғаныс атысына сақтауға мәжбүр етті. Шабуылға кірісетін дивизиялар бастапқы жоспар келісілетінін есепке алып, дайындықтарын жалғастырды, ал Роулинсон 9-шы (Шотландиялық) және 3-ші дивизиялардың түнгі жақындасу жоспарларын қанағаттанарлық деп тапты. Көңілді жағдай жасау үшін жаяу әскерге барлық XIII және XV корпус зеңбіректерінен бес минуттық қысқаша бомбалау жасау ұсынылды, немістердің әдеттегі отыз минуттық бомбалауына қарағанда. Ағаштар мен ғимараттардың салдарынан жарылыс кезінде оқ-дәрілердің ерте жарылуын болдырмау үшін, 18 фунттық далалық зеңбіректерден және 4,5 дюймдік және орташа гаубицалардан тек кешіктірілген жарылыстың жоғары жарылғыш оқ-дәрілері ғана атылуы керек болды.

A preliminary bombardment began on 11 July, with counter battery fire and shelling of the attack front. The fire of the three corps continued at night on villages and woods further back and approach routes from them to the front line, especially Waterlot Farm, Flers, High Wood, Martinpuich, Le Sars and Bapaume. A shortage of heavy artillery ammunition and transport difficulties over wet and cut up ground, led to a ration of 1=25 [[BL 15 inch howitzer 1=50 [[BL 9.2 inch howitzer 1=110 [[BL 8 inch howitzer Mk I–V and 1=250 [[BL 6 inch 26 cwt howitzer shells per day, for two days. The field artillery was moved forward to the south side of Montauban Ridge and 2,000 rounds was dumped per field gun. Anglo French air supremacy made it impossible for the German air units to reconnoitre behind the British lines and the supply of ammunition continued round the clock, easing the effect of rain, which extended wagon journeys to 1=5–6 hour round trips. Late on 11 June, Horne reported that the wire cutting would take until 14 July and Rawlinson set that day for the attack, allotting more ammunition for the extra day's bombardment. Few German shells fell on British field artillery positions, most of which were in the open and dumps of stores were left in Caterpillar Valley at night, covered by a line of outposts and left during the day without protection. The lack of German air observation, made the dumps secure and artillery inferiority led the Germans to reserve most of their artillery fire to the moments just before an attack and firing defensive barrages. The attacking divisions continued their preparations on the assumption that the original plan would be agreed and Rawlinson considered that the plans of the 9th (Scottish) and 3rd divisions for the night approach were satisfactory. For surprise, the infantry were to be preceded by only a five minute hurricane bombardment from all the XIII and XV corps guns, rather than the usual thirty minute bombardment, to which the Germans had become accustomed. To avoid premature shell bursts in the creeping barrage caused by trees and buildings, only delay fuzed, high explosive shell was to be fired from the 18 pounder field guns and the 4.5 inch and medium howitzers.

Trônes ағашы

8 шілдеде Trônes Wood-қа британдық шабуылдар басталды және қарсы шабуылдар мен шабуылдар нәтижесіз жалғасты. 13/14 шілде түн ортасынан кейін 54-ші бригада тағы бір түнгі шабуылға жиналды, барлауға уақыт болмады. Шабуыл оңтүстіктен солтүстікке қарай жасалуы жоспарланған. Таңғы сағат 4:30-да алдыңғы батальон орманның оңтүстік-батысына қарай артиллериялық формацияда ашық жерден өтті. Орталық ордағы редут сағат 6:00-де қоршалып, шабуылға алынды, содан кейін алға жылжу орманың солтүстік шетіне жетті, бірақ ол орманың солтүстік бөлігі деп жаңылысты. Темір жол желісінен оңтүстікке қарай, Trônes Alley-дегі бекініске дейін қорғаныс флангі құрылды. Екінші батальон сағат 8:00-де орманға кірді, оңтүстік-шығыс бұрышында көптеген бөлімдердің тобын тапты, ал солтүстікке жасалған іздеулер бірінші батальоннан көптеген белгілерді таба алмады. Бір рота бекініске шабуыл жасады, ал Maltz Horn траншеясындағы әскерлер тағы бір шабуыл жасады. Бағытты компас және жиі тоқтаулар арқылы сақтады, ал әскерлер алға жылжығанда бұталарға атып тұрды. Орталық траншеяның оңтүстік жағы оралды және британдықтар сағат 9:30-да орманың нағыз солтүстік шетіне жетті. Неміс әскерлері солтүстікке қарай жылжып, Гильмонға шегінуге тырысты және қорғаныс флангінен шабуылдық қарудан көптеген шығынға ұшырады. Орманның шығыс шетінен тыс қабырға ойықтарының желісін жалғау арқылы бекіту басталды.

Түнгі жиналыс

Алты бригада, 22 000 жаяу әскер мен қолдаушы күштер түнде, байқаусызда, немістерге қарағанда жақын жерге жиналуға мәжбүр болды. 13 шілдеде британдықтар немістердің 62-бригаданың (бригадир генерал Джордж Гейтер) далалық телефондарын тыңдап тұрғанын анықтады; амал ретінде операциялар кейінге қалдырылды деген хабар берілді. 9-шы (Шотландия) дивизиясының аумағында 26-шы бригада (бригадир генерал А. Б. Ричи) және 27-бригада (бригадир генерал С. В. Скрейс Диккенс) шабуылға басшылық жасады, ал 1-ші Оңтүстік Африка бригадасы (бригадир генерал Х. Т. Лукин) резервте болды. 26-бригада Катерпиллар аңғарының солтүстік беткейінде жиналуы керек еді, сол жақ флангі Монтабан-Лонгвель жолында, оң жағында пулемет постыларымен қамтылған. Екі шабуыл жасағын неміс сызығынан, Лонгвельдің оңтүстігіндегі жотаның жотасында, Льюис пулеметтері бар төрт взвод қоршауға алмақ болды. 13-14 шілде түнінде шабуыл жасайтын әскер 6 дюймдік гаубицалар арқылы оларда жасалған оқ-дәрілердің саптарына қарай алға жылжи бастады. Қараушы взводтар әр батальоннан үш офицер мен 24 маркермен қатар, батальонның сол жақ флангі болған Бернафей Вуд-Лонгвель және Монтабан-Лонгвель жолдарына қарай жүрді. Әр батальон екі ротадан тұратын бағаналар, әр рота - взводтар бағанасы болып, бір қатарда, аралықта сегіз жаяу әскер қатарына бөлінуі керек еді. Маркерлер үшке бөлініп тоқтады, содан кейін екеуі 90°-ға қарай жылжыды, екі лентаны біріне-бірі қойып, взводтың толқынының алдыңғы жағын белгіледі. Батальондар компаниялар бойынша алға жылды, бір қатарда, Бернафэй Вудтан оңтүстікке қарай Монтабанға қарай сағат 12:25-те және сол жақ белгілерге дейінгі жолдармен жүрді; взводтар келіп, лента бойымен оңға бұрылды. 26-шы миномет батареясының бір бөлімі мен 26-шы автоматтық ротаның бөлімдері әр батальонды ертіп жүрді және 26-шы бригаданың құрастыруы таңғы сағат 3:00-ге дейін аяқталды. Екі автоматтық бөлімдер Монтабан аллеясында қолдау батальонымен қалды, ал қалған қарулар мен минометтер Монтабанның оңтүстігінде резервтік батальонмен күтті. Катерпиллар аңғарында әдеттегідей аз неміс артиллерия атысы болды және бригада жеті құрбандығынан айырылды. 27-бригаданың пайдалануы үшін жолдар болмағандықтан 76-бригаданың жоспары қабылданды. Бір взводты жапқыш күш сағат 11:00-де алға шықты және инженерлік таспа ұзын сызық ретінде қолданылды, ол Корольдік инженерлер тобының компасына қойылды, оның соңы неміс алдыңғы сызығынан аз болды, бұл 45 минутқа созылды. Таспалар тік бұрышта орналастырылып, тексеріліп, содан кейін маркерлер алға жылжиды. Бригада Монтабанның батыс жағын бағанамен өтіп, Катерпиллар аңғарындағы лентаның соңынан жақын жерде қалыптасты. Екі шабуылдаушы батальон бірінші болып, роталар қатарласып, бір қатардағы взводтар тізбегімен, артында майдан инженерлері ротасы мен пионерлер ротасы бар қолдаушы батальон. Сағат 1:45-те бірінші батальон, содан кейін екінші батальон сағат 2:10-де қозғалды, содан кейін екеуі де ашық бағанада екі топқа бөлініп, сегіз жаяу әскер желісін құрды, траншеялық минометтермен, пулеметтермен және артқа қарай партияларды алып жүрді, сапқа қою кезінде бес адам қаза тапты. XV корпуста 3-дивизия бірнеше түн бойы ағылшындық майдан шебінен тыс, неміс майдан шебіне және одан параллель, суға батқан жол бойында аванпост желісін орнатқан. Дивизия ешкімнің жерін билеп, күшті патрульдік бақылау жүргізді, бірақ немістердің ұзын шөпте және көру қиын болатын сымға жұмыс істеуіне кедергі келтіре алмады. 11/12 және 12/13 шілде түндері үш байланыс траншеясы Caterpillar аңғарына қазылды; Германия желісінен бір ретке келтірілген траншея жөнделіп, 13/14 шілде түнінде сағат 22:30-да орнатылған пикет артында тереңдетілді. 8-бригада (бригадир генерал Э. Г. Уильямс) және 9-бригадия (бригадир генерал Х. С. Поттер) ұжымдар қатарына орналасты, сонымен қатар ұзақ таспаны қолданды. Алдыңғы батальондар түнгі сағат 12:25-те суға батып кеткен жолға көтерілді және таңғы сағат 1:45-те жолдан тыс бірінші толқын, пулеметтер, минометтер, инженерлер мен пионерлер қолдау мен резервте болды, тек бір адам ғана қаза тапты; бұдан бұрын үш неміс дезертирлері шабуыл болмайтынын мәлімдеген еді. 7-дивизия тек бес күндік демалыстан кейін қайтарылды, көп сандаған алмастырушыларды қабылдау үшін уақыт болмады. 13 шілде күні түстен кейін 20-бригаданың батальоны (бригадир генерал Сирил Деверелл) жергілікті бастама бойынша алға жылжиды және Хаммерхедті ерте басып алды. Алдынғы бекеттер сағат 22.30-да алға жылды. Екі шабуыл жасағы тік траншеялармен, сымдармен және тасталып қалған траншеялармен толы жер арқылы, екі жаяу әскер ротасының жетекшілігімен алға жылды, содан кейін резервке қайтарылды. Шабуылға шығу сызығы төмен ағаштармен белгіленген және бұтасы бар жартас болды, неміс желісінен және The Snout деп аталатын шығыңқы бөлікке жақын, ауыр траншеялық минометтермен бомбаланған және бос көрінетін. Stokes минометтері алға жылды, бірақ пулеметтер ең соңғы мақсатқа тікелей өте алатын болғанға дейін күтуге тиіс болды. Бригада сағат 2:00-ге дейін дайын болды, телефондар әлі жұмыс істеді және аз ғана шығынға ұшырады. 22-бригада (бригадир генерал Дж. МакК. Стил) Мамец орманында жиналды, оң жақ батальоны қосымша ротамен және Stokes минометімен, орманның оң жағымен жоғары көтерілді. Сол жақ батальон мен қолдау батальоны жеңіл теміржолдың төсегін пайдаланды және 110-шы пулемет ротасы сол жақ флангты қорғау үшін шықты. Сағат 2:35-ке дейін төрт қатарға жиналу аяқталды, бірақ оң жақ батальоны тек бір қатарды, ал сол жақ батальоны үш қатарды Мамец орманында жасыра алды, себебі құлаған ағаштар мен қиындықтар көп болды. Алты бригада неміс желісінен аз ғана қашықтықта, аз шығынмен жиналды, жапқыш топтар ұсақ қарудан атылмады, жарық шашулар мен патрульдер жоқ болды. Әскерлер алға жылжи бастады, 8-бригада сағат 2:00-де минутына бір метр жылдамдықпен, сағат 3:15-ке дейін жақындады. 9-бригада ғимараттан бірнеше метр қашықтықта болғанда, күшті бомбалау басталды; қалған бригадалар бомбалау күтіп, мүмкіндігінше алға жылды.

