Кіріспе

Антотип (грекше άνθος anthos "гүл" және τύπος týpos "белгі", сондай-ақ Nature Printing деп те аталады) – жарық әсерінен (мысалы, Көк сәуле, күн сәулесі) өсімдіктерден алынған жарыққа сезімтал материалды пайдаланып жасалған кескін. Эмульсия ұсатылған гүл жапырақтарынан немесе жарыққа сезімтал кез келген өсімдік, жеміс немесе көкөністен жасалады. Қағаз эмульсиямен жабылып, содан кейін кептіріледі. Кейбір жапырақтар, мөлдір фотопозитив немесе басқа материал қағазға қойылады; содан кейін ол тікелей, толық күн сәулесіне ұшыратылады, материалмен жабылмаған кескін бөлігі күн сәулесімен ағарып қалғанша. Түсі экспозицияға байланысты көлеңкелі бөліктерде сақталады. Қағаз осындай сәулелерге сезімтал күйінде қалады. Оны бекітуге болмайды. Ескерту: Антоцианидиндер, антоциандар, каротиноидтар және басқа да жарыққа сезімтал өсімдік материалдарының түсі судың және қағаздың pH деңгейіне байланысты өзгеруі мүмкін.

Тарих

Өсімдіктер мен көкөністердің жарыққа сезімтал қасиеттері ғалымдарға ғасырлар бойы белгілі. Көптеген ерте байқаулардың ішінде Парижде Анри Август Фогельдің тәжірибелері ерекше қызығушылық тудырады. 1816 жылы ол қызыл гвоздика, фиалка немесе мак гүлінің спирттік тұндырмасы көк шынының артында бірнеше күнде ақ түске айналатынын, ал қызыл шынының артында шамамен сол уақыттан кейін өзгермейтінін анықтады. Бұл тұндырмалармен боялған мақта мен қағаз да осындай айырмашылықты көрсетті. Антотип процесін 1839 жылы сэр Джон Гершель ашқан. Гершель 1839 жылғы 11 қазанда Лондон Корольдік қоғамының «Философиялық еңбектерінде» 1840 жылы жарияланған мақаласында осы тәжірибеге сілтеме жасады. Гершель 1842 жылы сол институттағы мақаласында антотип процесін толыққанды түсіндірді. Мэри Сомервилл Гершельдің зерттеулерін пайдаланып, 1845 жылы оған жазған хатында осы туралы мәлімдеді. Сэр Джон Гершель оның зерттеулерін Корольдік қоғамға ұсынды және 1845 жылғы мақаласында оған толық құрмет көрсетті. Гершельдің гүлдерден фотосуреттер жасау жөніндегі зерттеулері шектеулі болды және ақырында тоқтатылды, себебі суретті жасауға бірнеше күн кететін процестен коммерциялық пайда табу мүмкін емес еді. Бұл процесс сол кездегі фотосурет әдебиеттерінде тізімделіп тұрды, бірақ көп қолданылмады. Уақыт өте келе бұл процесс өте қиын деп танылды. Суреттердің сақталу мерзімі күмәнді болды, бірақ бұл мәселе көбінесе гүлдердің немесе өсімдіктердің дұрыс таңдалмауына байланысты.

Қалай жұмыс істейді

Сэр Джон Гершельдің өсімдіктердің бояғыш заттарын зерттеуін қарастырғанда, күн сәулелерінің түсті жоятыны көрінеді, бұл екі түрлі түс элементін біреуін жойып, екіншісін қалдыру арқылы белгілі бір түсті талдауды жасауға әкеледі. Бұл әрекет көзге көрінетін спектрмен шектеледі, сондықтан күн сәулелерінің өсімдік шырындарына және күміс тұздарына тигізетін әсері арасында үлкен айырмашылық бар, екіншісі қызғылт түстен кейінгі көзге көрінбейтін сәулелерге сезімтал. Сонымен қатар, нақты бір түсті жоюға тиімді сәулелер көп жағдайда олардың бірігуі жойылған түспен үйлесетін немесе кемінде сол түстер класына жататын түсті құрайды. Мысалы, қызғылт сары түстер көк сәулелермен күштірек жойылады; көк түстер – қызыл, сары және күлгін сәулелермен; күлгін және қызғылт түстер – сары және жасыл сәулелермен. |Генри Г. Снеллинг

Басқа гүл ұсыныстары

Генри Снеллинг өзінің зерттеулеріне сүйене отырып былай деп жазады: "Виола одората немесе тәтті иісті қызғылт түсті, алкогольге бай көк түс береді, ол қағазға өте жақсы сіңеді. Senecio Splendens немесе қос қызғылт түсті бадақ, қағазға әдемі түс береді". Бингхам сэр Джон Гершельдің сөздерін келтіріп, "күн сәулесіне ұшырағанда шамамен жарты сағатта толығымен ақ түске айналатын" "нағыз сары түсті" Corchorus japonicus гүлін (жапондық жута) ұсынады.