Генрих II Ясомирготт: Бавария мен Австрияның алғашқы герцогі
Henry II, Duke of Austria
Генрих II Ясомирготт: Бавария, Австрия маргравы, алғашқы Австрия герцогы. Бабенберг әулетінен, өмірі, тегі, туыстары туралы ақпарат. Тарих, генеалогия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генрих II (Heinrich; 1107 – 13 қаңтар 1177), Ясомиргот атымен белгілі, Бабенберг әулетінің мүшесі, 1140 жылдан 1141 жылға дейін Рейн граф-палатині, 1141 жылдан 1156 жылға дейін Бавария герцогы (Генрих XI ретінде) және Австрия маркграфы, ал 1156 жылдан өліміне дейін Австрияның тұңғыш герцогы болды.
Henry II (Heinrich; 1107 – 13 January 1177), called Jasomirgott, a member of the House of Babenberg, was Count Palatine of the Rhine from 1140 to 1141, Duke of Bavaria (as Henry XI) and Margrave of Austria from 1141 to 1156, and the first Duke of Austria from 1156 until his death.
Отбасы
Генрих – Австрия маркграфы Леопольд III-нің екінші ұлы, соңғы саль императоры Генрих V-нің қарындасы Вайблингеннің Агнеспен екінші некесінен туған бірінші баласы. Леопольдтың 1125 жылы Германия патшасы сайлауында кандидат болуы күтілді; алайда, ол өгей ұлы (және Генрихтің жартылай бауыры), шваб герцогы Фредерик II-нің пайдасына бас тартты, ол ақырында Суплинбургтың Лотариіне жеңіліс тапты. Генрихтің кіші әйелдерінің арасында Фрайзинг епископы Отто және Зальцбург архиепископы Конрад II болды. Оның әпкесі Юдит Монферрат маркграфы Вильгельм V-нің әйелі болды. Генрихтің лақап аты – Ясомиргот, алғаш рет 13 ғасырда Джохсамергот түрінде тіркелген, оның мағынасы белгісіз. Халықтық этимология бойынша, ол орта жоғары неміс тіліндегі "joch sam mir got helfe" (мағынасы: "Иә, Құдай маған көмектессін") деген серттің түрінен шыққан.
Henry was the second son of Margrave Leopold III of Austria, the first from his second marriage with Agnes of Waiblingen, a sister of the last Salian emperor, Henry V. Leopold himself was expected to stand as a candidate in the 1125 election as king of Germany; nevertheless, he renounced in favour of his step son (and Henry's half brother), the Hohenstaufen duke Frederick II of Swabia, who eventually lost against Lothair of Supplinburg. Among Henry's younger brothers were Bishop Otto of Freising and Archbishop Conrad II of Salzburg. His sister Judith became the wife of Marquess William V of Montferrat. Henry's nickname, Jasomirgott, was first documented during the 13th century in the form of Jochsamergott, the meaning of which is unclear. According to popular etymology, it is derived from the Middle High German form of the oath joch sam mir got helfe (meaning: "Yes, so help me God").
Билік
1136 жылы маркграф Леопольд III қайтыс болғаннан кейін, оның орнын үшінші ұлы Леопольд IV иеленді, себебі Генрих анасының, қазір тоқыраған Салия әулетінің Рейн маңындағы иеліктерін басқарып жатқан болды. 1140 жылғы сәуірде Германияның Гогенштауфен патшасы Конрад III оған Рейн Пфальц графтығын сыйлады, бірақ ол оны ұзақ уақыт басқармады, өйткені кіші інісі Леопольд IV 1141 жылғы қазан айында күтпеген жерден қайтыс болғаннан кейін Бавария герцогы және Австрия маркграфы болып тағайындалды. Леопольд 1139 жылы король Конрад Вельф және Гогенштауфен әулеттері арасындағы шиеленіс кезінде Генрих Мақтандықтың билігінен шеттетуінен кейін Бавария герцогтығын алған еді. Генрих Баварияның астанасы Регенсбургте (Ратисбона) тұрды. 1142 жылғы мамырда ол император Лотардың қызы, Генрих Мақтандықтың жесірі Гертрудаға үйленді. Ол Генрихтің жалғыз баласын дүниеге әкелгеннен кейін бір жыл ішінде қайтыс болды. Герцог Гогенштауфендердің адал қолдаушысы болып қалды және 1147 жылғы мамырда король Конрадты Екінші крест жорығына ертіп барды. Қазан айында сельджук түріктеріне қарсы Дорилеум шайқасында ауыр жеңіліске ұшырағанда Генрих Конрадтың туысы, жас Фридрих Барбароссамен бірге мүжілген түрде қашып құтылды. Кейіннен ол король Конрад III және Фридрих Барбароссамен бірге Акра кеңесіне, содан кейін Дамаск қоршауына қатысты. Отанына қайтқанда Генрих Византия императоры Мануил I Комненнің сарайында болды, онда 1148 жылдың соңында оның немере қызы Теодораға үйленді. 