Six brigades with 22,000 infantry and supporting troops, had to assemble closer than to the Germans, at night, without being noticed. On 13 July, the British discovered that the Germans were eavesdropping on the field telephones of the 62nd Brigade (Brigadier General George Gater); as a ruse, a call was made that operations had been postponed. In the 9th (Scottish) Division area, the 26th Brigade (Brigadier General A. B. Ritchie) and the 27th Brigade (Brigadier General S. W. Scrase Dickens) were to lead the attack, with the 1st South African Brigade (Brigadier General H. T. Lukin) in reserve. The 26th Brigade was to assemble on the north slope of Caterpillar Valley, with the left flank on the Montauban–Longueval road, covered by machine gun posts on the right. The two attacking battalions were to be screened from the German lines, on the crest of a ridge south of Longueval, by four platoons with Lewis guns. The screening force went forward on the night of 13/14 July to a line of shell holes made for them by 6 inch howitzers. The screening platoons were followed by three officers and 24 markers from each battalion, to the parallel Bernafay Wood–Longueval and the Montauban–Longueval roads, which were the left flank positions of the battalions. Each battalion was to form up in columns of two companies and each company in column of platoons, in single rank at intervals, to make eight infantry lines. The markers stopped in threes apart and two then moved right at 90°, laying two tapes in succession to mark the front of the platoon waves. The battalions moved forward by companies, in single file, over the road running south of Bernafay Wood to Montauban at 12:25 a. m. and up the roads to the left markers; the platoons arrived and turned right along the tape. A section of the 26th Mortar Battery and sections of the 26th Machine Gun Company followed each battalion and the 26th Brigade assembly was complete by 3:00 a. m. Two machine gun sections stayed with the support battalion in Montauban Alley and the rest of the guns and mortars waited with the reserve battalion, south of Montauban. There was unusually little German artillery fire on Caterpillar Valley and the brigade lost seven casualties. There were no roads for the 27th Brigade to use so the 76th Brigade plan was adopted. A platoon covering force went forward at 11:00 p. m. and an engineer tape long was used as a line, laid on a compass bearing by a party of Royal Engineers, the end being short of the German front line, which took 45 minutes. Tapes were laid at right angles, checked and then the markers went forward. The brigade passed the west end of Montauban in column and formed up at near end of the tape in Caterpillar Valley. The two attacking battalions went first with the companies in line, in column of platoons in one rank, the support battalion behind with a field engineer company and pioneer company on either side. At 1:45 a. m., the first battalion moved off followed by the second at 2:10 a. m. and then both formed platoons in open column at spaces, to form the eight infantry lines, with trench mortars, machine guns and carrying parties to the rear, suffering five casualties during the deployment. In XV Corps, the 3rd Division had put out an outpost line for several nights along a sunken road, parallel to and from the German front line, beyond the British front line. The division patrolled vigorously, dominating no man's land but could not prevent the Germans working on the wire, which was in long grass and difficult to see. On the nights of 11/12 and 12/13 July, three communication trenches were dug forward into Caterpillar Valley; a derelict trench about from the German line was repaired and deepened behind a piquet established at 10:30 p. m. on the night of 13/14 July. The 8th Brigade (Brigadier General E. G. Williams) and the 9th Brigade (Brigadier General H. C. Potter) deployed in lines of platoons, also using a long tape. The leading battalions moved up to the sunken road at 12:25 a. m. and were ready at 1:45 a. m., the first wave beyond the road, machine guns, mortars, engineers and pioneers in support and reserve, with only one casualty; earlier, three German deserters had disclosed that no attack was expected. The 7th Division was brought back after only five days' rest, with no time to assimilate large numbers of replacements. In the afternoon of 13 July, a battalion of the 20th Brigade (Brigadier General Cyril Deverell) moved forward under local initiative and captured the Hammerhead early. Outposts went forward at 10:30 p. m. and the two attacking battalions were led forward in single file, up communication trenches and over ground strewn with wire and abandoned trenches, through two infantry companies, which then drew back into reserve. The jumping off line was a bank with low trees marked by tape, with a bush on the right flank and Flat Iron Copse on the left, from the German line and closer to a salient called The Snout, which had been bombarded by heavy trench mortars and appeared empty. Stokes mortars went forward but machine guns were to wait until they could go straight through to the furthest objective. The brigade was ready by 2:00 a. m., telephones still worked and few casualties had been suffered. The 22nd Brigade (Brigadier General J. McC. Steele) assembled in Mametz Wood, the right hand battalion with an extra company and a Stokes mortar, making its way up the right side of the wood. The left hand battalion and the support battalion used the bed of a light railway and the 110th Machine Gun Company moved out to cover the left flank. By 2:35 a. m. the assembly into four lines along tapes was complete but the right hand battalion could only hide one line and the left hand battalion three lines in Mametz Wood, because of fallen trees and debris. The six brigades had managed to assemble short of the German line with a trifling number of casualties, the covering parties encountering no small arms fire, flares or patrols. The troops began to creep forward, the 8th Brigade at 2:00 a. m. at per minute, closing to by 3:15 a. m. The 9th Brigade was only short when the hurricane bombardment began; the other brigades waited for the bombardment and then crawled forward as far as possible.

Әскери резерв

13/14 шілде түнінде Альберт-Бапаум жолының екі жағында X корпустың (генерал-лейтенант Хьюберт Гоф) резервтік армия дивизиялары Овиллерге шабуылдарын жалғастырды. 3-ші Вурчестершир, 7-бригада, 25-дивизия солтүстік-шығыстан жақындауға тырысу үшін жолдың арғы жағындағы траншеяға көтерілді. Оңтүстік-шығыстан 10-шы Чешир (7-бригада) кері қайтарылды, бірақ сол жақтағы 8-ші шекаралық (75-бригада) кішкентай алға жылжуға қол жеткізді, ал 1-ші Дорсет (14-бригада 32-дивизия) батыс жағында алға жылжуға қол жеткізді. Солтүстік-батыста дивизияның 96-шы және 97-ші бригадаларының батальондары қол гранаталарымен шабуыл жасап, аз мөлшерде жерді басып алды және 49-шы (Батыс атпен жүзу) дивизиясы Лейпциг тұсығында шабуыл жасады. Түнгі сағат 3:00-де, Төртінші армия шабуыл жасамас бұрын, 4-ші дивизия мен 48-ші (Оңтүстік Мидленд) дивизиясы, Анкреден солтүстікке қарай VIII корпуста (генерал-лейтенант Эйлмер Хантер Уэстон) түтін көшесін жасап, 4-ші дивизияның алғы шебінен артық бомбалау жүргізді, 2:25–3:30 аралығында диверсия ретінде және шабуылды елестетуге қол жеткізді. Күндізгі ұстанымдардан Базентин-ле-Петит ормандығының сол жағынан екінші позиция окоптарымен Позиерге қарай алға жылжу үш жақтан шабуыл жасау мүмкіндігін ұсынды. 10-шы Чешир Овиллерге күндізгі шабуыл жасауға тырысты, бірақ автомат атысымен кері қайтарылды және 1/7-ші Royal Warwick (48-ші (Оңтүстік Мидленд) дивизиясы), 3-ші Вурчестердің табысын пайдалануға тырысты, бірақ сәтсіз аяқтады. "Чешир" кешкі сағат 11:00-де қайта шабуыл жасап, нысананы басып алды, бірақ жоғалғандар көп болғандықтан, кері шегінуге мәжбүр болды. 15 шілде күні таңғы сағат 2:00-де 25-дивизия Овиллерге қайта шабуыл жасады, бұл жолы солтүстік-шығыстан, шығыстан және оңтүстіктен, ал 32-дивизия оңтүстік-батыстан шабуыл жасады, бірақ гарнизон шабуылды тойтарды. Неміс шабуылдары Лейпциг тұсығына қарсы жеңіліске ұшырады және түнде 32-ші дивизия 48-ші (Оңтүстік Мидленд) дивизиясының 144-ші бригадасымен ауыстырылды. 16 шілде күні таңғы сағат 1:00-де 143-ші бригада (25-дивизияның басқаруымен) солтүстік-шығыстан шабуыл жасады, 25-дивизияның 74-ші бригадасы мен 144-ші бригада шығыс және оңтүстіктен шабуыл жасады. Кешке қарай ауылдағы соңғы немістер басылып алынды және II батальонның 128 адамы, RIR 15 және Гвардиялық фузилер полкінен тұтқынға алынды. 145-ші бригада, 48-ші (Оңтүстік Мидленд) дивизиясы жаңадан басып алынған окопты 17 шілдеде қабылдады.

During the night of 13/14 July, the Reserve Army (Lieutenant General Hubert Gough) divisions of X Corps (Lieutenant General Thomas Morland), either side of the Albert–Bapaume road, continued attacks at Ovillers. The 3rd Worcestershire, 7th Brigade, 25th Division moved up a trench across the road to try to close in from the north east. From the south east, the 10th Cheshire (7th Brigade) was repulsed but the 8th Border (75th Brigade) on the left managed a small advance and the 1st Dorset (14th Brigade 32nd Division) also managed to get forward on the west side. To the north west, battalions of the 96th and 97th brigades of the division, attacked with hand grenades and took a small amount of ground and the 49th (West Riding) Division, attacked at the Leipzig Salient. At 3:00 a. m., just before the Fourth Army attacked, the 4th Division and the 48th (South Midland) Division, in VIII Corps (Lieutenant General Aylmer Hunter Weston) north of the Ancre, made a smoke screen and fired a bombardment beyond the 4th Division front, from 2:25–3:30 a. m. as a diversion and succeeded in simulating an attack. From the positions occupied during the day, an advance from the left side of Bazentin le Petit Wood, along the second position trenches towards Pozières, offered the possibility of an attack from three sides. The 10th Cheshire tried a daylight attack on Ovillers but was repulsed by machine gun fire and the 1/7th Royal Warwick (48th (South Midland) Division), tried to exploit the success of the 3rd Worcester but failed. The Cheshire attacked again at 11:00 p. m. and captured the objective but casualties were so great that they had to withdraw. At 2:00 a. m. on 15 July, the 25th Division attacked Ovillers again, this time from the north east, east and south, with the 32nd Division attacking from the south west but the garrison repulsed the attack. German attacks on the Leipzig Salient were defeated and during the night, the 32nd Division was relieved by 144th Brigade of the 48th (South Midland) Division. At 1:00 a. m. on 16 July, the 143rd Brigade (under the command of the 25th Division) attacked from the north east, the 74th Brigade of the 25th Division and the 144th Brigade attacked from the east and south. During the evening the last Germans in the village surrendered and 128 men of II Battalion, RIR 15 and the Guard Fusilier Regiment were taken prisoner. The 145th Brigade, 48th (South Midland) Division took over and another of trench was captured on 17 July.

14 шілде

Таңғы сағат 3:20-да шабуылдаушы дивизиялардың артында аспан жарықтанды және германдық позицияларға автоматтардың атысымен бірге зәулім бомбалау түсті. Сағат 3:25-те британдық жаяу әскердің алдыңғы қатарлары тұрып, тұманнан өтіп, алға жылжи бастады, немiс әскерлерiн тануға жететіндей жарық болды. Немiс жаяу әскерi бомбалаудың қарқындылығы мен жылдамдығына және жоғары жарылғыш снарядтардың қарқынды шабуылынан кейiн британдық жаяу әскердiң жылдам жақындауына таң қалды. Лонгвельдегі Баварияның 16-шы жаяу әскер полкінің II батальоны ескертілді және төрт топты жіберді; бiрi жоғалып кетті, бiрi британдық топқа ұшырады, ал екеуi ештеңе хабарламастан қайтып келді. Бiрiншi толқын атылмай-ақ немiс сымдарын басып өтті және алдыңғы шептен өтті, ал келесі толқындардың кейбiреулерi жер астына жасырынып, шыққан немiстермен қақтығысты. Немiс қарсы шабуылы басталды және жаяу әскердiң арт жағындағы Катерпиллар аңғарына түстi. Оң жақтан 26-шы және 27-шы бригадалар екі қатар тікенді сымды кесіп өтті, кей жерлерде қолмен, ал 10-шы Аргилл сол жақтан бұзып, немiс қорғаушыларын орап алғанға дейiн ұсталды. Төрт батальон да екі траншея қатарын басып өтті, Лонгвельдің оңтүстік шетіндегі қысқа тоқтап тұрудан басқа, онда немiстер де флангтан орап алды. Жаяу әскерлер алға жылжи берді, ал қолдау батальондары нығайтуға келді. Немiстер Лонгвельде қарсылық көрсеттi, бiрақ сағат 10:00-ге дейiн 9-шы шотландтық атқыштар өз мақсаттарына жеттi, тек солтүстік шетiнен және ауылдың оңтүстік-шығысындағы бекiнiлi тұрақтан басқа, ол 5-ке дейiн шабуылға дейiн қарсылық көрсеттi. Сағат 9:00-де 9-шы (шотланд) дивизия штабы ауылдың басып алынғаны туралы қате хабар алды, бiрақ сол кезде ауылдың басып алынған бөлігі нығайтылды; немiстер қарсы шабуыл жасай алмастан бұрын су көзi табылды. 3-ші дивизия майданында 8-ші бригада бiрiншi қатарда көп кесiлмеген сымдарды, ал екіншiсi қол тигiзбегенiн тапты. Сол жақтан бiр рота бұзып, немiс траншеясын бомбалады, ал ұсталған әскерлер сымды кесіп өтуге немесе траншеяға шабуыл жасады. Сол жақтағы 9-шы бригада майданында сым алға қарай еңiспен орналасқан және жақсы кесiлген. Британдықтар немiс траншеясына шабуыл жасады, онда I батальонның күзетшiсi, Баварияның 16-шы полкі, таңғы сағат 2-де британдықтарды байқап, батальонды ескерттi. Әскерлер Базентин-ле-Грандтан пулемет атысымен қырқаны басып өттi, траншеяларды басып алды және ауылға қарсы минометтердi орналастырды; 1-ші Нортумберленд Фузилерлерi ауылды басып алды. 7-ші дивизия аумағында 20-шы бригада бомбалау тоқтаған кезде немiс траншеяларын басып алды, сым мен траншеялар қираған, ал Сноуттағы немiстер өлген. Әскерлер екінші қатарға жылжыды және шабуыл басталғанда, оны басып алды. Немiс әскерлерi Жоғары Орманға қарай шегiнiп бара жатқанда, шағын қарулармен атып түсiрiлдi. 20-шы бригада Базентин-ле-Гранд орманнан бомбалау тоқтағанға дейiн күттi, сағат 4:25-те, ол тез басып алынды және одан әрi қорғаныс шебi орнатылды. Нығайту 22-ші бригаданың өтуiмен басталды және 2-Royal Warwick-пен шабуылды жалғастырды, ол сағат 6:30-да Базентин-ле-Петидiң оңтүстік шетiндегi 2-Royal Irish-тiң iлгерiлеуiн қамтамасыз еттi. Сағат 7:30-да ирландтар сол жақтағы 6-Leicester-дiң көмегiмен ауылды басып алды, Баварияның 16-шы жаяу әскер полкі штабы мен 200-ден астам әскерлерiн тұтқынға алды. Бiр сағаттан кейiн немiс қарсы шабуылы ауылдың солтүстік бөлігін қайтарып алды, тек шығыстағы зираттан басқа. Ирландтар мен 2-ші Гордон жоғары таулы жаяу әскерлерi ауылды қайта басып алды; әскерлер қазып, одан әрi қарсы шабуылдарды жеңдi. 21-ші дивизияның 110-шы бригадасының алғашқы батальондары немiс траншеяларына тез кiрдi, тек сол жақтағы бiр нүктеден басқа, онда немiс пулеметшiлерi екі жақтан қоршағанға дейiн жиырма минут бойы ұстап тұрды. Екiншi қатар сағат 4-ке дейiн басып алынды және сол жақтағы 1-ші дивизиямен байланыс орнатылды. Жаяу әскер Базентин-ле-Петиттiң орманға кiрдi, тек солтүстік-батыс бұрышында немiс тобы күні бойы ұсталды. Шығысқа қарай қорғаныс флангі құрылды, 7-ші дивизияға қарсы немiстер батысқа шегiнбеуi үшiн. Сағат 6:00 шамасында бiр батальон Базентин-ле-Петитке кiрiп, 2-Royal Irish-пен байланысып, ауылды тапсырды, содан кейiн ауылдың солтүстік шетiнен орманның солтүстік-шығысына дейiн қазыды. Корольдік ирландтықтарды немiс қарсы шабуылы керi итерiп жiбергенде, 100-шы бригада әскерлерi уақытша орманға шегiндi. 7-ші дивизияның далалық артиллериясы алға жылжи бастады және инженерлер Caterpillar аңғарындағы жолдарды жөндеу жұмыстарын бастады. Төртiншi армия Гинши-Позиер қырқасына қарай жылжиды және 1442 тұтқынды алды, оның iшiнде екі полк штабы бар. Көптеген немiс денелерi көріндi, бiрақ нашар оқ ату немiс әскерлерiнiң қашуына мүмкдiк бердi, британдық әскерлерде алысқа оқ ату үшiн жеткiлiктi дайындық болмады. Лонгвель мен Делвилл орман аймағында бомбалау астында шайқас жалғасты, 9-шы (шотланд) дивизиясының 26-шы және 27-шы бригадалары көп шығынға ұшырады. Лонгвельді басып алғаны туралы қарама-қайшы хабарлар XIII корпусы штабына жеттi және сағат 4:30-да ауылдың оңтүстік шетi ғана басып алынғаны белгiлi болды, содан кейiн 1-ші Оңтүстiк Африкалық полк резервтен шақырылды. Лонгвель мен Делвилл орман аймағындағы шабуыл орман мен ауылды толығымен басып алуға жеткiлiктi күшке ие болмады, онда II батальон, BIR 16 күні бойы 7-ші дивизияның II батальоны, IR 26 және RIR 99 батальонымен нығайтылды. Қорғаушылардың салыстырмалы табысы британдықтарды батысқа қарай батыл шабуылға шығуға бөгет қойды. 7-ші және 3-ші дивизияның бөлiгiнiң алдында немiстер сағат 10:00-ге дейiн жоғалып кеткенi анықталды және кейбiр британдық офицерлер ешқандай қарсылықсыз Жоғары Орманға дейiн жеттi. Уоттс резервтен 91-ші бригаданы орманды басып алу үшiн жiберуге ұсынды, бiрақ кавалерия күтiп, Хальданға резервтік бригадасын қарсы шабуылдарды қабылдауға дайын ұстауға бұйрық бердi. Сағат 8:50-де Хорн 7-ші дивизияға Жоғары Орманды басып алғаннан кейiн 2-ші Үндi кавалерия дивизиясын ауыстыруға бұйрық бердi және 21-ші дивизияға Базентин-ле-Петиттiң солтүстігiне қарай жылжиды, ол III корпусының шабуылына көмектеседi. 21-ші және 1-ші дивизиялар сағат 14:30-да шабуылға шығу керек, ал 34-ші дивизия Позиерге қарай бағытталды. Кавалерия сағат 7:40-та Моральнкурдан алға жылжыды, бiрақ жол қиын болды, жер сулы, траншеялар мен оқ ұяларымен толы болды. Секундерабад кавалерия бригадасы Монтобанға түске дейiн жеттi және сағат 12:15-те Раулинсон 7-ші дивизияға Жоғары Орманды басып алуға бұйрық бердi. Хорн Лонгвельдегi жағдайға байланысты бұйрықты керi қайтарды және XIII корпусы кавалерияны, барлау тобынан басқа, ұстап қалды. 21-ші және 1-ші дивизиялардың шабуылы да Базентин-ле-Петиттiң солтүстік-батыс бұрышындағы немiс тобының және немiс артиллериясының күшеюiне байланысты сәтсiз аяқталды. Сағат 15:00-де немiс қарсы шабуылы 62-ші бригаданың әскерлерiн 1200 адамға дейiн азайтты және 21-ші дивизияның қалған бөлігін шабуылға шығуға мүмкдiк бермедi.