1152 жылы Германия патшасы болып сайланған Фридрих Барбаросса Вельфтермен келісімге келуге тырысып, 1156 жылы қайтыс болған Генрих Мақтандықтың ұлы Генрих Арыстанға Бавария герцогтығын сыйлады. Бабенбергтер әулеті үшін жаңа герцогтық іздеу қажет болды, бұл Фридрихтің Генрихтің Австрия маркграфтығын Бавариядан толық тәуелсіз герцогтыққа көтеруі арқылы Privilegium Minus арқылы іске асырылды. Әкесінің көп уақытын Клостернеубургте өткізгенінен өзгеше, Генрих 1145 жылы Австриядағы резиденциясын Венаға көшірді. Осы әрекеттің арқасында ғана Вена герцогтықтағы басқа қалалардан, мысалы Кремстен, Мелктен және Клостернеубургтен басып өтті. Содан бері ол елдің астанасы болып табылады. Сонымен қатар, 1147 жылы алғашқы Святой Стефан шіркеуі аяқталды, ол қаланың айқын белгісіне айналып, оның маңыздылығын көрсетті. 1155 жылы Генрих Венада Шоттенштифт монастырын құрды, оның ауласында оның мүсіні бүгінгі күнге дейін тұр. 1176 жылғы қарашада, оның Австрия жерлерін Богемия герцогы Собеслав II әскерлері шапқанда, Генрих II атымен Мелк маңындағы шіріген көпірден құлап, жамбас сүйегін сынып алды. Генрих II 1177 жылғы 13 қаңтарда Венада алған жарақатынан көз жұмды. Өсиеті бойынша ол Шоттенштифт монастырында жерленді.
When Margrave Leopold III died in 1136, he was succeeded by his third born son Leopold IV, probably because Henry already administered the Rhenish possessions of his mother's now extinct Salian dynasty. In April 1140, the Hohenstaufen king Conrad III of Germany enfeoffed him with the County Palatine of the Rhine, which he ruled for only a short time as he was appointed Bavarian duke and margrave of Austria when his younger brother Leopold IV unexpectedly died in October 1141. Leopold had received the Duchy of Bavaria in 1139, after King Conrad had deposed Duke Henry the Proud in the course of the dispute between the Welf and Hohenstaufen dynasties. Henry took his residence in the Bavarian capital of Regensburg (Ratisbona). In May 1142 he married Gertrude, daughter of Emperor Lothair and widow of Henry the Proud. She died after less than one year, giving birth to her only child with Henry. The duke remained a loyal follower of the Hohenstaufens and in May 1147 accompanied King Conrad on the Second Crusade. When they suffered a disastrous defeat at the Battle of Dorylaeum against the Seljuk Turks in October, Henry narrowly escaped together with Conrad's nephew, young Frederick Barbarossa. Later on, he attended the Council of Acre along with king Conrad III and Frederick Barbarossa, then the Siege of Damascus. On their way home, Henry stayed at the court of the Byzantine emperor Manuel I Komnenos, where he married his niece Theodora in late 1148. Elected king of Germany in 1152, Frederick Barbarossa tried to reach a compromise with the Welfs and endowed Henry the Lion, son of the late Henry the Proud, with the Duchy of Bavaria in 1156. A replacement duchy had to be found for the Babenberg family, which was accomplished by the Privilegium Minus, through which Frederick elevated Henry's Margraviate of Austria to a duchy with complete independence from Bavaria. Unlike his father, who had resided in Klosterneuburg most of the time, Henry moved his Austrian residence to Vienna in 1145. Only by this act could Vienna surpass other cities within the duchy, such as Krems, Melk, and Klosterneuburg. Since then, it has remained the capital of the country. In addition, in 1147 the first St. Stephen's Church was completed, becoming a visible landmark for the city and showing its prominence. In 1155, Henry founded the Schottenstift monastery in Vienna, in the courtyard of which a statue of him stands to this day. In November 1176, while his Austrian lands were campaigned by the forces of Duke Soběslav II of Bohemia, Henry II with his horse fell from a rotten bridge near Melk and suffered a femoral neck fracture. Henry II succumbed to his injuries on 13 January 1177 in Vienna. According to his last will, he was buried in the Schottenstift monastery.