At 3:20 a. m., the sky lit up behind the attacking divisions and a hurricane bombardment, supplemented by machine guns firing on fixed lines, fell on the German positions. At 3:25 a. m. the leading British infantry stood up and moved forwards through a mist, with just enough light to recognise German troops. The German infantry were surprised by the intensity and brevity of the bombardment and the rapid onset of the British infantry behind a creeping barrage of high explosive shells. The II Battalion, Bavarian Infantry Regiment 16 in Longueval had been alerted and sent out four patrols; one disappeared, one ran into a British patrol and two returned with nothing to report. The first wave reached the German wire without a shot and passed over the front line, some of the following waves becoming engaged by Germans who emerged from underground shelters. A German counter barrage began and fell into Caterpillar Valley, well behind the infantry. On the right flank, the 26th and 27th brigades got across two belts of barbed wire, cutting by hand in places but the 10th Argyll were held up until the left flank company broke through and rolled up the German defenders. All four battalions crossed two trench lines, except for a short delay at the south end of Longueval, where the Germans were also rolled up from the flank. The infantry kept going and the support battalions arrived to consolidate. The Germans in Longueval made a determined defence but by 10:00 a. m. the 9th Scottish Rifles had taken their objectives, except the north end and a strong point in the south east of the village, which resisted until attacked with support from the 7th Seaforth and the 5th Cameron Highlanders at 5:00 p. m. It proved impossible to capture Waterlot Farm in the second position so positions were taken in Longueval Alley, in touch with the 18th (Eastern) Division. At 9:00 a. m., the 9th (Scottish) Division HQ was erroneously informed that the village had been captured but by then the captured part of the village had been consolidated; a source of water was found before the Germans could counter attack. On the 3rd Division front, the 8th Brigade found much uncut wire in the first belt and the second untouched. A company broke through on the left and bombed down the German front trench and the troops held up cut their way through or climbed over the wire to rush the trenches. On the 9th Brigade front on the left, the wire was on a forward slope and had been well cut. The British rushed the German trenches, where a sentry of I Battalion, Bavarian Regiment 16 had spotted the British at 2:00 a. m. and alerted the battalion. The troops breasted the ridge through machine gun fire from Bazentin le Grand, captured the trenches and brought up trench mortars against the village; the 1st Northumberland Fusiliers passed through and captured the village. In the 7th Division area, the 20th Brigade captured the German trenches as soon as the bombardment lifted, finding the wire and trenches destroyed and the Germans in The Snout dead. The troops moved towards the second line and rushed it when the barrage lifted at 3:35 a. m. German troops retreating towards High Wood were shot down with small arms fire. The 20th Brigade waited for the barrage to lift off Bazentin le Grand Wood at 4:25 a. m., which was quickly captured and a defensive line established beyond. Consolidation began as the 22nd Brigade passed through and continued the attack with the 2nd Royal Warwick, which covered the 2nd Royal Irish advance on the southern edge of Bazentin le Petit at 6:30 a. m. At 7:30 a. m. the Irish captured the village with help from the 6th Leicester on the left, taking prisoner the HQ staff and over 200 men of Bavarian Infantry Regiment 16. An hour later, a German counter attack recovered the north end of the village except for the cemetery to the east. Another attack by the Irish and the 2nd Gordon Highlanders, recaptured the village; the troops dug in and defeated more counter attacks. The first battalions of the 110th Brigade of the 21st Division got into the German trenches quickly except for one point on the left, where German machine gunners held out for twenty minutes, until enveloped from both flanks. The second line was captured by 4:00 a. m. and contact made with the 1st Division on the left. The infantry pushed on into Bazentin le Petit Wood with little opposition, except at the north west corner, where a German party held out all day. A defensive flank was formed facing east to stop the Germans opposite the 7th Division retreating to the west. At about 6:00 a. m. one battalion advanced into Bazentin le Petit and linked with the 2nd Royal Irish and handed over the village, before digging in from the north end of the village to the north east of the wood. When a German counter attack pushed back the Royal Irish, the 100th Brigade troops fell back temporarily into the wood. The 7th Division field artillery moved forward and engineers began work to repair tracks across Caterpillar Valley. The Fourth Army had advanced onto the Ginchy–Pozières Ridge and captured 1,442 prisoners, including two regimental headquarters. Many German corpses could be seen but poor musketry had enabled German troops to escape, the British troops lacking the training to hit soldiers beyond
Fighting went on in Longueval and Delville Wood under German bombardment and the 26th and 27th brigades of the 9th (Scottish) Division had many casualties. Conflicting reports about the capture of Longueval arrived at XIII Corps headquarters and at 4:30 p. m. it became clear that only the south end of the village had been occupied and the 1st South African Regiment was moved up from reserve. The attack at Longueval and Delville Wood had lacked sufficient power to capture all of the wood and village, where II Battalion, BIR 16 was reinforced by II Battalion, IR 26 of the 7th Division and a battalion of RIR 99 during the day. The relative success of the defenders inhibited the British from ordering a bolder exploitation further west. Opposite the 7th and part of the 3rd Division the Germans were found to have disappeared by 10:00 a. m. and some British officers walked up to High Wood unchallenged. Watts suggested sending the 91st Brigade from reserve to occupy the wood but was ordered to wait for the cavalry and Haldane was told to keep his reserve brigade ready to receive counter attacks. At 8:50 a. m. Horne ordered the 7th Division to relieve the 2nd Indian Cavalry Division at High Wood as soon as they had captured it and the 21st Division to advance north to capture the ground from Bazentin le Petit to the Martinpuich light railway, to assist the III Corps attack between the 21st division and Black Watch Alley. The 21st Division and 1st Division were to attack at 2:30 p. m. and the 34th Division was to patrol towards Pozières. The cavalry had been ordered forward from Moralncourt at 7:40 a. m. but found the going very difficult, the ground being wet and cut with trenches and shell holes. The Secunderabad Cavalry Brigade took until the afternoon to reach Montauban and at 12:15 a. m. Rawlinson ordered the 7th Division to capture High Wood. Horne countermanded the order because of the situation at Longueval and the XIII Corps held back the cavalry, apart from patrols. The attack of the 21st and 1st divisions also proved abortive because of the German party in the north west corner of Bazentin le Petit Wood and increasing German artillery fire. A German counter attack at 3:00 p. m. reduced the infantry of the 62nd Brigade to 1,200 men and made the rest of the 21st Division incapable of attacking.

Биік ағаш

Байқаушылар көптеген неміс әскерлерінің Позьерден шегініп бара жатқанын көрді, ал британдық артиллерияға патрульдерді тексеру үшін сағат 18:00-де атысты тоқтату бұйрығы берілді. Ауылдың оңтүстігіндегі топтар кері қайтарылды. 21-ші дивизия Базентин-ле-Пети тоғайының солтүстік-батыс бұрышына шабуылды жалғастырды, бірақ пост кешкі сағат 7:00-де түскен кезде немістер автоматтық мылтық ұясына шегінді. Түстен кейін Лонгвельдегі сәттілік туралы жалған хабарламалар келді және 7-ші дивизияға сағат 17:15-те Хай-Вудқа баруға бұйрық берілді. Бұйрықтарды берудегі кешігу 91-ші бригаданың алғашқы екі батальонының 18:45-ке дейін ұшып шығу нүктесіне жетуіне себеп болды. 20-шы Декан атты әскері және 7-ші драгун гвардиясы оң жақтан дайын тұрды, бірақ 33-ші дивизия (генерал-майор Герман Лэндон) резервтен сол жаққа келген жоқ. 3-ші эскадрилья экипажы жаяу әскер мен атты әскердің алға жылжуын көрді, ал ұшқыш III батальон, IR 26 әскерлеріне, егістік даласында тұрған күйінде шабуыл жасады, оларды 91,44 метр биіктіктен атқылап түсірді. Байқаушы атты әскерге сурет салды, ал кейін жерден атылған оқтардан зардап шегіп кетті. Дәл 100 неміс өлтірілді немесе тұтқынға алынды, сегіз атты әскері қаза тапты, шамамен 100-і жараланды және 130 жылқы өлтірілді немесе жараланды. 3-ші гвардия дивизиясының күшейтеруі британдық пулемет оғына түсіп, Базентин-ле-Петиге қарай жылжыды, ал Лонгвельдегі пулеметшілер атты әскердің пулеметтерімен үнсіздікке мәжбүр болды. Неміс ауыр артиллериясы алысқа кетіп, далалық артиллерия мұндай жылдам қозғалатын нысананы нысанаға ала алмады. Немістер II батальон мен III батальон арасындағы IR 26 атты әскеріне екі пулеметпен оқ жаудырды және Базентин-ле-Грандтың үстіндегі 10-шы ротаның артына өтті. Екі жаяу әскер батальоны Германияның пулемет оғына байланысты сол жақта қысқа ғана кешігумен Хай-Вудқа өтті, бірақ батальондар тоғайға кірді және онша көп неміс әскерін таппады. Жапырақтардың тығыздығы олардың ілгерілеуін баяулатты, ал тоғайдың солтүстік жағы, жаңа Switch Line қорғауымен және батыс жағын басып алу мүмкін болмады. Әскерлер орталық және шығыс жиегінен бекініп, бірнеше қарсы шабуылдарға қарамастан, инженерлердің көмегімен нығайтылды. 2-ші үнділік атты әскер дивизиясының қалған бөлігі кері қайтарылды, ал 1-ші және 3-ші атты әскер дивизиялары Буир-сюр-л'Анкре мен Даурдағы бивактарын тастап кетпеді. 33-ші дивизия 7-ші дивизияға қолдау көрсету туралы бұйрық алмады, тек 15 шілдеде 21-ші дивизия арқылы шабуыл жасау туралы бұйрық алды. Осы жағдайды 100-ші бригада командирі біліп, екі батальонды Хай-Вуд пен Базентин-ле-Пети арасындағы бос орынды жабуға жіберді. Түн түскен кезде майдан тыныға бастады, бірақ Лонгвельде оңтүстік африкалықтар неміс пулеметтерінің атысына қарсы шабуылдауды жалғастырды.

Observers saw many German troops retiring from Pozières and the British artillery was ordered to cease fire at 6:00 p. m. for patrols to check and south of the village the parties were driven back. The 21st Division continued the attack on the north west corner of Bazentin le Petit Wood but when the post fell at 7:00 p. m., the Germans fell back to a machine gun post only away. More false reports of success at Longueval arrived in the afternoon and the 7th Division was ordered to High Wood at 5:15 p. m. Long delays in passing the orders led to the first two battalions of the 91st Brigade taking until 6:45 p. m. to reach the jumping off point. The 20th Deccan Horse and 7th Dragoon Guards were ready on the right flank but the 33rd Division (Major General Herman Landon) from reserve had not arrived on the left. A 3 Squadron crew saw the infantry and cavalry advance and the pilot dived on troops of III Battalion, IR 26 seen in standing crops, strafing them from a height of 91.44 m. The observer dropped a sketch to the cavalry before departing riddled by ground fire. About 100 Germans were killed or taken prisoner in the cornfields, eight cavalrymen were killed, about 100 were wounded and 130 horses were killed or wounded. Reinforcements of the 3rd Guard Division were caught by British machine gun fire as they moved towards Bazentin le Petit and machine gunners in Longueval were silenced by the cavalry machine guns. German heavy artillery had been withdrawn and field artillery was unable to take aim at such a fast moving target. The Germans fired two machine guns at the cavalry which broke through between II Battalion and III Battalion IR 26 and got behind the 10th Company above Bazentin le Grand. The two infantry battalions crossed the to High Wood, with a short delay on the left, due to German machine gun fire but the battalions entered the wood and found few Germans. Undergrowth slowed their progress and the north end of the wood, protected by the new Switch Line and the west side could not be captured, the troops digging in across the middle and the east edge, helped by engineers to consolidate, despite several counter attacks. The rest of the 2nd Indian Cavalry Division was sent back and the 1st and 3rd Cavalry divisions never left their bivouacs at Buire sur l'Ancre and Daours. The 33rd Division failed to receive the orders to support the 7th Division, only having orders for an attack through the 21st Division on 15 July. By chance, the commander of the 100th Brigade found out and sent two battalions to cover a gap between High Wood and Bazentin le Petit. A lull came over the battlefield as night fell, except in Longueval, where the South Africans continued to attack against German machine gun fire.

15 шілде

Неміс екінші позициясына енген оң жақтан Дельвилл Вуд және Лонгвельдің солтүстік жағы неміс әскерлеріне Флерстен шабуыл жасау үшін жабық жол берді, ал Уотерлот фермасының оңтүстігіндегі британдық желіден жасалған шабуылдар неміс пулемет отына ұшырады. Фермаға таңда бір рота шабуыл жасады, кейін Оңтүстік Африкалық 4-ші полкінің екі ротасымен нығайтылды, ол ферманы басып алды, бірақ 17 шілдеге дейін неміс артиллериясының оты бекініп қалуға мүмкіндік бермеді. Фурс 27-ші бригада мен 1-ші Оңтүстік Африкалық полкіне Лонгвельге тағы бір шабуыл жасауды бұйырды. Бір батальон таңғы сағат 8:00-де Солтүстік көшесімен шабуылдады, ал тағы бір топ батыс жағындағы жеміс бақтары арқылы өтуге тырысты, бірақ неміс күштері қарсы шабуыл жасап, жоғалған жерді қайта басып алды; кешкі сағат 7:30-да тағы бір шабуыл сәтсіз аяқталды. Оңтүстік Африка бригадасына Дельвилл Вудты басып алуға бұйрық берілді және таң атпай резервтен көтерілді, бірақ сол кезде бригаданың жартысы бөлінді. Бригада таңғы сағат 6:15-те орманның оңтүстік-батыс бұрышынан батальондық фронт бойынша шабуыл жасады, 2-ші батальон алда, 3-ші батальон қолдау көрсетті және 4-ші батальон резервте болды. Шабуылға күшті қарсылық болған жоқ, ал таңғы сағат 7:00-ге қарай оңтүстік африкалықтар Принс-стриттің оңтүстігіндегі орманды басып алды, құлаған және түбірден жұлынған ағаштардың қиратылысына қарамастан. Таннер орманның солтүстік периметрін қорғау үшін екі рота жіберді, ал кейін 3-ші батальон шығысқа және солтүстік-шығысқа қарай жылды. Түнгі сағат 2:40-қа қарай орман басып алынды, бірақ Лонгвельге жақын солтүстік-батыс бұрышында неміс бекінісі қалды. Оңтүстік африкалықтар орман шетінде топтасып қазып, пулеметтермен қолдау көрсетілген нығайтылған бекіністер құрды, 26-шы бригадамен байланыс тек Лонгвельге жақын орманның оңтүстік-батыс жиегінде ғана сақталды. Әскерлерде қазып алуға қажетті құралдар болды, бірақ тамырлар мен ағаштардың қалдықтары неміс әскері қарсы шабуыл жасамас бұрын терең емес қабырғаларды ғана қазуға мүмкіндік берді. 24-ші резервтік дивизияның батальоны сағат 11:30-да оңтүстік-шығыстан қарсы шабуыл жасады, бес минут бұрын ескертілді және орманға жақындады, бірақ олар қазылуға мәжбүр болды. Гинчи-Флерс жолынан шабуылданған екінші батальон да 528 адамынан айырылып, кері қайтарылды. Түстен кейін 8-ші дивизияның батальоны орманның солтүстік-шығыс жағына шабуыл жасады, барлық офицерлерін жоғалтып, кері қайтарылды. Сағат 15:00-де 10-шы Бавария дивизиясының Бавария резервтік жаяу әскері 6-полкі (BRIR 6) шығыстан шабуыл жасады, ал бір бөлігі кіші қарудың атысымен кері қайтарылды. Таннер сағат 16:40-та Люкинге неміс күштері орманның солтүстігіне жинала жатқанын хабарлады және күш-жабдықты сұрады, өйткені оңтүстік африкалықтар 2-ші (Наталь және Еркін Мемлекет) батальонынан бір ротаны жоғалтқан еді. Таннер Лонгвельден 4-ші (Шотландия) батальонының ротасын алды, ал Лукин 3-ші (Трансваал және Родезия) батальонын нығайту үшін екінші ротаны жіберді. Лукин Таннер мен батальон командирлерін шаршағандарына қарамастан қазба жасауға шақырды, өйткені түнде немесе ертеңгі таңда қатты артиллерия атысы күтілді. Түн құлай бастағанда немістердің жарылғыш заттар мен газды атқылау күшейді, ал 8-ші және 12-ші резервтік дивизиялардың үш батальонының қарсы шабуылы түн ортасында басталды. "Барлық құнмен" орманды қайтарып алуға бұйрық берілген немістер артиллерия мен пулемет отына жабылып қалмас бұрын, Гитлер аймағына жақындады. 15 шілде күні таңғы сағат 9:00-де 7-ші дивизияның 91-ші бригадасы Хай Вудқа шабуыл жасады, бірақ оны Switch Line-дағы пулемет оты тоқтатты, ол орман арқылы өтті. Неміс артиллериясының бомбалауынан кейін неміс 7-ші дивизиясының II батальоны, IR 165 және неміс 8-ші дивизиясының III батальоны, IR 72, 183-ші дивизияны жеңілдеткен, сағат 14:30-да қарсы шабуыл жасап, 91-ші бригада резервінен шығарылғанға дейін орманның бір бөлігін қайтарып алды. Сағат 16:45-те британдықтар бомбалаудан кейін неміс жаяу әскеріне көптеген зардап шекті, бірақ аман қалғандарды басып алмады. Жоғары Орман британдық жердегі бақылаушыларға көрінбеді және сағат 17:00-де 3-эскадрильяның барлау ұшағы британдық әскерлер орманның батысында және Базентин-ле-Петт жолының оңтүстігінде екенін хабарлады. Орманның батыс жағында байрақтар көрінді, бірақ шығыс жағы немістерге толы болды, ал Switch Trench неміс жаяу әскерімен толтырылды. Жоғары Орманды ұстау мүмкін емес деп есептелді және сағат 11:25-те 91-ші бригада кері қайтарылды және орман дивизияның артиллериясымен бомбаланды. 33-ші дивизияның 1/9-шы жоғарғы жеңіл жаяу әскері де Switch Line-ға шабуыл жасаған кезде сағат 9:00-де орманға шабуыл жасады, үш взвод орманның батыс жағымен жылды. Жоғары Орманның II және III батальондары, IR 93-тің пулемет оты шабуылдаушыларды қанаттан шапты және шабуыл кері қайтарылды. Корольдік мылтықшылар корпусының 16-шы батальоны және 2-ші Вустер нығайту ретінде жіберілді, бірақ сағат 16:00-ге дейін бастапқы желіге оралды. Екі неміс жаяу әскері ротасы кешкі сағаттарда Switch Line-нан оңтүстіске қарай жылды, бірақ британдық артиллерияның күшті атысы мен британдық барлау және артиллерия бақылау ұшақтарының болуына байланысты тағы бір қарсы шабуыл мүмкін болмады. 7-ші дивизияның сол жағында 33-ші дивизия Мартинпуич маңындағы Switch Line-ға шабуыл жасады, ал III корпус Позьерге шабуыл жасады, бірақ ынтымақтастық мүмкін болмады. Switch Line-ға сағат 9:00-де екі батальон шабуыл жасады, ал тағы бір шабуыл Жоғары Орманның батыс жағына жасалды. Неміс пулеметшілері батальондарды қанаттан шапты және 100-ші бригаданың қалған екі батальонымен нығайтылғанға қарамастан, шабуыл сәтсіз аяқталды және аман қалғандар сағат 16:00-ге дейін бастапқы желіге оралды. 98-ші бригада сол жағынан Базентин-ле-Петт ауылынан фронт бойынша шабуыл жасады, пулемет оты мен артиллерия бомбалауына тап болды, шабуыл қымбат сәтсіздікке ұшырады және сағат 16:00-ден 17:00-ге дейін тоқтатылды. 1-ші дивизия Базентин-ле-Петт орманның батыс жиегіндегі 21-ші дивизиядан жауапкершілікті қабылдады және сағат 9:00-де 2-ші бригаданың батальоны екінші позицияның орларын бойлай солтүстік-батысқа қарай шабуыл жасады, фронттың 1/3 бөлігін және екінші желінің 1/3 бөлігін басып алды. Сағат 17:00-де 3-ші бригаданың батальоны шабуылды жаңартты және қараңғыда 34-ші дивизиямен байланыс жасады, постылар желісімен.

On the right flank of the salient driven into the German second position, Delville Wood and the north end of Longueval gave a covered approach for German troops attacking from Flers and made attacks from the British line south of Waterlot Farm vulnerable to enfilade fire. At dawn the farm was attacked by one company, later reinforced by two 4th South African Regiment companies, which eventually captured the farm but German artillery fire prevented consolidation until 17 July. Furse ordered another attack on Longueval by the 27th Brigade and the 1st South African Regiment, after an artillery and Stokes mortar bombardment. A battalion bombed its way up North Street at 8:00 a. m. and another party tried to move through orchards on the west side but German reinforcements counter attacked and recaptured the lost ground; another attack failed at 7:30 p. m. The South African Brigade was ordered to capture Delville Wood and moved up from reserve before dawn but by then, half the brigade had been detached. The brigade attacked at 6:15 a. m. from the south west corner of the wood on a battalion front, with the 2nd Battalion forward, the 3rd Battalion in support and the 4th Battalion in reserve. The attack was almost unopposed and by 7:00 a. m. the South Africans had captured the wood south of Prince's Street, despite the wreckage of fallen and uprooted trees. Tanner sent two companies to secure the northern perimeter of the wood and later, the 3rd Battalion advanced to the east and north east. By 2:40 a. m., the wood was occupied, except for a German strong point in the north western corner, adjoining Longueval. The South Africans began to dig in around the fringe of the wood in groups, forming strong points, supported by machine guns, in a salient, in touch with the 26th Brigade only along the south western edge of the wood next to Longueval. The troops had spades but roots and remnants of tree trunks made it possible only to dig shallow shell scrapes before German troops counter attacked. A battalion of the 24th Reserve Division counter attacked from the south east at 11:30 a. m., having been given five minutes' notice and managed to advance to within of the wood, before being forced to dig in. A second battalion attacked from the Ginchy–Flers road was also repulsed, the battalions losing 528 men. In the early afternoon, a battalion of the 8th Division attacked the north eastern face of the wood and was also repulsed, after losing all its officers. At 3:00 p. m., Bavarian Reserve Infantry Regiment 6 (BRIR 6) of the 10th Bavarian Division, attacked from the east and part was repulsed by small arms fire. At 4:40 p. m. Tanner reported to Lukin that German forces were massing to the north of the wood and he called for reinforcements, as the South Africans had already lost a company from the 2nd (Natal and Free State) Battalion. Tanner had received a company of the 4th (Scottish) Battalion from Longueval and Lukin sent a second company forward to reinforce the 3rd (Transvaal & Rhodesia) Battalion. Lukin urged Tanner and the battalion commanders to dig in regardless of fatigue, as heavy artillery fire was expected during the night or early the next morning. As night fell, German high explosive and gas shelling increased and a counter attack by three battalions from the 8th and 12th Reserve divisions began at midnight. With orders to recapture the wood "at all costs", the Germans got within , before being driven under cover by artillery and machine gun fire. At 9:00 a. m. on 15 July, the 91st Brigade, 7th Division attacked High Wood but was stopped by machine gun fire from the Switch Line, where it ran through the wood. After a bombardment by German artillery, II Battalion, IR 165 of the German 7th Division and III Battalion, IR 72 of the German 8th Division, which had relieved the 183rd Division, counter attacked at 2:30 p. m. and recaptured part of the wood, until driven out by the 91st Brigade reserve. At 4:45 p. m. the British attacked after a bombardment had inflicted many casualties on the German infantry but failed to overwhelm the survivors. High Wood was not visible to British ground observers and at 5:00 p. m. a 3 Squadron reconnaissance aircraft reported that British troops were in the west of the wood and south of the Bazentin le Petit road. Flags were seen in the west side of the wood but the east side was full of Germans and the Switch Trench was packed with German infantry. High Wood was judged to be untenable and at 11:25 p. m. the 91st Brigade was withdrawn and the wood was bombarded by the divisional artillery. The 1/9th Highland Light Infantry, 33rd Division had also attacked the wood at 9:00 a. m., during an attack on the Switch Line, when three platoons advanced on the west side of the wood. Machine gun fire from the II and III battalions, IR 93 in High Wood, hit the attackers from the flank and the attack was repulsed. The 16th Battalion, King's Royal Rifle Corps and the 2nd Worcester were sent forward as reinforcements but were back on the start line by 4:00 p. m. Two German infantry companies worked southwards from the Switch Line for later in the evening but another counter attack was impossible, due to the tremendous volume of British barrage fire and the presence of British reconnaissance and artillery observation aircraft. To the left of the 7th Division, the 33rd Division attacked the Switch Line near Martinpuich, while III Corps attacked Pozières but co operation proved impossible. The Switch Line was attacked at 9:00 a. m. by two battalions and another attack was made on the west side of High Wood. German machine gunners caught the battalions in enfilade and despite reinforcement by the other two battalions of the 100th Brigade, the attack failed and the survivors were back on the start line by 4:00 p. m. The 98th Brigade attacked on the left from Bazentin le Petit village on a front encountered machine gun crossfire and an artillery bombardment, the attack becoming a costly failure, which was also abandoned from 4:00–5:00 p. m. The 1st Division had taken over from the 21st Division along the west edge of Bazentin le Petit Wood and at 9:00 a. m. a battalion of the 2nd Brigade attacked towards the north west up the trenches of the second position, taking of the front line and of the second line. At 5:00 p. m. a 3rd Brigade battalion resumed the attack and after dark managed to link with the 34th Division with a line of posts.

16 шілде

Фурс приказал скоординированные атаки на северо-запад Делвилл Вуда и северную часть Лонгвеля после минометного обстрела. В 10:00 батальон 27-й бригады атаковал к западу от Норт-стрит, а 1-й Южноафриканский полк – с западного конца Принс-стрит (проходящей через середину леса), но оба подразделения были отбиты пулеметным огнем. Обстрел возобновился, но тупик продолжался. 9-я (шотландская) дивизия решила отложить атаки до тех пор, пока тяжелая артиллерия не сможет повторно обстрелять деревню в 4:00 утра 17 июля, но штаб Четвертой армии потребовал захватить деревню к рассвету. Артиллерийский обстрел был перенесен на 12:30 ночи, когда пехота могла бы отойти на безопасное расстояние, но немецкий артиллерийский огонь продолжался, перерезал все телефонные линии, и в 23:00 немецкая пехота перешла в контратаку. Армин приказал приложить аналогичные максимальные усилия, и в бой были брошены два полка 8-й дивизии и полк 12-й резервной дивизии без времени на подготовку или разведку. Нападавшие атаковали с востока, северо-востока и севера. Немцы приблизились к лесу, прежде чем стрелковое оружие и артиллерия остановили наступление, вызвав большие потери. Британская атака началась в 2:00 утра 17 июня. В Хай Вуде 91-я бригада испытала некоторую путаницу в густых зарослях, но отсутствие связи с тылом заставило штаб XV корпуса оценить положение бригады как угрожаемое и в 23:25 приказало бригаде отойти на ночь, при этом артиллерия продолжала обстреливать лес; к 8:00 утра бригада собралась за Базентин-ле-Гран, сумев эвакуировать почти всех раненых. II батальон IR 165 немецкой 7-й дивизии и III батальон IR 72 8-й дивизии преследовали отступающих и вновь заняли лес, понеся большие потери от британского обстрела. На фронте 33-й дивизии, расположенном дальше к западу, попытки организовать новую атаку 18 июля проходили на фоне непрерывного обстрела газовыми и слезоточивыми снарядами. 21-я дивизия была сменена 33-й дивизией в Базентин-ле-Пети 15 июля, а 7-я дивизия приняла на себя участок фронта от 3-й дивизии к востоку от Базентин-ле-Гранд Вуда. В 2:00 утра батальон 1-й дивизии попытался забросать гранатами вторую позицию, но обнаружил глубокую грязь, которая замедлила продвижение, и у мортир Стокса закончились боеприпасы из-за трудностей с доставкой дополнительных гранат по размокшей земле. 3-й бригаде было приказано начать лобовую атаку в полночь, после того как артиллерия дивизии потратила день на перерезание проволочных заграждений, а батареи, стрелявшие с правого фланга в долине Кэтерпиллер, оказались особенно эффективными. В 23:50 началась десятиминутная штормовая бомбардировка, и после ее прекращения два батальона атаковали с северо-востока, держась близко к наступающему артиллерийскому огню, а другой батальон забросал гранатами с правого фланга. Немецкая пехота отступила, оставив после себя много убитых и раненых, и британцы продвинулись за пределы цели до рассвета. Посты были установлены вдоль немецких коммуникационных траншей, идущих на северо-восток, и был создан оборонительный фланг в аллее Блэк Уотч.

Furse ordered co ordinated attacks on the north west of Delville Wood and the north end of Longueval after a trench mortar bombardment. At 10:00 a. m. a battalion of the 27th Brigade attacked west of North Street and the 1st South African Regiment attacked from the west end of Prince's Street (which runs through the middle of the wood) but both units were repulsed by machine gun fire. The bombardment re commenced but the stalemate continued. The 9th (Scottish) Division decided to postpone attacks until the heavy artillery could re bombard the village at 4:00 a. m. on 17 July but the Fourth Army headquarters demanded that the village be captured by dawn. The artillery bombardment was brought forward to 12:30 a. m. when the infantry could have retired to a safe distance but German artillery fire continued, cut all telephone lines and at 11:00 p. m. German infantry counter attacked. Armin had ordered a similar maximum effort and two regiments of the 8th Division and a regiment of the 12th Reserve Division were thrown in without time to prepare or reconnoitre. The attackers attacked from the east, north east and north. The Germans got close to the wood, before small arms fire and artillery stopped the advance with many casualties. The British attack began at 2:00 a. m. on 17 June. At High Wood, the 91st Brigade experienced some confusion in the mass of undergrowth but lack of communication with the rear led XV Corps headquarters to judge the position of the brigade to be threatened and at 11:25 p. m. ordered the brigade to retire overnight, artillery keeping the wood under bombardment; by 8:00 a. m. the brigade had assembled behind Bazentin le Grand, having been able to remove nearly all of the wounded. II Battalion, IR 165 of the German 7th Division and III Battalion, IR 72 of the 8th Division followed up the withdrawal and re occupied the wood, losing many casualties to the British bombardment. On the 33rd Division front further west, attempts to organise another attack on 18 July took place amidst a constant bombardment of gas and lachrymatory shell. The 21st Division was relieved by the 33rd Division at Bazentin le Petit on 15 July and the 7th Division took over of front from the 3rd Division east of Bazentin le Grand Wood. At 2:00 a. m. A battalion of the 1st Division tried to bomb along the second position but found deep mud which slowed movement and the Stokes mortars ran out of ammunition due to the difficulty in bringing up more bombs over the sodden ground. The 3rd Brigade was ordered to make a frontal attack at midnight, after the artillery of the division had spent the day wire cutting, batteries firing from the right flank in Caterpillar Valley being particularly effective. At 11:50 p. m. a ten minute hurricane bombardment began and as it lifted, two battalions attacked to the north east, keeping close to the creeping barrage as another battalion bombed from the right flank. The German infantry retreated, leaving many dead and wounded behind and the British advanced beyond the objective until dawn. Posts were set up along German communication trenches running north east and a defensive flank was set up in Black Watch Alley.

17 шілде

Британдық артиллерия бір сағат бойы Дельвилл орманын бомбалады, соңғы екі минуты қатты шабуыл болды, ал жаяу әскер таңғы сағат 2:00-де шабуылға көшті, 27-ші бригада Солтүстік көшесінің екі жағынан да ілгері жылды, ал Оңтүстік Африкалықтар Принс көшесінен солтүстікке және Страндтан батысқа қарай шабуыл жасады. Бомбалау неміс пулеметтерін жоюға жеткіліксіз болды және Стокс минометтерін қолданғанға қарамастан, шабуыл түскі уақытта тоқтатылды, бұл екі тарапқа да ауыр шығын әкелді. Түнде неміс артиллериясы ауылды және орманды жарылғыш және газ снарядтарымен бомбалады, сондай-ақ Монтабанға және Катерпиллар аңғарындағы артиллерияға да бомбалау жүргізілді. Конгрев келесі шабуылды 18 шілдеде таң атпай батыстан 3-ші дивизия жүргізетінін шешті, мақсаттарды кез келген бағамен басып алу үшін. 76-шы бригада (бригадир генерал Р. Дж. Кентиш) шабуылды жүргізуге міндетті болды. Неміс 8-ші дивизиясы да Дельвилл орманына шабуыл жасауға дайындалды және ең алдыңғы қатардағы әскерлер сағат 11:45-те басталған бомбалау кезінде кері шегінді. Бұл бомбалауға шамамен 70 орта және ауыр гаубица, сондай-ақ Группен Госслер мен Арминнің артиллериясы, 8-ші дивизияның 116 далалық гаубицасы және 12-ші резервтік дивизияның бір бөлігі қатысты.

12-17 шілде

+Ауа райы11–18 шілде Күн Жаңбыр мм °F 11 шілде 0.068° –52° бұлтты 12 шілде 0.168° –? бұлтты 13 шілде 0.170° –54° бұлтты 14 шілде 0.070° –? бұлтты 15 шілде 0.072° –47° күн 16 шілде 4.073° –55° бұлтты 17 шілде 0.070° –59° тұман
12 шілдеде I батальон, резервтік жаяу әскер полкі 91 (RIR) Базентин ормағынан 2-ші және 4-ші роталарымен шабуыл жасады. Ұзаққа соқпай артиллериялық оқшашудан кейін шабуыл Маметс орманына жарты жолда британдық жеңіл қаруларының атысымен тоқтатылды, екі рота көп шығынға ұшырады. Тірі қалғандар III батальон әскерлеріне, Баварияның 16-шы жаяу әскер полкіне (BIR 16), 184-ші жаяу әскер полкіне (IR 184), екі мергендер тобына және RIR 77-нің 8-ші ротасына қосылды, олар Базентин ормағынан Лонгвельге дейін қорғаныс шебін ұстады. Көптеген қазбалар артиллериялық оқтармен қиратылған, бар болғаны алты қазба және сым торлары болмады. Жақын маңда III батальон, IR 165, Фузилер гвардиясының жаңадан келген ротасы және IR 190-ның II батальонының бір бөлігі орналасқан. RIR 91 және BIR 16 әскерлерінің бір бөлігі шабуылға дайындық белгілерін байқады, BIR 16 барлаушыларын жіберді, бірақ 14 шілдеге қарай III батальонда 236 адам қалды.
Британдық шабуыл Группа Арминге қарсы, 10-шы Бавария дивизиясы Гвильмонттан Дельвиль орманына, Лонгвельге және Базентин-ле-Грандқа дейін, 7-ші дивизия Базентиннен Позиерге дейін, ал 8-ші дивизия Бапомның оңтүстігінде резервте болды. Британдық шабуыл бірнеше жерде сәтті аяқталды, сол жерден әскерлер неміс қорғаушыларын айналып өту үшін бүйірлерімен жылжыды, бұл тактика 1 шілдеде қолданылмаған. BIR 16 шамамен 2300 адамын жоғалтты және BIR 16, I батальон, RIR 91 және II батальон, BIR 16 жаяу әскер полкінің штабы тұтқындалды. Армин сол күні таңертең Лонгвельден Анкреге дейін басқаруды өз қолына алып, әскерлеріне позицияларын ұстауға бұйрық берді. 7-ші дивизия 183-ші дивизияны алмастырып, оның бір бөлігі Лонгвельге және екінші эшелон артыраққа, 185-ші, 17-ші резервтік, 26-шы резервтік және 3-ші гвардиялық дивизиялардың және Ландвер бригадасының Ersatz батальоны 55 (7-ші Ландвер дивизиясы) қосымша он төрт батальонмен бірге жіберілді. Дельвиль орманында 24-ші резервтік дивизияның RIR 107-нің II батальоны сағат 11:30-нан кейін шабуыл жасады, бес минуттық ескертуден кейін, артиллерия мен пулемет атысынан аман қалғандар тоқтауға және қазба жасауға мәжбүр болды, орманға жақындады. III батальонның RIR 107 Гинчи мен Флерс арасындағы жолдан шабуыл жасады, ол да тоқтатылды, шабуылдаушылар 528 адамнан зардап шекті. 13:30-да 8-ші дивизияның I батальоны, IR 72 орманның солтүстік-шығыс бөлігіне шабуыл жасады, кері қайтарылды және барлық офицерлерін жоғалтты. Түнде орман төңірегінде үш батальонмен жасалған тағы бір шабуыл да сәтсіз аяқталды, IR 153 әр шабуылдың британдық от күшімен жеңілгенін, қымбатқа түскенін хабарлады. 18 шілдеде шабуылға дайындық үшін орманды жүйелі түрде оқшаулау басталды.

+Weather11–18 July Date Rainmm °F 11 July0.068°–52°dull 12 July0.168°–?dull 13 July0.170°–54°dull 14 July0.070°–?dull 15 July0.072°–47°sun 16 July4.073°–55°dull 17 July0.070°–59°mist
On 12 July, I Battalion, Reserve Infantry Regiment 91 (RIR) attacked from Bazentin Wood with the 2nd and 4th companies on an front. After a brief artillery bombardment the attack was stopped half way to Mametz Wood by British small arms fire, the two companies suffering many casualties. The survivors joined troops from III Battalion, Bavarian Infantry Regiment 16 (BIR 16), Infantry Regiment 184 (IR 184), two sharpshooter groups and the 8th Company, RIR 77 in the line from Bazentin Wood to Longueval. Much of the trench had been flattened by shellfire; there were only six dug outs, and no wire. Nearby, were III Battalion, IR 165, the Fusilier Guards recruit company and part of II Battalion, IR 190. Some troops of RIR 91 and BIR 16 detected signs of an attack, BIR 16 having patrols out but by 14 July, the III Battalion was down to 236 men

The British attack came against Gruppe Armin with the 10th Bavarian Division from Guillemont to Delville Wood, Longueval and Bazentin le Grand, the 7th Division from Bazentin to Pozières and the 8th Division in reserve south of Bapaume. The British attack succeeded at several points, from which the troops worked sideways to roll up the German defenders, a tactic not used on 1 July. BIR 16 lost c. 2,300 men and the headquarters of Infantry Regiment Lehr, BIR 16, I Battalion, RIR 91 and II Battalion, BIR 16 were captured. Armin had taken over from Longueval to the Ancre that morning, ordered troops to hold their positions. The 7th Division had been relieving the 183rd Division and part was sent to Longueval and the second line further back, along with resting units from the 185th, 17th Reserve, 26th Reserve and 3rd Guard divisions and Landwehr Brigade Ersatz Battalion 55 (7th Landwehr Division), the equivalent of fourteen battalions. At Delville Wood, the II Battalion, RIR 107 of the 24th Reserve Division attacked after 11:30 a. m. having been given five minutes' notice and managed to get within of the wood before artillery and machine gun fire forced the survivors to stop and dig in. The III Battalion, RIR 107 attacked from the road between Ginchy and Flers just after was also stopped, the attackers suffering 528 casualties. At 1:30 p. m. I Battalion, IR 72 of the 8th Division attacked the north east section of the wood, was repulsed and lost all its officers. Another attack during the night by three battalions around the wood also failed, IR 153 reporting that every attack was a costly failure, being defeated by British fire power. A systematic bombardment of the wood began to prepare an attack on 18 July.

Әуе операциялары

14 шілдедегі шабуылға дейін RFC неміс жол және теміржол қызметін қадағалап отырды, ал 6 шілдеде 3-эскадрилья ұшқышы Велудың шығысынан өтетін әскер пойызын бомбалады. Сол таңда, Камбрей мен Маркоингте тағы да пойыздар көрінді (кейіннен Фландриядан келген 123-ші дивизияның келгені анықталды). Ле-Като және Ландесиді барлау кезінде Камбрей және Сен-Квентинге қарай жүйелі операциялар жүргізілгені анықталды. Келесі күні Камбрей мен Папумнан Ройселге дейінгі теміржол желілері әскерлердің Сомманың оңтүстігіне асығысқандарын көрсетті, ал 8 шілдеде теміржол қозғалысы тоқтады. 9 шілдеде Лиль мен Дуай арасында пойыздардың жүріп жатқаны байқалды, бұл солтүстіктен күше түсуі мүмкін екенін білдірді. 11 шілдеде Турнайға бара жатқан жолдағы көліктер колоннасын 20-шы эскадрильяның түнгі барлау ұшағы көрді, олардың 123-ші дивизияға оқ-дәрі жеткізіп жатқаны болжалды. Ұшақтар мен шарлардың бақылауы Телюс пен Ленс арасындағы неміс бөлімшелерінің Соммаға қарай жылжығанын көрсетті (12 шілдеде жаңбырға қарамастан). RFC бомбалау шабуылдары неміс күштерін қабылдайтын теміржол станцияларына бағытталды, және 9 шілдеде алты Моран барлаушысы 21-ші эскадрильяның алты ұшағына Камбрей станциясын бомбалауға сүйемелдеді, үш рет тигізді. Бапум станциясын 27-ші эскадрилья бомбалады, екі британдық ұшақ атып түсірілді. 1 шілдеден бастап Альбер-Бапум жолының оңтүстігіндегі неміс артиллериясы кері шегінді, артиллериялық бақылауға деген қажеттілікті арттырды, жаңа неміс бекіністерін анықтау және тіркеу үшін жүйелі түрде, қарсы батареялық ату үшін. 9 шілде күні түстен кейін 21-ші эскадрилья Ле-Сарстағы неміс жабдықтау қоймаларын және Ле-Транслойдағы штаб-пәтерін бомбалады, ал 11 шілдеде Хавринкурт орманға 20 бомбалаушы және 17 истребитель шабуыл жасады. 13 шілдеде RFC Дуай-Камбрей және Валенсиен-Камбрей желілеріндегі пойыздарға шабуыл жасады және Обиньи-о-Бак маңында пойызды рельстен шығарып жіберді. 14 шілдеде шабуылға ұшырауы тиіс майдан және одан арғы үшінші позиция төмен биіктіктен суретке түсіріліп, зерттелді, неміс әскерлерінің шағын қарудан атуына қарамастан. Сол күні бұлт 243,84 метрге дейін төмендеді және жердегі тұман көруді шектеді. 9-шы эскадрильяның бақылаушысы 3-ші дивизияның екі траншеялық қатарды басып өтіп, Базентин-ле-Грандқа жеткенін және 9-шы (шотланд) дивизиясының Уотерлот фермасына шабуылға дайындалып жатқанын хабарлады. Басқа бақылаушылар тұман арқылы жеткілікті жаяу әскер мен жарықшаштарды көріп, кавалерияны шақыруға мүмкіндік алды, және таңғы сағат 10:30-да бақылаушы сымсыз хабарлама жіберіп, британдықтартың өтіп кеткенін және кавалерия неміс әскерлерін қууға шыққанын хабарлады. Түскі сағат 1:00-де Оңтүстік Африка әскерлері Лонгвельге қарай жүгіріп бара жатқаны көрінді, ал 2:00-де солтүстік жағында, 4:00-ге дейін ауылдың қалған бөлігі басып алынды; артиллерия бақылаушысы 7-ші дивизияның Базентин-ле-Петиттен тыс екенін көрді және дивизияға Жоғары орманға шабуыл жасауға бұйрық берілді, оң жағында Секундерабад кавалериясы. Кавалерия кешкі сағат 6:00-де әуедегі бақылаудан білгендей, аз қарсылық күтуге болатынын білді. 3-ші эскадрилья экипажы егістіктер мен қатпарларда жасырынған неміс топтарын көріп, олардың назарын аудару және кавалерияны ескерту үшін төмен ұшып өтті. Бақылаушы немістерге Льюис мылтығынан атып, кавалерия келгенше, содан кейін немістердің орналасуын сызып, оны Соварларға (әскерлерге) тастады. 7-ші дивизияның жарықшаштары 3-ші эскадрильяның бақылаушысымен кешкі сағат 20:40-та Жоғары орманда көрілді. Келесі күні 9-шы эскадрилья немістердің Лонгвельге қарсы шабуылдарын бақылап, қарсы батареялық атуды бағыттады, аймақты суретке түсірді және оқиғалар туралы хабарлады. 22-ші эскадрильяның истребительдері неміс ұшақтарын таппай, олардың орнына жердегі нысаналарға шабуыл жасады. Неміс жауынгерлерінің Лонгвельге қарай жылжуы Жоғары ормандағы әскерлерді қауіпке ұшыратты, кешкі сағат 5:00-де 3-ші эскадрилья барлау жасады және экипаждың есебі британ әскерлеріне орманнан шығуға бұйрық берді.

Before the attack on 14 July, the RFC watched for German road and rail activity and on 6 July, a 3 Squadron pilot bombed a troop train east of Vélu; later that morning, more trains were seen in Cambrai and Marcoing (later discovered to be the arrival of the 123rd Division from Flanders). Reconnaissance over Le Cateau and Landrecies found routine operations towards Cambrai and St Quentin. Next day, the lines from Cambrai and Bapaume to Roisel showed that troops were being rushed to the front south of the Somme and on 8 July, there was a lull in rail traffic. On 9 July, trains were seen running between Lille and Douai, implying more reinforcements from the north and on 11 July, a column of vehicles on the road to Tournai, was seen by a night reconnaissance aircraft from 20 Squadron, thought to be carrying ammunition for the 123rd Division. Aircraft and balloon observation discovered that German units from Thélus to Lens were moving to the Somme (despite rain on 12 July). RFC bombing sorties were directed against the railway stations receiving German reinforcements and on 9 July, six Morane scouts escorted six aircraft of 21 Squadron to bomb Cambrai station, obtaining three hits. Bapaume station was bombed by 27 Squadron and two British aircraft were shot down. The German artillery south of the Albert–Bapaume road had fallen back since 1 July, increasing demands for artillery observation, methodically to locate and register new German emplacements, for counter battery fire. In the afternoon of 9 July, German supply dumps at Le Sars and an HQ at Le Transloy were bombed by 21 Squadron and Havrincourt Wood was attacked on 11 July by 20 bombers and 17 fighters. On 13 July, the RFC attacked trains on the Douai–Cambrai and Valenciennes–Cambrai lines and managed to derail a train near Aubigny au Bac. The front due to be attacked on 14 July and the third position beyond were photographed and studied from low altitude, despite much small arms fire from German troops. On the day, cloud cover came down to 243.84 m and ground haze limited visibility to A 9 Squadron observer reported that the 3rd Division had overrun two trench lines and was in Bazentin le Grand and the 9th (Scottish) Division had been seen preparing to attack Waterlot Farm. Other observers saw enough infantry and flares through the mist to call up the cavalry and a ruse was attempted at 10:30 a. m., when an observer sent a wireless message that the British had broken through and cavalry were pursuing German troops. At 1:00 p. m. South African troops were seen running into Longueval and at 2:00 p. m. were observed in the north end, the rest of the village being captured by 4:00 p. m.; an artillery observer saw that the 7th Division was beyond Bazentin le Petit and the division was ordered to attack High Wood, with the Secunderabad Cavalry on the right. The cavalry advanced at 6:00 p. m. with the knowledge from earlier air observation, that little opposition was to be expected. A crew from 3 Squadron saw German parties hiding in crops and folds and flew low over them to divert their attention and warn the cavalry. The observer fired his Lewis gun at the Germans until the cavalry came up, then sketched the German dispositions and dropped it on the Sowars (troopers). The 7th Division flares were seen in High Wood at 8:40 p. m. by a 3 Squadron observer. Next day, 9 Squadron watched German counter attacks on Longueval and directed counter battery fire, photographed the area and reported events. Fighter escorts from 22 Squadron found no German aircraft and attacked ground targets instead. German advances into Longueval endangered the troops in High Wood, at 5:00 p. m. a 3 Squadron aircraft reconnoitred and the crew report led to the British troops being ordered out of the wood.

Шығындар

Төртінші армия 9 194 қаза тапты, оның ішінде 9 (Шотландия) дивизиясында 1 159, 3 дивизияда 2 322, 7 дивизияда 2 819 және 21 дивизияда 2 894 адам. BIR 16 шілде айында 2 300 қаза тапты, бұл айда Соммадағы барлық 2 559 шығынның ішінде. Шілде айында британдықтар Соммада 158 786, француздар 49 859 (барлығы 208 645) қаза тапты, ал неміс 2-ші армиясы 103 000 қаза тапты, бұл одақтастардың жалпы шығынының 49,4 пайызын құрады.

Кейінгі операциялар

Базентин қырқасындағы шайқастан кейін британдықтар екі жағынан да шабуылдап, Дельвиль орманындағы шығыңқы бөлікті түзетуге тырысты. Олар Жоғарғы Орманға жетіп, сол (солтүстік) жағындағы Позиерді келесі жалпы шабуыл үшін тиімді бастапқы позиция ретінде толық бақылауға алуды көздеді. Немістер Дельвиль орманындағы шығыңқы бөлікті жоюға тырысты, өйткені бұл жерді ұстап тұру неміс позицияларын жасырып, британдық позицияларын бақылауға мүмкіндік берді. Шілде және тамыз айларының қалған бөлігінде екі тарап та үш аймаққа ие болу үшін күресті, бірақ оқ-дәрі тапшылығы, жоғары шығындар және көру қабілетін нашарлатып, қимыл-қозғалысты қиындатқан жаңбырлы ауа райы салдарынан операциялардың қарқынын сақтап тұру қиын болды. Екі тарап та тар шеңберде шабуылдау мен қорғануға көшті, бірақ кейбір кең майданда шабуылдар жасалды. Қыркүйекке дейін көптеген шабуылдар қорғаныс отының күшімен және қолайсыз ауа райымен жеңіліске ұшырады, осының салдарынан шайқас алаңы көбінесе лайлы батпаққа айналды.